గురు నానక్ ఉదాసీలు – ఆయన ప్రయాణాలు, సహచరులు, మరియు ముఖ్య సంఘటనలు

గురు నానక్ దేవ్ జీ తమ సందేశాన్ని ప్రపంచమంతటా వ్యాప్తి చేయడానికి నాలుగు ప్రధాన ఉదాసీలు (విస్తృత ప్రయాణాలు) చేపట్టారని చాలా ప్రచారంలో ఉంది. ఈ ప్రయాణాలు సుమారు 1500 నుండి 1524 మధ్య జరిగినట్లు చెబుతారు. గురు నానక్ తో పాటు వారి ప్రియ శిష్యుడు భాయ్ మర్దానా (రబాబ్ వాయిద్యకారుడు) ఎల్లప్పుడూ ఉండేవారు. కొన్ని ప్రాంతీయ కథనాల ప్రకారం, భాయ్ బాలా (ఒక సాధువు) మరియు భాయ్ లహణా (తరువాత గురు అంగద్ దేవ్) కూడా కొన్ని ప్రయాణాలలో సహచరులుగా ఉన్నట్లు చెప్పబడింది, అయితే ఈ వివరాలు ప్రాంతాన్ని బట్టి మారుతూ ఉంటాయి. ఈ ఉదాసీలు భారత ఉపఖండంలోని అనేక ప్రాంతాలను, అలాగే టిబెట్, శ్రీలంక, మక్కా, బాగ్దాద్ వంటి దూర ప్రాంతాలను కూడా కవర్ చేశాయి. గురు నానక్ తమ ప్రయాణాలలో హిందువులు, ముస్లింలు, బౌద్ధులు, జైనులు మరియు ఇతర మతాల ప్రజలతో సంభాషించారు. వారు ఏకేశ్వరోపాసన, సమానత్వం, నిజాయితీ, శ్రమ జీవనం, మరియు మతపరమైన కర్మకాండలను నిరాకరించడం వంటి సందేశాలను బోధించారు. ఒక ప్రసిద్ధ సంఘటనలో, గురు నానక్ సిద్ధులతో (తపస్సు చేసే సాధువులు) సంభాషించి, సన్యాసం కంటే సంసారంలో ఉంటూ దేవుణ్ణి స్మరించడం మేలని వివరించారు. మరొక ముఖ్య సంఘటనలో, వారు మక్కాకు వెళ్ళినప్పుడు, కాబా గోడ వైపు కాకుండా తమ పాదాలను ఆ దిశగా చూపించారు. అక్కడి పూజారి కోపంగా ప్రశ్నించగా, గురు నానక్ ‘నేను నా పాదాలు దేవుడు లేని దిశగా చూపించండి’ అని చెప్పారు—అన్ని దిశలలో దేవుడు ఉన్నాడనే భావాన్ని బోధించారు. ఈ ఉదాసీలు గురు నానక్ సందేశాన్ని విస్తృతంగా వ్యాపింపజేశాయి. ప్రతి ప్రయాణం తర్వాత వారు తమ స్వగ్రామం కర్తార్పూర్కు తిరిగి వచ్చి, అక్కడ ఒక సంఘాన్ని (సాంగత్) ఏర్పాటు చేశారు. ఈ ప్రయాణాల వివరాలు జన్మసాఖి (గురు నానక్ జీవిత చరిత్ర) గ్రంథాలలో లభిస్తాయి, అయితే వీటిలో అనేక ప్రాంతీయ వైవిధ్యాలు ఉన్నాయి. కొన్ని కథనాలు భాయ్ మర్దానా మాత్రమే ఎల్లప్పుడూ సహచరుడని చెబితే, మరికొన్ని ఇతరులను కూడా చేర్చుతాయి. ఈ వివరాల్లో ఖచ్చితమైన ఏకాభిప్రాయం లేదు, కానీ గురు నానక్ తమ జీవితకాలంలో విస్తృతంగా ప్రయాణించి, అనేక మతపరమైన, సామాజిక సమావేశాల్లో పాల్గొన్నారనే విషయం అందరూ అంగీకరిస్తారు. ఈ ఉదాసీలు సిక్కు మతానికి పునాది వేయడంలో కీలక పాత్ర పోషించాయి.