ସେବା ଓ ଲଙ୍ଗର
ନିଃସ୍ୱାର୍ଥ ସେବା ଦିବ୍ୟ ଉପାସନା ଭାବରେ
ଶିଖ୍ ଧର୍ମରେ, ଲଙ୍ଗର (ସାମୁଦାୟିକ ରୋଷେଇ ଘର) କିମ୍ବା ସାମୁଦାୟିକ ଯତ୍ନରେ କରାଯାଉଥିବା ସେବା (ନିଃସ୍ୱାର୍ଥ ସେବା) ଗର୍ବ ନଷ୍ଟ କରୁଥିବା ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଦିବ୍ୟ ଉପାସନା ଭାବରେ ବିବେଚନା କରାଯାଏ।
ପୁରସ୍କାରର ଆଶା ବିନା ସେବା (ସେବା) ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ।
ସେବାର ରୂପ
- •ତନ (ଶାରୀରିକ ସେବା): ଲଙ୍ଗରରେ ରାନ୍ଧିବା ଓ ପରିବେଷଣ, ବାସନ ସଫା କରିବା, ଏବଂ ଜୋତା ପାଲିସ କରିବା (ଜୋରା ସେବା)।
- •ମନ (ମାନସିକ ସେବା): ଶାସ୍ତ୍ର ଅଧ୍ୟୟନ, ଶିକ୍ଷା ଦେବା, ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା।
- •ଧନ (ଆର୍ଥିକ ସହାୟତା): ଉପାର୍ଜନ ବାଣ୍ଟିବା (ବନ୍ଦ ଛକୋ) ଅଭାବୀମାନଙ୍କୁ ସହାୟତା କରିବା।
ଆପଣ କଣ ଜାଣନ୍ତି?
ସେବାର ତିନି ରୂପ
ଶିଖ୍ ଧର୍ମରେ ସେବାକୁ ତିନି ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ କରାଯାଏ – ତନ (ଶାରୀରିକ ସେବା, ଯେପରି ଲଙ୍ଗରରେ ରାନ୍ଧିବା ଓ ପରିବେଷଣ), ମନ (ମାନସିକ ସେବା, ଯେପରି ଶାସ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଓ ଶିକ୍ଷା ଦେବା), ଏବଂ ଧନ (ଆର୍ଥିକ ସହାୟତା, ଯେପରି ଉପାର୍ଜନର ଦଶମାଂଶ ବାଣ୍ଟିବା)। ଏହି ତିନି ରୂପ ମିଶି ନିଃସ୍ୱାର୍ଥ ସେବାର ପୂର୍ଣ୍ଣତା ସୃଷ୍ଟି କରେ।
ଲଙ୍ଗରର ମହତ୍ତ୍ୱ
ଲଙ୍ଗର କେବଳ ଏକ ସାମୁଦାୟିକ ରୋଷେଇ ଘର ନୁହେଁ, ବରଂ ଏହା ଗର୍ବ ଓ ଜାତିଭେଦ ନଷ୍ଟ କରିବାର ଏକ ଦିବ୍ୟ ଉପାସନା। ଏଠାରେ ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ଭୂମିରେ ବସି ଏକା ପ୍ରକାର ଭୋଜନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଯାହା ସମାନତାର ପ୍ରତୀକ।
ଜୋରା ସେବା
ଏହା ଏକ ବିଶେଷ ଶାରୀରିକ ସେବା ଯେଉଁଥିରେ ଭକ୍ତମାନେ ଗୁରୁଦ୍ୱାରାରେ ଆଗନ୍ତୁକମାନଙ୍କ ଜୋତା ସଫା କରନ୍ତି। ଏହା ନମ୍ରତା ଶିକ୍ଷା ଦିଏ ଏବଂ ନିଜକୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ସେବକ ଭାବରେ ଦେଖିବାର ଅଭ୍ୟାସ କରାଏ।
ବନ୍ଦ ଛକୋ
ଏହା ଶିଖ୍ ଧର୍ମର ଏକ ମୂଳ ନୀତି – ଉପାର୍ଜନର ଦଶମାଂଶ (୧୦%) ଦାନ କରିବା। ଏହା ଧନ ସେବାର ଏକ ରୂପ, ଯାହା ଅଭାବୀମାନଙ୍କୁ ସହାୟତା କରେ ଏବଂ ଆତ୍ମସଂଗ୍ରହର ମୋହ ଭାଙ୍ଗେ।
Guru Nanak Dev Ji
ଶਿଖ ଧର୍ମ ରୁ ଅଧିକ
ସମ୍ପର୍କିତ ଶିକ୍ଷା
ସେହି ଶିକ୍ଷା, ବିଭିନ୍ନ ପରମ୍ପରାରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ