Bharat Devotion

શબદ

(शब्द)

શબ્દાર્થ

શબ્દ, વાણી

વ્યુત્પત્તિ અને સંસ્કૃત મૂળ

પંજાબી/સંસ્કૃત "શબદ" (શબ્દ, ધ્વનિ) પરથી — કોઈ સિખ ગુરુ અથવા ભગત દ્વારા રચાયેલ અને રાગમાં બંધાયેલ સ્તોત્ર, જે સિખ ધર્મગ્રંથમાં સંકલિત છે.

આધ્યાત્મિક ભાવાર્થ અને સંદર્ભ

સિખ ધર્મશાસ્ત્રમાં શબદ માત્ર ગીત નથી, પરંતુ ગુરુની સજીવ વાણી છે — કીર્તનમાં તેને ગાવું એ દિવ્ય શબદ સાથે સીધો સંબંધ બાંધવાનો માર્ગ ગણાય છે.

ગાવા અને જાપ કરવા માટે લોકપ્રિય શબદ

બધું જુઓ
શબદ

શીખ અરદાસ એ સંગતની સામૂહિક પ્રાર્થના છે, જે ગુરુ ગોબિંદ સિંહજીની 'વાર શ્રી ભગઉતી જી કી' થી શરૂ થાય છે અને સર્વના કલ્યાણની યાચના સાથે સમાપ્ત થાય છે.

15 verses
શબદ

ભગત રવિદાસનું એક શબદ, જે બેગમપુરાનું વર્ણન કરે છે, એક એવું પરિપૂર્ણ શહેર જે પીડા, કર અને ભયથી મુક્ત છે; સામાજિક સમાનતા અને આધ્યાત્મિક મુક્તિનું દર્શન.

2 verses
શબદ

ભગત રવિદાસનો રાગ મારૂનો શબદ, અંગ ૧૧૦૬: એ પ્રભુ જે ગરીબોનું રક્ષણ કરે છે, નીચને ઊંચો કરે છે અને નામદેવ, કબીર, તિલોચન, સધના તથા સૈનને તારે છે.

4 verses
શબદ

ગુરુ અર્જન દેવ જીનો ગુજરી રાગનો સલોક (અંગ 517), જે રેહરાસ સાહિબમાં પણ પઠન થાય છે: રક્ષક પ્રભુ પોતાના ભક્તોને બચાવે છે અને નિંદકોનો નાશ કરે છે.

3 verses
શબદ

ભગત રવિદાસનું ધનાસરી રાગનું ભજન (અંગ 694): પ્રભુથી વિખૂટા પડવાની પીડા અને મિલનની ઝંખના વ્યક્ત કરતું મૂળ પાઠ્ય.

3 verses
શબદ

ભગત રવિદાસ શીખવે છે કે જીવાત્મા અને પ્રભુ એક છે: મોજાં સમુદ્રમાં પાણી જ છે, રાજા સ્વપ્નમાં પોતાને ભિખારી જુએ છે, અને દોરડું સાપ તરીકે ભાસે છે.

6 verses

શબદ જ્યાં ઉલ્લેખિત છે