ဒီပိဇာတ်

ဇေတဝန်ကျောင်း၌ ရဟန္တာမြတ် မောဂ္ဂလာန်သည် ဆိတ်ထိန်းသူများက နောက်ကျကျန်ခဲ့သော ဆိတ်မတစ်ကောင်သည် တောင်ကြားဝင်းတံခါး၌ ဆုတ်ထိုင်နေသော သစ်နက်တစ်ကောင်နှင့် တွေ့ရသည်ကို မြင်တော်မူခဲ့သည်။ ထိုသစ်နက်သည် ဆိတ်မ၏ ထွက်ပေါက်တစ်ခုတည်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။ ကြောက်ရွံ့၍ ငြိမ်မနေဘဲ ဆိတ်မသည် ခေါင်းငုံ့ကာ အံ့အားသင့်နေသော သားရဲထံ တိုက်ရိုက်ပြေးဝင်ပြီး သူ့ကို ကျော်ဖြတ်၍ လုံခြုံစွာ ကိုယ့်အုပ်စုဆီ ပြန်ပြေးသွားသည်။ မောဂ္ဂလာန်သည် ဆိတ်မ၏ ဉာဏ်နှင့် ရဲစွမ်းမှုကို ရွှင်လန်းစွာ ဘုရားရှင်အား လျှောက်တင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုရားရှင်က ဤသစ်နက်နှင့် ဤဆိတ်မသည် ထိုတံခါး၌ ဆုံဆည်းခြင်း ဤတစ်ကြိမ်သာ မဟုတ်ကြောင်း၊ ဝေးလံသော ဘဝတစ်ခု၌ တူညီသော တွေ့ဆုံမှုသည် လုံးဝ ကွဲပြားစွာ ပြီးဆုံးခဲ့ကြောင်း မိန့်တော်မူသည်။ ထိုဘဝ၌ ပြေးဝင်ခြင်းအစား တောင်းပန်ခဲ့ပြီး လွတ်မြောက်ခြင်းအစား သေဆုံးခဲ့သည်။ ထိုကွာခြားချက်ကို ထင်ရှားစေရန် အတိတ်ကာလ၏ ဖြစ်ရပ်ကို ဟောကြားတော်မူသည်။

ရှေးအခါက ဗောဓိသတ္တဝါသည် ဟိမဝန္တာတောင်ဆင်ခြေမှ ဆင်းလာပြီး တောင်ကြားရှင်းလင်းရာ၌ အရွက်ဖြင့် ကျောင်းတစ်ဆောင် ဆောက်ကာ နေထိုင်တော်မူသည်။ ဒေသခံ ဆိတ်ထိန်းသူများသည် ထိုဝင်းကို ည၌ သူတို့၏ တိရစ္ဆာန်များ အိပ်ရန် အသုံးပြုကြပြီး နောက်တစ်နေ့ နံနက်တိုင်း ထုတ်ထွက်ကြသည်။ တစ်ညနေ၌ အုပ်ကြီးသည် အိမ်သို့ ပြန်ခဲ့စဉ် ဆိတ်မတစ်ကောင်သည် ဂရုမစိုက်ဘဲ နောက်ကျကျန်ခဲ့သည်။ သူ တံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ ဆိတ်အားလုံး ဖြတ်ကျော်ပြီးဖြစ်နေပြီ။

သစ်နက်သည် ဤနောက်ကျမှုကို သတိပြုမိပြီး တံခါးဝ၌ တိုက်ရိုက် ထိုင်နေယူလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် ဆိတ်မသည် သစ်နက်၏ လက်သည်းအကွာအဝေးကို မဖြတ်ဘဲ ဝင်းမှ ထွက်နိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။ ဒုတိယ ထွက်ပေါက် မရှိ၊ ဆုတ်ခွာရန် မြင့်သော ကျောက်ဖျာ မရှိ၊ ကူညီနိုင်သော အုပ်စု မနီးမဝေး မရှိ။ သူ့လမ်းတစ်ခုတည်းပေါ်တွင် ဆုတ်ထိုင်နေသော သားရဲကို မြင်သောအခါ ဆိတ်မသည် တိတ်ဆိတ်ခြင်းကို မရွေးဘဲ စကားကို ရွေးခဲ့သည်၊ သူ၏ ခြေနှင့် အင်အားဖြင့် မလုပ်နိုင်သည်ကို ဉာဏ်ရှိသော စကားများက လုပ်နိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

ဆိတ်မသည် နူးညံ့စွာ စတင်ခဲ့ပြီး သစ်နက်ကို အကြီးအကဲ ဆွေမျိုးတစ်ဦးအဖြစ် ခေါ်ဆိုကာ၊ သူ့မိခင်က သူ့အား နှုတ်ဆက်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့သည်။ မိသားစုယဉ်ကျေးမှုကို ပြသခြင်းဖြင့် မုဆိုး၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပျော့ပျောင်းစေနိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သစ်နက်သည် ခံစားချက်ဖြင့် ရွေ့လျားခြင်း မရှိခဲ့။ ချက်ချင်း စွပ်စွဲချက်ဖြင့် ပြန်ဖြေခဲ့သည်—ဆိတ်မသည် တံခါးဝကို ဖြတ်ဝင်လာစဉ် သူ့အမြီးကို နင်းခဲ့သည်ဟု၊ ထိုသို့သော ထိခိုက်မှုကို မည်သည့် ယဉ်ကျေးသော ဘွဲ့အမည်ဖြင့်မျှ ခွင့်လွတ်၍ မရနိုင်ဟု ဆိုခဲ့သည်။

ဆိတ်မသည် ဤအခါ ဆင်ခြင်ဉာဏ်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူမသည် သစ်နက်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ချဉ်းကပ်ခဲ့ကြောင်း၊ ထိုစဉ် သစ်နက်သည် ရှေ့သို့ မျက်နှာမူ၍ အမြီးကို နောက်သို့ ဆန့်ထားခဲ့ကြောင်း ထောက်ပြခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူမ နင်းမိရန် မဖြစ်နိုင်ဟု ဆိုခဲ့သည်—သူမ ဘယ်တော့မှ နီးကပ်မှု မရှိသော အရာကို နင်းနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ မှားယွင်းသော စွပ်စွဲချက်အတွက် ရှင်းလင်းပြတ်သားသော၊ ယုတ္တိရှိသော ဖြေကြားချက်ဖြစ်ပြီး၊ ရိုးသားစွာ ငြင်းခုံသူ မည်သူကိုမဆို ကျေနပ်စေမည့် ဖြေကြားချက် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သစ်နက်သည် ရိုးသားစွာ ငြင်းခုံနေသူ မဟုတ်ခဲ့။ အချက်ကို လက်ခံရန်အစား သူ့ပြောဆိုချက်ကို မည်သည့် အကြောင်းပြချက်မျှ မရောက်နိုင်သော အရွယ်အစားသို့ ချဲ့ထွင်ခဲ့သည်။ သူ၏ အမြီးသည် ကမ္ဘာလေးတိုက်ကို ၎င်းတို့၏ ပင်လယ်များနှင့် တောင်များကို ဖြတ်ကျော်၍ ဆန့်ထွက်နေကြောင်း၊ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လှုပ်ရှားသော အရာ မည်သည့်အရာမျှ သူ့အပေါ် နင်းခြင်းမှ ရှောင်လွှဲနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။ ကမ္ဘာ့အဆင့်သို့ ဖောင်းပွစေသော စွပ်စွဲချက်၏ ရှေ့တွင် ဂရုတစိုက် ယုတ္တိသည် ဘယ်တော့မှ ၎င်း၏ ပစ်မှတ်ကို မရနိုင်ခဲ့ပေ။

ဆက်လက်၍ လက်မလျှော့ဘဲ ဆိတ်မသည် နောက်ထပ် ကာကွယ်ချက်တစ်ခု တင်ပြခဲ့သည်။ သူ၏ အမြီးသည် အလွန်ရှည်လျားမှုဖြင့် ကျော်ကြားကြောင်း သူလက်ခံခဲ့သော်လည်း၊ သူမသည် လမ်းလျှောက်ခြင်းအစား ခုန်ပေါက်ကာ လေထဲမှ ပျံသန်းလာခဲ့ကြောင်း ဆိုခဲ့သည်။ သစ်နက်၏ နားနေရာအနီးမှ ဖြတ်သွားတိုင်း သူ့မိသားစုက ကြာကြာ သတိပေးခဲ့သည့်အတိုင်း၊ ထိုကျော်ကြားသော အမြီးကို ဘယ်တော့မှ မထိစေရန် အတိအကျ လုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤဖြေကြားချက်ကိုပင် ကိုယ်ပိုင်စည်းမျဉ်းဖြင့် မငြင်းနိုင်ကြောင်း မြင်သောအခါ သစ်နက်သည် အမြီးကိစ္စကို လုံးဝ စွန့်ပစ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း စွပ်စွဲချက်အသစ်တစ်ခု ထုတ်ခဲ့သည်—သူ ဖြတ်သန်းစဉ် ကောင်းကင်မှ သမင်အုပ်ကို လန့်ဖြန့်ခဲ့ပြီး၊ သူ သည်းခံစွာ လိုက်လံနေသော အစားအစာကို ပျက်စီးစေခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။ ဤစွပ်စွဲချက်သည် ရှေ့က စွပ်စွဲချက်နှင့် ဘာမျှ မဆိုင်ပေ၊ ဤအချက်သည် တကယ့်အဓိပ္ပာယ်ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် စွပ်စွဲချက်များ ကုန်ဆုံးမည် မဟုတ်ခဲ့၊ အကြောင်းမှာ သူ့ထံ တကယ့် စွပ်စွဲချက် တစ်ခုမျှ လိုအပ်ခဲ့ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဆိတ်မသည် ဆင်ခြင်ချက်များ ကုန်ဆုံးပြီး ကာကွယ်မှု အားလုံး ပြီးဆုံးသောအခါ၊ ဆင်ခြင်ခြင်းကို လုံးဝ စွန့်ပစ်ကာ သူ့အသက်ကိုသာ တောင်းပန်ခဲ့သည်—သူ့ကိုယ်တိုင်၏ မတတ်နိုင်မှုကလွဲ၍ ပေးစရာ ဘာမျှ မရှိသော သစ်နက်၏ ကရုဏာကို တောင်းခံခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအရာသည် အရေးမကြီးပေ။ သစ်နက်သည် ဆိတ်မ၏ ပခုံးကို ဆွဲဖမ်းကာ သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး၊ တံခါးဝ၌ နေရာယူချိန်မှစ၍ ကြိုတင်ရည်ရွယ်ထားသည့်အတိုင်း ထိုနေရာ၌ပင် စားသောက်လိုက်သည်။

ဤအဖြစ်အပျက်အားလုံး အတွင်း၊ တရားကျင့်ကြံသော ရဟန်းမြတ်သည် ဆိတ်မ၏ ပထမ နှုတ်ဆက်မှုမှ နောက်ဆုံး ပြင်းပြသော အော်ဟစ်သံအထိ သတ္တဝါနှစ်ကောင်ကြား တွေ့ဆုံမှုတစ်ခုလုံးကို မြင်တော်မူခဲ့သည်။ သူသည် ၎င်းတို့ကြားသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ၊ အကြောင်းမှာ ဇာတ်တော်က သူသည် အစမှ အဆုံးထိ ကိစ္စကို ကြည့်ရှုခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်—စကားလုံးများ တစ်ခုတည်းဖြင့် ဘယ်တော့မှ ရပ်တန့်နိုင်မည် မဟုတ်သော ရက်စက်မှုအား တိတ်ဆိတ်စွာ ရှိနေသူ။

ဘုရားရှင်သည် ဇာတ်တော်ကို ပြီးဆုံးတော်မူသောအခါ၊ ထိုဝေးလံသော ဘဝ၏ ဆိတ်မနှင့် သစ်နက်ကို မောဂ္ဂလာန်မြင်ခဲ့သော ဆိတ်မနှင့် သစ်နက်နှင့် ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင် ခွဲခြားသတ်မှတ်တော်မူပြီး၊ အဖြစ်အပျက်အားလုံးကို ကြည့်ရှုခဲ့သော တရားရှင်သည် ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင် ဖြစ်ကြောင်း မိန့်တော်မူသည်။ ယခုအချိန်တွင် ခုန်ပေါက်တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြင့် လွတ်မြောက်ခြင်းသည် ဘဝတစ်ခုပြီးတစ်ခု ကြာမြင့်စွာ နောက်ဆုံး သင်ယူခဲ့သော သင်ခန်းစာ ဖြစ်ကြောင်း ကိုယ်တော်က အရိပ်အမြွက် ဖော်ပြတော်မူသည်။

ပါဠိတိပိဋကတွင် အမှတ် ၄၂၆ ဖြစ်သော ဒီပိဇာတ်သည် ဆိတ်မ၏ ဉာဏ်ပညာအတွက်ထက် ဆန့်ကျင်ဘက် အချက်အတွက် ပို၍ မှတ်သားခံရသည်—ဘယ်တော့မှ ဆွဲဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်သော ရန်သူတစ်ဦးအား ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ယုတ္တိဖြင့် ခေါင်းမာစွာ ရှုံးနိမ့်ခြင်းကို ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ ဆွဲဆောင်ခြင်းသည် ၎င်း၏ အမှန်တကယ် အတားအဆီး မဟုတ်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဆိတ်မသည် စွပ်စွဲချက်တစ်ခုကို ဖြေတိုင်း သစ်နက်က ပိုကြီးပြီး ဖြေရှင်းရ ပိုခက်သော နောက်တစ်ခုကို ထပ်တီထွင်သည်၊ နောက်ဆုံးတွင် တောင်းပန်ခြင်းကိုယ်တိုင် သူမ၏ တစ်ခုတည်းသော အရင်းအမြစ် ကျန်ခဲ့ပြီး ထိုအရာလည်း ပျက်ကွက်ခဲ့သည်။ ဗုဒ္ဓဝါဒ အဋ္ဌကထာ ရိုးရာသည် ဤဇာတ်တော်မှ ၎င်း၏ ဘက်တော်သား ကြည်ညိုမှုနှင့်အတူ ခက်ခဲသော လက်တွေ့ သတိပေးချက်ကိုလည်း ကြာမြင့်စွာ ထုတ်နုတ်ခဲ့သည်—ထိခိုက်စေရန် ကြံစည်ထားသော သတ္တဝါ သို့မဟုတ် လူတစ်ဦးကို ယုတ္တိ၊ ချော့မော့မှု သို့မဟုတ် ငြိမ်းချမ်းစေခြင်းဖြင့် ကရုဏာသို့ ဦးတည်စေရန် အမြဲတမ်း မဖြစ်နိုင်ပေ။ မောဂ္ဂလာန်မြင်ခဲ့သော ဆိတ်မသည် မိမိ ဦးချိုများဖြင့် တံခါးကို ဖောက်ထွက်ခဲ့ပြီး၊ ဘဝများစွာ၏ လည်ပတ်မှုကြားတွင် ၎င်း၏ ဘိုးဘွားဆိတ်မ၏ နူးညံ့သော စကားများ ဘယ်တော့မှ ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်သော သင်ခန်းစာကို နောက်ဆုံး သင်ယူခဲ့သည်။