Bharat Devotion
Embroidered artwork for శివ తాండవ స్తోత్రం: రావణుడు మరియు కైలాస కథ: Embroidered Om symbol above a brass diya, marigolds and a temple spire at sunrise

శివ తాండవ స్తోత్రం

రావణుడు మరియు కైలాస కథ

రావణుడు కైలాస పర్వతం కింద శివ తాండవ స్తోత్రాన్ని రచించాడని, శివుని కాలి బొటనవేలు అతని గర్వాన్ని అణచివేసిందని, అతని స్తుతి శివుని కృపను పొందిందని సంప్రదాయం చెబుతుంది.

ఆధ్యాత్మిక సారాంశం

శివ తాండవ స్తోత్రం యొక్క ఉరుము వంటి వేగాన్నీ, నాదసౌందర్యాన్నీ ప్రపంచ సాహిత్యంలో కొద్ది స్తోత్రాలే సరిపోల్చగలవు. ఇది పంచచామర ఛందస్సులో, పరుగెత్తే గుర్రపు నడకలా సాగుతుంది; ప్రతి పాదంలో 16 అక్షరాలు ఉంటాయి. దీని జలపాతం వంటి అనుప్రాసలు నటరాజు డమరుకం (డమరు) విశ్వాన్ని కుదిపివేయడాన్ని స్ఫురింపజేస్తాయి. మహాతపస్వి దట్టమైన జటాజూటంలో దివ్యజలాలు ఉప్పొంగి పడే ప్రవాహాన్ని కూడా అవి స్ఫురింపజేస్తాయి.

అయినా ఈ అద్భుత రచన హిమాలయ ఆశ్రమపు నిశ్శబ్దంలో పుట్టలేదు. సంప్రదాయం ప్రకారం ఇది కైలాస పర్వతం కింద, అహంకారం భగ్నమైన కొలిమిలో, బాధలో, అకస్మాత్తుగా కలిగిన భక్తి శరణాగతిలో జన్మించింది. లంకాధిపతి, విద్వాంసుడైన దశగ్రీవునికి ఇది ఆపాదించబడింది; అతనికి శివుడే తరువాత రావణుడు అని పేరు పెట్టాడు. బుద్ధి, వరాలు, లౌకిక బలం పరమాత్మ ఎదుట రాలిపోతాయని ఈ స్తోత్రం సాక్ష్యమిస్తుంది. అలా కాక, స్వచ్ఛమైన, పరవశమైన ఆరాధన మహాదేవుని తక్షణ కరుణను పొందుతుంది.

శాస్త్ర మూలాలు & ఇతిహాస పరంపర

ఈ ఘట్టం రావణుడు శివుని ఎదుర్కొన్న ఇతిహాస సంప్రదాయానికి చెందినది:

  • •
    వాల్మీకి రామాయణం (ఉత్తరకాండ): రావణుడు లోకాలను జయించిన వృత్తాంతం, కైలాసం వద్ద అతడి గర్వంతో కూడిన ఎదుర్కోలు ఇందులో ఉన్నాయి. పర్వతం కింద అతడు గడిపిన కాలం, శివునిపై అతడు చేసిన స్తుతులు, శివుడు అనుగ్రహించిన చంద్రహాస ఖడ్గం గురించి ఇది చెబుతుంది.
  • •
    సంప్రదాయ ఆపాదన: స్తోత్రం రావణునిదని చిరకాల సంప్రదాయం చెబుతోంది. ఇతిహాసం దీని శ్లోకాలను ఉటంకించదు; కాబట్టి భక్తులు దీనిని తరతరాలుగా అందివచ్చిన భక్తి రచనగా స్వీకరిస్తారు.

జ్ఞానోదయ క్షణం: కైలాస పర్వతాన్ని ఎత్తడం

దిగువ లోకాలను జయించి, స్వర్గ రక్షకులను ఓడించి, దశగ్రీవుడు తన వాయురథమైన పుష్పక విమానంలో ఉత్తరం వైపు ఎగిరాడు. కైలాస పర్వతపు మెరిసే మంచు తెల్లని శిఖరం సమీపించగా, రథం గాలిలోనే ఆగిపోయి ముందుకు కదలలేదు.

కోపోద్రిక్తుడై దశగ్రీవుడు దిగువ వాలుల్లో దిగాడు. అక్కడ శివుని దివ్య వృషభమూ, ప్రధాన పరిచారకుడూ అయిన నందిని కలిశాడు. నంది తన బంగారు దండాన్ని ఎత్తి మృదువుగా హెచ్చరించాడు:

"లంకారాజా, వెనుదిరుగు. శంకరుడు ఈ శిఖరాలపై జగన్మాత పార్వతీదేవితో విహరిస్తున్నాడు. ఆ దివ్య సాంగత్య సమయంలో దేవుడైనా, అసురుడైనా, మానవుడైనా ఈ పవిత్ర పరిధిని దాటకూడదు."

తన బలం మత్తులో దశగ్రీవుడు నంది రూపాన్ని ఎగతాళి చేసి, తిరస్కారంగా ఇలా బదులిచ్చాడు:

"దశగ్రీవుని మార్గాన్ని అడ్డగించే సాహసం చేస్తున్న ఈ పర్వత భిక్షుకుడు ఎవడు? నా ఎగురుకు ఈ పర్వతం దారి ఇవ్వకపోతే, దీనిని పెకిలించి సముద్రంలో విసిరేస్తాను."

కైలాస పాదం వద్ద అతడు తన ఇరవై బలమైన చేతులను పర్వతం కింద చొప్పించాడు. భారీగా ఒక్క ఉదుటున ఎత్తగా దిక్కులు కంపించాయి. పవిత్ర శిఖరం ఊగింది. పరిచార గణాలు భయంతో కేకలు వేశాయి, ప్రకంపనకు దిగ్భ్రాంతి చెందిన పార్వతీదేవి శివుని హత్తుకుంది.

మహాదేవుడు నిర్లిప్తమైన వినోదంతో చిరునవ్వు నవ్వాడు. భంగిమ మార్చకుండానే తన బొటనవేలిని (అంగుష్ఠం) చాచి పర్వతంపై మెల్లగా అదిమాడు.

ఫలితం తక్షణమే కనిపించింది. పర్వత భారం దశగ్రీవుని చేతులను బంధించింది; అతని వరాలూ బలమూ అతడిని విడిపించలేకపోయాయి. నొప్పి దహించేదిగా, సంపూర్ణంగా ఉంది. ముల్లోకాలలో ప్రతిధ్వనించే వేదనా గర్జనను అతడు చేశాడు; అది మర్త్యులనూ అమరులనూ భయపెట్టింది.

ఆ నిస్సహాయతా అగాధంలో, అతని తీక్షణ బుద్ధి తన గర్వపు మూర్ఖత్వాన్ని గ్రహించింది. పరమేశ్వరుని అసంతృప్తిని మెత్తబరచగల శక్తి ఒక్కటే అని అతడు అర్థం చేసుకున్నాడు. ఆ శక్తి షరతులు లేని భక్తి (భక్తి).

చేతులు బంధింపబడి ఉండగా, అతడు తన స్వంత నరాన్ని తీసి చేతిపై సాగదీసి ఆదిమ వీణను చేశాడు. తరువాత గానం ప్రారంభించాడు. తన శ్వాసనూ, దుఃఖాన్నీ, సానబట్టిన సంగీత విద్యనూ పరుగెత్తే పంచచామర లయలో ధారపోశాడు. శివుని భీకరమైన, సుందరమైన, లోకాలను పావనం చేసే నృత్యాన్ని కీర్తించే శ్లోకాలను అల్లాడు. ఉత్తరకాండ ప్రకారం, అతడు వేయి సంవత్సరాలు స్తుతి గానం చేశాడు.

ఆ శ్లోకాలు కైలాసపు మంచు మార్గాల్లో మార్మోగగా, మహాదేవుని అసంతృప్తి ఆనందంగా మారింది. గీతంలోని కవిత్వానికి, లోతుకు, నిష్కపట శరణాగతికి సంతోషించి, శివుడు తన బొటనవేలిని ఎత్తి రాజును విడిపించాడు. అతని ఎదుట ప్రత్యక్షమై శివుడు ఇలా ప్రకటించాడు:

"నీ వేదనా ఆక్రందన (రావ) ముల్లోకాలను కంపింపజేసింది కాబట్టి, నీవు విశ్వమంతటా 'గర్జించేవాడు' అనే అర్థంలో రావణుడు అని పిలువబడతావు. నీ సంగీత నివేదన నా హృదయాన్ని ఆనందింపజేసింది."

రావణుడు తన పది శిరస్సులను శివుని పాదాల వద్ద వంచాడు. అతడు క్షమను, దివ్య ఖడ్గమైన చంద్రహాసను (చంద్రుని నవ్వు) పొందాడు.

ప్రధాన శ్లోక విశేషం: జటాజూట ప్రవాహం

రావణునికి సంప్రదాయంగా ఆపాదించబడిన శివ తాండవ స్తోత్రం ఈ శ్లోకంతో ప్రారంభమవుతుంది.

ప్రారంభ మహా శ్లోకం (శ్లోకం 1):

जटाटवीगलज्जलप्रवाहपावितस्थले गलेऽवलम्ब्य लम्बितां भुजङ्गतुङ्गमालिकाम्।

डमड्डमड्डमड्डमन्निनादवड्डमर्वयं चकार चण्डताण्डवं तनोतु नः शिवः शिवम्॥१॥

Jaṭā-ṭavī-galaj-jala-pravāha-pāvita-sthale gale'valambya lambitāṃ bhujaṅga-tuṅga-mālikām |

Ḍamaḍ-ḍamaḍ-ḍamaḍ-ḍaman-nināda-vaḍ-ḍamarvayaṃ cakāra caṇḍa-tāṇḍavaṃ tanotu naḥ śivaḥ śivam || 1 ||

పదపదార్థ వివరణ:

  • •
    జటా-అటవీ (Jaṭā-aṭavī): శివుని జటాజూటపు దట్టమైన, అరణ్యం వంటి విస్తారం.
  • •
    గలజ్జల-ప్రవాహ (Galaj-jala-pravāha): ఆ జటల నుండి జాలువారే నీటి ఉధృత ప్రవాహం, పవిత్ర గంగ.
  • •
    పావిత-స్థలే (Pāvita-sthale): ఆ పవిత్ర జలాలతో శుద్ధమైన నేల, లేదా కంఠ ప్రదేశం.
  • •
    గలే అవలంబ్య (Gale'valambya): కంఠం నుండి వేలాడుతున్న.
  • •
    లంబితాం భుజంగ-తుంగ-మాలికామ్ (Lambitāṃ bhujaṅga-tuṅga-mālikām): పాముల ఎత్తైన, వేలాడే మాల.
  • •
    డమడ్-డమడ్-డమడ్-డమన్-నినాద-వత్ (Ḍamaḍ-ḍamaḍ-ḍamaḍ-ḍaman-nināda-vat): "డమద్, డమద్" అనే నాదంతో ప్రతిధ్వనిస్తున్న.
  • •
    డమరు-వయమ్ (Ḍamaru-vayam): ఆ నాదం పలికించే చేతి వాద్యం (డమరు).
  • •
    చకార (Cakāra): చేశాడు, నర్తించాడు.
  • •
    చండ-తాండవమ్ (Caṇḍa-tāṇḍavam): భీకరమైన, శక్తివంతమైన విశ్వ నృత్యం.
  • •
    తనోతు నః (Tanotu naḥ): ఆయన మాకు విస్తరింపజేయుగాక, ప్రసాదించుగాక.
  • •
    శివః శివమ్ (Śivaḥ śivam): మంగళకరుడైన శివుడు మంగళాన్ని ప్రసాదించుగాక.

ఉత్కృష్టమైన అర్థం:

"ఆయన జటాజూటపు అరణ్యం నుండి ప్రవహించే జలాలచే ఆ నేల పవిత్రమైంది. ఆయన కంఠాన పాముల ఎత్తైన మాల వేలాడుతోంది. ఆయన డమరు 'డమద్-డమద్-డమద్' అని మ్రోగుతుండగా, ఆయన భీకర తాండవ నృత్యం చేస్తున్నాడు. ఆ శివుడు మాకు మంగళాన్ని ప్రసాదించుగాక."

పవిత్ర పదజాల వివరణ

  • •
    పంచచామర ఛందస్సు (Pañcacāmara): లఘు (లఘు), గురు (గురు) అక్షరాలు కచ్చితంగా మారి మారి వచ్చే సంస్కృత ఛందస్సు; ప్రతి పాదంలో 16 అక్షరాలు. దీని లయ పరుగెత్తే గుర్రాన్నీ, ఆగని డప్పు దరువునీ గుర్తుచేస్తుంది. పఠనానికి అత్యంత సమ్మోహనకరమైన ఛందస్సులలో ఇది ఒకటి.
  • •
    తాండవం & లాస్యం: భారతీయ సౌందర్యశాస్త్రంలో తాండవం శివునితో ముడిపడిన ఉగ్రమైన విశ్వ నృత్యం. దాని ప్రతిరూపమైన లాస్యం పార్వతితో ముడిపడిన మృదువైన, సుకుమారమైన నృత్యం.
  • •
    రావణ (Rāvaṇa): ఈ పేరు ఏడ్వడం లేదా గర్జించడం అనే అర్థమున్న సంస్కృత ధాతువు రు నుండి వచ్చింది. ఉత్తరకాండ సంప్రదాయంలో, రాజు ఆక్రందన లోకాలను కంపింపజేసినందున శివుడు ఈ పేరు ఇచ్చాడు.
  • •
    చంద్రహాస (Candrahāsa): అక్షరార్థం "చంద్రుని చిరునవ్వు". ఇతిహాసం ప్రకారం శివుడు రావణునికి ఇచ్చిన ప్రకాశవంతమైన ఖడ్గం ఇది.

జీవంతమైన కొనసాగింపు: నేటి నృత్యం, నాటకం & భక్తి

శివ తాండవ స్తోత్రం శైవ భక్తి యొక్క ప్రియమైన గీతంగా నిలిచి ఉంది:

  • •
    శాస్త్రీయ భారతీయ నృత్యం: భరతనాట్యం, కథక్, ఒడిస్సీ కళాకారులు నటరాజ స్తుతిగా తరచూ తాండవాన్ని ప్రదర్శిస్తారు. చిదంబరం, ఖజురాహో ఉత్సవాలు ఇటువంటి సమర్పణలకు ప్రసిద్ధి.
  • •
    ప్రదోష సంధ్య పఠనం: భక్తులు త్రయోదశి (త్రయోదశి) తిథి నాడు సూర్యాస్తమయ వేళ (ప్రదోష కాలం) శివాలయాల్లో సమావేశమవుతారు. వారు స్తోత్రం పఠించి, అంతరంగపు భారాన్ని తొలగించే విశ్వ నృత్యాన్ని ఆవాహన చేస్తారు.
  • •
    జడత్వాన్నీ తమస్సునూ ఛేదించడం: ఆధునిక యోగసాధనలో, మానసిక మందత్వాన్ని కరిగించడానికీ ధైర్యాన్ని ప్రేరేపించడానికీ ఈ లయబద్ధ అక్షరాలను పఠిస్తారు.

భక్తునికి సందేశం & నిత్య సాధనలో అన్వయం

శివ తాండవ స్తోత్రం యొక్క మూలం ఒక లోతైన పాఠాన్ని అందిస్తుంది:

  1. 1.కండబలపు అహంకారపు మూర్ఖత్వం: మన సంపద, విద్య, అధికారం ఎంత విస్తారమైనా, మన షరతులపై పర్వతాన్ని ఎత్తాలని ప్రయత్నిస్తే దాని భారం కిందే నలిగిపోతాం.
  2. 2.బాధను ప్రార్థనగా మలచుకోవడం: జీవితం ఒత్తిడి కింద మనల్ని బంధించినప్పుడు, మనం చేదులో మునిగిపోనవసరం లేదు. రావణుడు దహించే వేదనను అత్యున్నత సంగీత కళగా మార్చాడు.
  3. 3.శివుని కరుణ వేగం (ఆశుతోష): అహంకారం స్థానంలో నిజమైన శరణాగతి వచ్చిన క్షణంలోనే మన భుజాలపై భారం తొలగిపోతుంది.

ఈ స్తోత్రం పూర్తి పాఠం, పఠన మార్గదర్శితో సహా, శివ తాండవ స్తోత్రం పేజీలో లభిస్తుంది.

మీకు తెలుసా?

రావణుని అసలు పేరు దశగ్రీవుడు (పది మెడలవాడు); ఉత్తరకాండ సంప్రదాయంలో, అతని ఆర్తనాదం లోకాలను కంపింపజేసిన తర్వాత శివుడు ‘రావణుడు’ అనే పేరు ఇచ్చారు.

పంచచామర ఛందస్సు ప్రతి పాదంలో 16 అక్షరాలలో లఘువులు, గురువులు ఒకదాని వెంట ఒకటి వస్తూ, విశ్వ వాద్యధ్వనిని అనుకరిస్తుంది.

చంద్రహాస ఖడ్గం, ఉత్తరకాండ సంప్రదాయం ప్రకారం, రావణుడు స్తుతి గానం చేసిన తర్వాత శివుడు అతనికి ఇచ్చిన బహుమతి అని చెప్పబడింది.

శైవ తత్త్వశాస్త్రంలో, తాండవ నృత్యం దైవం యొక్క ఐదు విశ్వ కృత్యాలను (పంచకృత్యాలు) సూచిస్తుంది.

Shiva సంపూర్ణ స్తోత్రాలు మరియు ప్రార్థనలు

Shiva

Shiva అన్నీ చూడండి →

కవి-సాధువు అయోధ్యాదాసు రచించిన భగవాన్ శివుని నలభై శ్లోకాల స్తోత్రం; ఆయన దివ్య కార్యాలను వివరిస్తూ, అనుగ్రహం కోసం, కష్టాల నివారణ కోసం పఠిస్తారు.

చాలీసాలు44

ఎనిమిది శ్లోకాలు, ముగింపు ఫలశ్రుతి శ్లోకం; గుంటూరిపురంలోని అగస్త్యేశ లింగంగా శివుని స్తుతిస్తాయి, పఠించేవారికి ముక్తి లభిస్తుందని చెబుతారు.

అష్టకాలు11

ఇది శివదేవునికి అత్యంత ప్రీతికరమైన బిల్వ (మారేడు) పత్రాన్ని సమర్పించడం ద్వారా లభించే అనంతమైన పుణ్యఫలాన్ని తెలిపే ఎనిమిది శ్లోకాల స్తోత్రం.

అష్టకాలు10

శివలింగాన్ని స్తుతించే ఎనిమిది శ్లోకాలు, ప్రతిదీ ‘ఆ శాశ్వత లింగానికి నమస్కరిస్తాను’ అని ముగుస్తుంది; పఠన ఫలాన్ని చెప్పే తొమ్మిదో శ్లోకం కూడా ఉంది.

అష్టకాలు9

హిందూ మతం నుండి మరిన్ని

వాల్మీకి రామాయణంలో చెప్పబడినట్లు, భగీరథ మహారాజు వెయ్యి సంవత్సరాల తపస్సు గంగాదేవిని స్వర్గం నుండి భువికి రప్పించింది; ఆమె పతనవేగాన్ని పరమశివుని జటాజూటం నిలువరించి, ఆయన పూర్వీకుల ఆత్మలకు విముక్తి కలిగించింది.

కథలు

ఋగ్వేదం 7.59.12లో మూలమున్న మహామృత్యుంజయ మంత్రాన్ని పౌరాణిక సంప్రదాయం బాలుడైన మార్కండేయునితో ముడిపెడుతుంది; శివునికి ఆయన చేసిన శరణాగతి యముని పాశాన్ని జయించింది.

కథలు

కేదార్‌నాథ్ నుండి రామేశ్వరం వరకు శివుని పన్నెండు జ్యోతిర్లింగాలు: వాటి పేర్లు, స్థలాలు, గాథలు, వాటిని పేర్కొనే సంప్రదాయ స్తోత్రం.

పుణ్యక్షేత్రాలు

తమిళనాడులోని ఎనిమిది శైవ ఆలయాలలో భగవాన్ శివుడు అహంకారాన్ని, మృత్యువును జయించడానికి తన విశ్వ పరాక్రమాన్ని ప్రదర్శించి, యాత్రికులకు విముక్తిని ప్రసాదించాడు.

పుణ్యక్షేత్రాలు

గఢ్వాల్ హిమాలయాలలోని ఛోటా చార్ ధామ్ పరిక్రమ యమునోత్రి, గంగోత్రి, కేదార్‌నాథ్, బదరీనాథ్‌లను కర్మను కరిగిస్తుందని చెప్పబడే ఒకే పవిత్ర హిమాలయ తీర్థయాత్రగా ఏకం చేస్తుంది.

పుణ్యక్షేత్రాలు

1855లో రాణి రాస్‌మణి స్థాపించిన కోల్‌కతాలోని దక్షిణేశ్వర కాళీ ఆలయం మా భవతారిణి నివాసం, శ్రీ రామకృష్ణుల సాధనా స్థలం.

పుణ్యక్షేత్రాలు

సంబంధిత బోధనలు

అదే బోధన, వివిధ సంప్రదాయాలలో ప్రతిధ్వనిస్తుంది

అంశం వారీగా బ్రౌజ్ చేయండి