ഗുരു നാനാക്കിന്റെ ജനനവും ബാല്യകാല അത്ഭുതങ്ങളും

ഗുരു നാനാക്കിന്റെ ജനനം ഇന്നത്തെ പാകിസ്താനിലെ പഞ്ചാബ് മേഖലയിലുള്ള തൽവാണ്ടി എന്ന ഗ്രാമത്തിലാണ് (ഇന്ന് നങ്കാന സാഹിബ് എന്നറിയപ്പെടുന്നു). അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ് മേഹ്ത കാലു ഒരു കർഷകനും പട്ടികക്കണക്കുകാരനുമായിരുന്നു, അമ്മ തൃപ്താ ദേവി ഭക്തയായ സ്ത്രീയുമായിരുന്നു. ജനനസമയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കഥകൾ പ്രദേശത്തിനനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, എന്നാൽ മിക്കവാറും എല്ലാ വിവരണങ്ങളിലും കുട്ടി സാധാരണക്കാരനല്ല എന്നതിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് പറയുന്നു. ചില കഥകൾ അനുസരിച്ച്, ജനിച്ചയുടനെ അവൻ പുഞ്ചിരിച്ചു, അവന്റെ മുഖത്ത് അസാധാരണമായ തിളക്കം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ ജനനം ആഘോഷിക്കാൻ വീട്ടിൽ സംഗീതവും ഭജനകളും (ദൈവസ്തുതികൾ) നടന്നു എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.

കുട്ടി വളർന്നപ്പോൾ, അവന്റെ പെരുമാറ്റം മറ്റ് കുട്ടികളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. അവൻ കളികളിൽ താൽപ്പര്യം കാണിച്ചില്ല, പകരം നിശ്ശബ്ദനായി ഇരുന്ന് ആഴത്തിൽ ചിന്തിക്കുന്നതായിരുന്നു പതിവ്. ചിലപ്പോൾ അവൻ പ്രകൃതിയുടെ സൗന്ദര്യം നോക്കി മണിക്കൂറുകളോളം ചെലവഴിച്ചു. അവന്റെ സംസാരം പ്രായത്തിനനുസരിച്ചല്ലാത്ത ജ്ഞാനം നിറഞ്ഞതായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ, അവന്റെ അച്ഛൻ അവനെ പശുക്കളെ മേയ്ക്കാൻ അയച്ചപ്പോൾ, അവൻ പശുക്കളെ വിശ്രമിക്കാൻ അനുവദിക്കുകയും സ്വയം ധ്യാനത്തിൽ (മനസ്സിനെ ഒരു കാര്യത്തിൽ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്ന പരിശീലനം) മുഴുകുകയും ചെയ്തു. ഈ സംഭവങ്ങൾ അവന്റെ കുടുംബത്തിന് അവനെക്കുറിച്ച് അഭിമാനവും ആശങ്കയും ഉണ്ടാക്കി.

ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ സംഭവങ്ങളിൽ ഒന്ന്, അവൻ ഒരു മരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ സംഭവിച്ചു. ചില വിവരണങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, അവൻ ധ്യാനത്തിലായിരുന്നപ്പോൾ, ഒരു വിഷപ്പാമ്പ് അവന്റെ മേൽ പതുങ്ങി നിന്ന് തണൽ നൽകി. മറ്റ് കഥകളിൽ, അവൻ ഉറങ്ങുമ്പോൾ ഒരു പാമ്പ് അവന്റെ മുഖത്തിന് മുകളിൽ തല ഉയർത്തി നിന്നു. ഈ സംഭവങ്ങൾ കണ്ടവർ അത്ഭുതപ്പെട്ടു, കാരണം പാമ്പുകൾ സാധാരണയായി ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ജീവികളാണ്, എന്നാൽ ഇവിടെ അത് കുട്ടിയെ ഉപദ്രവിച്ചില്ല. ഇത് അവന്റെ ആത്മീയ ശക്തിയുടെ തെളിവായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടു.

ഈ സംഭവങ്ങൾ പ്രാദേശിക ഭരണാധികാരിയായ റായ് ബുലാർ ഭട്ടിയുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടു. റായ് ബുലാർ ഒരു മുസ്ലീം ഭരണാധികാരിയായിരുന്നു, എന്നാൽ അദ്ദേഹം നീതിമാനും ദൈവഭക്തനുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹം നാനാക്കിനെ കണ്ടപ്പോൾ, ഈ കുട്ടി സാധാരണക്കാരനല്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. ഒരിക്കൽ, നാനാക്കിന്റെ പശുക്കൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വയലിൽ കയറി വിളകൾ നശിപ്പിച്ചു. ഇത് കണ്ട കർഷകർ നാനാക്കിനെ ശകാരിച്ചു. എന്നാൽ റായ് ബുലാർ അവിടെ എത്തി, കുട്ടിയുടെ മുഖത്തെ ശാന്തത കണ്ട് അത്ഭുതപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹം കുട്ടിയോട് സംസാരിച്ചു, അവന്റെ ജ്ഞാനം കേട്ട് ഞെട്ടി. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞതായി പറയപ്പെടുന്നു: "ഈ കുട്ടി ഒരു മഹാത്മാവാണ്, ഇവൻ ലോകത്തിന് വെളിച്ചം നൽകും."

റായ് ബുലാർ നാനാക്കിനെ തന്റെ സ്വന്തം കുട്ടിയെപ്പോലെ സ്നേഹിച്ചു. അദ്ദേഹം നാനാക്കിന്റെ കുടുംബത്തെ സഹായിച്ചു, അവന് ഭൂമി നൽകി. എന്നാൽ നാനാക്കിന് ഭൗതിക സമ്പത്തിൽ താൽപ്പര്യമില്ലായിരുന്നു. അവൻ പറഞ്ഞു: "എനിക്ക് ഭൂമി വേണ്ട, എനിക്ക് സത്യം മാത്രം മതി." ഈ മറുപടി കേട്ട് റായ് ബുലാർ കൂടുതൽ ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി, ഈ കുട്ടി ലൗകിക കാര്യങ്ങൾക്ക് അതീതനാണ്.

നാനാക്കിന്റെ ബാല്യകാലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കഥകൾ പലതും പിന്നീട് എഴുതപ്പെട്ടവയാണ്, അവയിൽ ചിലത് അത്ഭുതകരമായ സംഭവങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. എന്നാൽ ഈ കഥകളുടെ കാതൽ ഒന്നുതന്നെയാണ്: നാനാക്ക് ജനനം മുതൽ തന്നെ ആത്മീയ ജ്ഞാനമുള്ളവനായിരുന്നു, അവന്റെ ജീവിതം ലോകത്തെ പഠിപ്പിക്കാനുള്ളതായിരുന്നു. റായ് ബുലാറിന്റെ അംഗീകാരം ഈ വിശ്വാസത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തി. പിന്നീട്, നാനാക്ക് ലോകം ചുറ്റി സഞ്ചരിച്ച് ദൈവത്തിന്റെ നാമം ജപിക്കാനും എല്ലാവരെയും സ്നേഹിക്കാനും പഠിപ്പിച്ചു. അദ്ദേഹം സിഖ് മതത്തിന്റെ സ്ഥാപകനായി, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പഠിപ്പിക്കലുകൾ ഇന്നും ലോകമെമ്പാടും ആളുകളെ പ്രചോദിപ്പിക്കുന്നു.