လိုဆာ ထုံးတမ်းများ

လိုဆာသည် "နှစ်သစ်" ကို ဆိုလိုသော တိဘက်စကားလုံး ဖြစ်သည်။ တိဘက်လပြက္ခဒိန်၏ ပထမလ ပထမနေ့တွင် ကျရောက်ပြီး များသောအားဖြင့် ဖေဖော်ဝါရီ သို့မဟုတ် မတ်လတွင် ဖြစ်သည်။ တိဘက်လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းများတွင်ရော လဒက်ခ်၊ နီပေါနှင့် ဘူတန် အပါအဝင် ဟိမဝန္တာတစ်လျှောက်တွင်ပါ ကျင်းပကြသည်။ အဓိကပွဲတော်မှာ ပထမသုံးရက် ဖြစ်ပြီး ပျော်ရွှင်ပွဲများမူ ဆယ့်ငါးရက်ပတ်လုံး ဆက်လက်ကျင်းပသည်။ တိဘက်ပြက္ခဒိန်ကို ဒေသအလိုက် တွက်ချက်သဖြင့် လိုဆာသည် တရုတ်နှစ်သစ်ကူးနေ့နှင့် မကြာခဏ တူညီသော်လည်း တစ်ရက် သို့မဟုတ် တစ်လအထိပင် ကွာနိုင်သည်။ ဤနေရာတွင် နေ့စွဲမပေးပါ။ ထိုနှစ်၏ ပြက္ခဒိန်ကို ကြည့်ပါ။ ပွဲတော်၏ မူလအစနှင့် သမိုင်းကို သိလိုပါက လိုဆာ၊ တိဘက်နှစ်သစ်ကူး ကို ဖတ်ပါ။ ဤစာမျက်နှာမူ လူတို့ မည်သို့ပြုလုပ်ကြောင်းနှင့် မည်ကဲ့သို့ပြုလုပ်ကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။

နှစ်သစ်မဝင်မီ နှစ်ဟောင်းကို ရှင်းလင်းကြသည်။ "29 ရက်နေ့၏ ပူဇော်မှု" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော ဂူတောနေ့တွင် မိသားစုများသည် မိမိတို့အိမ်များကို သန့်ရှင်းလင်းပြီး အလှဆင်ကြသည်။ ညနေတွင် အထူးခေါက်ဆွဲဟင်းချိုဖြစ်သော ဂူထုတ်ကို စားကြသည်။ တိဘက်ရင်းမြစ်တစ်ခုက လူများသည် မီးတုတ်များကိုင်ကာ ဘေးဒုက္ခနှင်ထုတ်သည့် စကားများကို ကြွေးကြော်ကြပြီး ဘုရားကျောင်းများနှင့် ကျောင်းတိုက်များတွင် အကပွဲများ ကျင်းပကြသည်ဟုလည်း ဖော်ပြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ ဖတ်ရှုခဲ့သော ဖော်ပြချက်အရ ဗောဓိဂယာရှိ ကာမာပါ၏ ထိုင်ခုံတော်တွင် ကျင်းပသော ဂူတောကြီးမှာ နှစ်သစ်မတိုင်မီ အတားအဆီးများကို ရှင်းလင်းရန် နှစ်ကုန်ဆုံးသည့် အပတ်တွင် လက်လေးဖက်ရှိ မဟာကာလအား ပြုလုပ်သော ဓမ္မပါလ စောင့်ရှောက်ရေးကျင့်ဝတ် ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးနေ့တွင် ပူဇော်ရန် ပုံသွင်းထားသော တော်မာကြီးတစ်ခုကို မီးရှို့ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အနွယ်ဆက်တစ်ခု၏ ကျင့်ထုံးဖြစ်သည်။ ပြည်ပရောက်ကျောင်းတိုက်တစ်ခုမူ မီးပူဇော်ပွဲကို ကျင်းပသည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ မီးထဲသို့ ပူဇော်သည့် ကျင့်ဝတ်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဂူတောကို နေရာတိုင်းတွင် အလားတူ မကျင်းပကြချေ။

ဂူထုတ်သည် ပါဝင်ပစ္စည်း ကိုးမျိုးဖြင့် ပြုလုပ်သော ပြုတ်ဟင်းချိုမျိုး ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အမည်ကို ဂူ၊ "ကိုး" နှင့် ထုတ်၊ "ပြုတ်ဟင်း" ဟု ရှင်းပြကြသည်။ ဟင်းချိုထဲရှိ မုန့်ညက်လုံးငယ်များအတွင်း ငရုတ်သီး၊ ဆား၊ သိုးမွေး သို့မဟုတ် ကျောက်မီးသွေးတစ်ခဲကဲ့သို့ ပစ္စည်းများ ပုန်းထားပြီး တွေ့သူအကြောင်း ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် နိမိတ်အဖြစ် အနက်ဖွင့်ကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ ဖတ်ရှုခဲ့သော ဖော်ပြချက်တွင် ငရုတ်သီးသည် စကားများသူကို ဆိုလိုပြီး ဆား၊ သိုးမွေး သို့မဟုတ် ဆန်ကဲ့သို့ အဖြူရောင်ပစ္စည်းသည် နိမိတ်ကောင်း ဖြစ်ကာ ကျောက်မီးသွေးခဲသည် နှလုံးမဲသည်ကို ဆိုလိုသည်။ ဤအရာများမှာ မိသားစုအကြား ဟာသများသာ ဖြစ်ပြီး ဓမ္မသဘောတရား မဟုတ်ပါ။ မိသားစုအလိုက် ပြောပုံ ကွဲပြားကြသည်။

လိုဆာနေ့တွင် အိမ်ယဇ်ပလ္လင်ကို အသစ်ပြန်လည် အလှဆင်ကြသည်။ ရင်းမြစ်များက ထောပတ်ဆီမီးများ၊ ရေခွက်ခုနစ်ခွက်၊ ကြော်ထားသော မုယောမှုန့်ကို ထောပတ်နှင့် သကြားနှင့် ရောစပ်ပြီး ထည့်ထားသည့် ဒရိုဆို ချေမာ ဟု ခေါ်သော သေတ္တာ၊ ဆီကြော်ထားသော ခါပ်ဆေ မုန့်များ၊ ထောပတ်ဖြင့် ပုံသွင်းထားသော ပုံသဏ္ဌာန်များ၊ အချို့အိမ်များတွင် သိုးခေါင်းပုံတူတစ်ခု၊ ထို့ပြင် သစ်သီး၊ ပန်း၊ လက်ဖက်ရည်နှင့် ဆီမီးတို့ကို ဖော်ပြသည်။ တိဘက်စင်တာတစ်ခုက ယဇ်ပလ္လင်ကို ရက်ရောသော စိတ်နှလုံးကို ပျိုးထောင်လိုသော ဆန္ဒနှင့် နှစ်သစ်တွင် မိသားစု၊ မိတ်ဆွေများနှင့် အသိုင်းအဝိုင်းအပေါ် ကောင်းချီးများ ဖိတ်ခေါ်လိုသော ဆန္ဒ၏ ဖော်ပြမှုအဖြစ် ဖော်ပြပြီး ပူဇော်ပစ္စည်း၏ တန်ဖိုးထက် ရက်ရောမှုက ပိုအရေးကြီးသည်ဟု ဆိုသည်။

လူတို့သည် "တာရှီ ဒယ်လက်" ဟု ပြောဆိုကာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး နှုတ်ဆက်ကြသည်။ ၎င်းမှာ ကံကောင်းခြင်းကို ဆန္ဒပြုသော စကား ဖြစ်သည်။ အိမ်ယဇ်ပလ္လင်များနှင့် ကျောင်းတိုက်များတွင် ခါတာ၊ အဖြူရောင် ကျင့်ဝတ်ပိုးပဝါများကို ဆက်ကပ်ကြသည်။ ဧည့်သည်များကို ခါပ်ဆေ၊ ဒရေစီ (ချိုသောထမင်း) နှင့် ထောပတ်လက်ဖက်ရည်ကဲ့သို့ အစားအစာများ ကျွေးမွေးကြပြီး ချန် ဟု ခေါ်သော နွေးသည့် မုယောအရက်လည်း ကျွေးကြသည်။ ဟိမဝန္တာအသိုင်းအဝိုင်းအချို့တွင် ပထမနေ့ကို ချန်မှ ပြုလုပ်သော ချန်ကောလ် ဟုခေါ်သည့် ယမကာဖြင့် အမှတ်အသားပြုကြသည်။

ဆုတောင်းအလံများ ချိတ်ဆွဲခြင်းသည် လိုဆာ၏ ထုံးတမ်းများထဲတွင် ပါဝင်သည်။ အလျားလိုက် အလံကို လုန်တာ၊ "လေမြင်း" ဟု ခေါ်သည်။ လေသည် ၎င်းပေါ်တွင် ပုံနှိပ်ထားသော မန္တန်များကို သယ်ဆောင်ပြီး ထိတွေ့သမျှအားလုံးကို ကောင်းချီးပေးစေရန် သစ်ပင်များ၊ အမိုးများ သို့မဟုတ် အခြားမြင့်သောနေရာများတွင် ချည်နှောင်ထားသည်။ တိဘက်ရင်းမြစ်တစ်ခုအရ အလံသစ်များကို တတိယနေ့တွင် ချိတ်ဆွဲသည်။

ဆုတောင်းချက်များသည် ဂိုဏ်းနှင့် အနွယ်ဆက်အလိုက် ကွဲပြားသည်။ ကယ်လီဖိုးနီးယားရှိ တိဘက်ဗုဒ္ဓဘာသာစင်တာတစ်ခု၏ ဖော်ပြချက်တွင် ဓမ္မပါလ ပူဇော်ပွဲများ၊ ဆိုလိုသည်မှာ ပူဇော်ခြင်းနှင့် ရွတ်ဆိုခြင်း ကျင့်ဝတ်များကို လိုဆာမတိုင်မီ ရက်ပေါင်းများစွာ ပြုလုပ်ပြီး ထိုနေ့၌ပင် လူတို့သည် ကိုးကွယ်ရာဆုတောင်းချက်ကို ရွတ်ဆိုကြကာ ဗောဓိစိတ်ကို ပွားများကြသည်။ ဗောဓိစိတ်ဆိုသည်မှာ သတ္တဝါအားလုံးအတွက် နိုးကြားလိုသော ဆန္ဒဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ချန်ရီဇစ် သို့မဟုတ် တာရာကို ကျင့်သုံးပြီး ဆန္ဒပြုဆုတောင်းချက်များဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ အခြားကျောင်းတိုက်များနှင့် မိသားစုများသည် ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းဖြင့် ဆုတောင်းကြသည်။

ပွဲတော်သည် ပထမလ၏ ဆယ့်ငါးရက်မြောက်နေ့ လပြည့်နေ့တွင် ကျရောက်သော ချော့ထရူလ် ဒူချန်၊ "ဣဒ္ဓိပါဋိဟာရိယနေ့" ဖြင့် နိဂုံးချုပ်သည်။ ၎င်းကို ချွန်ဂါ ချော့ပါ၊ ဆိုလိုသည်မှာ ထောပတ်ဆီမီးပွဲတော် ဟုလည်း ခေါ်သည်။ ၎င်းသည် ဘုရားရှင်၏ ဣဒ္ဓိပါဋိဟာရိယများကို သတိရခြင်း ဖြစ်သည်။ ပြောဆိုချက်အရ ပြိုင်ဘက်ဆရာများ၏ စိန်ခေါ်မှုကို တုံ့ပြန်ရာတွင် ဘုရားရှင်သည် ယုံကြည်ကြည်ညိုမှု ဖြစ်ပေါ်စေရန် ဆယ့်ငါးရက်ပတ်လုံး ဣဒ္ဓိပါဋိဟာရိယများ ပြသတော်မူခဲ့သည်။ အချို့ဖော်ပြချက်များက ၎င်းတို့ကို သာဝတ္ထိမြို့တွင် ဖြစ်ပွားသည်ဟု ဆိုသည်။

ဤနေ့တွင် လူတို့သည် အလင်း၊ ပန်း၊ ဆီမီးနှင့် အစားအစာများ ပူဇော်ကြပြီး နှလုံးသုတ္တံကဲ့သို့ ကျမ်းများနှင့် အုံ မဏိ ပဒ်မေ ဟုံ မန္တန်ကို ရွတ်ဆိုကြသည်။ လိုအပ်သူများအား လှူဒါန်းကြပြီး သီလများကို ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ စောင့်ထိန်းကြသည်။ ထောပတ်ဆီမီးများကို ပန်းပုံသဏ္ဌာန်နှင့် အခြားမင်္ဂလာပုံသဏ္ဌာန်များဖြင့် ပြုလုပ်ကြပြီး အစဉ်အလာအရ ယက်ထောပတ်ဖြင့် ပြုလုပ်ကာ ယခုအခါ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဂီးဖြင့် ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။ ဆရာတော်များက ဤနေ့၌ ပြုသောကံ၏ အကျိုးသည် သန်းပေါင်းများစွာ ဆတိုးလာသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ရင်းမြစ်များက မတူညီသော ကိန်းဂဏန်းများ ပေးကြသည်၊ အချို့က တစ်ကုဋေ၊ အချို့က ဆယ်ကုဋေ ဟု ဆိုကြပြီး ၎င်းတို့ ကိုးကားသည့် ကျမ်းကို ကျွန်ုပ်တို့ မမြင်ရသဖြင့် မည်သည့်ကိန်းဂဏန်းကိုမျှ မပေးပါ။

အသိုင်းအဝိုင်းတစ်ခုချင်းစီအတွင်းတွင်ပင် ထုံးတမ်းများသည် ရွာအလိုက်နှင့် အနွယ်ဆက်အလိုက် ပြောင်းလဲသည်။ စာရင်းတစ်ခုတည်းသည် လိုဆာတစ်ခုလုံး မဟုတ်ပါ။

လိုဆာသည် ပထမလ၏ ပထမနေ့မှ စတင်ကျင်းပသော တိဘက်နှစ်သစ်ကူး ဖြစ်သည်။ ဂူတောသည် ဆယ့်နှစ်လမြောက်လ၏ 29 ရက်နေ့တွင် ပူဇော်ခြင်းနှင့် သန့်စင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဂူထုတ်သည် ဂူတောနေ့တွင် စားသော ပါဝင်ပစ္စည်းကိုးမျိုးပါ ခေါက်ဆွဲဟင်းချို ဖြစ်သည်။ ခါတာသည် အဖြူရောင် ကျင့်ဝတ်ပိုးပဝါ ဖြစ်သည်။ လုန်တာသည် အလျားလိုက် ဆုတောင်းအလံ၊ ဆိုလိုသည်မှာ လေမြင်း ဖြစ်သည်။ ချော့ထရူလ် ဒူချန်သည် လိုဆာပြီး ဆယ့်ငါးရက်အကြာ လပြည့်နေ့ရှိ ဣဒ္ဓိပါဋိဟာရိယနေ့ ဖြစ်သည်။ ထောပတ်ဆီမီးသည် ယက်ထောပတ်ဖြင့် ထွန်းညှိသော ဆီမီး ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ နေရာများစွာတွင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဂီးဖြင့် ထွန်းညှိသည်။ ဆာဂန် ဆာသည် မွန်ဂိုလီးယားနှစ်သစ်ကူး ဖြစ်သည်။