গজানন স্তোত্ৰ
এই শ্লোকটো হৈছে ভগৱান গণেশৰ স্তুতি, য'ত তেওঁক গজমুখী (হাতীৰ মুখ) আৰু একদন্ত (এটা দাঁত) বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ভক্তই তেওঁক নিত্য পূজা কৰে।
পদসমূহ
আমি অগজানন (পাৰ্বতীপুত্ৰ), পদ্ম-সূৰ্যৰ ন্যায় তেজস্বী, গজানন (হাতীৰ মুখযুক্ত), যি ভক্তসকলক বহু দান কৰে, সেই একদন্ত গণেশক দিনে-ৰাতি উপাসনা কৰোঁ।
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Daily or auspicious lunar days (Ekadashi, Purnima, Pradosham)
Brahma Muhurta (4:00 AM – 6:00 AM) or Evening Dusk (Sandhya)
Ghee lamp (Deepa), Incense (Dhoopa), Fresh flowers & Water offering
- Peace of mind, spiritual upliftment, and harmonious energy in the home
পৃষ্ঠভূমি
এই শ্লোকটো গণেশ উপাসনাৰ এক প্ৰচলিত স্তোত্ৰ। ই হিন্দু ধৰ্মত প্ৰাতঃ স্মৰণ বা পূজাৰ সময়ত প্ৰাৰ্থনা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াক পৰম্পৰাগতভাৱে কোনো বিশেষ ঋষিৰ দ্বাৰা ৰচিত বুলি কোৱা নহয়, কিন্তু ই গণেশ ভক্তিত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান লৈ আছে।
আপুনি জানেনে?
অৰ্থ
এই শ্লোকটো ভগৱান গণেশৰ স্তুতি। 'অগজানন পদ্মাৰ্কং' অৰ্থাৎ পাৰ্বতীৰ পদ্মসদৃশ মুখৰ সূৰ্যৰ দৰে তেওঁ। 'গজাননং' মানে হস্তীৰ মুখবিশিষ্ট। 'অনেকদতং' বহু দাঁত থকা, কিন্তু ভক্তৰ বাবে 'একদন্ত' - অৰ্থাৎ এটা দাঁত বিশিষ্ট গণেশৰ উপাসনা কৰা হয়।
প্ৰতীকবাদ
গণেশৰ এটা দাঁত ভগৱান পৰশুৰামৰ সৈতে যুঁজত ভাগি গৈছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। এই শ্লোকত তেওঁক একেলগে বহু দাঁত আৰু এটা দাঁত বুলি কোৱা হৈছে - ই সৃষ্টি আৰু বিনাশৰ দ্বন্দ্ব বুজায়।
বৈশিষ্ট্য
এই শ্লোকটি গণপতি অথৰ্বশীৰ্ষ উপনিষদৰ অংশ। ইয়াত গণেশক 'অগজানন' (পাৰ্বতীৰ পুত্ৰ) আৰু 'গজানন' (হাতীৰ মুখবিশিষ্ট) বুলি দুটা বিশেষণ দিয়া হৈছে, যি তেওঁৰ দৈৱিক পৰিচয় আৰু পশু-মানৱ ৰূপৰ মিলন বুজায়।
ব্যৱহাৰ
সাধাৰণতে পূজা-অৰ্চনাৰ সময়ত এই শ্লোকটি প্ৰাৰ্থনাৰূপে পঢ়া হয়। 'উপাস্মহে' শব্দটোৱে ধ্যান আৰু ভক্তিৰ গভীৰতাক সূচায়, যি তেওঁৰ এক বিশেষ ৰূপৰ ওপৰত একাগ্ৰতা জন্মায়।
Ganesh
হিন্দু ধৰ্মৰ পৰা অধিক
সকলো চাওকসম্পৰ্কিত শিক্ষা
একেই শিক্ষা, বিভিন্ন পৰম্পৰাত প্ৰতিধ্বনিত
