സേവയും ലംഗാറും

സിഖ് മതത്തിലെ ലംഗാർ (സൗജന്യ സാമുദായിക അടുക്കള) ജാതി, മതം, സാമ്പത്തിക നില എന്നിവ പരിഗണിക്കാതെ എല്ലാവർക്കും തുറന്നിരിക്കുന്നു. ഇവിടെ എല്ലാവരും ഒരേ നിലത്ത് ഒരുമിച്ചിരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു, ഇത് മനുഷ്യരുടെ തുല്യതയെ ഉറപ്പിക്കുന്നു.

സേവ (നിസ്വാർത്ഥ സേവനം) മൂന്നായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു: തൻ (ശാരീരികം – പാചകം, വിളമ്പൽ, പാത്രം കഴുകൽ), മൻ (മാനസികം – ഗുരുഗ്രന്ഥ സാഹിബ് പഠിക്കുകയും പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുക), ധൻ (സാമ്പത്തികം – വരുമാനത്തിന്റെ പത്തിലൊന്ന് പങ്കുവയ്ക്കൽ, വണ്ട് ചാകോ എന്നറിയപ്പെടുന്നു).

ലംഗാറിൽ പ്രവേശിക്കുന്നവരുടെ ചെരിപ്പുകൾ തുടയ്ക്കുന്ന ജോറാ സേവ ഏറ്റവും താഴ്മയുള്ള സേവനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഇത് അഹങ്കാരത്തെ നശിപ്പിക്കുകയും സേവകനെ ദിവ്യസാന്നിധ്യവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

സിഖ് മതത്തിൽ, പ്രതിഫലം പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ചെയ്യുന്ന സേവ നേരിട്ടുള്ള ദിവ്യ ആരാധനയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഇത് ഈശ്വരനെ പ്രീതിപ്പെടുത്താനുള്ള ഒരു മാർഗമല്ല, മറിച്ച് ദൈവികതയെ അനുഭവിക്കാനും സ്വയം ശുദ്ധീകരിക്കാനുമുള്ള ഒരു സാധനയാണ്.

സിഖ് മതത്തിന്റെ മൂന്ന് പ്രധാന തത്ത്വങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് വണ്ട് ചാകോ (മറ്റുള്ളവരുമായി പങ്കുവയ്ക്കുക). ഓരോ സിഖുകാരനും തന്റെ വരുമാനത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം (പത്തിലൊന്ന്) ലംഗാർ പോലുള്ള സാമുദായിക സേവനങ്ങൾക്കായി നീക്കിവയ്ക്കണമെന്ന് ഗുരുക്കന്മാർ നിർദ്ദേശിച്ചു.