பாய் கன்ஹையா கதை

17ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில், இந்தியாவின் வடமேற்குப் பகுதியில் சீக்கிய குரு கோவிந்த் சிங் மற்றும் முகலாயப் பேரரசின் படைகளுக்கு இடையே கடுமையான போர் நடந்து கொண்டிருந்தது. அந்தப் போர்க்களத்தில், பாய் கன்ஹையா என்ற எளிய சீக்கிய பக்தர், தனது முதுகில் ஒரு பெரிய தண்ணீர் குடத்தைச் சுமந்து கொண்டு, காயமடைந்த வீரர்களுக்கு தண்ணீர் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தார். அவர் சீக்கியர்களுக்கு மட்டுமல்ல, எதிராளியான முகலாய வீரர்களுக்கும் அன்புடன் தண்ணீர் வழங்கினார்.

இதைக் கண்ட சில சீக்கிய வீரர்கள் கோபமடைந்து, குரு கோவிந்த் சிங்கிடம் முறையிட்டனர். "குருஜி, பாய் கன்ஹையா எதிரிகளுக்கும் தண்ணீர் கொடுத்து, அவர்களைக் காப்பாற்றுகிறார். இது தேசத்துரோகம் அல்லவா?" என்று கேட்டனர். குரு கோவிந்த் சிங் புன்முறுவலுடன் பாய் கன்ஹையாவை அழைத்து, "நீ ஏன் எதிரிகளுக்கும் தண்ணீர் கொடுக்கிறாய்?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு பாய் கன்ஹையா, "குருஜி, நான் போர்க்களத்தில் காயமடைந்த எவரையும் எதிரியாகப் பார்க்கவில்லை. நான் காண்பதெல்லாம் ஒரே மனித உருவம் - தெய்வத்தின் அம்சமான ஆன்மாக்கள். தண்ணீர் தாகத்தால் தவிப்பவர்களுக்கு நான் சேவை செய்கிறேன்" என்று பணிவுடன் பதிலளித்தார்.

குரு கோவிந்த சிங் இதைக் கேட்டு மகிழ்ந்து, "பாய் கன்ஹையா, நீயே உண்மையான சேவகன். போர்க்களத்தில் யார் என்ன சமயம், எந்த தரப்பு என்று பார்க்காமல் அனைவருக்கும் உதவுவதுதான் உண்மையான சேவை (சுயம்பத் தொண்டு). இது தெய்வத்தின் பார்வையில் சிறந்த செயல்" என்று வாழ்த்தினர். மேலும், அவர் பாய் கன்ஹையாவுக்கு ஒரு மருத்துவ உதவிப் படையை அமைக்க உத்தரவிட்டதாகவும், அதுவே பின்னாள காலத்தில் சீக்கிய செஞ்சிலுவை இயக்கமாக (Sikh Red Cross) வளர்ந்ததாகவும் கூறப்படுகிறது.

இந்தக் கதை சீக்கிய மதத்தில் மானவ நேயம், கருணை மற்றும் சுயநலமற்ற சேவையின் மகிமையை வலியுறுத்துகிறது. போர்க்களத்தில் கூட பகைவரின் துன்பத்தைக் கண்டு உதவுவது மிக உயர்ந்த ஒழுக்கமாகப் போற்றப்படுகிறது. இன்றும் சீக்கிய சமூகம் பாய் கன்ஹையாவின் நினைவைப் போற்றி, இயற்கைப் பேரிடர் காலங்களிலும், பிற அவசரநிலைகளிலும் அனைவருக்கும் உதவி செய்யும் 'சேவா' மரபைத் தொடர்கிறது.

இக்கதை பல்வேறு வட்டாரங்களில் சிறிய வேற்றுமைகளுடன் சொல்லப்பட்டாலும், மையச் செய்தி ஒன்றே: பகைமையையும் கடந்து மனிதநேயத்தை முன்னிறுத்தும் சேவைதான் இறைவனுக்கு மிகவும் பிடித்தமான பக்தி என்பதாகும். பாய் கன்ஹையாவின் செயல் சீக்கிய மரபில் மட்டுமல்ல, மனித குலத்தின் ஒற்றுமை மற்றும் கருணையின் சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகத் திகழ்கிறது.