Bharat Devotion
Embroidered artwork for दण्ड वग्ग: दण्ड र अहिंसा (गाथा १२९–१४५): Embroidered Buddha seated in meditation on a pink lotus, with a golden dharma wheel and a white stupa in the mountains

दण्ड वग्ग

दण्ड र अहिंसा (गाथा १२९–१४५)

धम्मपद को दण्ड वर्ग (गाथा 129–145): सबै प्राणीहरू हिंसा र दण्डसँग डराउँछन् र जीवन प्रिय मानिन्छन्, त्यसैले साधकले आफूलाई अरूको स्थानमा राखेर कसैलाई हिंसा गर्दैन।

श्लोक

१२९। सब्बे तसन्ति दण्डस्स, सब्बे भायन्ति मच्चुनो; अत्तानं उपमं कत्वा, न हनेय्य न घातये।

श्लोक 1

१३०। सब्बे तसन्ति दण्डस्स, सब्बेसं जीवितं पियं; अत्तानं उपमं कत्वा, न हनेय्य न घातये।

श्लोक 2

१३१। सुखकामानि भूतानि, यो दण्डेन विहिंसति; अत्तनो सुखमेसानो, पेच्च सो न लभते सुखं।

श्लोक 3

१३२। सुखकामानि भूतानि, यो दण्डेन न हिंसति; अत्तनो सुखमेसानो, पेच्च सो लभते सुखं।

श्लोक 4

१३३। मावोच फरुसं कञ्चि, वुत्ता पटिवदेय्यु तं; दुक्खा हि सारम्भकथा, पटिदण्डा फुसेय्यु तं।

श्लोक 5

१३४। सचे नेरेसि अत्तानं, कंसो उपहतो यथा; एस पत्तोसि निब्बानं, सारम्भो ते न विज्जति।

श्लोक 6

१३५। यथा दण्डेन गोपालो, गावो पाजेति गोचरं; एवं जरा च मच्चु च, आयुं पाजेन्ति पाणिनं।

श्लोक 7

१३६। अथ पापानि कम्मानि, करं बालो न बुज्झति; सेहेहि कम्मेहि दुम्मेधो, अग्गिदड्ढो व तप्पति।

श्लोक 8

१३७। यो दण्डेन अदण्डेसु, अप्पदुट्ठेसु दुस्सति; दसन्नमञ्ञतरं ठानं, खिप्पमेव निगच्छति।

श्लोक 9

१३८। वेदनं फरुसं जानिं, सरीरस्स व भेदनं; गरुवं वापि आबाधं, चित्तक्खेपं व पापुणे।

श्लोक 10

१३९। राजतो वा उपसग्गं, अब्भक्खानं व दारुणं; परिक्खयं व ञातीनं, भोगानं व पभङ्गुरं।

श्लोक 11

१४०। अथ वास्स अगारानि, अग्गि डहति पावको; कायस्स भेदा दुप्पञ्ञो, निरयं सोपपज्जति।

श्लोक 12

१४१। न नग्गचरिया न जटा न पङ्का, नानासका थण्डिलसायिका वा; रजो च जल्लम् उक्कुटिकप्पधानं, सोधेन्ति मच्चं अवितिण्णकङ्खं।

श्लोक 13

१४२। अलङ्कतो चेपि समं चरेय्य, सन्तो दन्तो नियतो ब्रह्मचारी; सब्बेसु भूतेसु निधाय दण्डं, सो ब्राह्मणो सो समणो स भिक्खु।

श्लोक 14

१४३। हिरीनिसेधो पुरिसो, कोचि लोकस्मि विज्जति; यो निन्दं अपबोधेति, अवस्सो भद्रो कसामिव।

श्लोक 15

१४४। अस्सो यथा भद्रो कसानिविट्ठो, आतापिनो संवेगिनो भवाथ; सद्धाय सीलेन च वीरियेन च, समाधिना धम्मविनिच्छयेन च; सम्पन्नविज्जाचरणा पतिस्सता, जहिस्सथ दुक्खमिदं अनप्पकं।

श्लोक 16

१४५। उदकञ्हि नयन्ति नेत्तिका, उसुकारा नमयन्ति तेजनं; दारुं नमयन्ति तच्छका, अत्तानं दमयन्ति सुब्बता।

श्लोक 17

पृष्ठभूमि

यो वर्ग पालि धम्मपद (खुद्दक निकाय, पालि त्रिपिटक) को दण्ड वग्ग हो, गाथा 129–145। मुख्यतः जेतवनमा उपदेश गरिएका दण्ड वग्गका गाथाहरूले प्राचीन कोशल र मगधका हिंसात्मक र तनावपूर्ण सामाजिक क्षणहरूलाई सम्बोधन गर्छन्। धम्मपद-अट्ठकथाले यस्ता अवसरहरू वर्णन गर्छ: केटाहरूको समूहले लाठीले निर्दोष सर्प वा निर्दोष कुकुरहरूलाई सताइरहेको (गाथा 129–130), पूर्वजन्मको कर्मका कारण भाडाका डाकुहरूबाट आक्रमणमा परेका आयुष्मान मोग्गल्लानको हिंसात्मक अन्त्य (गाथा 137–140), र राजकीय वस्त्र धारण गरिरहेकै अवस्थामा निब्बान प्राप्त गर्ने विलासी मन्त्री सन्तति (गाथा 142)।

यस पाठको बारेमा

रचयिता: Gautama Buddha · Founder of Buddhism · c. 5th–6th century BCE, Northern India/Nepal

Born Siddhartha Gautama in Lumbini, he attained enlightenment and spent the rest of his life teaching the Dhamma across northern India. His discourses (Suttas), preserved orally for generations before being written down in the Pali Canon, form the doctrinal foundation of Buddhism.

के तपाईं जान्नुहुन्छ?

अहिंसा को सार्वभौमिक सूत्र (गाथा 129–130)

सबै दण्डसँग काँप्छन्, सबै मृत्युसँग डराउँछन्, र सबै प्राणीहरूलाई जीवन प्रिय छ। आफूलाई अरूको ठाउँमा राखेर, न किसैलाई मार र न किसैले मारार गरार।

बुढ्यौली र मृत्यु को गोठाल (गाथा 135)

जसरी गोठालाले लाठीले हाँकेर गाईहरूलाई चरनतर्फ लैजान्छ, त्यसै गरी बुढ्यौली (जरा) र मृत्यु (मच्चु) जीवन्त प्राणीहरूको आयु निरन्तर मृत्यु तिर धकेलिरहेका हुन्छन्।

निर्दोषमाथि आक्रमणका दस भयानक फल (गाथा 137–140)

जो मानिस निर्दोष र अहिंसक साधुहरूमाथि आक्रमण गर्दछ, उसले शीघ्र नै यी दस कष्टहरूमध्ये एकमा सामना गर्दछ: असह्य शारीरिक पीडा, दुर्भाग्य, अङ्गभङ्ग, गम्भीर रोग, पागलपन, राजको क्रोध, गम्भीर झूठो आरोप, परिजन को हानि, सम्पत्तिको नाश, घरमा आग लग्नु, र मृत्यु अनन्तर नरक मा जन्म।

बाह्य आडम्बर भन्दा आन्तरिक शुद्धि (गाथा 141)

न नाङ्गो हिँड्नु, न जटा पाल्नु, न हिलो घस्नु, न भोकै बस्नु, न खाली जमिनमा सुत्नु, न खरानी र राख घस्नु, न उकड़ूँ बसेर तप गर्नु पनि त्यो मानिसलाई शुद्ध गर्न सक्दैन जिसका संशय र विकार शान्त भएका छैनन्।

उत्तम घोडा र चाबुक (गाथा 143–144)

संसारमा अलभ्य छ लज्जाशील र विवेकवान मानिस जो निन्दा र पापसँग बच्दछ, जसरी एक उत्तम जाति को घोडा चाबुकको स्पर्शसँग पहिले नै सचेत हुन्छ। उर्जा द्वारा प्रेरित भएर, आफू यो विशाल दुःख को चक्र त्याग गर।

विषय अनुसार हेर्नुहोस्

Buddha का सम्पूर्ण स्तुति र पाठ

Buddha

Buddha का सबै पाठ हेर्नुहोस् →

बौद्ध धर्म बाट थप

सबै हेर्नुहोस्