નવ નરસિંહ

• •
  આ શું છે: ભગવાન નરસિંહને સમર્પિત પરમ શક્તિ-ક્ષેત્ર અને દિવ્ય દેશમ, જ્યાં પવિત્ર નલ્લમલા પર્વતમાળામાં ભગવાનનાં ઉગ્ર (પ્રચંડ) અને સૌમ્ય (શાંત) બંને સ્વરૂપો નિવાસ કરે છે.
• •
  દર્શન / જપનું ફળ: દીર્ઘકાલીન કર્મપીડાનો નાશ કરે છે, ભય અને પ્રતિકૂળ ગ્રહપ્રભાવો, ખાસ કરીને રાહુ, કેતુ અને મંગળના પ્રભાવોથી રક્ષણ આપે છે, અને અડગ ભક્તિ, અર્થાત પરમ ભક્તિ, જાગૃત કરે છે.
• •
  ક્યારે જવું: ઓક્ટોબરથી માર્ચ સુધી, જ્યારે હવામાન પર્વતીય ટ્રેકિંગ માટે અનુકૂળ રહે છે. મુખ્ય ઉત્સવોમાં વૈશાખ શુક્લ ચતુર્દશીએ આવતી નરસિંહ જયંતી અને વાર્ષિક બ્રહ્મોત્સવનો સમાવેશ થાય છે.
• •
  ક્યાં: અલ્લગડ્ડા મંડલમાં, નંદ્યાલ જિલ્લો, આંધ્ર પ્રદેશ, ભારત. પવિત્ર ભવાનાશિની ઝરણાના કાંઠે પવિત્ર નલ્લમલા વનક્ષેત્રમાં ફેલાયેલું. અલ્લગડ્ડા સૌથી નજીકનું નગર છે, અને નંદ્યાલ સૌથી નજીકનું મોટું રેલ્વે મથક છે.
• •
  કેવી રીતે (વિધિ અને નિયમો):
• •
  ભવાનાશિની ઝરણામાં અથવા રક્ત કુંડ પર પવિત્ર સ્નાનથી શરૂઆત કરો.
• •
  યાત્રિકો પરંપરા મુજબ આશીર્વાદ માટે પહેલાં નીચલા અહોબિલમાં દર્શન કરે છે, અને પછી ઉપલા અહોબિલની વનાચ્છાદિત ખીણોમાંથી ચઢાણ કરે છે.
• •
  વસ્ત્ર: પરંપરાગત પહેરવેશ, જેમ કે પુરુષો માટે ધોતી અને કુર્તા, અને સ્ત્રીઓ માટે સાડી અથવા દુપટ્ટા સાથે સલવાર.
• •
  અર્પણ: તુલસીની માળા, પાનકમ (ગોળ અને કાળા મરીનું પીણું), અને શુદ્ધ ઘીના દીવા.

અહોબિલ માહાત્મ્ય અનુસાર, અને ભાગવત પુરાણના સાતમા સ્કંધ, આઠમા અધ્યાયમાં વર્ણવેલા નૃસિંહ-અવતારના પ્રાગટ્યને અનુરૂપ, અહોબિલ એ ચોક્કસ ભૂમિ છે જ્યાં પરમ પુરુષોત્તમ ભગવાને પોતાના અનન્ય ભક્ત પ્રહ્લાદ મહારાજનું રક્ષણ કરવા અને અસુરરાજ હિરણ્યકશિપુનો વધ કરવા, એક સ્તંભમાંથી પોતાનું ભયાનક, વિસ્મયકારક નર-સિંહ સ્વરૂપ (નરસિંહ) પ્રગટ કર્યું. ભગવાનના અપાર પરાક્રમ, તેજ અને બ્રહ્માંડીય ગર્જના જોઈને દેવતાઓએ સ્તુતિમાં ઉદ્ગાર કર્યા, "અહો બલમ્! અહો વીર્યમ્! અહો શૌર્યમ્!", જેનો અર્થ છે, કેટલું અપાર બળ, કેટલો પરાક્રમ, કેટલું શૌર્ય. આ રીતે પવિત્ર ભૂમિ અહોબિલ તરીકે ઓળખાઈ, અને તમિળ દિવ્ય પ્રબંધમાં તેને સિંગવેલ કુંડ્રમ તરીકે વખાણવામાં આવી છે.

શાસ્ત્રો એમ પણ વર્ણવે છે કે જ્યારે ગરુડજીએ ભગવાન મહા વિષ્ણુનું સાક્ષાત દર્શન મેળવવા માટે કઠોર તપ કર્યું, ત્યારે ભગવાન આ લીલાછમ ડુંગરાઓ પર પોતાના નવ અલગ નરસિંહ સ્વરૂપોમાં તેમની સમક્ષ પ્રગટ થયા. સમગ્ર નલ્લમલા પર્વતમાળાને આદિશેષના બ્રહ્માંડીય દેહ તરીકે પૂજવામાં આવે છે: તિરુમલા દિવ્ય ફણા છે, અહોબિલ પવિત્ર ધડ અને નાભિનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જ્યાં ભગવાનનું બળ કેન્દ્રિત છે, અને શ્રીશૈલમ પૂંછડી રૂપે છે.

આ આશીર્વાદિત ભૂદૃશ્યમાં, નવ મંદિરો, જેમને સામૂહિક રીતે નવ નરસિંહ કહેવામાં આવે છે, વિવિધ ભાવો, ગુણો અને આધ્યાત્મિક ઉપચારોને મૂર્તિમંત કરે છે. દિગુવ એટલે કે નીચલા અને એગુવ એટલે કે ઉપલા અહોબિલ વચ્ચે વહેંચાયેલાં આ મંદિરો પ્રચંડ રક્ષણ, જેને ઉગ્ર કહે છે, અને અપાર કરુણા, જેને સૌમ્ય અને શાંત કહે છે, એ બંનેનું સંતુલન જાળવે છે.

અહોબિલનું શ્રી વૈષ્ણવ અને વ્યાપક સનાતન પરંપરામાં ઉચ્ચ સ્થાન છે. બાર આળવાર સંતોમાં, તિરુમંગૈ આળવારે અહીં ઉત્કટ મંગલાશાસનમ્ ગાયા, જેમાં અભેદ્ય નલ્લમલા વનનું વર્ણન છે, જ્યાં ફક્ત દિવ્ય સિંહની ગર્જના સંભળાય છે.

પરંપરા માને છે કે જગદ્ગુરુ શ્રી આદિ શંકરાચાર્ય આ પવિત્ર ગુફા-ક્ષેત્રની મુલાકાતે આવ્યા હતા. ભક્તો યાદ કરે છે કે ગંભીર સંકટની ક્ષણે ભગવાન નરસિંહે તેમનું રક્ષણ કર્યું, જેણે શ્રી લક્ષ્મી નરસિંહ કરાવલંબન સ્તોત્રની રચનાને પ્રેરણા આપી. શ્રી રામાનુજાચાર્ય અને સ્વામી વેદાંત દેશિકને પણ અહીં સ્મરવામાં આવે છે. સ્વામી વેદાંત દેશિકે ભગવાનની સ્તુતિમાં ગરુડ દંડકમ્ અને નરસિંહાષ્ટકમ્ રચ્યાં.

શ્રી અહોબિલ મઠનો ઉદ્ગમ ૧૪મી સદીમાં થયો એમ તેની પરંપરા કહે છે. તે મુજબ ભગવાન માલોલ નરસિંહે યુવાન વિદ્વાન કિડાંબી શ્રીનિવાસાચાર્યને સંન્યાસ લેવાની આજ્ઞા કરી. તેઓ પ્રથમ પીઠાધિપતિ, શ્રી આદિવણ શઠકોપ જીયર સ્વામી બન્યા. વિદ્વાનો મઠ માટે થોડી પછીની તારીખ સૂચવે છે, પરંતુ તેની પીઠાધિપતિઓની પરંપરા ચાલુ રહી છે, અને ભગવાન માલોલ નરસિંહની ઉત્સવ-મૂર્તિ સાથે તે ભારતભરમાં વિચરી છે. વિજયનગર શાસકો, જેમાં શ્રી કૃષ્ણદેવરાયનો સમાવેશ થાય છે, મંદિરો અને તેના પથ્થરના મંડપોના આશ્રયદાતા તરીકે સ્મરાય છે.

અહોબિલની યાત્રા કરતા યાત્રિકો અને સાધકો નરસિંહ મહામંત્રનું ચિંતન કરે છે:

અનુવાદ: હું ભગવાન નરસિંહને પ્રણામ કરું છું, જે ઉગ્ર, વીર, પરમ મહાવિષ્ણુ છે, જે સર્વ દિશાઓમાં મુખ ધરાવીને સર્વત્ર પરમ તેજે પ્રજ્વલિત છે. દુષ્ટો માટે ભયાનક છતાં શરણાગતો માટે અત્યંત કલ્યાણકારી, મૃત્યુનો પણ મૃત્યુ કરનાર, એવા તેમને હું પ્રણામ કરું છું.