Bharat Devotion
Embroidered artwork for पण्डितवर्गः (धम्मपद गाथाः 76–89): Embroidered Buddha seated in meditation on a pink lotus, with a golden dharma wheel and a white stupa in the mountains

पण्डितवर्गः (धम्मपद गाथाः 76–89)

धम्मपदस्य पण्डितवर्ग: (श्लोका: 76–89) विविध गुणसम्पन्नान् पण्डितान् प्रशंसते यथा चट्टानवत् अचलान् तथा च गहने जलाशये शान्ताः येषां निर्वाणमार्गे चरणम् अस्ति। अत्र चतुर्दश मूल्यवान् श्लोका: सन्ति ये सत्यपण्डितस्य विवेकशीलस्य आत्मसंयमिष्ठस्य गुणान् वर्णयन्ति। भगवान् बुद्ध: कथयति यत् पण्डित: भवमहती अचल: पर्वते: इव: यो न कम्पते तूफानैः, तथैव च गहने शान्ते निर्मले जलाशये यस्य जलं न कदा विक्षुब्ध: भवति।

पद्यानि

७६। निधीनंव पवत्तारं, यं पस्से वज्जदस्सिनं; निग्गय्हवादिं मेधाविं, तादिसं पण्डितं भजे; तादिसं भजमानस्स, सेय्यो होति न पापियो।

श्लोकः 1

७७। ओवदेय्यानुसासेय्य, असब्भा च निवारये; सतञ्हि सो पियो होति, असतं होति अप्पियो।

श्लोकः 2

७८। न भजे पापके मित्ते, न भजे पुरिसाधमे; भजेथ मित्ते कल्याणे, भजेथ पुरिसुत्तमे।

श्लोकः 3

७९। धम्मपीति सुखं सेति, विप्पसन्नेन चेतसा; अरियप्पवेदिते धम्मे, सदा रमति पण्डितो।

श्लोकः 4

८०। उदकञ्हि नयन्ति नेत्तिका, उसुकारा नमयन्ति तेजनं; दारुं नमयन्ति तच्छका, अत्तानं दमयन्ति पण्डिता।

श्लोकः 5

८१। सेलो यथा एकघनो, वातेन न समीरति; एवं निन्दापसंसासु, न समिञ्जन्ति पण्डिता।

श्लोकः 6

८२। यथापि रहदो गम्भीरो, विप्पसन्नो अनाविलो; एवं धम्मानि सुत्वान, विप्पसीदन्ति पण्डिता।

श्लोकः 7

८३। सब्बत्थ वे सप्पुरिसा चजन्ति, न कामकामा लपयन्ति सन्तो; सुखेन फुट्ठा अथ वा दुखेन, न उच्चावचं पण्डिता दस्सयन्ति।

श्लोकः 8

८४। न अत्तहेतु न परस्स हेतु, न पुत्तमिच्छे न धनं न रट्ठं; न इच्छेय्य अधम्मेन समिद्धिमत्तनो, स सीलवा पञ्ञवा धम्मिको सिया।

श्लोकः 9

८५। अप्पका ते मनुस्सेसु, ये जना पारगामिनो; अथायं इतरा पजा, तीरमेवानुधावति।

श्लोकः 10

८६। ये च खो सम्मदक्खाते, धम्मे धम्मानुवत्तिनो; ते जना पारमेस्सन्ति, मच्चुधेय्यं सुदुत्तरं।

श्लोकः 11

८७। कण्हं धम्मं विप्पहाय, सुक्कं भावेथ पण्डितो; ओका अनोकमागम्म, विवेके यत्थ दूरमं।

श्लोकः 12

८८। तत्राभिरतिमिच्छेय्य, हित्वा कामे अकिञ्चनो; परियोदपेय्य अत्तानं, चित्तक्लेसेहि पण्डितो।

श्लोकः 13

८९। येसं सम्बोधियङ्गेसु, सम्मा चित्तं सुभावितं; आदानपटिनिस्सग्गे, अनुपादाय ये रता; खीणासवा जुतिमन्तो, ते लोके परिनिब्बुता।

श्लोकः 14

पृष्ठभूमिः

अयं वर्गः पालिभाषायां निबद्धस्य धम्मपदस्य (खुद्दकनिकायः, पालित्रिपिटकम्) पण्डितवग्गः, गाथाः 76–89। सावत्थ्यां जेतवनविहारे राजगहे च भाषितोऽयं वर्गः पूर्वाध्यायस्य बालस्य (मूर्खस्य) विपरीतं बौद्धधर्मसम्मतं निश्चितं पण्डितचित्रं प्रस्तौति। अट्ठकथायां निर्दिष्टेषु प्रमुखेषु ऐतिहासिकप्रसङ्गेषु आयुष्मान् राधः स्थविरः नवप्रव्रजितः, यस्य मार्गदर्शनस्वीकारे विनम्रता तं शीघ्रम् अर्हत्त्वं प्रापयत् (गाथा 76); श्रामणेरः पण्डितः यः खातकारान् इषुकारांश्च निरीक्ष्य ध्यानं सिषाध (गाथा 80); तथा वनसरसः पार्श्वे धर्मं शृण्वन्ती शान्ता परिषद्।

अस्य पाठस्य विषये

रचयिता: Gautama Buddha · Founder of Buddhism · c. 5th–6th century BCE, Northern India/Nepal

Born Siddhartha Gautama in Lumbini, he attained enlightenment and spent the rest of his life teaching the Dhamma across northern India. His discourses (Suttas), preserved orally for generations before being written down in the Pali Canon, form the doctrinal foundation of Buddhism.

ज्ञातव्य-विशेषः

गुप्तधन-प्रदर्शक: (श्लोक 76)

यदा कश्चित् दोषं दर्शयन् प्रज्ञावान् मिलते तदा गुप्तधनस्य प्रदर्शकमिव तस्य अनुगमनीयं भवति।

अचल: शिल: (श्लोक 81)

यथा प्रस्तरमहती तीव्रवातेन न कम्पते तथैव पण्डितान् निन्दा प्रशंसा न विचलयति।

गहना निर्मला सरोवरी (श्लोक 82)

गहनं धम्मं श्रुत्वा पण्डिताः गहनाव: निर्मला: सरोवराव: इव शान्तास् प्रसन्ना: भवन्ति।

चतुर्विधा: कला: आत्मसंयमस्य (श्लोक 80)

नहरकारा: जलं नयन्ति, बाण-निर्माता: बाणां सीधयन्ति, कष्ठकारा: काष्ठां शोधयन्ति, पण्डिताः आत्मानं दमयन्ति।

पारं गमनं (श्लोक 85–86)

मनुष्येषु अल्पशः निर्वाणपारं गच्छन्ति, अधिकांशः केवलम् इदं तीरं द्रवन्ति। किंतु धम्मानुसारीण: मृत्योः प्रवाहं तरन्ति।

विषयानुसारं अन्वेषयतु

Buddha सम्पूर्णा स्तुतिः पाठाश्च

Buddha

Buddha सर्वं पश्यतु →

बौद्धधर्मःतः अधिकम्

सर्वं पश्यत