ಗಣೇಶನ ಜನನ

ಗಣೇಶನ ಜನನದ ಸರ್ವಾಧಿಕ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಕಥಿತ ವರ್ಣನೆ ಶಿವ ಪುರಾಣದ ರುದ್ರ ಸಂಹಿತೆ, ಕುಮಾರ ಖಂಡ, ಅಧ್ಯಾಯ 13 ರಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ. ಶಿರಚ್ಛೇದ ಮತ್ತು ಪುನರುಜ್ಜೀವನ ಪರಿಣತಿ ಅಧ್ಯಾಯ 16 ಮತ್ತು 17 ರಲ್ಲಿ ಅನುಸರಿಸುತ್ತವೆ. ಇದು ದೇವಿ ಪಾರ್ವತಿ ಶಿವ ದೀರ್ಘ ತಪಸ್ಯಾ ಸೇವನದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ತನ್ನದೇ ಆದ ಸಹಚರ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಕನನ್ನು ಕೋರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರು ಅರಿಶಿನ ಪೇಸ್ಟ್ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಬಳಸಿದ ಅಯೋಧ್ಯಗಳಿಂದ ಮಗನನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ತಾವು ರೂಪಿಸಿದ ಆಕೃತಿಗೆ ಜೀವವನ್ನು ಶ್ವಾಸ ಮಾಡಿದರು. ಅವರು ಗಣೇಶನನ್ನು ನಾಮಾಂಕನ ಮಾಡಿ, ತಾವು ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವಾಗ ತನ್ನ ನಿಜದ ಕೋಠಿಯ ಪ್ರವೇಶದಾರದಲ್ಲಿ ಗಾರ್ಡಿಯನ್ ಆಗಿರಲು ಕೋರಿದರು. ಈ ಬಾಲಕನು ಕೇವಲ ತಾವೇ ಅವನನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಪಿತಃ ಎಂದೂ ಭೇಟಿ ಮಾಡಿಲ್ಲದ್ದರಿಂದ, ತಾವು ಅನುಮತಿ ನೀಡುವವರೆಗೆ ಯಾರೂ ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ಶಿವ ತನ್ನ ದೀರ್ಘ ಅನುಪಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿದಾಗ ಮತ್ತು ಪಾರ್ವತಿಯ ಕೋಠಿಯೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಸದಾ ಮಾಡುವಂತೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ, ಅವರು ಪರಿಚಿತವಾಗಿರದ ಬಾಲಕನನ್ನು ಟಿ ವಾಪಸ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನಿರ್ಬಂಧಿಸುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಅವನು ಪಾರ್ವತಿ ತಿಮಿರಿಸಿದಂತೆ ನಿಖುಟ ಪ್ರವೇಶ ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಈ ಬಾಲಕ ಶಿವನ ನಿಜದಿಂದ ತನ್ನದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯುವ ಯಾವುದೇ ವಿಧಾನ ಶಿವನಿಗೆ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಕಾರಣ ಬಾಲಕ ಅವನ ಅನುಪಸ್ಥಿತಿಯ ಸಂಪೂರ್ಣತೆ ರೂಪಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಎರಡೂ ಜನೂ ಈ ಪ್ರವೇಶದಾರದಲ್ಲಿ ಈ ಕ್ಷಣದ ಸೂಚನೆ ಯಾವಾಗ ಪರಸ್ಪರ ನೋಡಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಬಾಲಕ, ತಾಯಿಯ ಆದೇಶದೊಳಗೆ ನಿಷ್ಪ ಗುರುತಿಸುವುದನ್ನು ಗಾಳಿಕಾಸುವುದು ಮತ್ತು ಹಿಡಿ ಯಾರು ಅವನ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದೂ ತಿಳಿಗಾನೂ, ಹಿಂದಿಕ್ಕೆ ಸರಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಶಿವನ ನಿಜದ ಪತ್ನಿಯ ಕೋಠಿಗೆ ಪ್ರವೇಶ ನಿರಾಕರಿಸಲಾದುದೇ ಅಪರಿಚಿತ ಮಗುವಿನ ದೇಹ ನೋಬುದರಿಂದ ಶಿವನ ಸಮೆವ ರೌದ್ರಿ ನೇಣಿಸುತ್ತಲೆ. ತನ್ನ ಕ್ರೋಧದಲ್ಲಿ, ಶಿವ ಬಾಲಕನ ಮುಂಡವನ್ನು ಸಜೀವ ಯಾಗ ಚಿತ್ರಾಪನ್ನವನ್ನು ಈಗಚಿ ತನ್ನ ಕೃತ್ಯದ ಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಯಿತು ಪಾರ್ವತಿ ಅವಗುಂಠ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಮಗುವನ್ನು ಡ್ರೈ ಅವನೊಪಿಸಿ ನೀಡಿದ ಪ್ರವೇಶದಾರದಲ್ಲಿ ಅಾವನಕೋ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಾಗಿ ಹೊರಿ ಇರುವುದನ್ನು ಕಂಡು.

ತಾಯಿ ಮಾರಿಹೋದ ಮಗುವನ್ನು ನೋಡಿ ಪಾರ್ವತಿಯ ಶೋಕ ಎಷ್ಟು ಹೂಕುಲ್ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮತ್ತೂ ಚಿರಂತನತೆ ಶಿವನನ್ನು ಗುಟುಪುತ್ತಿದೆ. ಅವಳ ವೇದನೆ ಮತ್ತು ತಾಯನೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ವಿಶಲ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಪ್ರಾರುಟಿತವಾಗಿ, ಶಿವ ಯಾವುದೇ ಉಪಲಬ್ಧ ಸಂಪೃಕ್ತತೆ ನಿರೂಪ ಬಾಲಕನನ್ನು ಪುನಃ ಜೀವಿತ ಬಲಿದಾರ ಆದೇಶ ನಿವೇದಿಸಿದರು. ಶಿವನೆ ಮೊದಲ ಎದುರುವುದರ ಜೀವಿಯ ತುಣ್ಡ ನಿರೂಪ ಆದೇಶ ತರುತೊಂದಿರುವುದೂ, ಪಾರ್ವತಿಯ ಶೋಕ ಇನ್ನೂ ಗಾಲುಕಾಸುವುದರೊಂದಿಗೆ ಹೆಮ್ಮ ದೂರಳುಕೊಂಡು ಸ್ಮೃತ್ಯ ಬಾಲಕನಿಗೆ ಜೀವ ಪರಿಧಾನ ನಿಮಿಸುತ್ತಲೆ.

ಶಿವನೆ ಅನುಚರೊ ಮೊದಲ ಎದುರುವುದು ಆನೆಮಾ ಇತ್ತೆ, ಮತ್ತ ತಿಮಿರಿಸಿದ ಆದೇಶದಂತೆ ಅದರ ಖುಬುತಿ ತುಣ್ಡ ತರುಕೊಂಡರು. ಶಿವ ಆನೆಯ ಮುಕುಟನನ್ನು ಬಾಲಕನ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ಮತ್ತ ಜೀವಕ್ಕೆ ಮೂಡ ತೇರಿಸಿದರು. ಮುಂದಿನ ಬಾಲಕನು, ಒಯ್ಯುದೆ ಕೇವಲ ಪಾರ್ವತಿಯ ಅರಿಶಿನ ಸೃಷ್ಟಿಯಾ ಎತ್ತರುಟ ಗಣೇಶನಾಗಿ ಪುನಃ ಒದೆದು, ಆನೆಯ ಮುಕುಟವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ದ್ವಿತೀಯ ಜನನದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳ ಚಿರಸ್ಥಾವಿ ಜ್ಞಾಪನೆಮುಮಾಗಿಭಪತೆ ಪುಲುಸುಕೆ ಈ.

ಶಿವ ಗಣೇಶನನ್ನು ತನ್ನ ಪರಿಣುತಾದ ಘಟನೆಯಿಂದ ಆರೋಗ್ಯ ನೋಮುತಲೆ, ಅವನನ್ನು ದೇವತೆಗಳ ಮುಂದೇ ವಿಮೋಚನ ಘೋಷಣೆ ಮಾಡಿದರು. ಆದೇಶ ಮಾಡಿ ಗಣೇಶ ಯಾವುದೇ ಪೂಜೆ, ಯಾತ್ರೆ, ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಕಾರ್ಯೋದ್ಯಮದ ಮುಂದೆ ಮೊದಲೋ ನೌಪನೆ ಚಾಯುವೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಅವನ ಆಶೀರ್ವಾದದಿಂದ ಯಾವುದೇ ಎತಿ ಅಡೃಶ್ಟ ಬಂಧಕ ಕ್ಷಯಾಂಗೀಕೃತ ಆಗಿರುವೆ ಯಾರೂ ಇತರೆ ಪ್ರಾರ್ಥನ ಚಾಲಸೂನುತೆ ಮುಂದಿನ. ಪಿತಃ ಅದೃಶ್ಟಾದೊಂದಿಗೆ ಮಗುವಿಗೆ ಅಜ್ಞಾತ ಹಿಸದಿಂದ ಆರಿಸಲಾದ ಇದಾ ಸಂವಿಂದ್ಕ ಮೆಮಾ ಕಾನೂನು ವಿತಾಸೂನುತೆ ಗಣೇಶನ ಅವಶ್ಯಕ ಭೂಮಿಕೆ ವಿಘ್ನಾರ್ತ, ಅಡೃಶ್ಟ ನಾಶಕ, ನಿರ್ಮಾಣದಾರೂ ಆಗಿದೆ. ಪರಿವಾರ ಈ ಭೂಮಿಕೆ ಈ ಅಗೆ ನೌಪನೆ ವಿವಾಹ, ಹೊಸ ಉದ್ಯಮ, ಪರೀಕ್ಷೆ, ಮತ್ತ ಯಾವುದೇ ವಿಧದ ಯಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೋರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ತಲೆಮಾರುಫರ ಪರಿವಾರ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಪುನರಾವೃತ್ತಿ ಚಾಯುವಾಗ, ಶಿವನ ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಮುಖ್ಯ ಬೃಂದೆ ಕಮೆ ಡೆವರಿಲ್ಲ. ಸಲಿಯೇ ಪಾರ್ವತಿಯ ಮಗನನ್ನು ರೂಪಿಸುವಲ್ಲಿ ಪರಿವಾರುದಿಂದ ಮತ್ತ ಅವನನ್ನು ಪ್ರಾಯೋಕಿಸುವಲ್ಲಿ ತಳಂತಪ್ರಾತಿ ಆರೋಕೆ ಸೂಟೆ, ಜೊತೆ ಶಿವನು ಸ್ವಯಂ ಅವಮಾನವನ್ನು ಹೊಗಿ ಇದು ಅರ್ಥಿದಾಗ ತನ್ನ ಕ್ರೋಧವು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಗೆ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಮುಲಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆನೆಯ ಮುಕುಟ ಸಿದ್ಧೆ ಗಣೇಶನನ್ನು ಪಿತೃ ಕ್ರೋಧದ ಬೆತಲಾಗೆ ಸೂಚಪಹಿ ಸುಕಾಯುವುದಲ್ಲಿ ಒದೆದುದೆ ಬದಲಾಗಿ ನಿಜದ ಸೂಚನ ಇಂದು ಪರಿವಾರ ಅವನ ಬೋಧ ಮತ್ತ ಕರ್ಣ ಧ್ವನಿಪೋಪೆಂ. ಈ ಕಥೆ ತನ್ನೋ ತೇ ಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶಿವನ ವಿಶಲದಿಂದ ಮತ್ತ ಅದನ್ನುಭಟಿ ಆಶೀರ್ವಾದದಿಂದ ಮುಂದಿರುವ ಹಿಸದಿಂದ ಅಲಿದೆ.

ಪುರಾಣ ಗಣೇಶನ ಜನನದ ಪ್ರತಿಯೊಂದೋ ವಿವರಣೆ ಸಹಿಟೊ ಮತ್ತ ಶಿವ ಪುರಾಣದ ವರ್ಣನೆಗೆ ಇತರೆ ಅನೇಕ ವಾಕ್ಯ ವ್ಯಾಪ್ತಾಗುತ್ತೆ. ಒಂದೋ ಪರಿವಾರ ಧರಿಸಿ ಶಿವ ಮತ್ತ ಪಾರ್ವತಿ ಎರಡೂ ಆನೆರೂಪ ತುಗುಲ್ಮನುಯೆ ಮತ್ತ ಗಣೇಶ ಆ ಮುಕುಟ ನೇನೋ ಸೂಪುವಾಗಿ ಜನ್ಮವಾಗುತ್ತಿತ್ತೆ ಪರಿವಾರ ಈಗೆ ಪೂಜಲಾಯುವ ಪ್ರತಿಪೋಯಾಬಿ. ಅನ್ಯೋ ವಾಕ್ಯ ಪಾರ್ವತಿ ಸ್ನಾನ ಕೋಠಿ ಪ್ರವೇಶದಾರೊ ಕುತೆ ಅಲ್ಲ, ಜಾತೆ ಸ್ನಾನವನ್ನು ಬೇರೆ ಮಾಡಿದ ಸರವರ್ಭದಿಂದ ರೂಪಿಸುತ್ತಿತ್ತೆ, ಮತ್ತ ಆನೆ ಮುಕುಟ ನಂತರ ಅಲ್ಪ ದಿವ್ಯ ಹಸ್ತಗುತೆ ಪಡೆಯುತ್ತಿತ್ತೆ. ಈ ವಿಧಿನ್ನೊ ತೃಪ್ತಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವಾಗೈ, ಪರಿವಾರ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ವಿಧಿ ಪುರಾಣ ಪಕ್ಕೊ ನಿಲ್ಮಾದೆ, ಪ್ರತಿಪಾ ಕುತುವಿ ಹೊಟ್ಟೆ ಪರಿವಾರ ರಕ್ಷಿತಾಗುತ್ತೆ. ಪ್ರತಿಪಾ ಅವಶೇಷ ಫಲದ ಮೇಲೆ ಸಹಿಟೊ: ಪಾರ್ವತಿ ಸ್ವಿಯ ಪರಿವಾರು ಉಠೆ ಪುತ್ರ, ನಿತರ ಆನೆ ಮುಕುಟದಿಂದ ಭಿನ್ನ, ಮತ್ತ ದೇವತೆಗಳ ಮುಂದೆ ಮೊದಲು ಅರ್ಚನೆಪಡು.

ಗಣೇಶನ ವರ್ಣನೆ ಅನೇಕ ಪುನರಾವೃತ್ತಿ ಅವನನ್ನು ಭ್ರಾತೃ ಕಾರ್ತಿಕೇಯ ನಿಕುಟ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಸ್ಥಿರಾಗುತ್ತೆ, ನಿಜೆ ಭೌಗೋಳಿಕ ಪ್ರಾಂತೀಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಕಂದ ಮತ್ತ ಮುರುಗನ್ ಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತೆ, ಶಿವ ಮತ್ತ ಪಾರ್ವತಿಗೆ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಇತರೆ ವಿವರಣೆಸುತ್ತಿರುವ ಸರ್ವೋತ್ತರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಜನ್ಮವಾಗುತ್ತೆ. ಭಾರತಕುಡೆ ಪರಿವಾರ ತಲೆಮಾರುಫರ ಈ ಎರಡು ಭ್ರಾತೃಗಳನ್ನು ತುಲನೆ ಮಾಡುತ್ತೆ: ಒಬ್ಬ ಮೇವಾಡುತ್ತಿದ್ದೊ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಆಗುತ್ತೆ, ಎರಡನೆಟ್ಟೋ ಮೋರು ಮೇಲೆ ಶೀಘ್ರತೆಯಿಂದ ಆಭಿಮುಖ್ಯವನ್ನು ನೈರ್ಪನ್ಲೊತೆ. ಭೌಗೋಳಿಕ ಪ್ರಾಂತೀಯ ವರ್ಣನೆ ಈ ಎರಡರ ನಡುವಿನ ಪ್ರತಿಯೋಗಿತೆಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತೆ, ಮುಖ್ಯತ ಜಾತ ಸುತ್ತಿ ಪ್ರಪಂಚ ಮಾರ್ಗಕ ಗಣೇಶ ತೀವ್ರತೆದಿಂದ ಆಗೂತ್ತೆಂತ ಆಲೋಸುತ್ತೆ, ಕೇವಲ ತನ್ನ ಸ್ವ ತಾಪರಿವಾರು ಸುತ್ತಿ ಚಲಾಟಿಡೆ, ಪರಿವಾರ ಎಂತ ವೇದನೆ ತನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಪಂಚ ಆಗುತ್ತೆ. ಈ ಭ್ರಾತೃ ವರ್ಣನೆ, ಜನನ ವರ್ಣನೆಂದಿಂದ ಗುಂಥ ವಿಕ್ಲಿ ಅಪೆ, ಪೂರ್ವಾಪರ ಮನೋಗತೋ ಆವಿ, ಎರಡನೆಟ್ಟೋ ಮುಖ್ಯ ಪರಿವಾರು ತಾಯಾ ದೃಢ ಆಚರಣೆ ಇತರೆ ಶುದ್ಧ ಫಲ ಅಲಿತಾಂಶೆ ಪರಿವಾರುತೆ ವಿಮುಚ ಕರಿದೆ.

ಗಣೇಶ ಚತುರ್ಥಿ ಉತ್ಸವ, ಹಿಂದೂ ಚಂದ್ರ ಮಾಸದ ಭಾದ್ರಪದ ವಾರ್ಷಿಕವಾಗಿ ಮೂತರೆ ಮಾಡಲಾಯುತ್ತೆ, ಗಣೇಶನ ಜನನವನ್ನು ಸ್ಮೃತ್ಯ ಮತ್ತ ದೈವ ಆಚರಣೆಗೆ ನೇರ ಈ ವರ್ಣನೆ ಅವಲಂಬಿತ ಆಗುತ್ತೆ. ಮಣ್ಣಿನ ಚಿತ್ರ ಗಣೇಶನೊ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪಾರ್ವತಿ ತನ್ನ ಪುತ್ರ ರೂಪಿಸುವಲ್ಲಿ ಬಳಸಿದ ಮಾತ್ರೆ ಮಣ್ಣಿಂದ ರೂಪಿತವಾಗುತ್ತೆ, ಮೊದಲಾಗಿ ಫಿವ ದಿನ ವರ್ಣಿತವಾಗುತ್ತೆ, ನಂತರ ಜಲೆ ಸಮಾರೋಪ್ಯವಾಗುತ್ತೆ. ಪರಿವಾರ ಈ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಗಣೇಶನ ಸೃಜನ, ದೈಹಿಕ, ಮತ್ತ ಅಂತಮೋ ರೂಪಾಂತರ ಸ್ವಭಾವದ ಒಮ್ಮತ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಉತ್ಸವದ ಈ ಮೂಳೆ ಗಣೇಶನ ಸನ್ನಿಧಾನವನ್ನು ನವ ಆರಂಭ ಪೂರ್ವೆ ಅರ್ಮಂತ್ರಿತವಾಗುತ್ತೆ, ವ್ಯಾಪಾರೊ, ವಿವಾಹೊ, ಯಾತ್ರೆ ಪ್ರತಿಯಾಗೆ, ಶಿವನೆ ವರ್ಣನೆಯ ಅಂತೆ ಉಚ್ಛೋಪಿತ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ನೇರ ನಿರಂತರವಾಗುತ್ತೆ. ಗಣೇಶನನ್ನು ನೆಮ್ಮತವಾಗಿ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತೆ, ಅದರಿಂದ ತನ್ನ ಬೆನ್ನಾದ ಜನನೋ ಮುಂದಿರುವ ಯಾವುದೇ ಅಡೃಶ್ಟ ಸರಿ ಹೌದು ಅದರಿಂದ ನಂತರೆ ಈ ಜನ ಬಿನೆ ಮಾರ್ಗ ಸುಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತೆ.