ဂါထာဆိုသည်မှာ
ဂါထာဆိုသည်မှာ ဂါထာစာပိုဒ်တစ်ခု ဖြစ်၍ ကျက်မှတ်ရန်နှင့် အသံထွက်ရွတ်ဆိုရန် ရည်ရွယ်သော စာကောက်တိုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤစကားလုံးသည် ပါဠိနှင့် သင်္သကရိုက်ဘာသာနှစ်မျိုးလုံးတွင် ရှိ၍ သီဆိုခြင်းကို ဟောသော မူလအနက်မှ ဆင်းသက်လာသည်ဟု ယေဘုယျအားဖြင့် ရှင်းလင်းကြသည်။ ဗုဒ္ဓဝင်ကျမ်းဂန်များတွင် မြတ်စွာဘုရား၏ အဆုံးအမကို ပုံစံနှစ်မျိုးဖြင့် သယ်ဆောင်ထားသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဝထ္ထုရှည်ဟောကြားချက်များ (ဗျည်းစာပြေ) နှင့် သင်ခန်းစာတစ်ခုလုံးကို ကျက်မှတ်နိုင်သည့် စာကြောင်းအနည်းငယ်အဖြစ် စုစည်းထားသော ဂါထာများ ဖြစ်သည်။ ဤစာမျက်နှာပါ ဂါထာများသည် အမျိုးအစားနှစ်မျိုး ရှိ၍ အသုံးပြုပုံ မတူကြပေ။ အချို့မှာ ကိုးကွယ်ရာ၊ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရေးနှင့် ကောင်းချီးမင်္ဂလာအတွက် ရွတ်ဆိုရသော ဂါထာများဖြစ်သည်။ အခြားအချို့မှာ အခန်းတစ်ခုချင်း ဖတ်ရှု၍ ဆင်ခြင်ရသော ဂါထာများ ဖြစ်သည်။ ဤစာမျက်နှာကိုလည်း ထိုနည်းအတိုင်း စီစဉ်ထားသည်။ ရွတ်ဆိုရသော ဂါထာများကို အရင်ဖော်ပြပြီးနောက် ဓမ္မပဒကို ဖော်ပြထားသည်။
လူတို့ ရွတ်ဆိုကြသော ဂါထာများ
ထေရဝါဒအစဉ်အလာတွင် ရဟန်းများနှင့် လူများက ကျမ်းတိုငါးပုဒ်ကို ရွတ်ဆိုကြသည်။ ထိုကျမ်းများသည် ကျက်မှတ်ရန် လွယ်ကူလောက်အောင် တိုတောင်းပြီး တစ်ပုဒ်စီတွင် ဘဝအတွင်း နေရာတစ်ခုစီ ရှိသည်။
ပထမမှာ သုံးသရဏဂုံ ဖြစ်သော တိသရဏပင်ဖြစ်သည်။ "ဗုဒ္ဓံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ၊ ဓမ္မံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ၊ သံဃံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ (ငါသည် မြတ်စွာဘုရားကို ကိုးကွယ်ရာအဖြစ် ဆည်းကပ်ပါ၏၊ ငါသည် ဓမ္မကို ကိုးကွယ်ရာအဖြစ် ဆည်းကပ်ပါ၏၊ ငါသည် သံဃာကို ကိုးကွယ်ရာအဖြစ် ဆည်းကပ်ပါ၏။) ၎င်းသည် ပါဠိတော် ကျမ်းတိုစုစည်းမှုဖြစ်သော ခုဒ္ဒကပါဌ၏ ပထမကျမ်းဖြစ်၍ သံဃာတော်၏ စည်းကမ်းဖြစ်သော ဝိနည်းတွင် ရဟန်းအဖြစ် ခံယူလိုသူအား သုံးကြိမ်ရွတ်ဆိုခြင်းဖြင့် ရဟန်းခံခွင့် မြတ်စွာဘုရားက ပြုတော်မူခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် တစ်ကြိမ်၊ ဒုတိယအကြိမ်နှင့် တတိယအကြိမ် ရွတ်ဆိုရခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒုတိယမှာ ကွယ်လွန်သူ ဆွေမျိုးများထံ ကုသိုလ်ပေးဝေခြင်း ဖြစ်သော ပတ္တိဒါန ဂါထာ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အဓိကစာကြောင်းသည် ခုဒ္ဒကပါဌ၏ တိရောကုဍ္ဍကဏ္ဍမှ လာ၍ ပေတဝတ္ထုတွင်လည်း ထိန်းသိမ်းထားသည်။ ထေရဝါဒအစဉ်အလာအရ မြတ်စွာဘုရားသည် ရာဇဂြိုဟ်မြို့တွင် ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီးအား ကွယ်လွန်သွားသော ဆွေမျိုးများနှင့် ဒါနကုသိုလ်ကို ဝေမျှပုံကို ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။ ၎င်းကို ပူဇော်သကာများပြုပြီးနောက်နှင့် အမှတ်တရအခမ်းအနားများတွင် ရွတ်ဆိုသည်။
တတိယမှာ အောင်ပွဲမင်္ဂလာ ရှစ်ပုဒ် ဖြစ်သော ဇယမင်္ဂလအဋ္ဌဂါထာ ဖြစ်သည်။ မြတ်စွာဘုရား အောင်မြင်တော်မူခဲ့သော စမ်းသပ်ချက် ရှစ်ခုအတွက် ဂါထာတစ်ပုဒ်စီ ပေးထားပြီး မာရ်နတ်စစ်သည်များ၊ ဓားပြ အင်္ဂုလိမာလနှင့် မူးယစ်ဆိုးသွမ်းသော နာဠာဂီရိဆင်တို့ ပါဝင်သည်။ ၎င်းသည် ပါဠိတော်တွင် မပါပါ။ ရေးသားသူ မသိရသော သီရိလင်္ကာမှ နောက်ပိုင်း ဘက်တော်ကြည်ညိုမှု ရေးစပ်ချက်ဖြစ်၍ ကောင်းချီးပေးပွဲများ၊ မင်္ဂလာဆောင်များနှင့် အိမ်သစ်ဝင်ပွဲများတွင် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သော ပရိတ်အဖြစ် ရွတ်ဆိုသည်။
စတုတ္ထမှာ မဇ္ဈိမနိကာယ် ၈၆ ဖြစ်သော အင်္ဂုလိမာလသုတ်မှ အင်္ဂုလိမာလ ပရိတ် ဖြစ်သည်။ သုတ်တွင် မြတ်စွာဘုရားသည် ယခင်ဓားပြ အင်္ဂုလိမာလကို ဗိုက်နာနေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးထံ စေလွှတ်တော်မူ၍ သူပြောသော စကားများ၊ ဆိုလိုသည်မှာ ကိုယ်တိုင်၏ သစ္စာစကားနောက်တွင် ဘေးကင်းစွာ ဖွားမြင်ခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဤဂါထာကို မိခင်များအတွက် ကောင်းချီးနှင့် ဘေးကင်းစွာ ဖွားမြင်ရေးအတွက် ရွတ်ဆိုသည်။
ပဉ္စမမှာ မြတ်စွာဘုရား၏ အဆုံးအမ၏ နှလုံးသား ဖြစ်သော ဓမ္မပဒ ဂါထာ ၁၈၃ ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ မကောင်းမှုအားလုံးကို ရှောင်ခြင်း၊ ကောင်းမှုကို ပြုခြင်းနှင့် မိမိစိတ်ကို သန့်စင်စေခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မာဃလပြည့်နေ့တွင် ဝေဠုဝန်ကျောင်းတော၌ ရဟန္တာ ၁,၂၅၀ အား မြတ်စွာဘုရား ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်ဟု အစဉ်အလာက ဆိုသော ဓမ္မပဒ ၁၈၃ မှ ၁၈၅ အထိ ဂါထာသုံးပုဒ်တွင် ပထမဂါထာ ဖြစ်သည်။ ထိုနေ့ကို ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တို့ ယခု မာဃပူဇာနေ့အဖြစ် ကျင်းပကြသည်။
ဓမ္မပဒ
"ဓမ္မ၏ လမ်းစဉ်" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော ဓမ္မပဒသည် ပါဠိတော်၏ ခုဒ္ဒကနိကာယ်တွင် ဝဂ်ဟု ခေါ်သော အခန်း ၂၆ ခုအတွင်း ဂါထာ ၄၂၃ ပုဒ်ပါသော စုစည်းမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အစဉ်အလာအရ ဤစကားများကို မြတ်စွာဘုရား၏ ဟောကြားချက်များအဖြစ် သတ်မှတ်သည်။ အခန်းတစ်ခုစီသည် အကြောင်းအရာတစ်ခုကို ယူ၍ ၎င်းအနီးတွင် ဂါထာများကို စုစည်းထားသည်။ အခန်းများသည် စိတ်သည် အရာအားလုံးထက် ရှေ့ဆောင်သည်ဟူသော စာကြောင်းဖြင့် စတင်သည့် ယမကဝဂ်မှ တဏှာကို ကျော်လွန်သွားသူကို ဖော်ပြသော စစ်မှန်သည့် ပုဏ္ဏားအကြောင်း နောက်ဆုံးအခန်းအထိ ဆက်စပ်သည်။
အခန်းများကို မည်သည့်အစီအစဉ်ဖြင့်မဆို ဖတ်နိုင်သော်လည်း အစမှ စတင်ဖတ်ခြင်းက ပိုမိုအကျိုးရှိသည်။ ဤဝက်ဘ်ဆိုက်သည် ဖတ်ရှုရာတွင် အထောက်အကူအဖြစ် အခန်း ၂၆ ခုကို ခေါင်းစဉ်လေးခုအောက်တွင် စီစဉ်ထားသည်။ စိတ်နှင့် ပညာ (အခန်း ၁ မှ ၆)၊ အကျင့်နှင့် ကံ (အခန်း ၇ မှ ၁၃)၊ လမ်းစဉ်နှင့် နိဗ္ဗာန်ရောက်ခြင်း (အခန်း ၁၄ မှ ၂၀)၊ စွန့်လွှတ်ခြင်းနှင့် လွတ်မြောက်ခြင်း (အခန်း ၂၁ မှ ၂၆) ဖြစ်သည်။ ထိုခေါင်းစဉ်များသည် ဤဆိုက်၏ ခေါင်းစဉ်များသာ ဖြစ်၍ ကျမ်းစာ၏ အစိတ်အပိုင်း မဟုတ်ပေ။ အခန်းများမူ ပါဠိတော်၏ အစီအစဉ်အတိုင်း ဖြစ်သည်။ အခန်းတစ်ခုစီတွင် ပါဠိ၊ အသံလှယ်စာနှင့် အနက်ပါသော ကိုယ်ပိုင်စာမျက်နှာ ရှိ၍ ဓမ္မပဒ လမ်းညွှန် ဖြင့် အကြောင်းအရာ သို့မဟုတ် ဂါထာနံပါတ်အလိုက် ရှာဖွေနိုင်သည်။
သိထားသင့်သော စကားလုံးများ
ဂါထာဆိုသည်မှာ ဂါထာစာပိုဒ်ဖြစ်သည်။ ပရိတ်ဆိုသည်မှာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သော ရွတ်ဆိုချက်ဖြစ်၍ ကောင်းချီးနှင့် ဘေးကင်းရေးအတွက် ရွတ်ဆိုသော ကျမ်းဖြစ်သည်။ ဝဂ်ဆိုသည်မှာ စုစည်းမှုတစ်ခု၏ အခန်းဖြစ်၍ စာလုံးအနက်အရ အုပ်စု ဖြစ်သည်။ ပါဠိတော်ဆိုသည်မှာ ထေရဝါဒအစဉ်အလာက ပါဠိဘာသာဖြင့် ထိန်းသိမ်းထားသော ကျမ်းဂန်စုစည်းမှု ဖြစ်သည်။ ခုဒ္ဒကနိကာယ်သည် ခုဒ္ဒကပါဌနှင့် ဓမ္မပဒ ပါဝင်သော ၎င်း၏ ကျမ်းတိုစုစည်းမှု ဖြစ်သည်။ ဓမ္မသည် ဓမ်မ (Dharma) ၏ ပါဠိပုံစံဖြစ်၍ အဆုံးအမကို ဆိုလိုပြီး သံဃာသည် ရဟန်းများ၊ ရဟန်းမများနှင့် နောက်လိုက်များ၏ အသိုင်းအဝိုင်း ဖြစ်သည်။
သင်သိပါသလား?
ဓမ္မပဒတွင် ပါဠိတော်၏ ခုဒ္ဒကနိကာယ်အတွင်း ဝဂ်ဟု ခေါ်သော အခန်း ၂၆ ခုနှင့် ဂါထာ ၄၂၃ ပုဒ် ပါရှိသည်။
သုံးသရဏဂုံကို သုံးကြိမ်ရွတ်ဆိုရသည်မှာ ဝိနည်းက ရဟန်းအဖြစ် ခံယူလိုသူအား တစ်ကြိမ်၊ ဒုတိယအကြိမ်နှင့် တတိယအကြိမ် ရွတ်ဆိုခြင်းဖြင့် ရဟန်းခံခွင့် ပြုထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဇယမင်္ဂလ ဂါထာသည် ပါဠိတော်တွင် မပါဘဲ ရေးသားသူ မသိရသော သီရိလင်္ကာမှ နောက်ပိုင်း ရေးစပ်ချက် ဖြစ်သည်။
ဤဆိုက်ရှိ ဓမ္မပဒ အခန်းများအပေါ်ရှိ ခေါင်းစဉ်လေးခုသည် ဖတ်ရှုရာတွင် အထောက်အကူသာ ဖြစ်၍ ရှေးကျမ်းတစ်ခုမှ ကျမ်းကို ထိုသို့ မခွဲခြားထားပါ။
Buddha
နမော အမိတာဘ ဗုဒ္ဓာယ: အမိတာဘ ဗုရားသည် အနန္တ အလင်းရောင် ကို ပိုင်ဆိုင်တော်မူသော ဗုရား ဖြစ်ပြီး၊ သုခဝတီ ဗျူဟ ရိုးတည်ဝင် မှ ယူသည့် တိုတောင်း သင်္သကရိုက် ရှိခိုးပူဇော်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဆေးခန်းဗုဒ္ဓ အကျ ဘိယ္ယဈ္ယကူရု၏ ကုသမုက်မန်ထ။ ၎င်းသည် အနာတရများ ကုသရန်နှင့် ရောဂါမှ အလွတ်ရှိရန် အနာတရများအတွက် စာတမ်းထဲမှ ကျမ်းစာ၏ ကိုယ်တိုင်ပြုလုပ်ထားသော ကျမ်းပိုက်ခုံမှ ဆိုလွန်းခြင်းဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ မြတ်သောဗုဒ္ဓဘာသာဝင် ရွတ်ဖွယ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး မကောင်းမှုအကျိုးများနှင့် စိတ်ညစ်ညူးမှုများကို သန့်စင်ရန် ရွတ်ဆိုသည်။ ၎င်းသည် စိတ်၏စင်ကြယ်၍ မဖျက်ဆီးနိုင်သော သဘောကို ကိုယ်စားပြုသော ဝဇိရသတ္တကို ဆင့်ဆိုကာ အနှောင့်အယှက်များကို သန့်စင်စေပြီး ဝိဇ္ဇာအောင်မြင်မှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးရန် တောင်းဆိုသည်။
အဋ္ဌသီလသည် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များ ဥပုသ်နေ့ သို့မဟုတ် တရားထိုင်ပွဲများတွင် သတိနှင့် စည်းကမ်းကို နက်ရှိုင်းစေရန် လိုက်နာသော ကျင့်ဝတ် သင်ကြားမှု စည်းကမ်းများ ဖြစ်သည်။
ဗုဒ္ဓဘာသာ မှ နောက်ထပ်
တောနတ်များကြောင့် ကြောက်ရွံ့ခဲ့သော ရဟန်းများအား ပေးအပ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအချိန်မှစ၍ ထေရဝါဒနိုင်ငံများတစ်လျှောက် ရွတ်ဆိုလာခဲ့သော၊ အကန့်အသတ်မရှိသော မေတ္တာတရားအကြောင်း ဘုရားရှင်၏ သွန်သင်ချက်။
ဇာတက ၅၄၇ ပုံပြင်များ ရှိရခြင်း၊ ၎င်းတို့ ပါဠိကျမ်းတွင် စီစဉ်ပုံနှင့် ယခုကာလ ပြဿနာကို အတိတ်ဘဝ ပုံပြင်နှင့် ဆက်စပ်ပေးသော ဘောင်တို့ကို ရှင်းပြသည်။
အာနာပါနသတိသည် ဗုဒ္ဓ၏ ကိုယ်တိုင် အဓိက တရားထိုင်နည်း ဖြစ်ပြီး၊ သဘာဝအတိုင်း အသက်ရှူခြင်းကို မထိန်းချုပ်ဘဲ စောင့်ကြည့်ခြင်းဖြင့် စိတ်ကို နက်ရှိုင်းသော ငြိမ်သက်မှုနှင့် ပညာဉာဏ်သို့ ဦးတည်စေသည်။
ညအချိန် တောတွင်း သားရဲတိရစ္ဆာန်တို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အသံများကြောင့် စိုးရိမ်တုန်လှုပ်နေသော ရသေ့တစ်ပါးအား ဘုရားလောင်းသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် စိတ်မငြိမ်သက်မှုမှ လာကြောင်း သွန်သင်ကာ သမာဓိဖြင့် အနိုင်ယူစေခဲ့သည်။
တိဘက်နှစ်သစ်ကူး လိုဆာကို မည်သို့ ကျင်းပသနည်း: ဂူတော သန့်ရှင်းရေး၊ ဂူထုတ်ဟင်းချို၊ ပူဇော်ပွဲ ယဇ်ပလ္လင်၊ ဆုတောင်းအလံများနှင့် ချော့ထရူလ် ဒူချန်၊ ဒေသအလိုက် ကွဲပြားပုံတို့ ဖြစ်သည်။
ပထမ ဒေသနာတွင် သွန်သင်ခဲ့သော အရိယအဋ္ဌင်္ဂိကမဂ္ဂသည် ပညာ၊ သီလနှင့် ဘာဝနာ ဆက်စပ်နေသော လေ့ကျင့်မှု ရှစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ ပေါင်းစပ်ထားသော ဒုက္ခကို အဆုံးသတ်စေသည်။
ဆက်စပ်သော ဓမ္မသင်ကြားချက်များ
တူညီသော ဓမ္မသင်ကြားချက်၊ ဓမ္မအစဉ်အလာများတစ်လျှောက် ပဲ့တင်သံ