குரு ஹர்கோபிந்த் மற்றும் மிரி-பிரி கொள்கை

சீக்கிய மதத்தின் ஆறாவது குருவான குரு ஹர்கோபிந்த் (1595-1644) மிகவும் முக்கியமான ஒரு மாற்றத்தை ஏற்படுத்தினார். அவரது தந்தையும் ஐந்தாவது குருவுமான குரு அர்ஜன் தேவ் முகலாய பேரரசரால் சித்திரவதை செய்யப்பட்டு கொல்லப்பட்ட பிறகு, குரு ஹர்கோபிந்த் சீக்கிய சமூகத்தின் தலைமையை ஏற்றார். இந்த கொடூரமான நிகழ்வு சீக்கிய மதத்தின் வரலாற்றில் ஒரு திருப்புமுனையாக அமைந்தது. முந்தைய குருக்கள் முற்றிலும் ஆன்மீக விஷயங்களில் கவனம் செலுத்தினர், ஆனால் குரு ஹர்கோபிந்த் ஆன்மீகம் மற்றும் அரசியல் அதிகாரம் ஆகிய இரண்டும் தேவை என்பதை உணர்ந்தார். இதுவே மிரி-பிரி கொள்கை எனப்படுகிறது. 'மிரி' என்பது உலகியல் அல்லது அரசியல் அதிகாரத்தையும், 'பிரி' என்பது ஆன்மீக அதிகாரத்தையும் குறிக்கிறது. இதன் அடையாளமாக, குரு ஹர்கோபிந்த் இரண்டு வாள்களை அணிந்தார்: ஒன்று உலகியல் அதிகாரத்திற்கும், மற்றொன்று ஆன்மீக அதிகாரத்திற்கும். இந்த இரட்டை வாள்கள் சீக்கிய மதத்தில் முக்கியமான சின்னமாக மாறியது. இதன் மூலம், ஒரு சீக்கியர் ஆன்மீக வாழ்க்கையில் ஈடுபடுவதுடன், நியாயத்திற்காக போராடவும் தயாராக இருக்க வேண்டும் என்ற செய்தியை அவர் வழங்கினார். அக்காலத்தில் முகலாய பேரரசின் துன்புறுத்தல் அதிகரித்ததால், சீக்கிய சமூகம் தன்னைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. எனவே குரு ஹர்கோபிந்த் சீக்கியர்களை இராணுவ பயிற்சி பெற ஊக்குவித்தார். அவர் ஒரு சிறிய இராணுவத்தை உருவாக்கி, அக்கால் தக் (அழியாத சிம்மாசனம்) என்ற இடத்தில் ஆயுதப் பயிற்சியை ஊக்குவித்தார். சீக்கிய மதத்தில் இது ஒரு புதிய பரிணாமமாக இருந்தது; முன்பு அமைதியான மார்க்கமாக இருந்த சீக்கியம் இப்போது சமூக நீதிக்காக ஆயுதம் ஏந்துவதையும் ஏற்றுக்கொண்டது. குரு ஹர்கோபிந்தின் வழிகாட்டுதலின் கீழ், சீக்கியர்கள் ஒரு சமூகமாக மட்டுமல்லாமல், ஒரு இராணுவ சக்தியாகவும் மாறத் தொடங்கினர். இந்த மாற்றம் பின்னர் வந்த சீக்கிய குருக்களாலும், குறிப்பாக குரு கோவிந்த் சிங் கால்சா இயக்கத்தை உருவாக்கியபோதும் வலுப்படுத்தப்பட்டது. மிரி-பிரி கொள்கை இன்றுவரை சீக்கிய மதத்தின் முக்கியமான ஒரு அங்கமாக உள்ளது, ஆன்மீக விழுமியங்களைப் பாதுகாக்கும் அதே வேளையில் உலகியல் விஷயங்களில் ஈடுபடுவதை வலியுறுத்துகிறது.