ਤੁਕਾਂ
੧੦੮ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮਾਵਲੀ
ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ੧੦੮ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਰਚਨਾ ਅਤੇ ਜਾਪ ਲਈ ਪਾਠ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਓਮ, ਵਿਸ਼ਨਵੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਮੁੱਚੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਪਰਮ ਪਾਲਕ।
ਸ਼ਲੋਕ 1
ਓਮ, ਲਕਸ਼ਮੀਪਤਏ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਐਸ਼ਵਰਯ ਦੀ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਪਤੀ ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 2
ਓਮ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਰਬ-ਆਕਰਸ਼ਕ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਹਰ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 3
ਓਮ, ਵੈਕੁੰਠਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਪਰਮ ਅਧੀਸ਼ਵਰ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਮ ਜੋ ਸ਼ੋਕ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 4
ਓਮ, ਗਰੁੜਧ੍ਵਜਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੁਜਾ ਉੱਤੇ ਗਰੁੜ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 5
ਓਮ, ਪਰਬ੍ਰਹਮਣੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਮੂਹ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਮੂਲ ਕਾਰਣ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਪਰਮਾਤਮਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 6
ਓਮ, ਜਗੰਨਾਥਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਮੁੱਚੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਅਤੇ ਰੱਖਿਅਕ।
ਸ਼ਲੋਕ 7
ਓਮ, ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਅੰਤਰਯਾਮੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮੂਹ ਜੀਵ ਵਸਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 8
ਓਮ, ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਕਦਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਪਣ ਵਾਲੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 9
ਓਮ, ਦੈਤ੍ਯਾਂਤਕਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਅਧਰਮ ਫੈਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹੰਕਾਰੀ ਦੈਂਤਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਮਰਿਆਦਾ ਦੀ ਪੁਨਰ-ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 10
ਓਮ, ਮਧੁਰਿਪਵੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਮਧੁ ਨਾਮਕ ਅਸੁਰ ਦਾ ਸੰਹਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਜੇਤਾ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 11
ਓਮ, ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਵਾਹਨਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯ (ਗਰੁੜ) ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 12
ਓਮ, ਸਨਾਤਨਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਨਾਤਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾ ਆਦਿ ਹੈ ਨਾ ਅੰਤ।
ਸ਼ਲੋਕ 13
ਓਮ, ਨਾਰਾਇਣਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਮੂਹ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪਰਮ ਆਸਰੇ ਅਤੇ ਗਤੀ, ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ।
ਸ਼ਲੋਕ 14
ਓਮ, ਪਦ੍ਮਨਾਭਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਨਾਭੀ-ਕਮਲ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 15
ਓਮ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਮੂਹ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਰਕ।
ਸ਼ਲੋਕ 16
ਓਮ, ਸੁਧਾਪ੍ਰਦਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾਤਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 17
ਓਮ, ਮਾਧਵਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਮਾਧੁਰਯ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪ੍ਰਿਯ ਸੁਆਮੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 18
ਓਮ, ਪੁੰਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਕਮਲ-ਪੱਤੀ ਵਰਗੇ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾਮਈ ਨੇਤਰਾਂ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 19
ਓਮ, ਸ੍ਥਿਤਿਕਰ੍ਤ੍ਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਮੁੱਚੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਪਾਲਣ ਅਤੇ ਸਥਿਰਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 20
ਓਮ, ਪਰਾਤ੍ਪਰਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪਰੇ ਤੋਂ ਵੀ ਪਰੇ, ਸਰਵੋਚ੍ਚ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 21
ਓਮ, ਵਨਮਾਲਿਨੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪੰਜ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਦਿਵ੍ਯ ਵਨਮਾਲਾ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 22
ਓਮ, ਯਗ੍ਯਰੂਪਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੀ ਯਗ੍ਯ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਬਲੀਦਾਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 23
ਓਮ, ਚਕ੍ਰਪਾਣਯੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕ੍ਰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 24
ਓਮ, ਗਦਾਧਰਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਕੌਮੋਦਕੀ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 25
ਓਮ, ਉਪੇਂਦ੍ਰਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਉਪੇਂਦ੍ਰ, ਵਾਮਨ ਅਵਤਾਰ ਵਿੱਚ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 26
ਓਮ, ਕੇਸ਼ਵਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਕੇਸ਼ੀ ਦੈਂਤ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਉੱਤੇ ਪਰਮ ਸੁਆਮੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 27
ਓਮ, ਹੰਸਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪਰਮਹੰਸ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਗਿਆਨ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ੁੱਧ ਸਫ਼ੈਦ ਹੰਸ ਅਵਤਾਰ।
ਸ਼ਲੋਕ 28
ਓਮ, ਸਮੁਦ੍ਰਮਥਨਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦੈਂਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰ ਸਾਗਰ ਦੇ ਮੰਥਨ ਦੇ ਪਰਮ ਸੂਤਰਧਾਰ।
ਸ਼ਲੋਕ 29
ਓਮ, ਹਰਯੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਕਿਰਪਾਲੂ ਪ੍ਰਭੂ ਜੋ ਸਮੂਹ ਪਾਪ, ਕਲੇਸ਼ ਅਤੇ ਸੋਗ ਹਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 30
ਓਮ, ਗੋਵਿੰਦਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਧਰਤੀ ਦੇ ਉੱਧਾਰਕ ਅਤੇ ਗਊਆਂ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 31
ਓਮ, ਬ੍ਰਹ੍ਮਜਨਕਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਭੀ-ਕਮਲ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।
ਸ਼ਲੋਕ 32
ਓਮ, ਕੈਟਭਾਸੁਰਮਰ੍ਦਨਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਕੈਟਭ ਨਾਮਕ ਦੈਂਤ ਦਾ ਮਰਦਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 33
ਓਮ, ਸ਼੍ਰੀਧਰਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਦੇਵੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 34
ਓਮ, ਕਾਮਜਨਕਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਜਨਕ (ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮਨ)।
ਸ਼ਲੋਕ 35
ਓਮ, ਸ਼ੇਸ਼ਸ਼ਾਯਿਨੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਦੀ ਸ਼ੱਯਾ ਉੱਤੇ ਸ਼ਯਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 36
ਓਮ, ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ ਅਤੇ ਮੋਕਸ਼ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਚਾਰ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 37
ਓਮ, ਪਾਂਚਜਨ੍ਯਧਰਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪਾਂਚਜਨ੍ਯ ਸ਼ੰਖ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 38
ਓਮ, ਸ਼੍ਰੀਮਤੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਸ਼ੋਭਾ ਨਾਲ ਸਦਾ ਯੁਕਤ।
ਸ਼ਲੋਕ 39
ਓਮ, ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਪਾਣਯੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸ਼ਾਰਙ੍ਗ ਧਨੁਸ਼ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 40
ਓਮ, ਜਨਾਰ੍ਦਨਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਦੇ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਛੁਡਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 41
ਓਮ, ਪੀਤਾਮ੍ਬਰਧਰਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਚਮਕਦੇ ਪੀਲੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 42
ਓਮ, ਦੇਵਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਤੇਜੋਮਈ ਪ੍ਰਭੂ, ਦਿਵ੍ਯ ਦੇਵ।
ਸ਼ਲੋਕ 43
ਓਮ, ਸੂਰ੍ਯਚਨ੍ਦ੍ਰਵਿਲੋਚਨਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੇਤਰ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦਰਮਾ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 44
ਓਮ, ਮਤ੍ਸ੍ਯਰੂਪਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਮਤਸ੍ਯ (ਮੱਛੀ) ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 45
ਓਮ, ਕੂਰ੍ਮਤਨਵੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਕੂਰਮ (ਕੱਛੂ) ਦਾ ਸਰੀਰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 46
ਓਮ, ਕ੍ਰੋਡਰੂਪਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਵਰਾਹ (ਸੂਰ) ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 47
ਓਮ, ਨ੍ਰਿਕੇਸਰਿਣੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਨਰਸਿੰਘ, ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਸ਼ੇਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 48
ਓਮ, ਵਾਮਨਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਵਾਮਨ ਅਵਤਾਰ, ਬਟੂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰੂਪ।
ਸ਼ਲੋਕ 49
ਓਮ, ਭਾਰ੍ਗਵਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਭਾਰਗਵ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ੀ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ।
ਸ਼ਲੋਕ 50
ਓਮ, ਰਾਮਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਰਾਮ, ਧਰਮ ਦੇ ਆਦਰਸ਼ ਅਤੇ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਆਨੰਦ।
ਸ਼ਲੋਕ 51
ਓਮ, ਬਲਿਨੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਬਲਵਾਨ, ਬਲ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ।
ਸ਼ਲੋਕ 52
ਓਮ, ਕਲ੍ਕਿਨੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਕਲਕੀ, ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਅਵਤਾਰ।
ਸ਼ਲੋਕ 53
ਓਮ, ਹਯਾਨਨਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਹਯਗ੍ਰੀਵ, ਘੋੜੇ ਦੇ ਮੁਖ ਵਾਲੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 54
ਓਮ, ਵਿਸ਼੍ਵੰਭਰਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਵਿਸ਼ਵ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 55
ਓਮ, ਸ਼ਿਸ਼ੁਮਾਰਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸ਼ਿਸ਼ੁਮਾਰ, ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਸਰੂਪ ਜਿਸ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਤਾਰਾ-ਮੰਡਲ ਘੁੰਮਦਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 56
ਓਮ, ਸ਼੍ਰੀਕਰਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸ਼੍ਰੀ (ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ) ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 57
ਓਮ, ਕਪਿਲਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਕਪਿਲ, ਸਾਂਖਿਆ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ-ਅਵਤਾਰ।
ਸ਼ਲੋਕ 58
ਓਮ, ਧ੍ਰੁਵਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਧ੍ਰੁਵ, ਅਚਲ ਅਤੇ ਸਥਿਰ ਆਧਾਰ।
ਸ਼ਲੋਕ 59
ਓਮ, ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ, ਰਿਸ਼ੀ-ਅਵਤਾਰ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ਕ।
ਸ਼ਲੋਕ 60
ਓਮ, ਅਚ੍ਯੁਤਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਅਚ੍ਯੁਤ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਦਿਵ੍ਯ ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ ਸਰੂਪ ਤੋਂ ਕਦੇ ਡਿੱਗਦੇ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ਲੋਕ 61
ਓਮ, ਅਨਨ੍ਤਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਦੇਸ਼, ਕਾਲ ਅਤੇ ਸੀਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਅਨਾਦਿ-ਅਨੰਤ।
ਸ਼ਲੋਕ 62
ਓਮ, ਮੁਕੁਨ੍ਦਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਮੋਕਸ਼ ਅਤੇ ਪਰਮ ਆਤਮਿਕ ਆਜ਼ਾਦੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 63
ਓਮ, ਦਧਿਵਾਮਨਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਦਧਿਵਾਮਨ, ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਤੁਤ ਭਗਵਾਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 64
ਓਮ, ਧਨ੍ਵਨ੍ਤਰਯੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਧਨਵੰਤਰੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਮੇਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਦਿਵ੍ਯ ਵੈਦ।
ਸ਼ਲੋਕ 65
ਓਮ, ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀ (ਲਕਸ਼ਮੀ) ਨਿਵਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 66
ਓਮ, ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਅਤਿ ਤੇਜਸਵੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 67
ਓਮ, ਪੁਰੁਸ਼ੋਤ੍ਤਮਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਨਾਸ਼ਵਾਨ ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ।
ਸ਼ਲੋਕ 68
ਓਮ, ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਕੌਸ੍ਤੁਭਧਰਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਚਿੰਨ੍ਹ ਅਤੇ ਕੌਸਤੁਭ ਮਣੀ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 69
ਓਮ, ਮੁਰਾਰਾਤਯੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਮੁਰ ਨਾਮਕ ਦੈਂਤ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਮੁਰਾਰੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 70
ਓਮ, ਅਧੋਕ੍ਸ਼ਜਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਅਧੋਕ੍ਸ਼ਜ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਪਰੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 71
ਓਮ, ਰਿਸ਼ਭਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਰਿਸ਼ਭ, ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਅਤੇ ਅਗ੍ਰਣੀ, ਜੋ ਅਵਤਾਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਰਣਿਤ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 72
ਓਮ, ਮੋਹਿਨੀਰੂਪਧਾਰਿਣੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਮੋਹਿਨੀ ਦਾ ਮਨਮੋਹਕ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 73
ਓਮ, ਸੰਕਰ੍ਸ਼ਣਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪ੍ਰਲੈ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਸਮੂਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਸਮੇਟਣ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 74
ਓਮ, ਪ੍ਰਿਥਵੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪ੍ਰਿਥੂ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਦੋਹਨ ਕਰਕੇ ਅੰਨ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਵਤਾਰ।
ਸ਼ਲੋਕ 75
ਓਮ, ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਬ੍ਧਿਸ਼ਯਾਯਿਨੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਖੀਰ-ਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਯਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 76
ਓਮ, ਭੂਤਾਤ੍ਮਨੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਮੂਹ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਦੀ ਆਤਮਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 77
ਓਮ, ਅਨਿਰੁਦ੍ਧਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਅਜਿੱਤ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 78
ਓਮ, ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਵਾਤਸਲ੍ਯ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 79
ਓਮ, ਨਰਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਨਰ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਨਾਲ ਬਦਰੀ ਵਿੱਚ ਤਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 80
ਓਮ, ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਵਰਦਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਗਜੇਂਦ੍ਰ (ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ) ਨੂੰ ਉੱਧਾਰ ਦਾ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 81
ਓਮ, ਤ੍ਰਿਧਾਮ੍ਨੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਤ੍ਰਿਧਾਮ, ਤਿੰਨ ਧਾਮਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 82
ਓਮ, ਭੂਤਭਾਵਨਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸਮੂਹ ਪ੍ਰਾਣੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਾਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 83
ਓਮ, ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪਸੁਵਾਸ੍ਤਵ੍ਯਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸ਼ਵੇਤਦ੍ਵੀਪ ਵਿੱਚ ਨਿਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 84
ਓਮ, ਸਨਕਾਦਿਮੁਨਿਧ੍ਯੇਯਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਨਕ ਆਦਿ ਮੁਨੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਧਿਆਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 85
ਓਮ, ਭਗਵਤੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਭਗਵਾਨ, ਸਮੂਹ ਦਿਵ੍ਯ ਐਸ਼ਵਰਯਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ।
ਸ਼ਲੋਕ 86
ਓਮ, ਸ਼ਙ੍ਕਰਪ੍ਰਿਯਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸ਼ੰਕਰ (ਸ਼ਿਵ) ਦੇ ਪਿਆਰੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 87
ਓਮ, ਨੀਲਕਾਨ੍ਤਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਬਰਸਾਤੀ ਬੱਦਲ ਵਰਗੀ ਗਹਿਰੀ ਨੀਲੀ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 88
ਓਮ, ਧਰਾਕਾਨ੍ਤਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਧਰਾ (ਧਰਤੀ) ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਸੁਆਮੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 89
ਓਮ, ਵੇਦਾਤ੍ਮਨੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 90
ਓਮ, ਬਾਦਰਾਯਣਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਬਾਦਰਾਯਣ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਵਿਭਾਜਕ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਵਿਆਸ।
ਸ਼ਲੋਕ 91
ਓਮ, ਭਾਗੀਰਥੀਜਨ੍ਮਭੂਮਿਪਾਦਪਦ੍ਮਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਣ-ਕਮਲ ਗੰਗਾ (ਭਾਗੀਰਥੀ) ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 92
ਓਮ, ਸਤਾਂ ਪ੍ਰਭਵੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸੱਜਣਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਰਖਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 93
ਓਮ, ਸ੍ਵਭੁਵੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਵਯੰਭੂ, ਸਵੈ-ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ਲੋਕ 94
ਓਮ, ਵਿਭਵੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਵਿਭੂ, ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਅਤੇ ਸਰਵਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 95
ਓਮ, ਘਨਸ਼੍ਯਾਮਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਘਨਸ਼ਿਆਮ, ਵਰਖਾ-ਮੇਘ ਵਾਂਗ ਸਾਂਵਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 96
ਓਮ, ਜਗਤ੍ਕਾਰਣਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਜਗਤ ਦੇ ਕਾਰਣ।
ਸ਼ਲੋਕ 97
ਓਮ, ਅਵ੍ਯਯਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਅਤੇ ਖੈ ਰਹਿਤ।
ਸ਼ਲੋਕ 98
ਓਮ, ਬੁੱਧਾਵਤਾਰਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਬੁੱਧ ਅਵਤਾਰ, ਜੋ ਦਸ ਅਵਤਾਰਾਂ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 99
ਓਮ, ਸ਼ਾਂਤਾਤ੍ਮਨੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਪਰਮ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 100
ਓਮ, ਲੀਲਾਮਾਨੁਸ਼ਵਿਗ੍ਰਹਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਉੱਧਾਰ ਲਈ ਦਿਵ੍ਯ ਲੀਲਾ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖੀ ਦੇਹ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 101
ਓਮ, ਦਾਮੋਦਰਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਕੇਵਲ ਅਨਨ੍ਯ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਬੱਝਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 102
ਓਮ, ਵਿਰਾਡ੍ਰੂਪਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਮੂਹ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਸਮੇਟਣ ਵਾਲੇ ਵਿਰਾਟ ਸਰੂਪ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 103
ਓਮ, ਭੂਤਭਵ੍ਯਭਵਤ੍ਪ੍ਰਭਵੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਜੋ ਹੋ ਚੁੱਕਾ, ਜੋ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਸ ਸਭ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਭੂਤ, ਵਰਤਮਾਨ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਤਿੰਨੇ ਕਾਲਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 104
ਓਮ, ਆਦਿਦੇਵਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਉਦੇ ਤੋਂ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਮੌਜੂਦ ਆਦਿ ਪਰਮ ਦੇਵ।
ਸ਼ਲੋਕ 105
ਓਮ, ਦੇਵਦੇਵਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਮੂਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੀ ਦੇਵ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 106
ਓਮ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦਪਰਿਪਾਲਕਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਭਗਤ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਉੱਤੇ ਨਰਸਿੰਘ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਿਆਲੂ ਰੱਖਿਅਕ।
ਸ਼ਲੋਕ 107
ਓਮ, ਸ਼੍ਰੀਮਹਾਵਿਸ਼ਣਵੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਐਸ਼ਵਰਯ-ਸੰਪੰਨ ਜਗਤਪਾਲਕ ਭਗਵਾਨ ਸ਼੍ਰੀਮਹਾਵਿਸ਼ਣੂ, ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਅਨੰਤ ਸਾਗਰ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਪਾਲਕ।
ਸ਼ਲੋਕ 108
ਪੂਜਾ ਦਿਸ਼ਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਪਾਠ ਲਾਭ (ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀ)
ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜਾਂ ਸ਼ੁਭ ਤਿਥੀਆਂ 'ਤੇ
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲਾ ਜਾਂ ਸੰਝ ਵੇਲੇ
ਘਿਓ ਦਾ ਦੀਵਾ, ਧੂਫ਼, ਤਾਜ਼ੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਜਲ
- ਮਾਨਸਿਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਖ-ਸ਼ਾਂਤੀ
ਪਿਛੋਕੜ
ਵਿਸ਼ਣੂ ਜੀ ਦੇ 108 ਨਾਵਾਂ ਦੀ ਇਹ ਨਾਮਾਵਲੀ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ, ਵੀਰਵਾਰ ਦੀ ਵਿਸ਼ਣੂ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਤੁਲਸੀ ਦਲ ਸਮੇਤ ਸਵੇਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਨਾਮ ਉਸੇ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਹਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਡੌਕੂਮੈਂਟਸ ਦੀ '108 Names of Vishnu 2' ਸੂਚੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਰੰਪਰਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਆਸ ਨੂੰ ਸਿਹਰਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਗ੍ਰੰਥ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਨਹੀਂ, ਵੈਸ਼ਣਵ ਸਤੋਤ੍ਰ-ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਨਾਮਾਵਲੀ ਹੈ। ਕ੍ਰਮਾਂਕ 1 ਤੋਂ 108 ਤੱਕ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇ ਅੰਤਰਯਾਮੀ ਧਾਰਕ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ?
ਵਿਸ਼ਣੂ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਵਿਉਤਪਤੀ
ਧਾਤੂ 'ਵਿਸ਼' (ਵਿਆਪਣਾ) ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨਾਮ ਉਸ ਸਰਬ-ਵਿਆਪਕ ਸੱਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਹਰ ਸੂਖ਼ਮ ਕਣ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਹਰ ਵਿਸਥਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਤ ਹੈ।
ਪਵਿੱਤਰ ਕੌਸਤੁਭ ਮਣੀ (ਨਾਮ 69)
ਸਮੁੰਦਰ ਮੰਥਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕੌਸਤੁਭ ਰਤਨ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ; ਇਹ ਮੁਕਤ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ ਨਿਰਮਲ, ਬੇਦਾਗ਼ ਚੇਤਨਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।
'ਦਾਮੋਦਰ' ਦਾ ਰਹੱਸ (ਨਾਮ 102)
ਦਾਮੋਦਰ ('ਢਿੱਡ ਦੁਆਲੇ ਰੱਸੀ') ਮਾਤਾ ਯਸ਼ੋਦਾ ਵੱਲੋਂ ਬਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਲੱਕੜ ਦੇ ਉਖਲ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਣ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਨੰਤ ਪਰਮ ਸੱਤਾ ਨੂੰ ਹੰਕਾਰ ਜਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਕਾਬੂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਪਰ ਉਹ ਸ਼ੁੱਧ ਮਾਤ੍ਰਿਕ ਪਿਆਰ ਅੱਗੇ ਸਹਿਜ ਭਾਅ ਝੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਗ੍ਯਰੂਪ, ਯਗ੍ਯ ਆਪ (ਨਾਮ 23)
ਵੈਦਿਕ ਤੱਤ-ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਯਗ੍ਯ ਆਪ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ('ਯਗ੍ਯੋ ਵੈ ਵਿਸ਼ਣੁਃ')। ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਕਲਿਆਣ ਲਈ ਕੀਤਾ ਹਰ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਕਰਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਅਰਪਿਤ ਭੇਟ ਹੈ।
ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਪਰਿਪਾਲਕ (ਨਾਮ 107)
ਨਰਸਿੰਘ ਅਵਤਾਰ ਵਜੋਂ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨਦਾ ਇਹ ਨਾਮ ਭਗਤ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਗੁਣਗਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ (9.31) ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹੀ ਭਰੋਸਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਭਗਤ ਕਦੇ ਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਵਿਸ਼ੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਊਜ਼ ਕਰੋ
Vishnu
ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹੋਰ
ਸਭ ਵੇਖੋਸੰਬੰਧਿਤ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ
ਉਹੀ ਸਿੱਖਿਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦੀ