Sewa en Langar

Het gemeenschapsmaaltijdritueel Langar werd ingesteld door de eerste goeroe, Goeroe Nanak (1469–1539), om de kastenhiërarchie te doorbreken. Iedereen, ongeacht rang of geloof, zit op de grond naast elkaar en eet hetzelfde eenvoudige, vegetarische gerecht – een radicale daad van gelijkheid in het 16e-eeuwse India.

In het sikhisme wordt onbaatzuchtige dienst (Sewa) ingedeeld in Tan (fysiek, zoals koken en schoenen poetsen), Man (mentaal, zoals studeren en bidden voor anderen) en Dhan (financieel, via het delen van inkomsten). Deze driedeling maakt Sewa toegankelijk voor iedereen, ongeacht middelen of vaardigheden.

Het poetsen van de schoenen van bezoekers bij de ingang van een gurdwara heet Jora Sewa. Dit wordt beschouwd als een van de hoogste vormen van fysieke dienst, omdat het letterlijk de trots van de dienaar vernietigt en de gelijkheid van alle mensen bevestigt.

Het sikh-principe Vand Chhako (delen met anderen) is geen liefdadigheid maar een spirituele plicht. Sikhs worden aangemoedigd om minstens 10% van hun inkomen te doneren aan de gemeenschap, vaak via de Langar of andere sociale projecten, zonder enige verwachting van erkenning.

In grote gurdwara's, zoals de Gouden Tempel in Amritsar, draait de Langar dag en nacht door en serveert dagelijks gratis maaltijden aan tienduizenden mensen. Alle maaltijden zijn vegetarisch, zodat ze geschikt zijn voor mensen met elk dieet, en worden bereid en geserveerd door vrijwilligers die Sewa verrichten.