अङ्गुलिमाल परित्ता

नमोऽमिताभ बुद्धाय: अमिताभ बुद्ध, अनन्त प्रकाशके बुद्धलाई, सुखावतीव्यूह परम्पराबाट लिइएको एक संक्षिप्त संस्कृत प्रणाम।

यो मन्त्र महायान बौद्ध परम्परको भैषज्यगुरु (औषधि बुद्ध) सँग सम्बन्धित छ, जसलाई उपचारका देवता मानिन्छ। परम्परागत रूपमा यसलाई बिरामीको निको हुन, मानसिक पीडा कम गर्न र आध्यात्मिक शुद्धिका लागि जप्ने गरिन्छ। मन्त्रको सुरुमा रहेको 'तद्यथा' ले 'यसरी' भन्ने अर्थ दिन्छ, र अन्त्यको 'स्वाहा' मन्त्र समाप्त गर्ने पवित्र शब्द हो। यो मन्त्र ध्यान गर्दा वा विशेष अनुष्ठानमा उच्चारण गरिन्छ।

यो नकारात्मक कर्म र मानसिक मलीनतालाई शुद्ध गर्न जपिने एक पवित्र बौद्ध मन्त्र हो। यसले वज्रसत्त्वलाई आह्वान गर्दछ, जो मनको शुद्ध, अविनाशी प्रकृतिको प्रतिनिधित्व गर्दछ, ताकि अवरोधहरू पन्छाउन सकियोस् र आध्यात्मिक सिद्धि प्राप्त होस्।

यो बौद्ध धर्मका आठ नैतिक नियमहरू (अट्ठसील) को संग्रह हो, जसलाई साधकहरूले आफ्नो मन र शरीरलाई संयमित र शुद्ध राख्न पालन गर्छन्। यसले अहिंसा, सत्य, ब्रह्मचर्य, र मादक पदार्थबाट टाढा रहने जस्ता गुणहरूको विकासमा सहयोग पुर्याउँछ।

यो बौद्ध धर्मको एउटा मूलभूत प्रार्थना हो, जहाँ भक्तजनले बुद्ध, धम्म र सङ्घलाई आफ्नो शरणको रूपमा लिने वाचा गर्दछन्। यसलाई तीन पटक दोहोर्याएर भनिन्छ, जसले गहिरो श्रद्धा र समर्पणलाई जनाउँछ।

यो आठ श्लोकको बौद्ध पाठ हो, जसले बुद्धले जीवनका विभिन्न बाधा र विपत्तिहरूमाथि प्राप्त गरेको विजयको महिमा गाएको छ। यसलाई पाठ गर्नाले मानिसलाई सुख, शान्ति र मुक्ति प्राप्त हुन्छ भन्ने विश्वास गरिन्छ।

यो बौद्ध धर्मको एक प्रार्थना हो जसमा दिवंगत आफन्तहरूको आत्माको शान्ति र सुखको कामना गरिन्छ।

धम्मपदका पदहरू 33–43: अस्थिर मन रक्षा गर्न गाह्रो छ, तर वश मा राखिएको र सही दिशामा निर्देशित मन सत्य सुख र भयबाट मुक्ति ल्याउँछ।

धम्मपदको यमक वग्गले (गाथा १-२०) धर्मशास्त्रको आरम्भ गर्छ। यसले सिखाउँछ कि मनले सबै अनुभवलाई आकार दिन्छ र द्वेष नभएको प्रेम, प्रतिशोधले नभई शत्रुता समाप्त गर्छ।

यी पदहरू बुद्ध धर्मको प्रिय ग्रन्थ धम्मपदबाट लिइएका हुन्, जसले सजगता (अप्रमाद) को महत्त्व सिकाउँछन् — आफ्नो मन, वचन र कर्ममा जागरूक र लगनशील हुनु, जुन मार्गले मुक्ति (निब्बान) तर्फ लैजान्छ।