மூடபித்ரி மற்றும் கார்கலா

அடர்ந்த தென்னந்தோப்புகளாலும் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளாலும் சூழப்பட்ட மூடபித்ரி, பதினெட்டு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க கல் பசதிகளும், சமணக் கோயில்களும் அங்கு செறிந்திருப்பதாலும், பழமையான தவளா ஓலைச்சுவடிகளை புனிதமாகப் பாதுகாத்து வருவதாலும் "சமண காசி" என்ற சிறப்புப் பெயரைப் பெற்றது. சில மைல் தொலைவில் உள்ள கார்கலா, 1432 ஆம் ஆண்டில் அரசன் வீர பாண்டிய பைரரசனால் பாறைக் குன்றின் மீது எழுப்பப்பட்ட, பகவான் பாகுபலியின் 42 அடி உயர ஒற்றைக்கல் பிரம்மாண்ட சிலையுடன் அப்பகுதிக்கு மகுடமாகத் திகழ்கிறது. இவ்விரு நகரங்களும் இணைந்து ஒரே யாத்திரைப் பாதையை உருவாக்குகின்றன. வேதநூல்களின் காவலராக மூடபித்ரியின் பங்கையும், சமண சமயத்தின் மிகத் தெளிவான பெரும் பக்தி வெளிப்பாடுகளில் ஒன்றின் காவலராக கார்கலாவின் பங்கையும் அவை ஒருங்கே இணைக்கின்றன.

மூடபித்ரி பாதுகாக்கும் தவளா ஓலைச்சுவடிகள் நாட்டுப்புறக் கதைகள் அல்ல; அவை ஷட்கண்டாகமத்திற்கான உரை நூல்களாகும். திகம்பர பிரிவில் எஞ்சியுள்ள ஒரே மரபு நூலான ஷட்கண்டாகமம், தொடர்ச்சியான ஓலைச்சுவடி வடிவில் இன்றுவரை வந்து சேர்ந்த மிகப் பழமையான சமண நூலாகும். ஆறு கண்டங்களாக, அதாவது பகுதிகளாக, பிராகிருத மொழியில் இயற்றப்பட்ட இதன் மூல சூத்திரங்களை, முதல் கண்டத்தை எழுதிய ஆச்சாரியர் புஷ்பதந்தரும், எஞ்சிய ஐந்து கண்டங்களை நிறைவு செய்த பூதபலியும் எழுதினர். பல நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின், ஆச்சாரியர் வீரசேனர் மூல நூலுக்கு சுமார் 72,000 செய்யுள்களைக் கொண்ட தவளா எனும் உரையை இயற்றினார்; அவரது சீடர் ஜினசேனர், வீரசேனரின் மறைவுக்குப் பின் ஜயதவளாவை நிறைவு செய்தார். சமண சமயத்தில் பரவலாக ஓதப்படும் பிரார்த்தனையான நவகார மந்திரத்தின் ஐந்து வரி மையம், புஷ்பதந்தரால் மங்களாசரணமாக இயற்றப்பட்டது என்பது மரபு நம்பிக்கை. இது ஷட்கண்டாகமத்தின் தொடக்க அழைப்புச் செய்யுளாகும். எனவே, உலகெங்கிலுமுள்ள சமண இல்லங்களில் ஒவ்வொரு காலையும் ஓதப்படும் அந்தப் பிரார்த்தனையுடன் மூடபித்ரியின் ஓலைச்சுவடித் தொகுப்பு உயிருள்ள தொடர்புடையதாக விளங்குகிறது.

மூடபித்ரியின் பழமையான மடமான குரு பசதி எட்டாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது. இந்த ஓலைச்சுவடிகள் வைக்கப்பட்டு நகலெடுக்கப்பட்ட குறிப்பிட்ட இடமும் அதுவே. அதன் கருங்கல் சுவர்கள், கட்டடத்தைவிடப் பல நூற்றாண்டுகள் பழமையான உள்ளடக்கம் கொண்ட நூல்களைக் காக்கின்றன.

இந்த மிகப் புனிதமான மரபு உரைகளைப் பாதுகாத்ததற்காக, மூடபித்ரி சமண உலகெங்கும் போற்றப்படுகிறது. இடைக்காலத்தில் வட இந்திய சமணக் கல்வி மையங்கள் கொந்தளிப்புக்கு உள்ளானபோது, துறவி அறிஞர்கள் பழமையான பிராகிருத தவளா ஓலைகளைப் பாதுகாப்பிற்காகத் தெற்கே மூடபித்ரிக்கு எடுத்துச் சென்றனர். வேறிடங்களில் அவற்றின் இருப்பையே அச்சுறுத்திய நிலையின்மையிலிருந்து தொலைவில் இருந்த ஒரு சமூகத்திடம் அவர்கள் அவற்றை ஒப்படைத்தனர். இந்த நூல்கள் கிட்டத்தட்ட ஓராயிரம் ஆண்டுகள் செம்புத் தகடுகளின் கீழும், இயற்கை பூச்சி விரட்டிகளுடனும் பாதுகாக்கப்பட்டு, இறுதியாக இருபதாம் நூற்றாண்டில் எழுதப்பட்டு மொழிபெயர்க்கப்பட்டன. இந்தப் பணியின் மூலம், பல நூற்றாண்டுகளில் முதல் முறையாக அறிஞர்கள் ஷட்கண்டாகமம் முழுவதையும், கண்டம் கண்டமாக ஒரு தொடர்ச்சியான முழுமையாகப் படிக்க முடிந்தது. இருபதாம் நூற்றாண்டின் பெரும்பகுதியில் நீடித்த அந்த மொழிபெயர்ப்புத் திட்டமே, ஆரம்பகால திகம்பர கோட்பாடு பற்றிய பின்னைய ஆய்வுகள் அனைத்தின் அடித்தளமாக இன்றும் விளங்குகிறது.

பகவான் மகாவீரரின் நேரடி சீடர்களான கணதரர்களின் உயிருள்ள குரலாக இந்நூல்களைப் பக்தர்கள் போற்றுகின்றனர். அந்த குருமரபுச் சங்கிலி, மூடபித்ரி மட்டுமே தடையின்றி பேணிக்காத்த ஒன்றாகும். இந்தியாவின் வேறெந்த திகம்பர மையமும் இத்தகைய தடையற்ற பௌதிகப் பாதுகாப்பை உரிமை கோர முடியாது. மற்ற பிராந்தியத் தொகுப்புகள் இழக்கப்பட்டன, சேதமடைந்தன, அல்லது பிற்காலப் பிரதிகளாகவே எஞ்சின. அதனால்தான், ஷட்கண்டாகமத்தின் மூல உரைக்கு மிக அருகில் நிற்கும் எஞ்சிய இணைப்பாக மூடபித்ரியின் ஓலைச்சுவடிகளை அறிஞர்கள் கருதுகின்றனர்.

மூடபித்ரியில் பாதுகாக்கப்படும், ஷட்கண்டாகமத்தின் முதல் கண்டத்தின் முதல் அதிகாரத்தின் அழியாத தொடக்கம்:

சாவிர கம்பட பசதியும் கார்கலா கோமதேஸ்வரரும் அருங்காட்சியகப் பொருட்கள் அல்ல; அவை இன்றும் வழிபாடு நடக்கும் உயிருள்ள தலங்கள். ஆறு நூற்றாண்டுகளுக்கு முன் செதுக்கப்பட்ட தூண்களுக்கு அருகே தினசரி பூஜைகள் தொடர்கின்றன. பன்னிரண்டு ஆண்டுக்கு ஒருமுறை, கார்கலாவின் உயர்ந்த பாகுபலி சிலைக்கு மஹாமஸ்தகாபிஷேகம் எனும் மாபெரும் தலை அபிஷேகம் நடைபெறுகிறது. இது ஷ்ரவணபெலகொலாவின் புகழ்பெற்ற பெருஞ்சிலையுடன் பகிர்ந்துகொள்ளப்படும் மரபாகும்.

கர்நாடகத்தின் ஒரே கடற்கரைப் பகுதியில் இவ்வளவு பிரம்மாண்டமான இரண்டு பாகுபலி சிலைகள் நிற்பதும், ஒவ்வொன்றுக்கும் தனிப்பட்ட யாத்ரீகர்களும் தனித்த பன்னிரு ஆண்டு திருவிழா சுழற்சியும் இருப்பதும், பாகுபலியின் துறவறத்தின் மீதான வழிபாடு தெற்கு கன்னட-துளு நாட்டில் எவ்வளவு ஆழமாக வேரூன்றியுள்ளது என்பதைக் காட்டுகிறது. தன் சகோதரர் மீது பெற்ற வெற்றியின் பெருமையை விட்ட பின்னரே கேவல ஞானம் அடைந்த இளவரசனின் கதை, துளு நாட்டின் வணிக மற்றும் நில உடைமையாளர் சமண குடும்பங்களிடையே சிறப்பான வலிமையுடன் எதிரொலித்தது. அவர்களது ஆறு நூற்றாண்டு ஆதரவே இந்தப் பெருஞ்சிலையையும், சில மைல் தொலைவிலுள்ள ஆயிரம் தூண் கோயிலையும் கட்டியெழுப்பி தொடர்ந்து பராமரித்து வந்தது.