குரு நானக்கின் பிறப்பும், ராய் புலார் பட்டியின் அங்கீகாரமும்

குரு நானக் அவதரித்த காலம் கி.பி. 1469. அப்போது இந்திய துணைக்கண்டத்தின் வடமேற்குப் பகுதியில் இருந்த தல்வாண்டி என்ற சிற்றூரில், ஒரு எளிய இந்து குடும்பத்தில் அவர் பிறந்தார். தந்தை மெஹ்தா கல்யாண் தாஸ், தாய் மாதா திரிப்தா. இந்த ஊரே இன்று பாகிஸ்தானில் உள்ள நங்கானா சாஹிப் என்ற புனிதத் தலமாக விளங்குகிறது. பிறந்த நாள் கார்த்திகை மாதம் பௌர்ணமி நாள் என்று பெரும்பாலான மரபுகள் கூறுகின்றன. இந்த நாளே இன்று குரு நானக் ஜெயந்தியாக உலகெங்கும் உள்ள சீக்கியர்களாலும், பல இந்துக்களாலும் கொண்டாடப்படுகிறது.

குழந்தை நானக் பிறந்தது முதல் சாதாரண குழந்தை போல் தெரியவில்லை. சிறு வயதிலேயே அவர் ஆழ்ந்த தியானத்தில் அமர்வதும், தனிமையை விரும்புவதுமாக இருந்தார். பிற குழந்தைகளைப் போல் விளையாட்டுகளில் ஈடுபடாமல், பெரியவர்களின் உரையாடல்களைக் கேட்பதிலும், இறைவனைப் பற்றிய சிந்தனையிலும் ஆழ்ந்திருந்தார். அவர் பேசும் வார்த்தைகளில் ஒரு விசித்திரமான ஞானம் இருந்தது. சில சமயங்களில் அவர் கூறும் விஷயங்கள் சிறுவனின் அறிவுக்கு அப்பாற்பட்டவையாக இருந்தன. இதைப் பார்த்த ஊர் மக்கள் வியப்பில் ஆழ்ந்தனர். அவரது ஆசிரியர்கள் கூட, இந்தக் குழந்தைக்கு நாம் கற்பிக்க வேண்டியதை விட அதிகம் தெரிந்திருக்கிறதே என்று வியந்தனர்.

இந்தக் குழந்தையின் அசாதாரணத் தன்மையை முதலில் முழுமையாக உணர்ந்தவர் ராய் புலார் பட்டி என்ற முஸ்லிம் நிலக்கிழார். தல்வாண்டி பகுதியின் அதிபராக இருந்த அவர், குரு நானக்கின் தந்தைக்கு நிலம் கொடுத்து ஆதரித்தவர். ஒரு நாள், மேய்ச்சலுக்குச் சென்ற கால்நடைகள் வழக்கத்திற்கு மாறாக ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் நின்று கொண்டிருந்தன. அங்கு சென்று பார்த்த ராய் புலார், சிறுவன் நானக் ஒரு மரத்தின் நிழலில் ஆழ்ந்த தியானத்தில் அமர்ந்திருப்பதைக் கண்டார். அப்போது அந்த மரத்தின் நிழல், சூரியன் நகர்ந்த போதிலும், நானக்கின் மீது மட்டும் நிலையாக இருப்பதைப் போல் தோன்றியது. இந்தக் காட்சியைக் கண்ட ராய் புலாரின் மனதில் ஒரு பேரொளி பரவியது. இந்தக் குழந்தை சாதாரணமானவன் அல்ல, இறைவனால் அனுப்பப்பட்டவன் என்று அவர் உறுதியாக நம்பினார்.

இதே போன்ற நிகழ்வுகள் பல முறை நிகழ்ந்தன. ஒரு முறை, நானக் வெயிலில் தூங்கிக் கொண்டிருந்தபோது, அருகில் இருந்த பாம்பு தன் படம் எடுத்து அவருக்கு நிழல் கொடுத்ததாகவும், ஒரு முறை காட்டில் தீப்பற்றிய போது, நானக் அமர்ந்திருந்த இடத்தைச் சுற்றி மட்டும் தீ பரவாமல் இருந்ததாகவும் கதைகள் கூறுகின்றன. இந்த நிகழ்வுகள் ஒவ்வொன்றும் ராய் புலாரின் நம்பிக்கையை வலுப்படுத்தின. அவர் நானக்கின் தந்தையிடம் சென்று, "உன் மகன் சாதாரண மனிதன் அல்ல. அவன் ஒரு மகான். அவனை நாம் மிகுந்த மரியாதையுடன் நடத்த வேண்டும்" என்று கூறினார். ஆனால், நானக்கின் தந்தைக்கு இந்த விஷயம் முழுமையாக புரியவில்லை. தன் மகன் வீட்டு வேலைகளில் ஈடுபடாமல், தியானத்திலேயே காலம் கழிப்பதைக் கண்டு அவர் கவலைப்பட்டார்.

ராய் புலார் பட்டியின் அங்கீகாரம், நானக்கின் வாழ்க்கையில் ஒரு திருப்புமுனையாக அமைந்தது. அவர் நானக்கின் குடும்பத்திற்கு தொடர்ந்து உதவி செய்தார். நானக் வளர்ந்து பெரியவரான பிறகு, தனது முதல் பயணத்தை மேற்கொள்ளும் முன், ராய் புலார் அவருக்கு வழியனுப்பி வைத்ததாகவும், அவரது பயணத்திற்கு தேவையான பொருட்களை வழங்கியதாகவும் கூறப்படுகிறது. இந்த மாபெரும் ஆன்மீக ஆசானின் வாழ்க்கையில் ராய் புலார் பட்டி ஒரு முக்கியமான ஆதரவாளராக இருந்தார். அவரது நினைவாக, நங்கானா சாஹிப்பில் உள்ள குருத்துவாராவில் ஒரு நினைவுச்சின்னமும் உள்ளது.

குரு நானக்கின் பிறப்பு மற்றும் குழந்தைப் பருவ நிகழ்வுகள் பல்வேறு பிராந்திய மரபுகளில் சிறிது வேறுபாடுகளுடன் கூறப்படுகின்றன. ஆனால், அவர் ஒரு அசாதாரண ஆன்மீக சக்தியாக இருந்தார் என்பதில் அனைத்து மரபுகளும் ஒத்துப்போகின்றன. அவர் பின்னர் உலகெங்கும் பயணம் செய்து, "இறைவன் ஒருவனே" என்ற உண்மையைப் போதித்தார். அவரது போதனைகளே சீக்கிய மதத்தின் அடிப்படையாக அமைந்தன. இன்று உலகம் முழுவதும் உள்ள சீக்கியர்கள் அவரை முதல் குருவாக வணங்குகிறார்கள். அவர் பிறந்த இடமான நங்கானா சாஹிப், இரு நாடுகளின் எல்லையில் இருந்தாலும், இந்தியாவில் இருந்து ஏராளமான பக்தர்கள் அங்கு சென்று வழிபடுகிறார்கள்.