ಅಯ್ಯಪ್ಪ ಮತ್ತು ಶಬರಿಮಲೆ ಯಾತ್ರೆ

ಭಗವಾನ್ ಅಯ್ಯಪ್ಪ, ಶಬರಿಮಲೆಯಲ್ಲಿ ಹರಿಹರಪುತ್ರ, ಹರಿ ಮತ್ತು ಹರದ ಪುತ್ರ ಎಂದು ಪೂಜಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಸ್ಕಂದ ಪುರಾಣದ ಶಾಸ್ತ ಪಾಠಲಂನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಸಂರಕ್ಷಿತ ಭೂತನಾಥ ಉಪಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಶಾಸ್ತ ಪಾಠಲಂನಲ್ಲಿ ಶಾಸ್ತ ಪದೇ ಪದೇ ಉಲ್ಲೇಖಿತವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಎರಡೂ ಗ್ರಂಥಗಳು ಅಯ್ಯಪ್ಪನ ಮೂಲ ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸಿ ಮಹಿಷಿಯನ್ನು ಸೋಲಿಸುವ ಕಥೆಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಗ್ರಂಥಗಳು.

ಮಹಿಷಿ ಸದಾ ರಾಕ್ಷಸಿಯಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸಿದ್ದಳು ಅಲ್ಲ. ಅವಳ ಕಥೆ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ ಅವಳ ಅಂತಿಮ ಸೋಲು ಕೇವಲ ಕೊಲ್ಲುವಿಕೆ ಅಲ್ಲ ಬರಿ ಮುಕ್ತಿಯೆ ಎಂದು. ಪರಂಪರೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತದೆ ಅವಳು ಒಂದು ಸಮಯ ಲೀಲೆ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಋಷಿ ದತ್ತಾತ್ರೇಯನ ಪತ್ನಿ ಬಿದ್ದಳು. ಒಂದು ಆಕಾಶೀಯ ಸಮರದಿಂದ ಅವಳು ಒಂದು ಭೈಂಸದ ರಾಕ್ಷಸಿಯಾಗಿ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಪಡುವ ಶಾಪ ಪಡೆದಳು. ಮಹಿಷಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ದೇವೀ ದುರ್ಗನ ಹಸ್ತದಿಂದ ತನ್ನ ಸಹೋದರ ಮಹಿಷಾಸುರನ ಮರಣವನ್ನು ದುಃಖಿತವಾಗಿ, ಅವಳು ದೇವತೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ತನ್ನ ಕೋಪ ನೋಡಿಸಿದಳು. ಪ್ರಜಾಪತಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಅವಳು ನಿಕಟ-ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಜೇಯತ್ವದ ವರ ಜಯಿಸಿಕೊಂಡಳು, ಒಂದು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯೊಂದಿಗೆ: ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಶಿವನ ಮಿಲನದಿಂದ ಜನ್ಮಿಸಿದ ಮಗು ಮಾತ್ರ ಅವಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಬಲ್ಲ, ಒಂದು ಸಂಗಮ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಯಾವಾಗೂ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದುವಾಗಿ ಅವರು ನಿರೀಕ್ಷೆ ಪೆಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಆ ಅವಶ್ಯಕತೆಯನ್ನು ಪೂರೇ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು, ವಿಷ್ಣುವು ಮೋಹಿನಿಯ ಮಂಜುಕರ ರೂಪ ತಾಳಿದನು. ಶಿವನೂ ಮೋಹಿನಿಯೂ ಈ ಮೆಲುವರುವ ಸಂಗಮದಿಂದ ತೇಜೋವಾನ ಶಿಶುವೊಬ್ಬ ಜನ್ಮ ಪಡಿದನು, ತನ್ನ ಗಳಿಂಟೆಯ ಸುತ್ತಲಿ ಸುವರ್ಣಿಯ ಗಂಟೆ (ಮಣಿ) ಧರಿಸಿದ, ಇದೇ ಮಣಿಯಿಂದ ತಾನೆ ಮಣಿಕಂಠ ಎಂದು ಹೆಸರಾದನು. ಶಿವನು ಶಿಶುವನ್ನು ತಿರುಶುದ್ಧ ಪಂಪಾ ನದಿಯ ತೀರಕ್ಕೆ ಬಿಡಿದುಬಿಟ್ಟನು, ಅಲ್ಲಿ ಪಂಡಳಂ ರಾಜ ರಾಜಶೇಖರ, ಬಹುದಿನ ಸಂತಾನಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ, ಶಿಶುವನ್ನು ಸಿಕ್ಕುಕೊಂಡು ಪರಿಸ್ನೆಹದಿಂದ ತನ್ನ ಮಗನೆಂದುವಾಗಿ ಬೆಳೆಸಿದನು.

ಮಣಿಕಂಠ ರಾಜ ರಾಜಶೇಖರನ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಯುವರಾಜುಹೆಂದುವಾಗಿ ಎದುರುಕೊಂಡನು, ರಾಜ ಬಹುಕಾಲ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡಿದ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರೀಯೇ ನಿಖುಂಜ ಪ್ರಸಂಗಿಸಿದನು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಲೆ ಮತ್ತು ಆಯುಧವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ನಿಪುಣ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು, ಮತ್ತು ಅವನ ಸುಶಾಂತ ಸರಿಸವ ಕುಟುಂಬ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಒಂದೇ ನಿನ್ನೆಸಮಿದ ಒಂದು ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಮುಸುಕಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿತ್ತು.

ಒಂದು ಈರ್ಷಾಲು ಮಂತ್ರಿ, ಮಣಿಕಂಠ ರಾಜನ ಪ್ರಾಕೃತ ಪುತ್ರನನ್ನು ಪ್ರತಿಸ್ಥಾಪಿಸುವುದೆ ಆಸಂಕ ಪಡುತ್ತಾ, ತಮ್ಮನ್ನು ಸಿಂಹಿಯ ಹಾಲು ತರಿಸುವ ಕಾರಣದ ಛಲ ಪ್ರಸ್ತುತ ಮಾಡಿ ವನಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಬಾಲಕ ಪ್ರವಾಸ ಘಟಿಸುವುದು ಎಂದುವಾಗಿ ಭರಮಿದ್ದನು. ತದಾಭಿಮುಖವಾಗಿ ಬಾಲಕ ವನದಲ್ಲಿ ಮಹಿಷಿಯನ್ನೊ ಸಿದ್ಧವಾಗಿ, ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಘೋರ ಸಂಗ್ರಾಮವನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ಅವನು ಇವಳನ್ನು ಶೃಂಗಗಳಿಂದ ಗ್ರಾಸಿಕೊಂಡು ಅಝುತಾಯರ ನದಿ ಸಲಿಕ ಪೃಥ್ವೀಕ್ಷೆತು ನೀಸಿ. ಮತ್ತು ಇವಳು ಮರಣಾನುನೆ ಧರಿಸುತ್ತ ಇದ್ದಂತೆ, ಅವನು ಇವಳ ಶರೀರದ ಮೇಲೆ ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿದನು—ಪರಂಪರೆ ಸ್ಮರಿಸುವ ಬುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ವಿಜಯ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿ ಎರಡೂ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವಳ ಅಂತಿಮ ಶ್ವಾಸ ಪುರೋ ಶಾಪವನ್ನು ಮುಚ್ಚುದಾಗ್ರೆ ಲೀಲೆ ಅವಳ ನೈಜ ರೂಪಕ್ಕೆ ಪುನಸ್ಥಾಪನೆ ಮಿಳಿತ.

ತಾನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಸಂದೇಹಾತೀತವಾಗಿ ಪರಿಶೋಧಿಸಿ, ಅವನು ಮೋಗಿ ಸಿಂಹಿಯನ್ನು ಪುಲಿಸಿಕೊಂಡು ಅದರ ಮೇಲೆ ಸವಾರೀ ಮಾಡಿ ಅರಮನೆಗೆ ಫಿರಿದಿದನು. ಆ ಸವಾರೀ ಸಂಪೂರ್ಣ ದರ್ಬಾರಕ್ಕೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಮಾಡಿದೆ ರಾಜ ನಿಜವಾಗಿ ಅಯ್ದಂ ರೀತಿಯ ಪುಟ್ಟುವನ್ನೋ ಪಾಲನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು ಎಂದುವುದನ್ನೆ.

ತನ್ನ ಪ್ರೊಅರ್ಥವನ್ನು ಪೂರ್ಣ ಮಾಡಿದ ಮಣಿಕಂಠ ದುಃಖಿತ ರಾಜನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು, ತಾನ್ನ ಮಾನವೀಯ ಕರ್ತವ್ಯ ಪೂರ್ಣಾಗಮನ ಮತ್ತು ತಾನ್ನ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ, ದೈವಿಕ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ಪುನರ್ಪ್ರಯಾತೆ ಅಸಪೂರ್ವ. ರಾಜನಿಂದ ಅನುರೋಧ ಪಡ್ಡಿ ಸೋಲಲೆ, ತಾನೆ ನೀಸಿದ ಬಾಣವು ಎಲ್ಲೋ ಭೂಮಿಗೆ ಲಾಗುತ್ತದೋ ಆ ಸ್ಥಳೆ ಆಯತ್ತ ಮುರ್ದಿರ ನಿರ್ಮಾಣ ಚೇಷ್ಟೆ. ಆ ಬಾಣ ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟ ಸರಣಿಗಳ ವಾಲೀ ವನದಲ್ಲಿ ಸಾಸ್ತ ಮಲೆ ಪರ್ವತೀಯ ಪರಿಶೀರ್ಷೆ ನೀಸುದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಅಯ್ಯಪ್ಪ, ಧರ್ಮ ಶಾಸ್ತಿ ಎಂದುವಾಗಿ ಆಸನೋ ಪಿರುಗುರುಟ್ಟುಕೊಂಡನು—ಸದಾ ಯುವಾನು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ, ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಮತವನ್ನು ಮೀರಿದ ರಕ್ಷಕ.

ಪರಂಪರೆ ಹೇಳುವುದೀ ಅಯ್ಯಪ್ಪ ಮಹಿಷಿಯನ್ನು ಮುಚ್ಚುದಿ ಪ್ರತಾಪಿಸಿ ದರ್ಬಾರಕ್ಕೆ ತೆಪುರ ಏಕಾಯನವಾಗಿ ಫಿರಲೆಯೆ. ಎರುಮೆಳಲ್ಲಿ ಅವನು ವವರನ್ನೊ ಬಿದಿಸುವುದೀ—ವೈವಿಧ್ಯ ಕಥನಾನುವರ್ತನೆಗಳಲ್ಲಿ ಅರಾಬ್ ಸಮುದ್ರ ಭೂಮಿಕೆ, ಮುಸಾಲ್ಮಾನ ಸಮರ್ಪಕ, ಅಥವ ಯುದ್ಧ ಪುರೋಧ ಎಂದಿ ಸ್ಮೃತಿಪ್ಪ ಆದರೆ ತನ್ನ ಪಕ್ಷಾದೂತೀ ಸುಹೃದ್ದ ಆದನು. ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಮಹಿಷಿ ಪ್ರೊಅದ್ಧಾನದಲ್ಲಿ ಏಕತನ ಸರಿಸರೀ ಯುದ್ಧವನ್ನೊ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ಪರಂಪರಾಪ್ರಯೋಕ್ತೀ. ಅಯ್ಯಪ್ಪ ಅಂತ ಸಾಸ್ತ ಮಲೆಗೆ ಪ್ರಸ್ಥಾನದ ಸಮಯ ವವರಿಂದ ಎರುಮೆಳಲ್ಲಿ ರಾಯ್ಪಾಗ ರೆಮಿನಾಮಕೆ ಹೇಳುದೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅರಳೆ ತಿಳಿಸುದೆ ಸಾಸ್ತ ಮಲೆಯಲ್ಲಿ ತಾಮ್ರ ದರ್ಶನ ಪಡುವ ಬಯಕರೊ ಸೋಲ ವವರಿನೊ ಸೋಭರ್ಜನೆ ಸರ್ವಾರಂ ಮಾಡುವುದು. ತೀರ್ಥಾಟಕರು ಇನ್ನೂ ಈ ವಿಧಿನ ಪಾಲನೆ ಕರುತ್ತಾರೆ, ಸಾಸ್ತ ಮಲೆ ನಗರದೋ ಮುನ್ನೆ ಎರುಮೆಳಿನ ವವರ ಮಸ್ಜಿದದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಗುಣ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ—ಜೀವಂತ ಸ್ಮರಣೆ ಈ ರಕ್ಷಕ ತಾಮ್ರ ಗಿರಿ ಗಮನದ ಗರ್ಮದಲ್ಲಿ, ನೀವು ತನ್ನ ಕತೆಯಲ್ಲಿ, ಸಿದ್ಧ ಗೌಣ ಸನೋರಹ ಬುದ್ಧಿ ನಿಯತಿದಿ ಸರೀಕರಿ ಸುಹೃದ್ಯಾ ಸಂಧಾನ ಪಡೊದೆ.

ಇಂದು ಸ್ವಾಮೀ ಎಂದುವಾಗಿ ಹೆಸರುವ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಭಕ್ತರು, ನಿತ್ಯೊ ಜೀವನೆ ನಾಯಕರ ಸ್ಥೋ ಎನ್ನೊ ಪರ್ವತೊ, ಈ ನಲ್ವತ್ತೊಂದು ದಿನಗಳ ಅನುಶಾಸನೆ ಮೂಲಕ ತೀರ್ಥಾಟನೀ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ವ್ರತವನ್ನೊ ತಾವೆ ತೀರ್ಥಾಟನೀ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಮನುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಎ ಆರೋಹಣದ ಸದಾ ಘ೟್ಞ ಜಾತಿ ಮತದ ತರ್ಜಿಸೀ ಸರಸರಿ. ತೀರ್ಥಾಟನ ಇರುಮುಡಿ ಕಟ್ಟು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹದಿನೆಂಟು ಪವಿತ್ರ ಸೋಪಾನ ಪಥಿನೆಟ್ಟಂ ಪಡಿಯನ್ನೊ ಆರೋಹಿಸುವುದೆ, ಮಕರ ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಕರ ಜ್ಯೋತಿಯ ಪ್ರತಿಬಿಂಬೋ ಗ್ರೇ ಅಯ್ಯಪ್ಪನ ದರ್ಶನೆ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಗೆ ತಲುಪುತ್ತದೆ. ಪರಂಪರೆ ಹದಿನೆಂಟು ಸೋಪಾನವನ್ನೊ ಏಕಕಾಲೆ ಹದಿನೆಂಟು ವಿವಿಧ ವಸ್ತುವೆ ಪ್ರತಿನಿಧಿತ್ವ ಎನಿ ಸಲೀವುತ್ತೆ—ಹದಿನೆಂಟು ಪುರಾಣ, ಅಯ್ಯಪ್ಪನ ಗಾತ್ರುವರುನಿ ವಿರುದ್ಧ ಸಮಸ್ಜ್ಜಿತ ಹದಿನೆಂಟು ಆಯುಧ, ಮತ್ತು ತಾವೆ ಸಾಸ್ತ ಮಲೆಗಿ ಪರಿವೃತ ಹದಿನೆಂಟು ಪರ್ವತ—ಇದರಿಂದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸೋಪಾನ ಚಡುವುದೆ ಮಣಿಕಂಠ ವನಗುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯಾಕ ಸೋಲಿಸಿದ ಶತ್ರುಕ್ಷಯದ ಪುದಿನ್ಯ ಸಂಪೂರ್ಣಗ ಮಾನ್ಲಿ.