Bharat Devotion
Embroidered artwork for मलवर्गः: Embroidered Buddha seated in meditation on a pink lotus, with a golden dharma wheel and a white stupa in the mountains

मलवर्गः

धम्मपदस्य मलवर्गः (श्लोकाः २३५–२५५) मानसिकमलानि अशुद्धितां च विचारयति, अविद्यां सर्वमलानां परमं मलमिति घोषयन्ति। मनुष्यस्य मनोमलेभ्यः शुद्धिर्येवोच्चमार्गं नयति तथा आत्मदीपं प्रदीपयति।

पद्यानि

२३५। पण्डुपलासोव दानिसि, यमपुरिसापि च तं उपट्ठिता। उय्योगमुखे च तिट्ठसि, पाथेय्यम्पि च ते न विज्जति।

श्लोकः 1

२३६। सो करोहि दीपमत्तनो, खिप्पं वायम पण्डितो भव। निद्धन्तमलो अनङ्गणो, दिब्बं अरियभूमिं उपेहिसि।

श्लोकः 2

२३७। उपनीतवयो च दानिसि, सम्पयातोसि यमस्स सन्तिके। वासो ते नत्थि अन्तरा, पाथेय्यम्पि च ते न विज्जति।

श्लोकः 3

२३८। सो करोहि दीपमत्तनो, खिप्पं वायम पण्डितो भव। निद्धन्तमलो अनङ्गणो, न पुनं जातिजरं उपेहिसि।

श्लोकः 4

२३९। अनुपुब्बेन मेधावी, थोकं थोकं खणे खणे। कम्मारो रजतस्सेव, निद्धमे मलमत्तनो।

श्लोकः 5

२४०। अयसाव मलं समुट्ठितं, तदुट्ठाय तमेव खादति। एवं अतिधोनचारिनं, सानि कम्मानि नयन्ति दुग्गतिं।

श्लोकः 6

२४१। असज्झायमला मन्ता, अनुट्ठानमला घरा। मलं वण्णस्स कोसज्जं, पमादो रक्खतो मलं।

श्लोकः 7

२४२। मलित्थिया दुच्चरितं, मच्छेरं ददतो मलं। मला वे पापका धम्मा, अस्मिं लोके परम्हि च।

श्लोकः 8

२४३। ततो मला मलतरं, अविज्जा परमं मलं। एतं मलं पहन्त्वान, निम्मला होथ भिक्खवो।

श्लोकः 9

२४४। सुजीवं अहिरिकेन, काकसूरेन धंसिना। पक्खन्दिना पगब्भेन, सङ्किलिट्ठेन जीवितं।

श्लोकः 10

२४५। हिरीमता च दुज्जीवं, निच्चं सुचिगवेसिना। अलीनेनाप्पगब्भेन, सुद्धाजीवेन पस्सता।

श्लोकः 11

२४६। यो पाणमतिपातेति, मुसावादञ्च भासति। लोके अदिन्नं आदियति, परदारञ्च गच्छति।

श्लोकः 12

२४७। सुरामेरयपानञ्च, यो नरो अनुयुञ्जति। इधेवमेसो लोकस्मिं, मूलं खणति अत्तनो।

श्लोकः 13

२४८। एवं भो पुरिस जानाहि, पापधम्मा असञ्ञता। मा तं लोभो अधम्मो च, चिरं दुक्खाय रन्धयुं।

श्लोकः 14

२४९। ददाति वे यथासद्धं, यथापसादनं जनो। तत्थ यो मङ्कु भवति, परेसं पानभोजने। न सो दिवा वा रत्तिं वा, समाधिं अधिगच्छति।

श्लोकः 15

२५०। यस्स चेतं समुच्छिन्नं, मूलघच्चं समूहतं। स वे दिवा वा रत्तिं वा, समाधिं अधिगच्छति।

श्लोकः 16

२५१। नत्थि रागसमो अग्गि, नत्थि दोससमो गहो। नत्थि मोहसमं जालं, नत्थि तण्हासमा नदी।

श्लोकः 17

२५२। सुदस्सं वज्जमञ्ञेसं, अत्तनो पन दुद्दसं। परेसं हि सो वज्जानि, ओपुनाति यथाभुसं। अत्तनो पन छादेति, कलिंव कितवा सठो।

श्लोकः 18

२५३। परवज्जानुपस्सिस्स, निच्चं उज्झानसञ्ञिनो। आसवा तस्स वड्ढन्ति, आरा सो आसवक्खया।

श्लोकः 19

२५४। आकासे पदं नत्थि, समणो नत्थि बाहिरे। पपञ्चाभिरता पजा, निप्पपञ्चा तथागता।

श्लोकः 20

२५५। आकासे पदं नत्थि, समणो नत्थि बाहिरे। सङ्खारा सस्सता नत्थि, नत्थि बुद्धानमीञ्जितं।

श्लोकः 21

पृष्ठभूमिः

इदं प्रकरणं पालिधम्मपदस्य (खुद्दकनिकायः, पालित्रिपिटकम्) मलवग्गः, गाथाः 235–255। श्रावस्त्यां जेतवने राजगृहे वेणुवने च उपदिष्टा एताः गाथाः भिक्षून्, घातकान्, गृहस्थांश्च उद्दिश्य उक्ताः, ये वार्धक्यपर्यन्तं नैतिकजागरूकतां नादधुः। 235–238 गाथाः वृद्धं सूनिकम् उद्दिश्य उक्ताः, यः अन्तिमक्षणपर्यन्तं पुण्यसम्भारम् अकृत्वा जीवितवान्; तत्र बुद्धः तं स्वयं द्वीपो भूत्वा प्रमादं त्यक्तुम् उपादिशत्। 240 गाथा तं भिक्षुम् उद्दिश्य उक्ता, यः स्वनवचीवरे अत्यासक्तिम् अवर्धयत्, मृत्वा च तस्मिन्नेव चीवरप्रान्ते कीटरूपेण पुनर्जन्म प्राप्तवान्। 246–248 गाथाः पञ्चशीलस्य (पञ्चसीलस्य) उल्लङ्घनविषये क्रमशः चेतयन्ति — प्राणिहिंसा, असत्यम्, चौर्यम्, व्यभिचारः, मद्यपानम् — यतः शीलभङ्गकर्ता अस्मिन्नेव जन्मनि स्वमूलान्येव खनतीति उक्तम्।

अस्य पाठस्य विषये

रचयिता: Gautama Buddha · Founder of Buddhism · c. 5th–6th century BCE, Northern India/Nepal

Born Siddhartha Gautama in Lumbini, he attained enlightenment and spent the rest of his life teaching the Dhamma across northern India. His discourses (Suttas), preserved orally for generations before being written down in the Pali Canon, form the doctrinal foundation of Buddhism.

ज्ञातव्य-विशेषः

सूखायां पत्रे (श्लोकाः २३५–२३८)

भवान्मृतायुष्कपत्रस्य समान भवितुमारभन्ते यमराजदूताः द्वारे तिष्ठन्ति, तथा अपि यात्रासामग्रीं न संगृहीतः। आत्मदीपं स्वार्थे निर्मिलय, शीघ्रं यत्न कुरु, बुद्धिमान्भव।

क्रमशः शुद्धिः (श्लोकः २३९)

सुनारः यथा रजतमलं धीरे धीरे दूरीकरोति, तथैव बुद्धिमान्स्वमनोविकारान् क्षणे क्षणे थोकं थोकं दूरीकुर्वन्ति।

लोहस्य जङ्गमः (श्लोकः २४०)

यथा लोहतः संभूतो जङ्गमः तमेव लोहं भक्षयति, तथैव असंयमित्वस्य दुष्कर्मणि स्वकर्माणि तं दुर्गतिं नयन्ति।

परमम् मलम् अविद्या (श्लोकः २४३)

सर्वमलेभ्यः गरीयसि मलं येन अविद्या परमम् मलमस्ति। हे भिक्षवः! एतद् अविद्यारूपमलं परित्यज्य निर्मला भवत।

परेषु दोषालोचन (श्लोकाः २५२–२५३)

परेषु दोषान् दर्शनं सुकरम्, स्वदोषान् दर्शनं अत्यन्तकठिनम्। यः सदा परेषु त्रुटयः अन्वेषयति स स्वमानसविकारान् वर्धयति एवैव।

विषयानुसारं अन्वेषयतु

Buddha सम्पूर्णा स्तुतिः पाठाश्च

Buddha

Buddha सर्वं पश्यतु →

बौद्धधर्मःतः अधिकम्

सर्वं पश्यत

सम्बद्धशिक्षाः

सैव शिक्षा, विविधपरम्परासु प्रतिध्वनिता