குரு கோவிந்த் சிங்

குரு கோவிந்த் சிங், சீக்கியர்களின் பத்தாவது குரு, 1666 ஆம் ஆண்டு பீகார் மாநிலத்தில் உள்ள பட்னா நகரில் பிறந்தார். அவரது இயற்பெயர் கோவிந்த் ராய். அவர் குரு தேக் பகதூரின் ஒரே மகன். குழந்தையாக இருந்தபோதே, அவர் தனது தந்தையுடன் பஞ்சாபின் ஆனந்த்பூர் சாஹிப்பிற்கு சென்றார். அங்கு அவர் கல்வி கற்றார், குதிரை சவாரி, வில் வித்தை, வாள் பயிற்சி போன்றவற்றில் தேர்ச்சி பெற்றார். சிறு வயதிலிருந்தே அவருக்கு ஆன்மீகம் மற்றும் வீரம் இரண்டிலும் ஆர்வம் இருந்தது. அவர் கவிதை எழுதுவதிலும், பல மொழிகளை கற்பதிலும் ஆர்வம் காட்டினார். அவரது குழந்தைப் பருவம் அமைதியாக இருந்தாலும், அந்த காலகட்டத்தில் முகலாய பேரரசின் கீழ் சீக்கியர்கள் மீது அழுத்தம் அதிகரித்து வந்தது. குறிப்பாக, அவரது தந்தை குரு தேக் பகதூர், காஷ்மீரி இந்துக்களை பலவந்தமாக இஸ்லாமிற்கு மாற்றும் முயற்சியை எதிர்த்து, அவர்களுக்காக பரிந்து பேசினார். இதன் காரணமாக, அவர் டெல்லியில் உள்ள அவுரங்கசீப் பேரரசரால் கைது செய்யப்பட்டு, 1675 ஆம் ஆண்டு பொது இடத்தில் தலை துண்டிக்கப்பட்டு கொல்லப்பட்டார். இந்த நிகழ்வு இளம் கோவிந்த் ராயின் மனதில் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. தனது தந்தையின் தியாகத்தை நினைத்து, அவர் சீக்கிய சமூகத்தை பாதுகாக்கவும், அநீதிக்கு எதிராக போராடவும் உறுதி பூண்டார். தனது தந்தையின் மரணத்திற்குப் பிறகு, ஒன்பது வயதிலேயே அவர் பத்தாவது குருவாக பொறுப்பேற்றார். இந்த நேரத்தில், முகலாய பேரரசு சீக்கியர்களை மட்டுமல்ல, பிற மதங்களை சேர்ந்த மக்களையும் அடக்கி ஒடுக்கியது. குரு கோவிந்த் சிங், தனது சமூகத்தை ஒன்றிணைத்து, அவர்களுக்கு தைரியத்தையும் நம்பிக்கையையும் ஊட்டினார். அவர் தனது பக்தர்களுக்கு ஆன்மீக போதனைகளை வழங்கியதுடன், அவர்களை தற்காப்பு பயிற்சியிலும் ஈடுபடுத்தினார். அவர் பல போர்களில் பங்கேற்றார், அதில் அவரது நான்கு மகன்களும் வீர மரணம் அடைந்தனர். இந்த துயரங்கள் அவரது நம்பிக்கையை உடைக்கவில்லை; மாறாக, அவர் தனது பணியை தொடர்ந்தார். 1699 ஆம் ஆண்டு, வைசாகி பண்டிகையின் போது, ஆனந்த்பூர் சாஹிப்பில் அவர் கால்சா எனப்படும் புனித சமூகத்தை நிறுவினார். இது சீக்கிய வரலாற்றில் மிக முக்கியமான நிகழ்வாக கருதப்படுகிறது. கால்சா என்பது ஒரு சகோதரத்துவம், அங்கு அனைவரும் சமமாக கருதப்படுகிறார்கள். குரு கோவிந்த் சிங், தனது பக்தர்களை ஒரு புனித பானத்தை (அமிர்தம்) குடிக்கச் செய்து, அவர்களுக்கு 'சிங்' (சிங்கம்) என்ற பட்டத்தை வழங்கினார். இதன் மூலம், சாதி, மதம், பாலினம் போன்ற வேறுபாடுகளை கடந்து, அனைவரும் ஒரே சமூகத்தின் உறுப்பினர்களாக மாறினார்கள். கால்சாவின் உறுப்பினர்கள் ஐந்து கட்டளைகளை பின்பற்ற வேண்டும்: கேசம் (நீண்ட முடி), கங்கா (சீப்பு), கடா (இரும்பு வளையல்), கிர்பான் (வாள்), மற்றும் கச்சேரா (சிறப்பு உள்ளாடை). இவை 'ஐந்து கே' என்று அழைக்கப்படுகின்றன. இந்த அடையாளங்கள் அவர்களின் நம்பிக்கை மற்றும் அர்ப்பணிப்பை வெளிப்படுத்துகின்றன. கால்சாவை நிறுவிய பிறகு, குரு கோவிந்த் சிங் தனது வாழ்நாளின் மீதமுள்ள காலத்தை சீக்கிய சமூகத்தை வழிநடத்துவதிலும், அவர்களின் நம்பிக்கையை வலுப்படுத்துவதிலும் செலவிட்டார். அவர் குரு கிரந்த் சாஹிப்பை (சீக்கியர்களின் புனித நூல்) இறுதி செய்தார். 1708 ஆம் ஆண்டு, அவர் இறப்பதற்கு முன், தனக்குப் பிறகு வேறு எந்த மனித குருவும் இருக்க மாட்டார் என்றும், அதற்கு பதிலாக குரு கிரந்த் சாஹிப்பே நிரந்தர குருவாக செயல்படும் என்றும் அறிவித்தார். இது சீக்கிய மதத்தின் வரலாற்றில் ஒரு முக்கிய திருப்புமுனையாகும். குரு கோவிந்த் சிங்கின் தாக்கம் இன்றும் சீக்கியர்களின் வாழ்க்கையில் ஆழமாக உள்ளது. அவர் நிறுவிய கால்சா, சீக்கிய அடையாளத்தின் மையமாக உள்ளது. அவரது போதனைகள் தைரியம், சமத்துவம், மற்றும் கடவுள் மீதான பக்தி ஆகியவற்றை வலியுறுத்துகின்றன. அவரது வாழ்க்கை, அநீதிக்கு எதிராக போராடுவதற்கும், நம்பிக்கையில் உறுதியாக இருப்பதற்கும் ஒரு எடுத்துக்காட்டாக உள்ளது. சீக்கியர்கள் அவரை 'தசம் குரு' (பத்தாவது குரு) என்று மரியாதையுடன் அழைக்கிறார்கள், மேலும் அவரது வீரம் மற்றும் தியாகம் அவர்களின் பக்தி வாழ்க்கையில் தொடர்ந்து ஊக்கத்தை அளிக்கிறது.