ਪਾਪਾਂਕੁਸ਼ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਵ੍ਰਤ ਕਥਾ (ਅਸ਼ਵਿਨਾ ਸ਼ੁਕਲ)

ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਣ ਅਤੇ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਭਗਵਾਨ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ:

ਭਗਵਾਨ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ:

ਵਿੰਧਿਆਚਲ ਪਰਬਤ ਦੇ ਉਗਰੇ ਢਲਾਣਾਂ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰੋਧਨ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਕਰੂਰ, ਨਿਰਦਈ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਪਾਪਪੂਰਨ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਈ—ਨਿਰਦੋਸ਼ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਕਤਲ, ਚੋਰੀ, ਜੂਆ, ਝੂਠ ਬੋਲਣਾ ਅਤੇ ਯਾਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨਾ। ਉਸਨੇ ਕਦੇ ਇੱਕ ਵੀ ਪੁੰਨ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਬੁਢਾਪਾ ਨੇੜੇ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਕ੍ਰੋਧਨ ਨੇ ਮੌਤ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਠੰਡ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਖਤਮ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਯਮਦੂਤ ਉਸਨੂੰ ਨਰਕ ਦੇ ਜਲਦੇ ਟੋਇਆਂ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚ ਕੇ ਲੈ ਜਾਣਗੇ।

ਨਰਕ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਕੰਬਦਾ ਹੋਇਆ, ਕ੍ਰੋਧਨ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣ ਲਈ ਬੇਬਸ ਹੋ ਕੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਭੱਜਿਆ। ਜੰਗਲ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਅੰਗਿਰਾ ਦੇ ਸ਼ਾਂਤ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।

ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਕੰਬਦਾ ਹੋਇਆ, ਕ੍ਰੋਧਨ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਅੰਗਿਰਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਰੋ ਕੇ ਕਿਹਾ:

ਰਿਸ਼ੀ ਅੰਗਿਰਾ ਨੇ ਦਿਵੀ ਕਰੁਣਾ ਨਾਲ ਰੋਂਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ:

ਕ੍ਰੋਧਨ ਨੇ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਡੂੰਘੇ ਪਛਤਾਵੇ ਨਾਲ ਪਾਪਾਂਕੁਸ਼ਾ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਪਾਲਿਆ, ਪੂਰਾ ਵਰਤ ਰੱਖਿਆ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਭਗਵਾਨ ਪਦਮਨਾਭ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।

ਜਦੋਂ ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਖਤਮ ਹੋਈ, ਯਮਦੂਤ ਉਸਦੀ ਆਤਮਾ ਲੈਣ ਆਏ। ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਨੇੜੇ ਆਏ, ਵੈਕੁੰਠ ਤੋਂ ਚਾਰ-ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇਜਸਵੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੂਤ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਉਤਰੇ!

ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਯਮਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ:

ਕ੍ਰੋਧਨ ਨੇ ਇੱਕ ਤੇਜਸਵੀ ਦਿਵੀ ਸਰੀਰ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਅਨੰਦ ਨਾਲ ਵੈਕੁੰਠ ਨੂੰ ਗਿਆ।

੧. ਭਗਵਾਨ ਪਦਮਨਾਭ ਦੀ ਪੂਜਾ: ਫੁੱਲ, ਚੰਦਨ ਦੀ ਪੇਸਟ ਅਤੇ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।

੨. ਇੰਦਰੀਆਂ ਦਾ ਨਿਯੰਤਰਣ: ਗੁੱਸੇ, ਲਾਲਚ ਅਤੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਬੋਲ ਨੂੰ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਕਾਬੂ ਕਰੋ।

੩. ਸੋਨਾ, ਤਿਲ ਅਤੇ ਗਊ ਦਾਨ: ਪਾਪਾਂਕੁਸ਼ਾ ਇਕਾਦਸ਼ੀ 'ਤੇ ਤਿਲ, ਗਊ ਜਾਂ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਦਸ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦੇ ਪੁਰਖੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਜਿਹਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ।

੪. ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਪਾਰਣ: ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਵਰਤ ਖੋਲ੍ਹੋ।