జాతాం పండరీసీ సుఖ వాటే జీవా — సంత్ సేనా మహారాజ్ అభంగము

పండరీపురంలో విఠలునికి సాయంత్రం చేసే ఆరతి; సంత్ నామదేవ్ రచించినదని సంప్రదాయం చెబుతుంది; మహారాష్ట్ర అంతటా రఖుమాయి పక్కన ఇటుకపై నిలిచిన స్వామికి పాడతారు.

విఠలుడిని తెల్లవారుజామున సున్నితంగా మేల్కొలిపే కాకడ ఆరతి; 'తుకా మ్హణే' అనే సంతకం ఉండటం వల్ల సంత్ తుకారాంకు ఆపాదించబడింది; పండరీపురంలోను, మహారాష్ట్ర అంతటా పాడతారు.

సంత్ తుకారాం రచించిన మరాఠీ అభంగం; చెట్లు, పక్షుల నడుమ ఏకాంతంలోని ఆనందాన్ని వర్ణిస్తుంది; హరికథయే ఏకైక విందుగా ఉంటుంది.

సంత్ బహిణాబాయి అభంగ్: వార్కరీ మందిరాన్ని రూపకంగా వివరిస్తుంది — జ్ఞానేశ్వర్ పునాది వేశారు, నామదేవ్ విస్తరించారు, ఏకనాథ్ స్తంభం నిలిపారు, తుకారాం బంగారు కలశమయ్యారు.

సంత్ చోఖామేళా అభంగ్: చెరకు వంకరగా ఉన్నా దాని రసం సూటిగానే ఉంటుంది; విల్లు, నది ఉదాహరణలతో — పుట్టుక హృదయ భక్తిని ఎన్నడూ వంచదు.

వార్కరీ సంప్రదాయ నిత్య ఆరాధన: సంత్ జ్ఞానేశ్వర్ రచించిన 28 అభంగాలు; ఇవి ఉపనిషత్తుల అద్వైతాన్ని విఠలునిపై భక్తితో సమన్వయం చేస్తాయి.

సంత్ జ్ఞానేశ్వర్ 'మొగరా ఫులలా': హృదయ ద్వారం వద్ద నాటిన మల్లె ఆకాశం వరకు పాకుతుంది; దాని పూలను విఠలునికి సమర్పించే శాలువాగా నేస్తారు.

సంత్ జ్ఞానేశ్వర్ 'రూప పహత లోచనీ': విఠలుని రూపాన్ని దర్శించే ఆనందం, అనేక పూర్వ పుణ్యాల ఫలం, సమస్త సుఖాలకు నిలయం.

సంత్ ఏకనాథ్ 'కాయా హీ పండరీ': దేహమే పండరీపురం, అంతరాత్మే విఠలుడు, భక్తి భీమా నదిలా ప్రవహిస్తుంది.

సంత్ ఏకనాథ్ మహారాజ్ రచించిన అత్యంత హృద్యమైన అభంగమిది. పండరీపురాన్ని భక్తుని కన్నవారిల్లైన 'పుట్టినిల్లు'గా అభివర్ణించారు. శ్రీ విఠలుడు తండ్రిగా, రఖుమాయి తల్లిగా, భక్త పుండరీకుడు సోదరుడిగా భావించి అమితమైన భక్తిప్రేమలను కురిపించారు.