Bharat Devotion
Embroidered artwork for पुष्प वग्ग: फूलहरू (गाथा ४४–५९): Embroidered Buddha seated in meditation on a pink lotus, with a golden dharma wheel and a white stupa in the mountains

पुष्प वग्ग

फूलहरू (गाथा ४४–५९)

धम्मपदको पुष्प वर्ग (गाथा ४४–५९): माला, भमर र हावाको विरुद्ध फैलिने सदाचारको सुगन्धले मृत्यु आउनु अघि गुणी जीवनको शिक्षा दिन्छ।

श्लोक

४४। को इमं पथविं विचेस्सति, यमलोकञ्च इमं सदेवकं; को धम्मपदं सुदेसितं, कुसलो पुप्फमिव पचेस्सति।

श्लोक 1

४५। सेखो पथविं विचेस्सति, यमलोकञ्च इमं सदेवकं; सेखो धम्मपदं सुदेसितं, कुसलो पुप्फमिव पचेस्सति।

श्लोक 2

४६। फेणूपमं कायमिमं विदित्वा, मरीचिधम्मं अभिसम्बुधानो; छेत्वान मारस्स पपुप्फकानि, अदस्सनं मच्चुराजस्स गच्छे।

श्लोक 3

४७। पुप्फानि हेव पचिनन्तं, ब्यासत्तमनसं नरं; सुत्तं गामं महोघो व, मच्चु आदाय गच्छति।

श्लोक 4

४८। पुप्फानि हेव पचिनन्तं, ब्यासत्तमनसं नरं; अतित्तञ्ञेव कामेसु, अन्तको कुरुते वसे।

श्लोक 5

४९। यथापि भमरो पुप्फं, वण्णगन्धं अहेठयं; पलेति रसमादाय, एवं गामे मुनी चरे।

श्लोक 6

५०। न परेसं विलोमानि, न परेसं कताकतं; अत्तनोव अवेक्खेय्य, कतानि अकतानि च।

श्लोक 7

५१। यथापि रुचिरं पुप्फं, वण्णवन्तं अगन्धकं; एवं सुभासिता वाचा, अफल्ला होति अकुब्बतो।

श्लोक 8

५२। यथापि रुचिरं पुप्फं, वण्णवन्तं सगन्धकं; एवं सुभासिता वाचा, सफला होति कुब्बतो।

श्लोक 9

५३। यथापि पुप्फरासिम्हा, कयिरा मालागुणे बहू; एवं जातेन मच्चेन, कत्तब्बं कुसलं बहुं।

श्लोक 10

५४। न पुप्फगन्धो पटिवातमेति, न चन्दनं तगरमल्लिका वा; सतञ्च गन्धो पटिवातमेति, सब्बा दिसा सप्पुरिसो पवायति।

श्लोक 11

५५। चन्दनं तगरं वापि, उप्पलं अथ वस्सिकी; एतेसं गन्धजातानं, सीलगन्धो अनुत्तरो।

श्लोक 12

५६। अप्पमत्तो अयं गन्धो, य्वायं तगरचन्दनी; यो च सीलवतं गन्धो, वाति देवेसु उत्तमो।

श्लोक 13

५७। तेसं सम्पन्नसीलानं, अप्पमादविहारिनं; सम्मदञ्ञाविमुत्तानं, मारो मग्गं न विन्दति।

श्लोक 14

५८। यथा सङ्कारधानस्मिं, उज्झितस्मिं महापथे; पदुमं तत्थ जायेथ, सुचिगन्धं मनोरमं।

श्लोक 15

५९। एवं सङ्कारभूतेसु, अन्धभूते पुथुज्जने; अतिरोचति पञ्ञाय, सम्मासम्बुद्धसावको।

श्लोक 16

पृष्ठभूमि

यो अध्याय पालि धम्मपद (खुद्दक निकाय, पालि त्रिपिटक) को पुप्फ वग्ग हो, गाथा 44–59। पालि त्रिपिटकको खुद्दक निकायबाट लिइएको पुप्फ वग्गले प्राचीन भारतीय जीवनमा परिचित प्राकृतिक पुष्पका बिम्बहरू प्रयोग गर्छ। अट्ठकथा टीकाले अभिलेख गरेअनुसार भगवान् बुद्धले यी गाथाहरू मृगतृष्णा-समान शरीरमाथि ध्यान गर्ने भिक्षुहरू र रानी मल्लिका लगायत विभिन्न शिष्यहरूलाई सुनाउनुभएको थियो, जसले देखाउँछ कि सांसारिक फूलहरू ओइलाउँछन् र मृत्युले प्रमादीलाई सुतिरहेको गाउँलाई ठूलो बाढीले बगाएझैं लैजान्छ, तर सदाचारको सुगन्ध देवलोकसम्म पनि पुग्छ।

यस पाठको बारेमा

रचयिता: Gautama Buddha · Founder of Buddhism · c. 5th–6th century BCE, Northern India/Nepal

Born Siddhartha Gautama in Lumbini, he attained enlightenment and spent the rest of his life teaching the Dhamma across northern India. His discourses (Suttas), preserved orally for generations before being written down in the Pali Canon, form the doctrinal foundation of Buddhism.

के तपाईं जान्नुहुन्छ?

मालाकारको मेटाफर (गाथा ५३)

जसरी कुशल मालाकारले विविध रंगका फूलहरु चयन गरेर सुन्दर माला बनाउँछ, त्यसै गरी बुद्धिमान व्यक्तिले आपनो मानव जीवन विविध पुण्यकर्म र करुणाका कामहरुको लागि प्रयोग गर्नुपर्छ।

हावाको विरुद्ध फैलिने सुगन्ध (गाथा ५४)

चन्दन, तगर र चमेलीको सुगन्ध केवल हवाको दिशामा नै बहेको हुन्छ; तर सदाचारी व्यक्तिको शील-सदाचारको सुगन्ध हावाको विरुद्ध पनि सबै दिशामा फैलिएर जान्छ।

खोडेको थुप्रोमा फुलेको कमल (गाथा ५८–५९)

राजमार्गको छेउमा फालिएको खोडेको ढेरमा जसरी सुगन्धित र मनमोहक कमल फुल्दछ, त्यसै गरी अन्ध र अज्ञानी संसारी मानिसहरु बीचमा परम बुद्धको सच्चा शिष्य प्रज्ञाले उज्ज्वल होकर चम्किन्छ।

बाढी जसरी मृत्यु (गाथा ४७)

जो व्यक्ति सांसारिक विषयहरुको फूल अतृप्त कामनाको साथ टिप्न मात्र मग्न रहेको छ, मृत्यु उसलाई त्यसै गरी बहाएर लैजान्छ जसरी भीषण बाढी सोते हुए गाँवलाई बहाउँछ।

भमरको नियम (गाथा ४९)

ज्ञानी व्यक्तिले गाँव र नगरमा भमर जस्तै विचरण गर्नुपर्छ जो फूलको रंग वा सुगन्धलाई कुनै हानि पुर्‍याई बिना केवल रस लिएर उडजान्छ, आपनो विषय मात्र लिएर र शान्ति छोडेर।

विषय अनुसार हेर्नुहोस्

Buddha का सम्पूर्ण स्तुति र पाठ

Buddha

Buddha का सबै पाठ हेर्नुहोस् →

बौद्ध धर्म बाट थप

सबै हेर्नुहोस्