ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாம ஸ்தோத்ரம்

ஸ்லோகம் 1: விஶ்வம் என்ற நாமம் அவரை அனைத்துமாகிய பிரபஞ்சம் என்று குறிக்கிறது. விஷ்ணு: எங்கும் வியாபித்திருப்பவர் என்று போற்றப்படுகிறார். வஷட்காரர்: யஜ்ஞங்களில் வேத மந்திரங்கள் எவருக்காக ஓதப்படுகின்றனவோ அவர் என்று புகழப்படுகிறார். பூத-பவ்ய-பவத்-ப்ரபு: இறந்த காலம், நிகழ் காலம், எதிர்காலம் ஆகியவற்றைக் கடந்த பிரபு என்று போற்றப்படுகிறார். பூதக்ருத்: பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்து உயிர்களையும் படைத்தும் அழித்தும் வருபவர். பூதப்ருத்: பிரபஞ்சத்தைத் தாங்கி, காத்து, ஆளுபவர். பாவ: சுத்த இருப்பாக நிற்பவர். பூதாத்மா: எல்லா உயிர்களின் சாரமாக இருப்பவர். பூதபாவன: எல்லாத் தத்துவங்களையும் தோற்றுவித்து வளர்ப்பவர் என்று போற்றப்படுகிறார்.

ஸ்லோகம் 2: பூதாத்மா: தூய்மையே இயல்பாக உடையவர். பரமாத்மா: உயர்ந்த ஆத்மா. முக்தானாம் பரமா கதி: முக்தி பெற்றவர்களின் உயர்ந்த இலக்கு. அவ்யயர்: அழிவே இல்லாதவர். புருஷர்: உடலாகிய புரத்தில் வசிப்பவர். ஸாக்ஷி: அனைத்தையும் சாட்சியாகக் காண்பவர். க்ஷேத்ரஜ்ஞர்: உடலாகிய க்ஷேத்ரத்தை அறிபவர். அக்ஷரர்: அழியாதவர்.

ஸ்லோகம் 3: யோகர்: யோகத்தால் அடையக்கூடியவர். யோகவிதாம் நேதா: யோகத்தில் நிலைபெற்றவர்களின் தலைவர். பிரதான-புருஷேஶ்வரர்: பிரதானம் (பிரகிருதி), புருஷன் (ஜீவன்) ஆகிய இரண்டின் ஈஶ்வரர். நாரஸிம்ஹ-வபுஸ்: மனிதனதும் சிங்கத்தினதும் உடல்களை இணைத்த வடிவினர். ஶ்ரீமான்: மார்பில் ஸ்ரீ தேவி எப்போதும் வசிப்பவர். கேஶவர்: அழகிய கேசம் உடையவர். புருஷோத்தமர்: எல்லாப் புருஷர்களிலும் உயர்ந்தவர்.

ஸ்லோகம் 4: ஸர்வர்: எல்லாம் தோன்றும், எல்லாவற்றையும் அறியும் மூலாதாரம். ஶர்வர்: அழிப்பவர். ஶிவர்: தூய்மையானவர். ஸ்தாணு: நிலையானவர், அசையாதவர், மாறாதவர். பூதாதி: எல்லாத் தத்துவங்களின் மூலம். நிதி-அவ்யயர்: பிரளய காலத்தில் பிரபஞ்சம் ஒடுங்கும் மாறாத, அழியாத இருப்பு. ஸம்பவர்: தனது சங்கல்பத்தாலேயே அவதரிப்பவர். பாவனர்: ஜீவர்களுக்குக் கர்மத்தின் பலன்களை அளிப்பவர். பர்தா: பிரபஞ்சத்தை அடிப்படையாகத் தாங்குபவர். ப்ரபவர்: எல்லா மகத்தான தத்துவங்களும் தோன்றும் மூலம். ப்ரபு: எல்லா சடங்குகளிலும் வல்லவர். ஈஶ்வரர்: எல்லையற்ற ஐஸ்வர்யமும் எல்லாவற்றின் மீதும் ஆற்றலும் உடையவர்.

ஸ்லோகம் 5: ஸ்வயம்பூ: காரணமின்றித் தானாகவே இருப்பவர். ஶம்பு: பக்தர்களுக்கு இன்பம் அளிப்பவர். ஆதித்யர்: சூரியமண்டலத்தில் பொன்னிற புருஷனாக இருப்பவர். புஷ்கராக்ஷர்: தாமரை இதழ் போன்ற கண்களை உடையவர். மஹாஸ்வனர்: மகத்தான ஒலியாகிய வேதம் அவரிடமிருந்து வருகிறது. அநாதி-நிதனர்: தொடக்கமும் முடிவும் இல்லாத ஒரே இருப்பு. தாதா: பிரபஞ்சத்தின் ஆதாரம். விதாதா: கர்மங்களையும் அவற்றின் பலன்களையும் உருவாக்குபவர். தாதுருத்தமர்: எல்லாவற்றின் உச்சமான ஆதாரம்.

ஸ்லோகம் 6: அப்ரமேயர்: எந்த அறிவு சாதனத்தாலும் அளக்க முடியாதவர். ஹ்ருஷீகேஶர்: புலன்களின் தலைவர். பத்மநாபர்: தொப்புளில் பிரபஞ்சத்தின் மூலமான தாமரை நிற்பவர். அமரப்ரபு: அமரர்களாகிய தேவர்களின் தலைவர். விஶ்வகர்மா: அவருடைய செயல்களாலேயே இருப்பவை அனைத்தும் உண்டானவை. மனு: சிந்திப்பவர். த்வஷ்டா: பிரளய காலத்தில் எல்லா உயிர்களையும் ஒடுங்கச் செய்பவர். ஸ்தவிஷ்டர்: திண்மையிலும் பருமனிலும் சிறந்தவர். ஸ்தவிரர்-த்ருவர்: பழமையானவர், நித்தியமானவர், மாறாதவர்.

ஸ்லோகம் 7: அக்ராஹ்யர்: அறிவுப் புலன்களால் பற்றப்பட முடியாதவர். ஶாஶ்வதர்: எல்லாக் காலங்களிலும் இருப்பவர். க்ருஷ்ணர்: சத்-சித்-ஆனந்த வடிவினர். லோஹிதாக்ஷர்: சிவந்த கண்களை உடையவர். ப்ரதர்தனர்: பிரளய காலத்தில் அனைத்தையும் அழிப்பவர். ப்ரபூதர்: சர்வ வல்லமை, சர்வஞ்ஞத்துவம் போன்ற தனித்த குணங்களால் மகத்தானவர். த்ரிககுப்-தாமா: மேல், கீழ், நடு ஆகிய மூன்று திசைகளுக்கும் ஆதாரமானவர். பவித்ரம்: எல்லாவற்றையும் தூய்மைப்படுத்துபவர். மங்களம் பரம்: உயர்ந்த மங்கலமானவர்.

ஸ்லோகம் 8: ஈஶானர்: எல்லாவற்றையும் கட்டுப்படுத்தி நெறிப்படுத்துபவர். ப்ராணதர்: உயிர்சக்தியாகிய பிராணனை அளித்து இயக்குபவர். ப்ராணர்: பரம்பொருள். ஜ்யேஷ்டர்: எல்லோருக்கும் மூத்தவர்; அவருக்கு முன் எதுவும் இல்லை. ஶ்ரேஷ்டர்: மிக உயர்ந்த புகழுக்குரியவர். ப்ரஜாபதி: எல்லா உயிர்களுக்கும் தலைவர். ஹிரண்யகர்பர்: படைப்புக் கடவுளான பிரம்மாவின் ஆத்மாவாக இருப்பவர். பூகர்பர்: உலகத்தை உள்ளே கொண்டவர். மாதவர்: மா (மகாலக்ஷ்மி) என்பவரின் கணவர்; அல்லது மதுவித்யையால் அறியப்படுபவர். மதுஸூதனர்: மது என்ற அசுரனை அழித்தவர்.

ஸ்லோகம் 9: ஈஶ்வரர்: எல்லாம் வல்ல பரம்பொருள். விக்ரமீ: வீரமிக்கவர். தன்வீ: வில் ஏந்தியவர். மேதாவீ: எல்லா நூல்களையும் பற்றிக்கொள்ளும் மகத்தான அறிவுடையவர். விக்ரமர்: சம்சாரத்தைக் கடந்தவர்; அல்லது கருடனை வாகனமாக உடையவர். க்ரமர்: பக்தர்களுக்கு சம்சார சாகரத்தைக் கடக்கச் செய்பவர். அனுத்தமர்: இவரை விட உயர்ந்தவர் எவருமில்லை. துராதர்ஷர்: எவராலும் வெல்ல முடியாதவர். க்ருதஜ்ஞர்: ஜீவர்கள் செய்த அனைத்தையும் அறிபவர்; எளிய காணிக்கையாலும் மகிழ்பவர். க்ருதி: மனித முயற்சியால் அடையப்படுவது. ஆத்மவான்: தனது பெருமையில் நிலைத்து, வேறு ஆதாரம் தேவைப்படாதவர்.

ஸ்லோகம் 10: ஸுரேஶர்: தேவர்களின் தலைவர். ஶரணம்: துன்பத்தில் உள்ளவர்களின் துயரை நீக்குபவர். ஶர்மா: பரம ஆனந்த இயல்புடையவர். விஶ்வரேதாஸ்: பிரபஞ்சத்தின் வித்து. ப்ரஜாபவர்: எல்லா உயிர்களும் தோன்றிய மூலம். அஹர்: ஒளிமிக்கவர். ஸம்வத்ஸரர்: காலமும் விஷ்ணுவின் வடிவம்; ஆண்டு என்று அழைக்கப்படுபவர். வ்யாலர்: பாம்பைப் போல் பிடிக்கமுடியாதவர். ப்ரத்யயர்: பிரக்ஞை (ஞானம்) வடிவினர். ஸர்வ-தர்ஶனர்: எங்கும் கண்கள் உடையவர்.

ஸ்லோகம் 11: அஜர்: பிறப்பில்லாதவர். ஸர்வேஶ்வரர்: எல்லா ஈஶ்வரர்களுக்கும் மேலான ஈஶ்வரர். ஸித்தர்: தன் இயல்பில் எப்போதும் நிலைத்தவர். ஸித்தி: எல்லாவற்றிலும் பிரக்ஞை வடிவாக இருப்பவர். ஸர்வாதி: எல்லாத் தத்துவங்களுக்கும் முதல் காரணம். அச்யுதர்: தனது இயல்பையும் சக்திகளையும் ஒருபோதும் இழக்காதவர். வ்ருஷாகபி: விரும்பிய அனைத்தையும் பொழிபவர். அமேயாத்மா: அளவிட முடியாத வடிவும் இயல்பும் உடையவர். ஸர்வயோக-விநிஸ்ருதர்: எல்லாப் பந்தங்களிலிருந்தும் முற்றிலும் விடுபட்டவர்.

ஸ்லோகம் 12: வஸு: எல்லா உயிர்களும் அவரில் வசிக்கின்றன; அவரும் எல்லா உயிர்களிலும் வசிக்கிறார். வஸுமனா: பெரிய, பற்றற்ற மனம் உடையவர். ஸத்யர்: உண்மையே இயல்பானவர். ஸமாத்மா: எல்லா உயிர்களிடமும் ஒரே மனம் உடையவர். ஸம்மிதர்: அளவிட முடியாதவர். ஸமர்: எக்காலத்திலும் கலங்காதவர். அமோகர்: அவரை வழிபடுவது ஒருபோதும் வீணாகாது. புண்டரீகாக்ஷர்: தாமரை இதழ் போன்ற கண்கள் உடையவர். வ்ருஷகர்மா: தர்மத்திற்கு ஏற்ப செயல்படுபவர். வ்ருஷாக்ருதி: தர்மத்தின் பொருட்டு வடிவெடுப்பவர்.

ஸ்லோகம் 13: ருத்ரர்: பிரளய காலத்தில் எல்லா உயிர்களையும் அழவைப்பவர். பஹுஶிராஸ்: எண்ணற்ற தலைகள் உடையவர். பப்ரு: உலகை ஆள்பவர். விஶ்வயோனி: உலகின் காரணம். ஶுசிஶ்ரவாஸ்: அவருடைய நாமங்களும் மகிமையும் கேட்பதற்கே தூய்மையானவை. அம்ருதர்: மரணமற்றவர். ஶாஶ்வத-ஸ்தாணு: நித்தியமாகவும் உறுதியாக நிலைபெற்று மாறாதவராகவும் இருப்பவர். வராரோஹர்: மடியில் உயர்ந்த ஆசீர்வாதங்களை அளிப்பவர். மஹாதபாஃ: மகத்தான ஞான-தவ வலிமை உடையவர்.

ஸ்லோகம் 14: ஸர்வகர்: பிரபஞ்சத்தின் பொருள்சார் காரணமாக எல்லாவற்றிலும் வியாபித்திருப்பவர். ஸர்வவித்-பானு: சர்வஞ்ஞர், எல்லாவற்றையும் ஒளிரச் செய்பவர். விஶ்வக்ஷேனர்: அவர் முன் அசுரப் படைகள் சிதறி ஓடுபவர். ஜனார்தனர்: தீயோர்க்குத் துன்பம் அளிப்பவர். வேதர்: வேத வடிவினர். வேதவித்: வேதத்தையும் அதன் பொருளையும் அறிந்தவர். அவ்யங்கர்: தன்னிறைவும் எல்லாக் குறைகளும் அற்றவர். வேதாங்கர்: வேதங்கள் உறுப்புகளாக நிற்பவர். வேதவித்: எல்லா வேதங்களையும் அறிந்தவர். கவி: எல்லாவற்றையும் காண்பவர்.

ஸ்லோகம் 15: லோகாத்யக்ஷர்: முழு பிரபஞ்சத்தையும் சாட்சியாகக் காண்பவர். ஸுராத்யக்ஷர்: எல்லாத் திசைகளின் காவல் தேவதைகளுக்குத் தலைவர். தர்மாத்யக்ஷர்: உயிர்களின் புண்ணிய பாவங்களை நேரடியாகக் காண்பவர். க்ருதாக்ருதர்: காரியமாகவும் (உலகங்கள்) அதன் காரணமாகவும் இருப்பவர். சதுராத்மா: படைத்தல், காத்தல், அழித்தல் ஆகியவற்றுக்காக வடிவங்கள் ஏற்பவர். சதுர்வ்யூஹர்: நான்கு வகை வெளிப்பாடுகளை ஏற்பவர். சதுர்தம்ஷ்ட்ரர்: நரஸிம்ஹ அவதாரத்தில் நான்கு கோரைப் பற்கள் உடையவர். சதுர்புஜர்: நான்கு கரங்கள் உடையவர்.

ஸ்லோகம் 16: ப்ராஜிஷ்ணு: தூய ஒளிமயமானவர். போஜனம்: இறைவனால் அனுபவிக்கப்படும் பிரகிருதி அல்லது மாயை என்று போற்றப்படுகிறார். போக்தா: பிரகிருதியை அனுபவிப்பவர். ஸஹிஷ்ணு: ஹிரண்யாக்ஷன் போன்ற அசுரர்களை அடக்குபவர். ஜகதாதிஜர்: படைப்பின் தொடக்கத்தில் ஹிரண்யகர்பராக வெளிப்பட்டவர். அநகர்: பாவமற்றவர். விஜயர்: முழு பிரபஞ்சத்தின் மீதும் ஆதிக்கம் உடையவர். ஜேதா: எல்லா உயிர்களையும் இயல்பாகவே வெல்பவர். விஶ்வயோனி: பிரபஞ்சத்தின் மூலம். புனர்வஸு: ஜீவர்களாக உடல்களில் மீண்டும் மீண்டும் வசிப்பவர்.

ஸ்லோகம் 17: உபேந்த்ரர்: இந்திரனுக்குத் தம்பியாகப் பிறந்தவர். வாமனர்: வாமன வடிவில் பலியிடம் யாசித்துச் சென்றவர். ப்ராம்ஶு: பெரிய உயரமுடையவர். அமோகர்: அவருடைய செயல்கள் வீணாகாதவை. ஶுசி: அவரை வணங்கித் துதிப்பவர்களைத் தூய்மைப்படுத்துபவர். ஊர்ஜிதர்: எல்லையற்ற வலிமை உடையவர். அதீந்த்ரர்: இந்திரனுக்கும் மேலானவர். ஸங்க்ரஹர்: படைக்கப்படவிருக்கும் பிரபஞ்சத்தின் சூட்சும வடிவினர். ஸர்கர்: தன்னையே படைப்பவர். த்ருதாத்மா: மாற்றமின்றி தனது இயல்பான வடிவில் எப்போதும் நிலைத்தவர். நியமர்: உயிர்களை அவரவர் நிலைகளில் நியமிப்பவர். யமர்: எல்லாவற்றையும் நெறிப்படுத்தி அவற்றுள்ளேயே இருப்பவர்.

ஸ்லோகம் 18: வேத்யர்: மோட்சத்தை விரும்புபவர்களால் அறியப்பட வேண்டியவர். வைத்யர்: எல்லாக் கலைகளையும் அறிந்தவர். ஸதாயோகீ: எப்போதும் இருப்பதால் எப்போதும் அனுபவிக்கக்கூடியவர். வீரஹா: தர்மத்தைக் காக்க வீரமிக்க அசுரர்களை அழிப்பவர். மாதவர்: மா (ஞானம்) என்பவரின் இறைவர். மது: தேன் போல, இறைவன் இன்பம் அளிப்பதால் அவர் மது எனப்படுபவர். அதீந்த்ரியர்: புலன்களால் அறிய முடியாதவர். மஹாமாயர்: மகத்தான மாயாவிகளையும் மாயையில் ஆழ்த்த வல்லவர். மஹோத்ஸாஹர்: படைப்பு, காத்தல், அழித்தல் பணிகளில் எப்போதும் ஈடுபட்டிருப்பவர். மஹாபலர்: பலமுள்ள அனைவரிலும் வலிமையானவர்.

ஸ்லோகம் 19: மஹாபுத்தி: அறிஞர்களிலும் மேலான அறிஞர். மஹாவீர்யர்: மிக்க வல்லமை உடையவர். மஹாஶக்தி: மகத்தான வலிமையும் திறமையும் உடையவர். மஹாத்யுதி: உள்ளும் புறமும் பேரொளி உடையவர். அநிர்தேஶ்ய-வபுஸ்: ”இவர் இது” என்று சுட்டிக்காட்ட முடியாத வடிவினர். ஶ்ரீமான்: எல்லா வகையிலும் மகத்துவம் உடையவர். அமேயாத்மா: அளவிட முடியாத அறிவுடைய பரம்பொருள். மஹாத்ரித்ருக்: மந்தர மலையையும் கோவர்தனத்தையும் தாங்கியவர்.

ஸ்லோகம் 20: மஹேஷ்வாஸர்: மகத்தான வில்லை உடையவர். மஹீபர்த்தா: பிரளய நீரில் மூழ்கிய பூமியைத் தாங்கியவர். ஶ்ரீனிவாஸர்: மார்பில் ஸ்ரீ தேவி வசிப்பவர். ஸதாம்கதி: நல்லோர் அனைவருக்கும் உயர்ந்த கதியை அளிப்பவர். அநிருத்தர்: பல வடிவங்களில் வெளிப்படுவதில் ஒருபோதும் தடைக்கப்படாதவர். ஸுராநந்தர்: எல்லா தேவர்களுக்கும் ஆனந்தம் அளிப்பவர். கோவிந்தர்: ”கோ” என்றால் வார்த்தைகள்; எல்லா வார்த்தைகளிலும் வியாபித்து அவற்றுக்கு சக்தி அளிப்பவர். கோவிதாம் பதி: எல்லா வார்த்தைகளுக்கும் அவற்றை அறிபவர்களுக்கும் தலைவர்.

ஸ்லோகம் 21: மரீசி: நல்லோரிடம் உள்ள உயர்ந்த சக்தியும் கம்பீரமும். தமனர்: யமனாக அதர்மிகளுக்குத் தண்டனை அளிப்பவர். ஹம்ஸர்: தன்னை தியானிப்பவர்களின் சம்சார பயத்தை நீக்குபவர். ஸுபர்ணர்: தர்மம், அதர்மம் என்ற இரு சிறகுகளை உடையவர். புஜகோத்தமர்: புஜங்கம் (பாம்புகள்) எனப்படும் ஊர்வனவற்றில் சிறந்தவர். ஹிரண்யநாபர்: தங்கத் தொப்புளிலிருந்து பிரம்மா தோன்றியவர். ஸுதபா: பதரிகாஶ்ரமத்தில் கடும் தவம் செய்பவர். பத்மநாபர்: தொப்புள் தாமரை போல் அழகாக அமைந்தவர். ப்ரஜாபதி: எல்லா உயிர்களுக்கும் தந்தை.

ஸ்லோகம் 22: அம்ருத்யு: மரணமும் அதன் காரணமும் இல்லாதவர். ஸர்வத்ருக்: தனது இயல்பான ஞானத்தால் எல்லா ஜீவர்களின் கர்மங்களைக் காண்பவர். ஸிம்ஹர்: ஹிம்சையை (அழிப்பை) செய்பவர். ஸந்தாதா: செயல்களின் பலன்களுடன் ஜீவர்களை இணைப்பவர். ஸந்திமான்: செயல்களின் பலன்களை அனுபவிப்பவர். ஸ்திரர்: எப்போதும் ஒரே இயல்புடையவர். அஜர்: பக்தர்களின் இதயத்தில் புகுபவர்; அல்லது அசுரர்களை அழிப்பவர். துர்மர்ஷணர்: அசுரர்களால் தாங்க முடியாத வலிமை உடையவர். ஶாஸ்தா: வேதங்கள் மூலம் எல்லாவற்றுக்கும் உபதேசித்து வழிநடத்துபவர். விஶ்ருதாத்மா: சத்தியம், ஞானம் போன்ற சொற்களால் சிறப்பாக அறியப்படுபவர். ஸுராரிஹா: தேவர்களின் எதிரிகளை அழிப்பவர்.

ஸ்லோகம் 23: குரு: மகத்தான ஆசான். குருதமர்: எல்லா வித்தைகளுக்கும் ஆசான். தாமா: பரம ஒளி. ஸத்யர்: சத்தியம் என்ற நல்லொழுக்கமாக வடிவெடுத்தவர். ஸத்யபராக்ரமர்: தவறாத வீரம் உடையவர். நிமிஷர்: யோக நித்திரையில் கண்ணிமைகள் மூடியவர். அநிமிஷர்: எப்போதும் விழிப்புடன் இருப்பவர். ஸ்ரக்வீ: ஐந்து பூதங்களால் கோக்கப்பட்ட வைஜயந்தி மாலை அணிந்தவர். வாசஸ்பதி-உதாரதீ: வாக்கின் (ஞானத்தின்) தலைவர், பரந்த புத்தியுடையவர்.

ஸ்லோகம் 24: அக்ரணீ: விடுதலையை நாடுபவர்களை உயர்ந்த நிலைக்கு வழிநடத்துபவர். க்ராமணீ: எல்லா உயிர்களின் கூட்டத்தின் மேல் அதிகாரம் உடையவர். ஶ்ரீமான்: எல்லாவற்றையும் விட ஒளிமிக்கவர். ந்யாயர்: எல்லா அறிவு வழிகளிலும் ஓடும் ஒழுங்கு. நேதா: இந்த உலகத்தின் பிரவாகத்தை நகர்த்துபவர். ஸஹஸ்ரமூர்த்தா: ஆயிரம் (எண்ணற்ற) தலைகள் உடையவர். ஸமீரணர்: மூச்சு வடிவில் எல்லா உயிர்களையும் இயங்க வைப்பவர். விஶ்வாத்மா: பிரபஞ்சத்தின் ஆத்மா. ஸஹஸ்ராக்ஷர்: ஆயிரம் (எண்ணற்ற) கண்கள் உடையவர். ஸஹஸ்ரபாத்: ஆயிரம் (எண்ணற்ற) கால்கள் உடையவர்.

ஸ்லோகம் 25: ஆவர்தனர்: சம்சார-சக்கரத்தில் சுற்றி வருபவர். நிவ்ருத்தாத்மா: சம்சாரப் பிணைப்பால் தொடப்படாத இருப்பு உடையவர். ஸம்வ்ருதர்: எல்லாவற்றையும் மறைக்கும் அவித்யையால் மூடப்பட்டவர். ஸம்ப்ரமர்தனர்: விபூதிகளான ருத்ரர், யமன் முதலியவற்றின் வழியாக எல்லா உயிர்களுக்கும் அழிவு தரும் அடி கொடுப்பவர். அஹ:-ஸம்வர்தகர்: சூரியனாக பகலும் இரவும் வரிசையை நெறிப்படுத்தும் இறைவர். வஹ்னி: யஜ்ஞங்களில் தேவர்களுக்கு அளிக்கும் காணிக்கையைச் சுமக்கும் அக்னியாக இருப்பவர். அனிலர்: நிலையான இருப்பிடம் இல்லாதவர். தரணீதரர்: உலகங்களையும், ஆதிசேஷன், திக்கு யானைகள் முதலியவற்றையும் தாங்குபவர்.

ஸ்லோகம் 26: ஸுப்ரஸாதர்: அவருடைய பிரசாதம் அற்புதமானது; சிஶுபாலன் போன்றோருக்கும் கூட மோட்சம் அளிப்பவர். ப்ரஸன்னாத்மா: ரஜஸ், தமஸ் குணங்களால் ஒருபோதும் களங்கப்படாத மனமுடையவர். விஶ்வத்ருக்: தனது சக்தியால் பிரபஞ்சத்தைத் தாங்குபவர். விஶ்வபுக்: உலகங்களை உண்பவர், அனுபவிப்பவர், காப்பவர். விபு: பல வடிவங்கள் எடுப்பவர். ஸத்கர்தா: நன்மைகளை அளிப்பவர். ஸத்க்ருதர்: வணங்கத் தகுந்தவர்களாலும் வணங்கப்படுபவர். ஸாது: நீதிப்படி செயல்படுபவர். ஜஹ்னு: பிரளய காலத்தில் எல்லா உயிர்களையும் தன்னுள் ஒடுக்குபவர். நாராயணர்: ”நர” என்றால் ஆத்மா; எல்லா உயிர்களிலும் வசிப்பவர். நரர்: எல்லாவற்றையும் நெறிப்படுத்துபவர்; நித்திய பரமாத்மா ”நர” எனப்படுகிறார்.

ஸ்லோகம் 27: அஸங்க்யேயர்: எண், பெயர், வடிவ வேறுபாடுகள் இல்லாதவர். அப்ரமேயாத்மா: எந்த அறிவு சாதனத்தாலும் பற்ற முடியாத இயல்புடையவர். விஶிஷ்டர்: எல்லாவற்றையும் விட சிறந்தவர். ஶிஷ்டக்ருத்: எல்லாவற்றுக்கும் கட்டளையிடுபவர்; அல்லது நல்லோரைக் காப்பவர். ஶுசி: தூயவர். ஸித்தார்த்தர்: எப்போதும் நிறைவேறிய நோக்கமுடையவர். ஸித்தஸங்கல்பர்: சங்கல்பங்கள் எப்போதும் நிறைவேறுபவர். ஸித்திதர்: தகுதிக்கு ஏற்ப நியமங்களைப் பின்பற்றுபவர்களுக்கு ஸித்தி அளிப்பவர். ஸித்திஸாதனர்: தகுதியான செயல்களுக்கு நிறைவு தருபவர்.

ஸ்லோகம் 28: வ்ருஷாஹி: தர்மத்தின் உடைமையாளர். வ்ருஷபர்: பக்தர்கள் வேண்டுவதை அனைத்தையும் பொழிபவர். விஷ்ணு: எங்கும் வியாபித்திருப்பவர். வ்ருஷபர்வா: உயர்ந்த நிலையை அடைய விரும்புவோருக்குத் தர்ம இயல்புடைய படிகளாக (பர்வங்கள்) விரதங்களை அளித்தவர். வ்ருஷோதரர்: வயிற்றிலிருந்து சந்ததிகளைப் பொழிபவர். வர்தனர்: பக்தர்களின் ஆனந்தத்தைப் பெருக்குபவர். வர்தமானர்: பிரபஞ்ச வடிவில் பெருகுபவர். விவிக்தர்: எதனாலும் தொடப்படாத, பாதிக்கப்படாதவர். ஶ்ருதிஸாகரர்: எல்லா ஶ்ருதி, வேதச் சொற்களும் வாக்கியங்களும் அவரிடம் பாய்ந்து செல்பவர்.

ஸ்லோகம் 29: ஸுபுஜர்: உலகைக் காக்கும் சிறந்த புஜங்கள் உடையவர். துர்தரர்: பிரபஞ்சத்தைத் தாங்குபவர்; இதை வேறு யாராலும் செய்ய முடியாது. வாக்மீ: வேதத்தை உருவாக்கும் சொற்கள் அவரிடமிருந்து வெளிப்படுபவர். மஹேந்த்ரர்: மகத்தான ஈஶ்வரர், தேவர்களுக்கெல்லாம் தேவர். வஸுதர்: செல்வம் அளிப்பவர். வஸுர்: தானே வசுவாக இருப்பவர். நைகரூபர்: பிரத்தியேக வடிவம் இல்லாதவர். ப்ருஹத்ரூபர்: வராக வடிவம் போன்ற மர்மமான வடிவங்களை ஏற்றவர். ஶிபிவிஷ்டர்: ”ஶிபி” என்றால் பசு; யஜ்ஞமாக பசுக்களில் வசிப்பவர். ப்ரகாஶனர்: எல்லாவற்றையும் ஒளிரச் செய்பவர்.

ஸ்லோகம் 30: ஓஜஸ்-தேஜோ-த்யுதி-தரர்: வலிமை, வீரியம், பிரகாசம் ஆகியவற்றை உடையவர். ப்ரகாஶாத்மா: ஒளிமிக்க வடிவினர். ப்ரதாபனர்: சூரியன் போன்ற சக்திகளால் உலகை வெப்பமூட்டுபவர். ஜ்ஞானர்: தர்மம், ஞானம், வைராக்கியம் முதலிய நற்குணங்கள் நிறைந்தவர். ஸ்பஷ்டாக்ஷரர்: ஓங்காரம் என்ற ஒலி தெளிவாக வெளிப்படுவதால் அப்படி அழைக்கப்படுபவர். மந்த்ரர்: ரிக், சாம, யஜுஸ் முதலிய மந்திரங்களாக வெளிப்படுபவர்; அல்லது மந்திரங்களால் அறியப்படுபவர். சந்த்ராம்ஶு: நிலவொளி சூரிய வெப்பத்தில் வாடும் மனிதர்களுக்கு நிவாரணம் தருவது போல், சம்சார வெப்பத்தில் வாடுபவர்களுக்கு நிவாரணமும் அடைக்கலமும் தருபவர். பாஸ்கர-த்யுதி: சூரியனின் ஒளியை உடையவர்.

ஸ்லோகம் 31: அம்ருதாம்ஶூத்பவர்: பாற்கடல் கடையும்போது சந்திரன் தோன்றிய பரமாத்மா. பானு: ஒளிர்பவர். ஶஶபிந்து: முயலின் அடையாளம் உடையவர், அதாவது சந்திரன். ஸுரேஶ்வரர்: எல்லா தேவர்களுக்கும் நல்லோருக்கும் தலைவர். ஔஷதம்: சம்சாரம் என்ற பெரும் நோய்க்கு மருந்தாக இருப்பவர். ஜகதஃ ஸேது: சம்சாரக் கடலைக் கடக்க உதவும் பாலம். ஸத்யதர்ம-பராக்ரமர்: தர்மம், சர்வஞ்ஞத்துவம், வல்லமை முதலிய குணங்கள் அனைத்தும் உண்மையானவை.

ஸ்லோகம் 32: பூதபவ்யபவன்நாதர்: இறந்த, எதிர்கால, நிகழ் உயிர்கள் அனைத்துக்கும் தலைவர். பவனர்: தூய்மைப்படுத்துபவர். பாவனர்: இயக்கத்தை உண்டாக்குபவர். அநலர்: ஜீவாத்மா பிராணனைத் தன்னுடையதாக அறிவதால் அநல எனப்படுபவர். காமஹா: விடுதலையை நாடுபவர்களின் ஆசையான இயல்பை அழிப்பவர். காமக்ருத்: தூய மனமுள்ள பக்தர்களின் விருப்பங்களை நிறைவேற்றுபவர். காந்தர்: மிக அழகானவர். காமர்: நான்கு உயர்ந்த புருஷார்த்தங்களை அடைய விரும்புபவர்களால் நாடப்படுபவர். காமப்ரதர்: பக்தர்களின் விருப்பங்களைத் தாராளமாக நிறைவேற்றுபவர். ப்ரபு: எல்லாவற்றையும் கடந்தவர்.

ஸ்லோகம் 33: யுகாதிக்ருத்: யுகம் போன்ற காலப் பகுப்புகளுக்குக் காரணமானவர். யுகாவர்தர்: காலமாக இருந்து சத்ய யுகம் முதல் நான்கு யுகங்களின் சுழற்சியை ஏற்படுத்துபவர். நைகமாயர்: ஒன்றல்ல, பல மாயா வடிவங்கள் எடுப்பவர். மஹாஶனர்: கல்பத்தின் முடிவில் எல்லாவற்றையும் விழுங்குபவர். அத்ருஶ்யர்: ஐந்து ஞானேந்திரியங்களாலும் பற்ற முடியாதவர். வ்யக்தரூபர்: பிரபஞ்சம் என்ற அவருடைய ஸ்தூல வடிவம் தெளிவாகக் காணப்படுவதால் அப்படி அழைக்கப்படுபவர். ஸஹஸ்ரஜித்: போரில் தேவர்களின் எண்ணற்ற எதிரிகளை வென்றவர். அநந்தஜித்: எல்லா சக்திகளும் உடையவராக எப்போதும் எல்லாவற்றின் மீதும் வெற்றி பெறுபவர்.

ஸ்லோகம் 34: இஷ்டர்: பரம ஆனந்த இயல்பால் எல்லோருக்கும் பிரியமானவர். அவிஶிஷ்டர்: எல்லோருக்குள்ளும் வசிப்பவர். ஶிஷ்டேஷ்டர்: ஞானிகளுக்குப் பிரியமானவர். ஶிகண்டீ: கோபாலனாக அவதரித்தபோது மயில்தோகையைத் தனது கிரீடத்தில் அலங்காரமாக அணிந்தவர். நஹுஷர்: ”நஹ்” என்றால் பந்தம்; மாயையால் எல்லா உயிர்களையும் பந்தப்படுத்துபவர். வ்ருஷர்: தர்ம வடிவினர். க்ரோதஹா: நல்லோரிடமிருந்து கோபத்தை நீக்குபவர். க்ரோதக்ருத்-கர்தா: தீயோரிடம் கோபத்தை உண்டாக்குபவர். விஶ்வபாஹு: எல்லா உயிர்களையும் தனது கரங்களாகக் கொண்டவர்; அல்லது அனைவருக்கும் ஆதாரமானவர். மஹீதரர்: ”மஹி” என்றால் பூமி மற்றும் வழிபாடு; பூமியைத் தாங்குபவர், அல்லது எல்லா வகையான வழிபாட்டையும் ஏற்பவர்.

ஸ்லோகம் 35: அச்யுதர்: பிறப்பு முதலிய ஆறு மாற்றங்கள் அற்றவர். ப்ரதிதர்: படைப்பு போன்ற செயல்களால் புகழ்பெற்றவர். ப்ராணர்: ஹிரண்யகர்பராக எல்லா உயிர்களுக்கும் பிராணனை அளிப்பவர். ப்ராணதர்: தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் பிராணனாகிய வலிமையை அளித்து, அதைத் திரும்பப் பெற்று அவர்களை அழிப்பவர். வாஸவானுஜர்: வாமன அவதாரத்தில் இந்திரனுக்குத் தம்பியாகப் பிறந்தவர். அபாம் நிதி: நீர்த்திரளாகிய கடல். அதிஷ்டானம்: எல்லாவற்றுக்கும் இருக்கை அல்லது ஆதாரம். அப்ரமத்தர்: தகுதியுடையவர்களுக்குச் செயல்களின் பலனை அளிப்பதில் எப்போதும் விழிப்புடன் இருப்பவர். ப்ரதிஷ்டிதர்: தன் பெருமையிலேயே நிலைநிறுத்தப்பட்டவர்.

ஸ்லோகம் 36: ஸ்கந்தர்: காற்றைப் போல் எல்லாவற்றையும் இயக்குபவர். ஸ்கந்ததரர்: தர்மநெறியான ஸ்கந்தத்தைத் தாங்குபவர். துர்யர்: பிறப்பு முதலிய சுமைகளைத் தாங்குபவர். வரதர்: வரங்கள் அளிப்பவர். வாயுவாஹனர்: அவஹ முதல் ஏழு வாயுக்களை அதிரச் செய்பவர். வாஸுதேவர்: வசுவும் தேவனுமானவர். ப்ருஹத்பானு: மகத்தான ஒளி. ஆதிதேவர்: எல்லா தேவர்களுக்கும் மூலமான தெய்வம். புரந்தரர்: தேவர்களின் எதிரிகளின் நகரங்களை அழிப்பவர்.

ஸ்லோகம் 37: அஶோகர்: துயரம், மயக்கம், பசி, தாகம், பிறப்பு, இறப்பு ஆகிய ஆறு குறைகள் அற்றவர். தாரணர்: சம்சாரக் கடலிலிருந்து உயிர்களை கரையேற்றுபவர். தாரர்: கருவில் தங்குதல், பிறப்பு, மூப்பு, இறப்பு முதலிய பயங்களிலிருந்து உயிர்களை விடுவிப்பவர். ஶூரர்: மகத்தான வீரம் உடையவர்; அதாவது தர்மம், அர்த்தம், காமம், மோட்சம் ஆகிய நான்கு உயர்ந்த புருஷார்த்தங்களையும் நிறைவேற்றுபவர். ஶௌரி: ஶூரரின் வம்சத்தில், வசுதேவரின் மகனாக கிருஷ்ணராகப் பிறந்தவர். ஜனேஶ்வரர்: எல்லா உயிர்களுக்கும் தலைவர். அனுகூலர்: எல்லா உயிர்களின் ஆத்மாவாக இருப்பதால், எல்லோருக்கும் அனுகூலமானவர்; தன்னுக்கே எதிராக யாரும் செயல்பட மாட்டார்கள். ஶதாவர்தர்: பல அவதாரங்களை எடுத்தவர். பத்மீ: கரத்தில் பத்மம் (தாமரை) ஏந்தியவர். பத்ம-நிபேக்ஷணர்: தாமரை போன்ற கண்களை உடையவர்.

ஸ்லோகம் 38: பத்மநாபர்: இதயத் தாமரையின் மையமான நாபியில் வசிப்பவர். அரவிந்தாக்ஷர்: அரவிந்தம் (தாமரை) போன்ற கண்களை உடையவர். பத்மகர்பர்: இதயத் தாமரையின் நடுவில் வழிபடத் தகுந்தவர். ஶரீரபிருத்: அன்னம், பிராணன் வடிவில் உயிர்களின் உடல்களைத் தாங்கி வலுப்படுத்துபவர். மஹர்த்தி: மகத்தான ரித்தி (செல்வம், வளம்) உடையவர். ருத்தர்: உலக வடிவில் நிற்பவராகக் காணப்படுபவர். வ்ருத்தாத்மா: பழமையான, வ்ருத்தமான உடலும் ஆத்மாவும் கொண்டவர். மஹாக்ஷர்: இரண்டு அல்லது பல மகத்தான கண்களை உடையவர். கருட-த்வஜர்: கருடனை கொடியாக உடையவர்.

ஸ்லோகம் 39: அதுலர்: வேறு எதற்கும் ஒப்பிடமுடியாதவர். ஶரபர்: உடல் அழியக்கூடியது என்பதால் 'ஸரம்' எனப்படுகிறது; அதனைப் பின்பற்றி அவர் ஶரபர் என்று போற்றப்படுகிறார். பீமர்: அனைவரும் அஞ்சும் பரம்பொருள். ஸமயஜ்ஞர்: படைத்தல், காத்தல், அழித்தல் ஆகியவற்றுக்கான காலத்தை அறிபவர். ஹவிர்-ஹரி: யஜ்ஞங்களில் ஹவிஸ் (காணிக்கை) பங்கை ஏற்பவர். ஸர்வ-லக்ஷண-லக்ஷண்யர்: எல்லா அறிவு வழிகளாலும் அறியப்படும் பரம ஞானம், அதாவது பரமாத்மா. லக்ஷ்மீவான்: மார்பில் எப்போதும் லக்ஷ்மி தேவி வசிப்பவர். ஸமிதிஞ்ஜயர்: போர் அல்லது சமிதியில் வெற்றி பெறுபவர்.

ஸ்லோகம் 40: விக்ஷரர்: க்ஷரம் (அழிவு) இல்லாதவர். ரோஹிதர்: ரோஹிதம் என்ற ஒருவகை மீன் வடிவம் எடுத்தவர். மார்கர்: மோட்சத்தை நாடுபவர்களால் தேடப்படுபவர். ஹேதுர்: பிரபஞ்சத்தின் நிமித்தக் காரணமும் பொருள்சார் காரணமுமாக இருப்பவர். தாமோதரர்: புலனடக்கம் போன்ற நியமங்களால் அருள் நிறைந்த மனம் உடையவர். ஸஹர்: எல்லாவற்றையும் அடக்கி வைப்பவர். மஹீதரர்: மலை வடிவில் பூமியைத் தாங்குபவர். மஹாபாகர்: தனது சங்கல்பத்தால் உடல் எடுத்து, உயர்ந்த இன்பங்களை அனுபவிப்பவர். வேகவான்: மிகுந்த வேகம் உடையவர். அமிதாஶனர்: பிரளய காலத்தில் எல்லா உலகங்களையும் விழுங்குபவர்.

ஸ்லோகம் 41: உத்பவர்: படைப்புக்கான பொருள்சார் காரணமானவர். க்ஷோபணர்: படைப்பின் போது பிரகிருதி வழியாக புருஷனில் நுழைந்து அசைவை உண்டாக்கியவர். தேவர்: 'திவ்யதி' என்ற பொருளில் படைப்பு முதலிய பிரபஞ்சச் செயல்களால் லீலை புரிபவர். ஶ்ரீகர்ப்பர்: யாருடைய வயிற்றில் (கர்ப்பத்தில்) ஸ்ரீ அல்லது சம்சாரமாக வெளிப்படும் அவருடைய தனித்த வெளிப்பாடு இருக்கிறதோ அவர். பரமேஶ்வரர்: 'பர' என்றால் உயர்ந்தது; 'ஈஶ்வரர்' என்றால் எல்லா உயிர்களையும் ஆள்பவர். காரணம்: இந்த பிரபஞ்சம் தோன்றுவதில் மிக முக்கியமான காரணி. காரணம்: பிறரைச் செயல்பட வைக்கும் காரணமாக இருப்பவர். கர்தா: சுதந்திரமானவர், அதனால் தனக்குத்தானே எஜமானர். விகர்தா: இந்த தனித்துவமான பிரபஞ்சத்தை உருவாக்குபவர். கஹனர்: அவருடைய இயல்பும், மகிமையும், செயல்களும் எவராலும் அறிய முடியாதவை. குஹர்: மாயா சக்தியால் தனது இயல்பை மறைத்துக்கொள்பவர்.

ஸ்லோகம் 42: வ்யவஸாயர்: முழுவதுமாக ஞான இயல்புடையவர். வ்யவஸ்தானர்: பிரபஞ்சத்தின் ஒழுங்கான நெறிப்பாடு அவரில் நிலைத்திருப்பவர். ஸாம்ஸ்தானர்: பிரளய நிலைகளில் எல்லா உயிர்களும் அவரில் வசிப்பவர். ஸ்தானதர்: கர்மத்திற்கு ஏற்ப துருவன் போன்றோருக்கு அவர்களுக்குரிய நிலையை அளிப்பவர். த்ருவர்: அழிக்க முடியாதவர். பரர்த்தி: இத்தகைய உயர்ந்த வகையான ஐஸ்வர்யம் உடையவர். பரமஸ்பஷ்டர்: 'பர' அல்லது உயர்ந்தவரும் 'ம' அல்லது லக்ஷ்மியும் அவரில் வசிப்பவர்; அல்லது பிறரின் உதவியின்றி எல்லோரிலும் மேலானவர். துஷ்டர்: பரம இயல்பானவர். புஷ்டர்: எல்லாவற்றிலும் நிறைந்திருப்பவர். ஶுபேக்ஷணர்: அவருடைய பார்வை எல்லா உயிர்களுக்கும் நன்மை அளிப்பவர்; மோட்சம் வேண்டுவோருக்கு விடுதலையும், இன்பம் வேண்டுவோருக்கு இன்பங்களும் அளிப்பவர்; சந்தேகங்களை நீக்கி இதயக் கட்டுகளை அறுப்பவர்.

ஸ்லோகம் 43: ராமர்: யோகிகள் மகிழ்ச்சி காணும் நித்திய ஆனந்தர். விராமர்: எல்லா உயிர்களின் முடிவான விராமம் அவரில் நிகழ்பவர். விரஜர்: இன்பங்களுக்கான ஆசை அற்றவர். மார்கர்: வழி. நேயர்: ஆன்மிக உணர்தலின் வழியாக ஜீவனை பரம்பொருளை நோக்கி வழிநடத்துபவர். நயர்: ஆன்மிக ஒளி வடிவில் வழிநடத்தும் தலைவர். அநயர்: தனக்கு மேல் தலைவர் இல்லாதவர். வீரர்: வீரம் மிக்கவர். ஶக்திமதாம் ஶ்ரேஷ்டர்: பிரம்மா போன்ற எல்லா ஆற்றல் மிக்கவர்களிலும் சிறந்தவர். தர்மர்: எல்லா உயிர்களையும் தாங்குபவர். தர்ம-விதுத்தமர்: தர்மத்தை அறிந்தவர்களில் உத்தமர்; ஶ்ருதி, ஸ்மிருதி ஆகிய எல்லா ஶாஸ்திரங்களும் அவருடைய கட்டளைகளாக அமைந்திருப்பதால் அப்படி அழைக்கப்படுபவர்.

ஸ்லோகம் 44: வைகுண்டர்: பல்வேறு வகைப்பட்ட தத்துவங்களை ஒன்றிணைப்பது விகுண்டம்; அதை இயக்குபவர் வைகுண்டர். புருஷர்: எல்லாவற்றுக்கும் முன் இருந்தவர். ப்ராணர்: உடலில் க்ஷேத்ரஜ்ஞராக வாழ்பவர்; அல்லது பிராணன் என்ற உயிர்சக்தி வடிவில் செயல்படுபவர். ப்ராணதர்: உயிரை அளிப்பவர். ப்ரணவர்: ஓம் என்ற பிரணவத்தால் துதிக்கப்பட்டு வணங்கப்படுபவர். ப்ருது: தன்னை உலகமாக விரித்துக்கொண்டவர். ஹிரண்யகர்பர்: பிரம்மா தோன்றிய பொன்னிற முட்டைக்குக் காரணமானவர். ஶத்ருக்னர்: தேவர்களின் எதிரிகளை அழிப்பவர். வ்யாப்தர்: காரணமாக எல்லா விளைவுகளிலும் வியாபித்திருப்பவர். வாயு: தன் பக்தர்களை நோக்கி நகர்பவர். அதோக்ஷஜர்: தனது மூல இயல்பிலிருந்து ஒருபோதும் சிதையாததால் அதோக்ஷஜர் எனப்படுபவர்.

ஸ்லோகம் 45: ருதுர்: ருது (பருவம்) என்ற சொல்லால் குறிக்கப்படும் காலத்தின் இயல்பினர். ஸுதர்ஶனர்: அவருடைய தர்ஶனம் அதாவது ஞானம் மிக மங்கலமான பலனாகிய மோட்சத்தை அளிப்பவர். காலர்: எல்லாவற்றையும் அளந்து எல்லை வகுப்பவர். பரமேஷ்டீ: இதயம் என்ற ஆகாயத்தில் தனது உயர்ந்த மகிமையில் வசிப்பவர். பரிக்ரஹர்: எங்கும் நிறைந்திருப்பவரை அவரிடம் அடைக்கலம் தேடுபவர்கள் எல்லாப் பக்கங்களிலும் பற்றிக்கொள்பவர்; அல்லது பக்தர்கள் அளிக்கும் காணிக்கைகளை ஏற்பவர். உக்ரர்: சூரியன் போன்றவர்களுக்கும் பயம் உண்டாக்கும் காரணமானவர். ஸம்வத்ஸரர்: எல்லா உயிர்களும் அவரில் வசிப்பவர். தக்ஷர்: பிரபஞ்ச வடிவில் வளர்ச்சி அளிப்பவர். விஶ்ராமர்: பசி, தாகம் முதலிய பல துன்ப அலைகளுடனும், அவித்யை, அகங்காரம், மயக்கம் போன்ற கஷ்டங்களுடனும் உள்ள சம்சாரக் கடலிலிருந்து நிவாரணம் நாடுபவர்களுக்கு விஶ்ராமம் அல்லது விடுதலை அளிப்பவர். விஶ்வதக்ஷிணர்: எல்லோரையும் விட திறமையானவர்; அல்லது எல்லாவற்றிலும் வல்லவர்.

ஸ்லோகம் 46: விஸ்தாரர்: எல்லா உலகங்களும் வெளிப்பட்டு நிற்கும் இடம். ஸ்தாவரஸ்-ஸ்தாணு: உறுதியாக நிலைபெற்றவர்; நிலம் போன்ற நீண்ட காலம் நிலைக்கும் பொருள்கள் அவரில் நிலைபெற்றிருப்பதால் அவர் ஸ்தாவரர் மற்றும் ஸ்தாணு ஆகிய இரண்டுமாக இருப்பவர். ப்ரமாணம்: தூய பிரக்ஞை இயல்புடையவர். பீஜமவ்யயம்: எந்த மாற்றமும் அடையாமல் சம்சாரத்தின் வித்தாகவும் காரணமாகவும் இருப்பவர். அர்த்தர்: ஆனந்த இயல்பால் எல்லோராலும் நாடப்படுபவர். அநர்த்தர்: தன்னிறைவு உடையவராதலால் தேடுவதற்கு வேறு அர்த்தம் இல்லாதவர். மஹாகோஶர்: அன்னமய, பிராணமய முதலிய மகத்தான கோசங்களை தனது உறையாகக் கொண்டவர். மஹாபோகர்: ஆனந்தத்தை மகத்தான இன்பத்தின் மூலமாக உடையவர். மஹாதனர்: முழு பிரபஞ்சத்தையும் தனது இன்பத்திற்கான செல்வமாக உடையவர்.

ஸ்லோகம் 47: அநிர்விண்ணர்: எப்போதும் தன்னிறைவு உடையவராதலால் ஒருபோதும் அசட்டை செய்யாதவர். ஸ்திவிஷ்டர்: பிரபஞ்ச புருஷ வடிவில் இருப்பதால் மிகப் பெரியவர். அபூ: பிறப்பில்லாதவர்; அல்லது இருப்பு இல்லாதவர். தர்மயூபர்: தர்மங்களுக்கான யாகத் தூண். யஜ்ஞ பலிப்பசு யூபத்தில் பிணைக்கப்படுவது போல, தர்மத்தின் எல்லா வடிவங்களும் அவருடன் பிணைக்கப்பட்டிருப்பவர்; அவை அவருடைய ஆராதனை வடிவங்கள். மஹாமகர்: அவருக்குச் செய்யப்படும் யஜ்ஞங்கள் நிர்வாணமாகிய பலனைத் தருவதால் அவை மகத்தானவை என அழைக்கப்படும் அவர். நக்ஷத்ர-நேமி: எல்லா நக்ஷத்திரங்களின் இதயமாக இருப்பவர். நக்ஷத்ரீ: சந்திரனாக நக்ஷத்ர வடிவில் இருப்பவர். க்ஷமர்: எல்லாவற்றிலும் சாமர்த்தியமுள்ளவர். க்ஷாமர்: மனத்தின் எல்லா மாற்றங்களும் அடங்கிய பின் தூய ஆத்ம நிலையில் நிலைத்திருப்பவர். ஸமீஹனர்: படைப்பு முதலியவற்றுக்காக நன்கு முயல்பவர்.

ஸ்லோகம் 48: யஜ்ஞர்: எல்லாம் அறிந்தவர். இஜ்யர்: யஜ்ஞங்களில் வழிபடத் தகுந்தவர். மஹேஜ்யர்: வழிபடப்படும் எல்லா தெய்வங்களிலும், மோட்சம் என்ற ஆசீர்வாதத்தை அளிக்கக்கூடியவர் அவர் ஒருவரே. கதுர்: நடுவில் யூபத்துடன் உள்ள யஜ்ஞமே கது. ஸத்ரம்: விதிக்கப்பட்ட தர்மத்தின் இயல்பினர். ஸதாம்-கதி: மோட்சம் நாடும் நல்லோருக்கு ஒரே ஆதாரமானவர். ஸர்வ-தர்ஶீ: உயிர்களின் எல்லா நன்மை தீமை செயல்களையும் பிறவியிலிருந்தே பார்க்கும் ஞானமுடையவர். விமுக்தாத்மா: இயல்பாகவே விடுதலை பெற்றவர். ஸர்வஜ்ஞர்: எல்லாமும் ஆனவர், எல்லாவற்றையும் அறிபவர். ஜ்ஞானம்-உத்தமம்: எல்லாவற்றையும் விட உயர்ந்த, பிறப்பற்ற, காலம் மற்றும் இடத்தால் வரம்பிடப்படாத, எல்லா சாதனைகளுக்கும் காரணமான பிரக்ஞை.

ஸ்லோகம் 49: ஸுவ்ரதர்: சரணடைபவர்கள் அனைவரையும் காக்க உயர்ந்த விரதம் கொண்டவர். ஸுமுகர்: இனிய முகம் உடையவர். ஸூக்ஷ்மர்: ஒலி போன்ற ஸ்தூல காரணங்கள் இல்லாததால் சூட்சுமமானவர். ஸுகோஷர்: மங்களமான ஒலியாக வேதத்தை உடையவர்; அல்லது மேகம் போன்ற ஆழமான கம்பீர ஒலி உடையவர். ஸுகதர்: நல்லவர்களுக்கு இன்பம் அளிப்பவர். ஸுஹ்ருத்: எந்தப் பிரதிபலனையும் எதிர்பாராமல் உதவுபவர். மனோஹரர்: ஒப்பற்ற ஆனந்த இயல்பால் மனதைக் கவர்பவர். ஜிதக்ரோதர்: கோபத்தை வென்றவர். வீரபாஹு: வைதிக தர்மத்தை நிலைநிறுத்த அசுரர்களை அழித்த வீரச் செயல்களைச் செய்யும் கரங்கள் உடையவர். விதாரணர்: தர்மத்திற்கு முரணாக வாழ்பவர்களை அழிப்பவர்.

ஸ்லோகம் 50: ஸ்வாபனர்: அஜ்ஞானம் என்ற உறக்கத்தில் ஜீவர்களை ஆழ்த்துபவர். ஸ்வவஶர்: எல்லா பிரபஞ்ச செயல்முறைகளுக்கும் காரணமானவராதலால் தன்னாலேயே ஆளப்படுபவர். வ்யாபீ: ஆகாயம் போல எல்லாவற்றையும் ஊடுருவுபவர். நைகாத்மா: பல்வேறு பிரபஞ்ச செயல்முறைகளுக்கு துணை முகவராக பல வடிவங்களில் வெளிப்படுபவர். நைககர்மக்ருத்: படைத்தல், காத்தல் முதலிய செயல்முறைகளில் எண்ணற்ற செயல்களில் ஈடுபடுபவர். வத்ஸரர்: எல்லாம் அவரில் வசிப்பவர். வத்ஸலர்: பக்தர்களிடம் அன்பு உடையவர். வத்ஸீ: தனக்கு பிரியமானவர்களைக் காப்பவர். ரத்னகர்பர்: ஆழத்தில் ரத்தினங்கள் காணப்படுவதால் கடல் ரத்னகர்பம் எனப்படுகிறது; இறைவன் கடல் வடிவை ஏற்றதால் அந்தப் பெயர் பெறுகிறார். தனேஶ்வரர்: எல்லா செல்வங்களுக்கும் தலைவர்.

ஸ்லோகம் 51: தர்மகுப்: தர்மத்தைக் காப்பவர். தர்மக்ருத்: தர்மம், அதர்மம் ஆகிய இரண்டுக்கும் மேலானவராக இருந்தாலும், தர்மத்தைப் பற்றிய மரபுகளைப் பேணுவதற்காக தர்மத்தைச் செய்பவர். தர்மீ: தர்மத்தைத் தாங்குபவர். ஸத்: சத்தியத்தின் இயல்புடைய பரப்ரஹ்மம். அஸத்: அபரப்ரஹ்மம் பிரபஞ்சமாக வெளிப்பட்டதால் உண்மை நிலை இல்லாததாக (அஸத்) அழைக்கப்படுபவர். க்ஷரம்: மாற்றத்திற்கு உட்பட்ட எல்லா உயிர்களும். அக்ஷரம்: மாறாதவர். அவிஜ்ஞாதா: கர்த்ருத்வ உணர்வு போன்ற ஜீவனுக்குரிய குணங்கள் இல்லாதவர். ஸஹஸ்ராம்ஶு: ஆயிரம் கதிர்கள் உடைய சூரியனாக இருப்பவர். விதாதா: முழு பிரபஞ்சத்தையும் தாங்கும் அனந்தன் போன்ற எல்லா சக்திகளுக்கும் தனித்துவமான ஆதாரமானவர். க்ருதலக்ஷணர்: பிரக்ஞையின் இயல்புடையவர்.

ஸ்லோகம் 52: கபஸ்திநேமி: கபஸ்தி அதாவது கதிர்களின் நடுவில் சூரியனாக வசிப்பவர். ஸத்த்வஸ்தர்: இயல்பாகவே ஒளிமயமான சத்துவ குணத்தில் சிறப்பாக வசிப்பவர். ஸிம்ஹர்: சிங்கம் போல் தடுக்க முடியாத வலிமை உடையவர். பூதமஹேஶ்வரர்: எல்லா உயிர்களுக்கும் பரம ஈஶ்வரர். ஆதிதேவர்: எல்லா உயிர்களுக்கும் முதல்வர். மஹாதேவர்: பரம ஆத்மஞானத்தில் தனது மகத்துவம் கொண்டவர். தேவேஶர்: எல்லா தேவர்களுக்கும் தலைவர், அவர்களில் மிக முக்கியமானவர். தேவபிருத்-குரு: தேவர்களை ஆளும் இந்திரனையும் நெறிப்படுத்துபவர் இறைவனே.

ஸ்லோகம் 53: உத்தரர்: சம்சாரத்திலிருந்து உத்தீர்ணரானவர், விடுதலை பெற்றவர். கோபதி: கிருஷ்ணராக கோபரின் வடிவில் பசுக்களை மேய்ப்பவர்; அல்லது பூமியின் தலைவர். கோப்தா: எல்லா உயிர்களையும் காப்பவர். ஜ்ஞானகம்யர்: கர்மத்தாலோ அல்லது கர்மமும் ஜ்ஞானமும் கலந்த வழியாலோ அறிய முடியாதவர். புராதனர்: காலத்தால் வரையறுக்கப்படாதவர், மற்ற எல்லாவற்றுக்கும் முன்பே இருந்தவர். ஶரீரபூதப்ருத்: உடல் அமைந்துள்ள ஐந்து பூதங்களுக்குத் தலைவர். போக்தா: காப்பவர்; அல்லது எல்லையற்ற ஆனந்தத்தை அனுபவிப்பவர். கபீந்த்ரர்: 'கபி' என்றால் வராஹம் (பன்றி); இந்திரனாகவும், ஒரு அவதாரத்தில் வராஹ வடிவம் எடுத்தவராகவும்; அல்லது குரங்குகளின் தலைவராக நடித்த ராம அவதாரத்தையும் குறிக்கும். பூரிதக்ஷிணர்: யஜ்ஞங்களில் எண்ணற்ற தக்ஷிணைகள் (காணிக்கைகள்) அளிக்கப்படுபவர்.

ஸ்லோகம் 54: ஸோமபர்: எல்லா யஜ்ஞங்களிலும் தேவதை வடிவில் சோமரசத்தை அருந்துபவர். அம்ருதபர்: தனது இயல்பான அமிர்த ஆனந்தத்தைப் பருகுபவர். ஸோமர்: சந்திரனாக செடிகொடிகளுக்கு உயிரூட்டுபவர். புருஜித்: பல மக்களின் மீது வெற்றி பெறுபவர். புருஷோத்தமர்: அவருடைய வடிவம் பிரபஞ்ச அளவில் உள்ளதால் 'புரு' அதாவது மகத்தானவராகவும், எல்லோரிலும் முக்கியமானவராதலால் 'ஸத்தமர்' எனப்படுபவர். வினயர்: தீயோரைத் தண்டிப்பவர். ஜயர்: எல்லா உயிர்களின் மீதும் வெற்றி பெறுபவர். ஸத்யஸந்தர்: 'ஸந்தா' அதாவது சங்கல்பம் எப்போதும் உண்மையாகும் அவர். தாஶார்ஹர்: 'தஶ' என்றால் தானம்; தானங்கள் அளிக்கப்பட வேண்டியவர். ஸாத்வதாம்-பதி: 'ஸாத்வதம்' என்பது ஒரு தந்திரத்தின் பெயர்; அதை அருளியவர் அல்லது விளக்கியவர்.

ஸ்லோகம் 55: ஜீவர்: க்ஷேத்ரஜ்ஞராக, அதாவது உடலை அறிபவராக, பிராணன்களுடன் இணைந்திருப்பவர். வினயிதா-ஸாக்ஷி: எல்லா பக்தர்களின் வினயிதம் அதாவது வழிபாட்டு மனப்பான்மைக்கு சாட்சியாக இருப்பவர். முகுந்தர்: முக்தி அளிப்பவர். அமிதவிக்ரமர்: மூன்று அடிகளும் எல்லையற்றவையாக இருந்தவர். அம்போநிதி: தேவர்கள் முதல் கீழ்நிலை உயிர்கள் வரை எல்லா அம்பைகளும் அதாவது உயிர்களும் அவரில் வசிப்பவர். அநந்தாத்மா: இடம், காலம், காரணத்தால் வரையறுக்க முடியாதவர். மஹோததி-ஶயர்: பிரபஞ்சத்தின் எல்லா பொருள்களும் ஒடுங்கும் பிரளய நீரில் துயில்பவர். அந்தகர்: எல்லா உயிர்களின் முடிவைக் கொண்டு வருபவர்.

ஸ்லோகம் 56: அஜர்: 'அ' என்பது மஹாவிஷ்ணு; அதனால் விஷ்ணுவிலிருந்து பிறந்தவர், அதாவது காமதேவர். மஹார்ஹர்: வழிபாட்டிற்குத் தகுதியானவர். ஸ்வாபாவ்யர்: என்றும் நிறைவானவர், இயல்பாகவே தொடக்கமற்றவர். ஜிதாமித்ரர்: பற்று, கோபம் முதலிய உள் எதிரிகளையும், ராவணன், கும்பகர்ணன் முதலிய வெளி எதிரிகளையும் வென்றவர். ப்ரமோதனர்: அழியாத ஆனந்தத்தில் மூழ்கியிருப்பதால் எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடையவர். ஆனந்தர்: ஆனந்த வடிவினர். நந்தனர்: ஆனந்தம் அளிப்பவர். நந்தர்: எல்லா பூரணத்துவங்களையும் உடையவர். ஸத்யதர்மா: ஞானம் முதலிய குணங்கள் சத்தியமானவை. த்ரிவிக்ரமர்: மூன்று அடிகளால் முழு உலகையும் அளந்தவர்.

ஸ்லோகம் 57: மஹர்ஷி கபிலாசார்யர்: எல்லா வேதங்களுக்கும் தலைவராக இருந்ததால் கபிலர் மஹர்ஷி எனப்படுகிறார். க்ருதஜ்ஞர்: 'க்ருதம்' என்றால் உலகம், ஏனெனில் அது விளைவின் இயல்புடையது. மேதினீபதி: பூமிக்குத் தலைவர். த்ரிபதர்: மூன்று அடிகள் உடையவர். த்ரிதஶாத்யக்ஷர்: குணங்களிலிருந்து தோன்றும் விழிப்பு, கனவு, உறக்கம் ஆகிய மூன்று நிலைகளுக்கும் சாட்சியாக இருப்பவர். மஹாஶ்ருங்கர்: மகத்தான கொம்பு உடையவர். க்ருதாந்த-க்ருத்: பிரபஞ்சத்தின் வெளிப்பட்ட நிலையான 'க்ருதம்' அழிவுக்குக் காரணமானவர்.

ஸ்லோகம் 58: மஹாவராஹர்: மகத்தான பிரபஞ்ச வராஹம். கோவிந்தர்: 'கோ' என்றால் வார்த்தைகள், அதாவது வேத வாக்கியங்கள்; அவற்றால் அறியப்படுபவர் கோவிந்தர். ஸுஷேணர்: நித்திய பரிவாரங்களாகிய தம் அருகிலுள்ள ஆயுதம் ஏந்திய காவலர்களை உடையவர். கனகாங்கதீ: பொன்னால் ஆன அங்கதங்கள் (தோள்வளைகள்) அணிந்தவர். குஹ்யர்: உபநிஷத்துக்கள் அளிக்கும் குஹ்ய ஞானத்தால் அறியப்பட வேண்டியவர்; அல்லது இதயக் குகையில் மறைந்திருப்பவர். கபீரர்: சர்வஞ்ஞத்துவம், ஈஶ்வரத்துவம், பலம், வீரம் முதலிய குணங்களால் ஆழமான மகத்துவம் உடையவர். கஹனர்: மிகுந்த கஷ்டத்துடன் மட்டுமே உள்ளே நுழையக்கூடியவர்; விழிப்பு, கனவு, உறக்கம் மற்றும் அவற்றின் இல்லாமையின் சாட்சியாக இருப்பவர். குப்தர்: சொல், சிந்தனை முதலியவற்றின் பொருளாக இல்லாதவர். சக்ரகதாதரர்: கையில் சக்கரமும் கதையும் ஏந்தியவர்.

ஸ்லோகம் 59: வேதா: விதானம் அதாவது ஒழுங்குபடுத்தும் செயலைச் செய்பவர். ஸ்வாங்கர்: செயல்களை நிறைவேற்றுவதில் தானே பங்கேற்பவர். அஜிதர்: பல்வேறு அவதாரங்களில் எவராலும் வெல்லப்படாதவர். கிருஷ்ணர்: கிருஷ்ண-த்வைபாயனர் எனப்படுபவர். த்ருடர்: இயல்பிலும் ஆற்றலிலும் சிதைவு அறியாதவர். ஸங்கர்ஷண-அச்யுதர்: ஸங்கர்ஷணர் என்பவர் பிரளய காலத்தில் எல்லா உயிர்களையும் தன்னிடம் ஈர்ப்பவர்; அச்யுதர் என்பவர் தனது உண்மை இயல்பிலிருந்து வீழ்ச்சி அறியாதவர்; இவ்விரண்டும் ஒரே பெயராக இணைந்து, ஸங்கர்ஷணரான அச்யுதர் என்று போற்றப்படுகிறது. வருணர்: மாலைச் சூரியன் வருணன் எனப்படுகிறார், ஏனெனில் அவர் தனது கதிர்களைத் தன்னுள் இழுத்துக்கொள்கிறார். வாருணர்: மித்ர-வருணர்களின் மகன்களான வசிஷ்டர் அல்லது அகஸ்தியராக வெளிப்பட்ட இறைவர். வ்ருக்ஷர்: மரம் போல அசையாதவர். புஷ்கராக்ஷர்: இதய தாமரையில் தியானிக்கப்படும்போது பிரக்ஞையின் ஒளியாக ஒளிர்பவர்; அல்லது தாமரை போன்ற கண்களை உடையவர். மஹாமனர்: மனத்தால் மட்டுமே பிரபஞ்சத்தைப் படைத்தல், காத்தல், அழித்தல் ஆகிய மூன்று செயல்களையும் நிறைவேற்றுபவர்.

ஸ்லோகம் 60: பகவான்: உயிர்களின் உற்பத்தி, அழிவு, பந்தம், மோட்சம், ஞானம், அஞ்ஞானம் ஆகிய அனைத்தையும் அறிபவர்; இவையனைத்தையும் அறிபவரே பகவான். பகஹா: பிரளய காலத்தில் ஆறு தெய்வீக குணங்களை (பகங்களை) தன்னுள் ஒடுக்குபவர். ஆனந்தி: ஆனந்த இயல்புடையவர். வனமாலி: வைஜயந்தி என்ற, ஐந்து பூதங்களின் தத்துவங்களால் ஆன வனமாலை அணிந்தவர். ஹலாயுதர்: பலபத்ர அவதாரத்தில் ஹலம் (கலப்பை) ஆயுதமாக உடையவர். ஆதித்யர்: வாமன அவதாரத்தில் அதிதிக்குப் பிறந்தவர். ஜ்யோதிராதித்யர்: சூரியமண்டலத்தின் ஒளியில் வசிப்பவர். ஸஹிஷ்ணு: வெப்பம், குளிர் போன்ற முரண்பாடுகளைத் தாங்குபவர். கதிஸத்தமர்: எல்லோருக்கும் இறுதிப் புகலிடமாகவும் ஆதாரமாகவும், எல்லா உயிர்களிலும் உயர்ந்தவராகவும் இருப்பவர்.

ஸ்லோகம் 61: ஸுதன்வா: சாரங்கம் என்ற சிறந்த வில்லை ஆயுதமாக உடையவர். கண்டபரஶு: எதிரிகளை அழிக்கும் போர்க்கோடரி. தாருணர்: தீய வழியில் செல்பவர்களுக்குக் கடுமையும் இரக்கமின்மையும் உடையவர். த்ரவிணப்ரதர்: பக்தர்களுக்கு விரும்பிய செல்வத்தை அளிப்பவர். திவஸ்ப்ருக்: வானைத் தொடுபவர். ஸர்வத்ருக்-வ்யாஸர்: எல்லாவற்றையும் தன் அறிவின் வளையத்துக்குள் அடக்குபவர். வாசஸ்பதி-அயோனிஜர்: எல்லா கல்விக்கும் தலைவராதலால் வாசஸ்பதி; தாயிடமிருந்து பிறக்காததால் அயோனிஜர். இவை குணத்துடன் இணைந்து ஒரு பெயராகும்.

ஸ்லோகம் 62: த்ரிஸாமா: தேவவ்ரதம் எனப்படும் மூன்று சாமங்களால் சாமகானம் பாடுபவர்களால் துதிக்கப்படுபவர். ஸாமகர்: சாம-கானத்தைப் பாடுபவர். ஸாமா: வேதங்களுக்குள் நான் சாம வேதம் என்று சொல்லப்படுபவர். நிர்வாணம்: எல்லா துன்பங்களும் நீங்கி பரம ஆனந்த இயல்பான நிலை. பேஷஜம்: சம்சார நோய்க்கு மருந்து. பிஷக்: இறைவன் பிஷக் அதாவது மருத்துவர் எனப்படுபவர். ஸந்நியாஸ-க்ருத்: மோட்சத்தை அடைவதற்காக நான்காவது ஆஶ்ரமமாகிய சந்நியாசத்தை நிறுவியவர். ஸமர்: சந்நியாசிகளுக்கு மனச் சாந்தியை மிக முக்கிய சாதனையாக விதித்தவர். சாந்தர்: உலக இன்பங்களில் ஆர்வமற்ற அமைதியானவர். நிஷ்டா: பிரளய காலத்தில் எல்லா உயிர்களும் அவரில் நிலைபெறுபவர். ஶாந்தி: அவித்யை அதாவது அஞ்ஞானம் முற்றிலும் அழிக்கப்படும் நிலை; அதுவே பிரம்மம். பராயணம்: மிக உயர்ந்த நிலை, அதிலிருந்து கீழ் நிலைக்குத் திரும்புதல் இல்லாதது.

ஸ்லோகம் 63: ஶுபாங்கர்: அழகிய வடிவம் உடையவர். ஶாந்திதர்: பற்று, விரோதம் முதலியவற்றிலிருந்து விடுபட்ட சாந்த நிலையை அளிப்பவர். ஸ்ரஷ்டா: படைப்பு சுழற்சியின் தொடக்கத்தில் எல்லாவற்றையும் உருவாக்கியவர். குமுதர்: 'கு' என்றால் பூமி; அதில் மகிழ்பவர். குவலேஶயர்: 'கு' என்றால் பூமி; அதைச் சூழ்ந்திருப்பது நீர்; 'குவலம்' என்றால் நீர்; நீரில் துயில்பவர் குவலேஶயர். 'குவலம்' என்றால் பாம்புகளின் அடிப்பகுதி; ஆதிசேஷன் என்ற பாம்பின் மீது துயில்பவர் குவலேஶயர். கோஹிதர்: கிருஷ்ண அவதாரத்தில் கோவர்தன மலையைத் தூக்கி பசுக்களைக் காத்தவர். கோபதி: பூமிக்குத் தலைவரான விஷ்ணு. கோப்தா: பூமியைக் காப்பவர்; அல்லது தனது மாயையால் தன்னை மறைத்துக்கொள்பவர். வ்ருஷபாக்ஷர்: கண்களால் பக்தர்களுக்கு விரும்பிய பொருள்களை பொழிபவர்; தர்மம் நிறைந்த பார்வை உடையவர். வ்ருஷப்ரியர்: தர்மம் அல்லது வ்ருஷம் அவருக்குப் பிரியமானது.

ஸ்லோகம் 64: அநிவர்தீ: அசுரர்களுடனான போரில் ஒருபோதும் பின்வாங்காதவர்; அல்லது தர்மத்தில் பற்றுள்ளவராக அதை ஒருபோதும் கைவிடாதவர். நிவ்ருத்தாத்மா: மனம் இயல்பாகவே புலன்களின் பொருள்களிலிருந்து விலகியவர். ஸங்க்ஷேப்தா: பிரளய காலத்தில் விரிந்த பிரபஞ்சத்தை சூட்சும நிலைக்குச் சுருக்குபவர். க்ஷேமக்ருத்: தன்னை அடைபவர்களுக்கு க்ஷேமம் அதாவது பாதுகாப்பு அளிப்பவர். ஶிவர்: அவருடைய திருநாமத்தை உச்சரிப்பதாலேயே எல்லோரையும் தூய்மைப்படுத்துபவர். ஶ்ரீவத்ஸ-வக்ஷாஃ: மார்பில் ஶ்ரீவத்ஸம் என்ற அடையாளம் உடையவர். ஶ்ரீவாஸர்: மார்பில் ஶ்ரீதேவி எப்போதும் வசிப்பவர். ஶ்ரீபதி: பாற்கடல் கடையும்போது மற்ற தேவர்களையும் அசுரர்களையும் நிராகரித்து ஶ்ரீதேவி தனது கணவராகத் தேர்ந்தெடுத்தவர்; அல்லது ஶ்ரீ என்பது பரம பிரபஞ்ச சக்தி, அதற்கு அவர் தலைவர். ஶ்ரீமதாம்-வரர்: வேதச் செல்வமும் சக்தியும் உடைய பிரம்மா போன்ற எல்லா தேவர்களுக்கும் மேலானவர்.

ஸ்லோகம் 65: ஶ்ரீதர்: பக்தர்களுக்குச் செல்வம் அளிப்பவர். ஶ்ரீஶர்: ஶ்ரீதேவிக்குத் தலைவர். ஶ்ரீனிவாஸர்: 'ஶ்ரீ' என்பது நற்குணமும் சக்தியும் உடைய மனிதர்களைக் குறிக்கும்; அத்தகையவர்களில் வசிப்பவர். ஶ்ரீநிதி: எல்லா ஶ்ரீக்களுக்கும், அதாவது நற்குணங்களுக்கும் ஆற்றல்களுக்கும் இருப்பிடமானவர். ஶ்ரீவிபாவனர்: ஒவ்வொருவரின் கர்மத்திற்கு ஏற்ப எல்லா வளமும் நற்குணமும் அளிப்பவர். ஶ்ரீதரர்: எல்லோருக்கும் தாயான ஶ்ரீயை மார்பில் தாங்குபவர். ஶ்ரீகரர்: தன்னைத் துதிப்பவர்கள், தியானிப்பவர்கள், வழிபடுபவர்கள் ஆகியோரை நற்குணமும் சக்தியும் உடைய மனிதர்களாக ஆக்குபவர். ஶ்ரேயஸ்: 'ஶ்ரேயஸ்' என்றால் அழியாத நன்மையும் இன்பமும் அடைவது; அத்தகைய நிலை இறைவனின் இயல்பு. ஶ்ரீமான்: சக்தி, நற்குணம், அழகு முதலிய எல்லா வகையான ஶ்ரீயும் உடையவர். லோகத்ரயாஶ்ரயர்: மூன்று உலகங்களுக்கும் ஆதாரமானவர்.

ஸ்லோகம் 66: ஸ்வக்ஷர்: அழகிய தாமரை மலர்கள் போன்ற கண்களை உடையவர். ஸ்வாங்கர்: அழகிய அங்கங்கள் உடையவர். ஶதானந்தர்: இரண்டற்றவராகவும் பரம ஆனந்த இயல்புடையவராகவும் இருப்பவர். நந்தி: பரம ஆனந்த இயல்புடையவர். ஜ்யோதிர்கணேஶ்வரர்: நட்சத்திரங்களின் தலைவர், அதாவது ஜ்யோதிர்கணங்களுக்குத் தலைவர். விஜிதாத்மா: மனம் என்ற ஆத்மாவை வென்றவர். விதேயாத்மா: தனது ஆத்மா முழுமையாக நெறிப்படுத்தப்பட்டவர். ஸத்கீர்த்தி: புகழ் சத்தியத்தின் இயல்புடையவர். சின்னஸம்ஶயர்: எல்லா சந்தேகங்களும் நீங்கியவர்; எல்லாம் உள்ளங்கையில் உள்ள கனி போல் அவருக்குத் தெளிவானது.

ஸ்லோகம் 67: உதீர்ணர்: எல்லா உயிர்களுக்கும் மேலானவர். ஸர்வதஶ்சக்ஷு: தூய பிரக்ஞையின் இயல்பாக இருப்பதால் எல்லா திசைகளிலும் எல்லாவற்றையும் காண்பவர். அநீஶர்: தன்னை ஆள்பவர் எவருமில்லாதவர். ஶாஶ்வதஸ்திரர்: நித்தியமானாலும் மாறாதவர். பூஶயர்: லங்கைக்குச் செல்லும் வழி தேடுகையில் கடற்கரை மணலில் துயில வேண்டியவர். பூஷணர்: பல அவதாரங்களாக வெளிப்பட்டு பூமியை அலங்கரித்தவர். பூதி: எல்லாவற்றின் இருப்பிடமும் சாரமும் ஆனவர்; அல்லது எல்லா மகிமை வெளிப்பாடுகளின் மூலம். விஶோகர்: ஆனந்த இயல்புடையதால் எல்லா துயரங்களிலிருந்தும் விடுபட்டவர். ஶோகநாஶனர்: வெறும் நினைவாலேயே பக்தர்களின் துயரங்களைப் போக்குபவர்.

ஸ்லோகம் 68: அர்சிஷ்மான்: அவருடைய ஒளிக்கதிர்களால் சூரியன், சந்திரன் முதலிய ஒளிர் பொருள்கள் பிரகாசம் பெறுகின்றன. அர்சிதர்: எல்லா உலகங்களிலும் வழிபடப்படும் தெய்வங்களான பிரம்மா முதலியோராலும் வழிபடப்படுபவர். கும்பர்: குடத்தில் உள்ளது போல எல்லாவற்றையும் தன்னுள் கொண்டவர். விஶுத்தாத்மா: சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் ஆகிய மூன்று குணங்களுக்கு மேலானவராகவும், எல்லா மாசுகளிலிருந்தும் விடுபட்ட தூய ஆத்மாவாகவும் இருப்பவர். விஶோதனர்: வெறும் நினைவாலேயே எல்லா பாவங்களையும் அழிப்பவர். அநிருத்தர்: வாசுதேவ, ஸங்கர்ஷண, ப்ரத்யும்ன, அநிருத்த ஆகிய நான்கு வ்யூஹங்களில் கடைசியானவர்; அல்லது எதிரிகளால் தடுக்க முடியாதவர். அப்ரதிரதர்: எதிர்த்து நிற்க சமமான எதிரி இல்லாதவர். ப்ரத்யும்னர்: உயர்ந்த, புனித வகையைச் சேர்ந்த 'த்யும்னம்' (செல்வம்) உடையவர்; அல்லது நான்கு வ்யூஹங்களில் ஒருவர். அமிதவிக்ரமர்: எல்லையற்ற வீரம் உடையவர், அவருடைய துணிவை எவராலும் தடுக்க முடியாது.

ஸ்லோகம் 69: காலநேமி-நிஹா: காலநேமி என்ற அசுரனை அழித்தவர். வீரர்: தைரியமும் வீரமும் உடையவர். ஶௌரி: ஶூரரின் குலத்தில் கிருஷ்ணராகப் பிறந்தவர். ஶூரஜனேஶ்வரர்: தனது மிகுந்த வீரத்தால் இந்திரன் போன்ற பெரும் சக்திகளையும் கட்டுப்படுத்துபவர். த்ரிலோகாத்மா: உள்ளுறையும் நிறைவாக மூன்று உலகங்களின் ஆத்மாவாக இருப்பவர். த்ரிலோகேஶர்: மூன்று உலகங்களிலும் உள்ள அனைத்தும் அவருடைய வழிகாட்டுதலிலும் ஆணையிலும் இயங்குபவர். கேஶவர்: 'கேஶ' என்பது சூரிய மண்டலத்திற்குள் பரவும் ஒளிக்கதிர்கள்; இறைவனே அவற்றின் மூலம். கேஶிஹா: கேஶி என்ற அசுரனை அழித்தவர். ஹரி: பிறப்பு இறப்பு சுழற்சியில் சிக்கும் சம்சாரத்தையும் அதன் மூலமான அஞ்ஞானத்தையும் அழிப்பவர்.

ஸ்லோகம் 70: காமதேவர்: தர்மம், அர்த்தம், காமம், மோட்சம் ஆகிய நான்கு புருஷார்த்தங்களை நாடுபவர்களால் விரும்பப்படுபவர். காமபாலர்: நீதியான விருப்பங்கள் உடையவர்களின் விரும்பிய நோக்கங்களைக் காத்து நிறைவேற்றுபவர். காமீ: இயல்பாகவே தனது எல்லா விருப்பங்களும் எப்போதும் நிறைவடைந்தவர். காந்தர்: மிகுந்த அழகு உடைய வடிவினர்; அல்லது துவிபராத்தத்தின் முடிவில் பிரம்மாவை லயப்படுத்துபவர். க்ருதாகமர்: ஶ்ருதி, ஸ்மிருதி, ஆகமம் ஆகிய சாஸ்திரங்களை உருவாக்கியவர். அநிர்தேஶ்யவபுஸ் - குணங்களைக் கடந்தவராதலால் வடிவம் நிர்ணயிக்க முடியாதவர். விஷ்ணு: ஒளி வானிலும் பூமியிலும் பரவியவர். வீரர்: இயக்கமும் வீரச் செயலும் உடையவர். அநந்தர்: எல்லாவற்றிலும் வியாபித்தவர், நித்தியமானவர், எல்லோருடைய ஆத்மா, இடம், காலம், திசை ஆகியவற்றால் வரையறுக்கப்படாதவர். தனஞ்ஜயர்: நான்கு திசைகளிலும் அரசுகளை வென்று மகத்தான செல்வம் பெற்றதால் அர்ஜுனன் தனஞ்ஜயர் எனப்படுகிறார்; அர்ஜுனனும் இறைவனின் ஒரு விபூதி, அதாவது மகிமை வெளிப்பாடு.

ஸ்லோகம் 71: ப்ரஹ்மண்யர்: வேதங்கள், பிராமணங்கள், ஞானம் ஆகியவற்றை 'ப்ரஹ்மம்' என்ற சொல் குறிக்கிறது; இறைவன் அவற்றை வளர்ப்பதால் ப்ரஹ்மண்யர் எனப்படுகிறார். ப்ரஹ்மக்ருத்: 'ப்ரஹ்மம்' அதாவது தவத்தைச் செய்பவர். ப்ரஹ்மா: எல்லாவற்றையும் உருவாக்குபவராகிய படைப்புக் கடவுள் பிரம்மாவாக இருப்பவர். ப்ரஹ்ம: பரந்து விரிந்தவராகவும், ஸத்யம் போன்ற குறிகளால் அறியப்படுபவராகவும், ஸத்யம், ஞானம், அனந்தம் என்ற பிரம்ம இயல்பினராகவும் இருப்பவர். ப்ரஹ்மவிவர்தனர்: தவம் மற்றும் ஆன்மிக சாதனைகளை வளர்ப்பவர். ப்ரஹ்மவித்: வேதங்களையும் அவற்றின் உண்மைப் பொருளையும் அறிந்தவர். ப்ராஹ்மணர்: பிராமண வடிவில் வேதக் கட்டளைகளை உலகிற்கு உபதேசிப்பவர். ப்ரஹ்மீ: தவம், வேதம், மனம், பிராணன் என்ற 'ப்ரஹ்மம்' எனப்படும் எல்லாம் நிலைபெற்றிருப்பவர். ப்ரஹ்மஜ்ஞர்: பிரம்மத்தின் இயல்பை அறிபவர். ப்ராஹ்மணப்ரியர்: புனித அந்தணர்களால் அர்ப்பணிப்புடன் வழிபடப்படுபவர்; அவர்களுக்கு பிரியமானவர்.

ஸ்லோகம் 72: மஹாக்ரமர்: மிகப் பெரிய அடிகள் உடையவர்; மகத்தான அடிகளுடைய விஷ்ணு நமக்கு மகிழ்ச்சி அளிக்கட்டும். மஹாகர்மா: உலகைப் படைத்தல் போன்ற மகத்தான செயல்களைச் செய்பவர். மஹாதேஜாஃ: அவருடைய ஒளியால் சூரியனும் பிற ஒளிர் பொருள்களும் ஒளி பெறுகின்றன. மஹோரகர்: மகத்தான பாம்பான ஆதிசேஷனும் அவரே. மஹாக்ரது: மகத்தான யஜ்ஞம் அவரே. மஹாயஜ்வா: உலக நன்மைக்காக சிறந்த யஜ்ஞங்களைச் செய்பவர். மஹாயஜ்ஞர்: மகத்தான யஜ்ஞமே அவர். மஹாஹவிஃ: பிரம்மமாகக் கருதப்பட்ட முழு பிரபஞ்சமும், ஆத்மாவின் அக்னியில் ஹவிஸாக (காணிக்கையாக) அர்ப்பணிக்கப்படும் வடிவம்.

ஸ்லோகம் 73: ஸ்தவ்யர்: எல்லோராலும் துதிக்கப்படுபவர், ஆனால் தான் ஒருபோதும் பிற உயிர்களைத் துதிக்காதவர். ஸ்தவப்ரியர்: துதி பாடல்களில் மகிழ்பவர். ஸ்தோத்ரம்: இறைவனின் மகிமை, குணங்கள், நாமங்கள் ஆகியவற்றை அறிவிக்கும் துதிப்பாடல். ஸ்துதி: துதியே, போற்றும் செயலே. ஸ்தோதா: எல்லா வடிவங்களிலும் இருப்பவராதலால், துதிப்பாடலைப் பாடுபவரும் அவரே. ரணப்ரியர்: உலகைக் காக்கும் பொருட்டு போரில் விருப்பமுடையவர்; எப்போதும் சுதர்சனம் என்ற சக்கரம், கௌமோதகீ கதை, சார்ங்கம் என்ற வில், நந்தகம் என்ற வாள், பாஞ்சஜன்யம் என்ற சங்கு ஆகியவற்றை ஏந்தியவர். பூர்ணர்: எல்லா சக்திகளுக்கும் நல்ல குணங்களுக்கும் ஊற்றாக இருப்பதால் தன்னிறைவு உடையவர். பூரயிதா: தன்னிறைவு உடையவராக இருப்பதுடன், பிறருக்கும் எல்லா நிறைவுகளையும் அளிப்பவர். புண்யர்: அவரைப் பற்றி கேட்பதாலேயே எல்லா பாவங்களும் நீங்கும் புனிதர். புண்யகீர்த்தி: புனிதமான புகழுடையவர், அவருடைய நற்குணங்கள் பிறருக்கு மிகுந்த புண்ணியத்தை அளிப்பவை. அநாமயர்: உள், வெளி காரணங்களால் உண்டாகும் எந்த நோயாலும் பாதிக்கப்படாதவர்.

ஸ்லோகம் 74: மனோஜவர்: எங்கும் வியாபித்திருப்பவராதலால் மனதின் வேகம் கொண்டவர் என்று போற்றப்படுகிறார். தீர்த்தகரர்: 'தீர்த்தம்' என்றால் வித்யை, கலை அல்லது ஞானக்கிளை; எல்லா புனித ஞானத்தின் மூலமானவர். வஸுரேதாஃ: அவருடைய ரேதஸ் (படைப்பு சக்தி) பொன் போன்ற இயல்புடையது; வஸுப்ரதர்: செல்வம் அளிப்பவர்.

ஸ்லோகம் 75: ஸத்கதி: நல்லோரால் அடையப்படுபவர்; அல்லது மிக உயர்ந்த நுண்ணறிவு உடையவர். ஸத்க்ருதி: அவருடைய செயல்கள் உலகைக் காப்பதற்காகவே இருப்பவை. ஸத்தா: உள், வெளி வேறுபாடுகள் அற்ற அனுபவம், அதாவது தூய இருப்பு. ஸத்-பூதி: தூய இருப்பும் பிரக்ஞையும் உடைய, ஒருபோதும் பொய்யாகாத, பல வழிகளில் வெளிப்படும் பரமாத்மா. ஸத்பராயணர்: சத்தியத்தை உணர்ந்த நல்லோர் அடையக்கூடிய மிக உயர்ந்த நிலை. ஶூரஸேனர்: ஹனுமான் போன்ற வீர போர்வீரர்களின் படையை உடையவர். யதுஶ்ரேஷ்டர்: யாதவர்களில் சிறந்தவர். ஸந்நிவாஸர்: புனிதர்களும் ஞானிகளும் அடைக்கலம் நாடும் இடம். ஸுயாமுனர்: யமுனை நதியுடன் தொடர்புடைய தேவகி, வசுதேவர், நந்தகோபர், யசோதை, பலராமர், சுபத்திரை முதலிய சிறப்பு வாய்ந்தவர்களால் சூழப்பட்டவர்.

ஸ்லோகம் 76: பூதாவாஸர்: எல்லா உயிர்களும் அவரில் வசிப்பவர். வாஸுதேவர்: மாயையால் முழு பிரபஞ்சத்திலும் வியாபித்திருக்கும் தெய்வம். ஸர்வாஸுநிலயர்: ஜீவ வடிவில் உள்ள எல்லா உயிர்களின் பிராண சக்தியும் அவரில் ஒடுங்குபவர். அனலர்: வரம்பற்ற செல்வமும் சக்தியும் உடையவர். தர்பஹா: அதர்ம வழியில் நடப்பவர்களின் கர்வத்தை அடக்குபவர். தர்பதா: தர்ம வழியில் நடப்பவர்களுக்கு கண்ணியமான சுயமரியாதை உணர்வு அளிப்பவர். த்ருப்தர்: தன்னுடைய இயல்பான ஆனந்தத்தை அனுபவித்து எப்போதும் திருப்தி அடைந்தவர். துர்தரர்: தியானத்தின்போது இதயத்தில் நிறுத்துவது மிகவும் கடினமானவர். அபராஜிதர்: பற்று போன்ற உள் எதிரிகளாலும், அசுரர்கள் போன்ற வெளி எதிரிகளாலும் ஒருபோதும் வெல்லப்படாதவர்.

ஸ்லோகம் 77: விஶ்வமூர்த்தி: எல்லாவற்றின் ஆத்மாவாக இருப்பதால் முழு பிரபஞ்சமும் அவருடைய உடலாக உள்ளவர். மஹாமூர்த்தி: ஆதிசேஷன் என்ற பாம்பின் படுக்கையில் சயனித்திருக்கும் மகத்தான வடிவினர். தீப்தமூர்த்தி: ஞான ஒளிமிக்க வடிவினர். அமூர்த்திமான்: கர்மத்தால் பிறந்த உடல் அற்றவர். அநேகமூர்த்தி: உலகிற்கு உதவுவதற்காக அவதாரங்களில் பல உடல்களை ஏற்றவர். அவ்யக்தர்: பல வடிவங்கள் உடையவராயினும், 'இது' என்று தெளிவாகச் சுட்டிக்காட்ட முடியாதவர். ஶதமூர்த்தி: தூய பிரக்ஞையின் இயல்புடையவராயினும், தற்காலிக நோக்கங்களுக்காக பல்வேறு வடிவங்களை ஏற்பவர். ஶதானனர்: நூறு முகங்கள் உடையவர்; அதாவது அவருக்கு எண்ணற்ற வடிவங்கள் உண்டு என்பதைக் குறிப்பிடுவது.

ஸ்லோகம் 78: ஏகர்: உள், வெளி, வேறுபாடு என எந்த வகை வேறுபாடும் அற்றவர்; முற்றிலும் இரண்டற்றவர். நைகர்: மாயையில் பிறந்த பல உடல்கள் உடையவர். ஸவர்: சோமம் தயாரித்து பயன்படுத்தப்படும் யஜ்ஞம் அவரே. கர்: 'க' என்ற எழுத்து ஆனந்தத்தையும் மகிழ்ச்சியையும் குறிக்கிறது; ஆனந்த வடிவினராகப் போற்றப்படுபவர். கிம்: எல்லா மதிப்புகளின் தொகுப்பாக இருப்பதால் தியானிக்கத் தகுந்தவர். யத்: இயல்பாகவே சுயம்பானவர்; 'யத்' என்பது தானாக நிற்கும் பொருளைக் குறிக்கிறது. தத்: 'பிரம்மம்' என்பது 'விரிவடைகிறது' (தனோதி) என்பதால் அப்படி அழைக்கப்படுபவர். பதம் அனுத்தமம்: 'பதம்' என்பது மிக உயர்ந்த நிலை, அதாவது மோட்சம் நாடுபவர்களின் இலக்கு; அதற்கு மேல் அடைய வேறெதுவும் இல்லாததால் அது அனுத்தமம். லோகபந்து: எல்லா உலகங்களுக்கும் நண்பர். லோகநாதர்: எல்லா உலகங்களும் வணங்கும் தலைவர். மாதவர்: மதுவின் குலத்தில் பிறந்தவர். பக்தவத்ஸலர்: பக்தர்கள் மீது எல்லையற்ற அன்பு உடையவர்.

ஸ்லோகம் 79: ஸுவர்ணவர்ணர்: பொன் நிறம் உடையவர். ஹேமாங்கர்: பொன் போன்ற வடிவினர். வராங்கர்: அவருடைய அங்கங்கள் அனைத்தும் பிரகாசமான அழகுடையவை. சந்தனாங்கதீ: நறுமணமுள்ள சந்தனம் பூசி, மகிழ்ச்சி அளிக்கும் அங்கதங்கள் அணிந்தவர். வீரஹா: தர்மத்தைக் காக்க ஹிரண்யகசிபு போன்ற வீரர்களை அழித்தவர். விஷமர்: அவருக்கு நிகரானவர் யாருமில்லை; எந்த குணத்திலும் அவருடன் ஒப்பிட எதுவும் இல்லை. ஶூந்யர்: எல்லை குறிக்கும் குணங்கள் அற்றவராதலால், அவரை வரையறுக்க முயல்பவர்களுக்கு ஶூன்யமாகத் தோன்றுபவர். க்ருதாஶீஃ: அவருடைய ஆசீர்வாதம் ஒருபோதும் தவறாதது. அசலர்: சத்தியம், அறிவு, அனந்தம் என்ற உண்மை இயல்பிலிருந்து பறிக்கப்பட முடியாதவர். சலர்: வாயு வடிவில் இயங்குபவர்.

ஸ்லோகம் 80: அமானீ: தூய பிரக்ஞை இயல்புடையவராதலால், ஆத்மா அல்லாத எதனுடனும் தன்னை அடையாளப்படுத்திக்கொள்ளாதவர். மானதர்: தனது மாயையால் அல்லாததில் ஆத்ம உணர்வைத் தூண்டுபவர்; அல்லது பக்தர்களுக்கு மரியாதையும் அருளும் அளிப்பவர். மான்யர்: எல்லோருக்கும் கடவுளானதால் எல்லோராலும் வணங்கப்பட வேண்டியவர். லோகஸ்வாமி: பதினான்கு உலகங்களுக்கும் தலைவர். த்ரிலோகத்ருத்: மூன்று உலகங்களையும் தாங்குபவர். ஸுமேதா: மகத்தான, நன்மை தரும் நுண்ணறிவு உடையவர். மேதஜர்: யாகம் என்ற யஜ்ஞத்திலிருந்து தோன்றியவர். தன்யர்: எல்லா இலக்குகளையும் அடைந்தவராதலால் முழு நிறைவு பெற்றவர். ஸத்யமேதா: அவருடைய நுண்ணறிவு எப்போதும் பலன் தருபவை. தராதரர்: ஆதிசேஷன் போன்ற தமது பகுதிகள் வழியாக உலகங்களைத் தாங்குபவர்.

ஸ்லோகம் 81: தேஜோவ்ருஷர்: சூரியன் வடிவில் எல்லா காலங்களிலும் மழை பொழிபவர். த்யுதிதரர்: எப்போதும் ஒளிரும் வடிவினர். ஸர்வஶஸ்த்ரப்ருதாம் வரர்: ஆயுதம் ஏந்தும் எல்லோரிலும் உயர்ந்தவர். ப்ரக்ரஹர்: பக்தர்களின் காணிக்கைகளை பெரும் மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்பவர். நிக்ரஹர்: எல்லாவற்றையும் கட்டுப்படுத்தி இறுதியில் ஒடுக்குபவர். வ்யக்ரர்: முடிவில்லாதவர்; அல்லது பக்தர்களின் பிரார்த்தனைகளை நிறைவேற்றுவதில் எப்போதும் கவனமுடையவர். நைகஶ்ருங்கர்: நான்கு கொம்புகள் உடையவர், வராஹ வடிவில் இருப்பவர். கதாக்ரஜர்: 'நிகத' என்ற மந்திரத்தால் முதலில் வெளிப்படுத்தப்படுபவர்; அல்லது கதனின் மூத்த சகோதரர்.

ஸ்லோகம் 82: சதுர்மூர்த்தி: விராட், ஸூத்ராத்மன், அவ்யாக்ருதம், துரீயம் என்ற நான்கு நிலைகளை உடையவர்; அல்லது வெள்ளை, சிவப்பு, மஞ்சள், கருப்பு ஆகிய நான்கு கொம்புகள் உடையவர். சதுர்பாஹு: வாஸுதேவர் என்று எப்போதும் வர்ணிக்கப்படுவது போல, நான்கு கரங்கள் உடையவர். சதுர்வ்யூஹர்: வாஸுதேவர், ஸங்கர்ஷணர், ப்ரத்யும்னர், அநிருத்தர் ஆகிய நான்கு வெளிப்பாடுகளை உடையவர். சதுர்கதி: சாஸ்திரங்கள் விதித்த நான்கு ஆஶ்ரமங்களாலும் நான்கு வர்ணங்களாலும் இறுதி இலக்காக நாடப்படுபவர். சதுராத்மா: பற்று, விரோதம், வரையறை இல்லாத நிலையில் சிறப்பாக வல்லமை பெற்ற ஆத்மா உடையவர். சதுர்பாவர்: தர்மம், அர்த்தம், காமம், மோட்சம் ஆகிய நான்கு மனித உயர் இலக்குகள் எவரிடமிருந்து தோன்றினவோ அவர். சதுர்வேதவித்: நான்கு வேதங்களின் உண்மைப் பொருளை அறிந்தவர். ஏகபாத்: ஒரே பாதம் அதாவது வெளிப்பாடு உடையவர்; அவருடைய மேலான ஒருமையைக் குறிப்பவர்.

ஸ்லோகம் 83: ஸமாவர்தர்: சம்சார சக்கரத்தை திறம்பட சுழற்றுபவர். அநிவ்ருத்தாத்மா: எல்லா இடத்திலும் எல்லாவற்றிலும் வியாபித்திருப்பதால் எதனின்றும் பிரியாதவர். துர்ஜயர்: வெல்ல முடியாதவர். துராதிக்ரமர்: அவருடைய ஆணைக்கு எதிராகச் செல்ல சூரியன் போன்ற விண்ணுலக தேவர்களும் அஞ்சும் அளவுக்கு உயர்ந்தவர். துர்லபர்: கடினமாக வளர்க்கப்படும் பக்தியால் மட்டுமே அடையக்கூடியவர். துர்கமர்: அடைவது கடினமானவர். துர்கர்: பல தடைகளால் அடைவது கடினமானவர். துராவாஸர்: யோகிகள் சமாதியில் மிகுந்த கஷ்டத்துடன் மட்டுமே இதயத்தில் வசிக்கச் செய்யக்கூடியவர். துராரிஹா: அசுரர்கள் போன்ற பகைவர்களை அழிப்பவர்.

ஸ்லோகம் 84: ஶுபாங்கர்: தியானிக்க மிகுந்த மங்கலமான வடிவம் உடையவர். லோகஸாரங்கர்: தேனீ போல உலகின் சாரத்தைப் பிரித்தெடுப்பவர். ஸுதந்து: எல்லையற்ற விரிவுடைய இந்த பிரபஞ்சம் அவருக்கே உரியது என்பதால் 'அழகிய நூல்' என்ற பொருளில் ஸுதந்து எனப்படுபவர். தந்து-வர்தனர்: இந்த உலகின் நூலை விரிக்கவும் சுருக்கவும் வல்லவர். இந்த்ரகர்மா: இந்திரனின் செயல்கள் போல மிகப் பாராட்டத்தக்க, சிறந்த செயல்கள் உடையவர். மஹாகர்மா: ஆகாயம் போன்ற மகத்தான பூதங்கள் அவருடைய விளைவுகளாக இருப்பவர். க்ருதகர்மா: எல்லாவற்றையும் நிறைவேற்றியவர், இனி சாதிக்க எதுவும் இல்லாதவர். க்ருதாகமர்: வேத வடிவில் ஆகமத்தை அருளியவர்.

ஸ்லோகம் 85: உத்பவர்: தன் சுய சங்கல்பத்தாலேயே பெரிய, உயர்ந்த வடிவங்களை ஏற்றுக்கொள்பவர். ஸுந்தரர்: எல்லோரையும் கவரும் அழகிய வனப்பு உடையவர். ஸுந்தர்: மிகுந்த மென்மைக்குப் பெயர் பெற்றவர். ரத்னநாபர்: 'ரத்னம்' அழகைக் குறிக்கிறது; தொப்புள் மிக அழகானவர். ஸுலோசனர்: ஒளிமிக்க கண்கள் உடையவர், எல்லாவற்றையும் அறிபவர். அர்கர்: பிரம்மா போன்ற வழிபாட்டுக்குரியவர்களாலும் வணங்கப்படுபவர். வாஜஸனர்: தன்னை வேண்டுபவர்களுக்கு வாஜம் (உணவு) அளிப்பவர். ஶ்ருங்கீ: பிரளய காலத்தில் ஒரு பெரிய கொம்புடைய மீனின் வடிவம் எடுத்தவர். ஜயந்தர்: எதிரிகளை எளிதில் வெல்பவர். ஸர்வவிஜ்ஜயீ: 'ஸர்வவித்' அதாவது எல்லாம் அறிந்தவராகவும், 'ஜயீ' அதாவது பற்று, கோபம் போன்ற உள் சக்திகளையும், ஹிரண்யாக்ஷன் போன்ற வெளி எதிரிகளையும் வென்றவராகவும் இருப்பவர்.

ஸ்லோகம் 86: ஸுவர்ணபிந்து: அவருடைய அங்கங்கள் (பிந்துக்கள்) பிரகாசத்தில் பொன்னுக்கு நிகரானவை. அக்ஷோப்யர்: பற்று, வெறுப்பு போன்ற உணர்ச்சிகளாலும், புலன் பொருள்களாலும், அசுரர்களாலும் ஒருபோதும் கலங்காதவர். ஸர்வவாகீஶ்வரேஶ்வரர்: பிரம்மா உட்பட எல்லா கல்விக் கடவுளர்களுக்கும் தலைவர். மஹாஹ்ரதர்: 'ஹ்ரதம்' என்றால் மடு; பரமாத்மாவாக ஆனந்த இயல்புடையவரை தியானிக்கும் யோகிகள் அந்த ஆனந்த மடுவில் மூழ்கி பெரும் மகிழ்ச்சி அடைவதால் அவர் மகா ஹ்ரதம் எனப்படுகிறார். மஹாகர்தர்: அவருடைய மாயை ஒரு பெரிய குழியைக் கடப்பது போல் கடப்பது கடினமானது. மஹாபூதர்: இறந்த, எதிர்கால, நிகழ் ஆகிய மூன்று காலங்களால் பிளக்கப்படாதவர். மஹாநிதி: எல்லா மகத்தான பூதங்களும் அவரை ஆதாரமாகக் கொண்டிருக்கும் மகத்தான, மிக விலையுயர்ந்த பொக்கிஷம்.

ஸ்லோகம் 87: குமுதர்: 'கு' என்றால் பூமி; அதன் சுமைகளை நீக்கி அதற்கு மகிழ்ச்சி அளிப்பவர். குந்தரர்: குந்தம் (மல்லிகை) போன்ற தூய ஆசீர்வாதங்களை அளிப்பவர். குந்தர்: குந்தம் (மல்லிகை) போன்ற அழகிய அங்கங்கள் உடையவர். பர்ஜன்யர்: மேகம் போல, மூன்று தாபங்களை (உளவியல், பௌதிக, ஆன்மிக துன்பங்கள்) அணைத்து விரும்பிய அனைத்தையும் பொழிபவர். பாவனர்: அவரை நினைவு கூர்வதாலேயே பக்தன் தூய்மை அடைபவர். அநிலர்: எந்த தூண்டுதலுக்கும் கட்டுப்படாதவர்; எப்போதும் விழித்திருப்பதால் உறங்காதவர். அம்ருதாஶர்: தனது இயல்பான அமிருதத்தை (அழியாத ஆனந்தத்தை) உண்பவர். அம்ருதவபுஸ்: அழிவும் சிதைவும் இல்லாத வடிவினர். ஸர்வஜ்ஞர்: எல்லாம் அறிந்தவர். ஸர்வதோமுகர்: எல்லா திசைகளிலும் முகங்கள் உடையவர்.

ஸ்லோகம் 88: ஸுலபர்: இலை, பூ, பழம் போன்ற எளிய காணிக்கைகளை பக்தியுடன் அளிப்பதன் மூலம் எளிதில் அடையப்படுபவர். ஸுவ்ரதர்: தூய்மையான காணிக்கைகளை ஏற்பவர்; அல்லது வெறும் சாட்சியாக இருந்து எதையும் அனுபவிக்காதவர். ஸித்தர்: அவருடைய நோக்கங்கள் எப்போதும் நிறைவேறுபவர்; எல்லாம் வல்லவர், வேறு எந்த சித்தத்தாலும் தடுக்கப்படாதவர். ஶத்ருஜித்: எல்லா தீய சக்திகளையும் வென்றவர். ஶத்ருதாபனர்: தேவர்களின் பகைவர்களை அழிப்பவர். ந்யக்ரோதர்: எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக நிற்பவராயினும் கீழ்நோக்கி வளர்பவர்; வெளிப்படும் அனைத்திற்கும் மூலம். உதும்பரர்: மிக உயர்ந்த காரணமாக 'ஆகாயத்திற்கு மேல்' நிற்பவர், எல்லாவற்றுக்கும் மேலானவர். அஶ்வத்தர்: மறுநாள் வரை நிலைக்காதது; மாறிக்கொண்டே இருக்கும் பிரபஞ்சமே அவருடைய வடிவம். சாணூராந்த்ர-நிஷூதனர்: ஆந்திர இனத்தைச் சேர்ந்த வீரம் மிக்க போர்வீரன் சாணூரனை அழித்தவர்.

ஸ்லோகம் 89: ஸஹஸ்ரார்சி: எண்ணற்ற கதிர்கள் உடையவர். ஸப்தஜிஹ்வர்: அக்னி வடிவில் வெளிப்படும் இறைவன், ஏழு ஜ்வாலை நாக்குகள் உடையவராகக் கருதப்படுபவர். ஸப்தைதாஃ: அக்னி இயல்புடைய இறைவன் ஏழு எதாக்கள் (ஒளி வடிவங்கள்) உடையவர். ஸப்தவாஹனர்: சூரியன் வடிவில் இருக்கும் இறைவன், ஏழு குதிரைகளை தன் வாகனங்களாக உடையவர். அமூர்த்தி: பௌதிக ஸ்தூல வடிவம் அற்ற, வடிவமற்ற தூய பிரக்ஞை. அநகர்: பாவமும் துயரமும் அற்றவர். அசிந்த்யர்: எந்த அறிவு அளவுகோலாலும் நிர்ணயிக்க முடியாதவர்; எல்லா ஞானத்தையும் சான்றளிக்கும் சாட்சியான ஆத்மாவாக இருப்பவர். பயக்ருத்: தீய வழியில் நடப்பவர்களுக்கு பயம் உண்டாக்குபவர்; அல்லது எல்லா பயத்தின் வேரையும் அறுப்பவர். பயநாசனர்: நல்லோரின் பயங்களை அழிப்பவர்.

ஸ்லோகம் 90: அணு: மிக நுண்ணியவர். ப்ருஹத்: மிகப் பெரியவர், வலிமையானவர். க்ருஶ: பௌதிக இயல்பற்றவர்; பிரகிருதியின் எல்லாப் பொருள்களுக்கும் அப்பாற்பட்டவர். ஸ்தூல: எல்லோருக்குள்ளும் உள்ளுறைபவராக இருப்பதால், உருவகப் பொருளில் ஸ்தூலம் (பெரியவர்) எனப்படுபவர். குணப்ருத்: படைத்தல், காத்தல், அழித்தல் ஆகிய செயல்கள் நிகழும் ஸத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் குணங்களின் ஆதாரம். நிர்குணர்: பிரகிருதியின் குணங்கள் அற்றவர். மஹான்: மகத்தானவர். அத்ருதர்: பூமி போன்ற எல்லா தாங்கும் சக்திகளுக்கும் ஆதாரமானவராயினும், வெளியில் இருந்து எதாலும் தாங்கப்படாதவர். ஸ்வத்ருதர்: தன்னால் மட்டுமே தாங்கப்படுபவர். ஸ்வாஸ்யர்: தாமரை மலரின் உட்புறம் போன்ற, சற்று சிவப்பான அழகிய முகம் உடையவர். ப்ராக்வம்ஶர்: அவருடைய 'வம்சம்' (பிரபஞ்ச அமைப்பு) எந்த முன் காரணத்தாலும் தோன்றவில்லை; அவர் ஒருவரே இறுதியானவர். வம்ஶவர்தனர்: அவருடைய சந்ததியாகிய பிரபஞ்ச அமைப்பை வளர்ப்பவர் அல்லது ஒடுக்குபவர்.

ஸ்லோகம் 91: பாரபிருத்: ஆதிசேஷன் வடிவம் எடுத்து பூமியின் பாரத்தைத் தாங்குபவர். கதிதர்: எல்லா வேதங்களும் எவரைப் பற்றி பேசுகின்றனவோ, வேதத்தால் மிக உயர்ந்தவர் என்று சொல்லப்படுபவர். யோகீ: இங்கே யோகம் என்பது ஞானம்; அதனால் அடையப்படுபவர் யோகீ; அல்லது எப்போதும் தனது ஆத்மாவாகிய பரமாத்மாவில் நிலைத்தவர். யோகீஶர்: தடைகளால் நழுவிப் போகும் சாதாரண யோகிகளைப் போல் அல்லாமல், யோகத்திலிருந்தும் ஆத்ம ஞானத்திலிருந்தும் ஒருபோதும் அசையாதவர். ஸர்வகாமதர்: எல்லா விரும்பிய பலன்களையும் அளிப்பவர். ஆஶ்ரமர்: சம்சாரம் என்ற காட்டில் அலைபவர்கள் அனைவருக்கும் ஓய்வு அளிப்பவர். ஶ்ரமணர்: பகுத்தறிவைப் பயன்படுத்தாமல் வாழ்பவர்களுக்குத் துன்பங்களைக் கொண்டு வருபவர். க்ஷாமர்: எல்லா உயிர்களின் வீழ்ச்சிக்கும் அழிவுக்கும் காரணமானவர். ஸுபர்ணர்: சம்சார மரம் என வெளிப்படும் இறைவன், வேத வாக்கியங்கள் (சந்தஸ்) வடிவில் சிறந்த இலைகளைக் (பர்ணம்) கொண்டவர். வாயுவாஹனர்: அவருக்கு அஞ்சி வாயு எல்லா உயிர்களையும் சுமப்பவர்.

ஸ்லோகம் 92: தனுர்தரர்: ராமராக மகத்தான வில்லை ஏந்தியவர். தனுர்வேதர்: தசரதரின் மகனான ராமராக வில் வித்தையாகிய தனுர்வேதத்தில் வல்லவர். தண்டர்: தண்டிப்போருள் தண்டனையின் வடிவமாக இருப்பவர். தமயிதா: யமனாகவும் அரசனாகவும் தீயோருக்குத் தண்டனை அளிப்பவர். தமர்: அறநெறி வழி நடத்தும் ஆட்சியின் விளைவாக மனிதர்களில் சுயக்கட்டுப்பாடாக இருப்பவர். அபராஜிதர்: எந்த பகைவராலும் ஒருபோதும் தோற்கடிக்கப்படாதவர். ஸர்வஸஹர்: எல்லா கர்மங்களிலும் வல்லவர்; எல்லாவற்றையும் சமநிலையுடன் தாங்குபவர். நியந்தா: ஒவ்வொருவரையும் அவரவர் கடமைகளுக்கு நியமிப்பவர். அநியமர்: அவருக்கு வெளியிலிருந்து எந்த சட்டமும் விதிக்கப்படுவதில்லை; எல்லாவற்றையும் கட்டுப்படுத்துபவர் அவரே. அயமர்: யமன் கட்டுப்படுத்த முடியாதவர்; மரணம் அற்றவர்.

ஸ்லோகம் 93: ஸத்த்வவான்: வீரம், பராக்ரமம், மனதிடம் போன்ற வலுப்படுத்தும் குணங்களை உடையவர். ஸாத்த்விகர்: அடிப்படையில் ஸத்துவ குணத்தில் நிலைபெற்றவர். ஸத்யர்: நல்லோரில் உண்மையாக இருந்து நிலைபெற்றவர். ஸத்யதர்மபராயணர்: எல்லா வகையிலும் சத்தியத்திற்கும் தர்மத்திற்கும் அடித்தளமாக இருப்பவர். அபிப்ராயர்: வாழ்வின் உயர்ந்த இலக்குகளான புருஷார்த்தங்களை நாடுபவர்களால் தேடப்படுபவர். ப்ரியார்ஹர்: ஒருவருக்கு எது மிகவும் பிரியமோ அது பொருத்தமாக அர்ப்பணிக்கப்படுபவர். அர்ஹர்: எல்லா வழிபாட்டுப் பொருள்களுடனும் சடங்குகளுடனும் வழிபடத் தகுதியானவர். ப்ரியக்ருத்: அன்பிற்குரியவர் மட்டுமல்ல, தன்னை வழிபடுபவர்களுக்கு நன்மையும் பிரியமானதுமான செயல்களைச் செய்பவர். ப்ரீதிவர்தனர்: தன் பக்தர்களின் மகிழ்ச்சியையும் பக்தியையும் பெருக்குபவர்.

ஸ்லோகம் 94: விஹாயஸ-கதி: விஷ்ணுபதம் என்ற உயர்ந்த உலகில் இயங்குபவர் அல்லது அதன் ஆதாரமானவர். ஜ்யோதி: தன்னையும் மற்ற எல்லாவற்றையும் வெளிப்படுத்தும் சுயஒளிரும் பிரக்ஞையின் ஒளி. ஸுருசி: அவருடைய ருசி (ஒளி அல்லது சங்கல்பம்) மிக ஈர்ப்பான இயல்புடைய இறைவன். ஹுதபுக்: எல்லா யஜ்ஞங்களிலும் எந்த தேவதைக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டாலும் அதை ஏற்பவர். விபு: எங்கும் வசிப்பவர்; அல்லது மூன்று உலகங்களுக்கும் தலைவர். ரவி: சூரியன் வடிவில் எல்லா ரசங்களையும் (திரவங்களை) உறிஞ்சுபவர். விரோசனர்: பல வழிகளில் ஒளிர்பவர். ஸூர்யர்: சூர்யனில் ஶ்ரீ (ஒளி) தோற்றுவிப்பவர்; அல்லது அக்னியே ஸூர்யன் எனப்படுவது. ஸவிதா: எல்லா உலகங்களையும் வெளிக்கொணர்பவர். ரவிலோசனர்: சூரியனைக் கண்ணாக உடையவர்.

ஸ்லோகம் 95: அனந்தர்: நித்தியமானவர், எங்கும் வியாபித்தவர், இடம் காலத்தால் வரையறுக்க முடியாதவர். ஹுதபுக்: அக்னி யஜ்ஞங்களில் அர்ப்பணிக்கப்படுவதை உண்பவர். போக்தா: அறிவற்ற பிரகிருதி அவருக்கு அனுபவிக்கும் பொருளாக இருப்பவர். ஸுகதர்: பக்தர்களுக்கு மோட்சம் அளிப்பவர். நைகஜர்: தர்மத்தைக் காக்கும் பொருட்டு மீண்டும் மீண்டும் பிறப்பு எடுப்பவர். அக்ரஜர்: எல்லாவற்றுக்கும் முன் பிறந்தவர், அதாவது ஹிரண்யகர்பர். அனிர்விண்ணர்: எல்லா துயரங்களிலிருந்தும் விடுபட்டவர்; தடையின்றி எல்லா விருப்பங்களையும் அடைந்தவர். ஸதாமர்ஷீ: நல்லோரிடம் எப்போதும் பொறுமையும் சகிப்புத்தன்மையும் உடையவர். லோகாதிஷ்டானம்: தனக்கு எந்த ஆதாரமும் இல்லாதிருந்தும் மூன்று உலகங்களையும் தாங்கும் பிரம்மம். அத்புதர்: வியப்பிற்குரிய, அற்புதமான இருப்பு.

ஸ்லோகம் 96: ஸநாத்: நீண்ட காலத்தைக் குறிக்கும் சொல்; காலமும் பரம்பொருளின் வெளிப்பாடே. ஸனாதனதமர்: எல்லாவற்றுக்கும் காரணமானவர்; பொதுவாக நித்தியமாகக் கருதப்படும் பிரம்மா முதலியவர்களை விட பழமையானவர். கபிலர்: கடலில் உள்ள நிலத்தடி நெருப்பு, இளஞ்சிவப்பு நிறமுடையது; தெய்வீக ஞானத்தை வடிவமாகக் கொண்ட முனிவரின் பெயரும் கபிலர். கபி: 'க' என்றால் நீர்; சூரியனின் வடிவம் மூலம் எல்லா நீரையும் உறிஞ்சுபவர். அவ்யயர்: பிரளய காலத்தில் எல்லா உலகங்களும் எந்த இழப்புமின்றி ஒடுங்கும் இடம். ஸ்வஸ்திதர்: பக்தர்களுக்கு மங்களமானதை அளிப்பவர். ஸ்வஸ்திக்ருத்: மங்களமானதை அளிப்பதற்காகச் செயல்படுபவர். ஸ்வஸ்தி: மிக உயர்ந்த ஆனந்தத்தால் குறிக்கப்படும் மங்கல வடிவினர். ஸ்வஸ்திபுக்: மேலுள்ள ஸ்வஸ்தியை (மங்களத்தை) அனுபவிப்பவர்; அல்லது பக்தர்களின் நலனைப் பாதுகாப்பவர். ஸ்வஸ்திதக்ஷிணர்: தனது அருளால் ஸ்வஸ்தியை (மங்களத்தை) பெருக்குபவர்.

ஸ்லோகம் 97: அரௌத்ரர்: செயல், பற்று, கோபம் ஆகியவை ரௌத்ரம்; எல்லா ஆசைகளும் நிறைவேறிய இறைவன் பற்றற்றவரும் கோபமற்றவரும் ஆதலால் அரௌத்ரர். குண்டலீ: ஆதிசேஷன் வடிவம் எடுத்து சுருண்டிருப்பவர். சக்ரீ: மனதைக் குறிக்கும் சுதர்சனம் என்ற சக்கரத்தை எல்லா உலகங்களையும் காக்க ஏந்தியவர். விக்ரமீ: 'விக்ரமம்' என்பது அடி எடுத்து வைப்பது, மகத்தான துணிவு, வீரம். ஊர்ஜிதஶாஸனர்: ஶ்ருதி, ஸ்மிருதி வடிவில் அவருடைய கட்டளைகள் மிக உயர்ந்த இயல்புடையவை. ஶப்தாதிகர்: எந்தச் சொல்லாலும் குறிக்க முடியாதவர்; சொற்கள் பற்றக்கூடிய எந்த குணங்களும் அவருக்கு இல்லை. ஶப்தஸஹர்: எல்லா வேதங்களின் உட்பொருளாக இருப்பவர். ஶிஶிரர்: பௌதிக, உளவியல், ஆன்மிக ஆகிய மூன்று வகை உலகத் தீக்களில் வெந்துகொண்டிருப்பவர்களுக்குக் குளிர்ந்த அடைக்கலமாக இருப்பவர். ஶர்வரீகரர்: பந்தத்தில் இருப்பவர்களுக்கு ஆத்மா இரவு போலத் தோன்றும்; ஞானிகளுக்கு சம்சாரம் இரவு போலத் தோன்றும்; இருவருக்கும் இந்த 'இரவு' என்ற அதீத நிலையை இறைவனே உருவாக்குபவர்.

ஸ்லோகம் 98: அக்ரூரர்: கொடுமை அற்றவர். பேஶலர்: மனம், வாக்கு, உடல், செயல் ஆகியவற்றில் அழகும் நளினமும் உடையவர். தக்ஷர்: முழு வளர்ச்சி பெற்றவர், வலிமையானவர், எல்லாவற்றையும் திறம்பட செய்பவர்; மிகத் திறமையானவர். தக்ஷிணர்: வல்லவராகவும் சாமர்த்தியமுடையவராகவும் இருப்பவர்; மேலுள்ள பொருளையே வேறு கோணத்தில் குறிப்பவர். க்ஷமிணாம் வரர்: பொறுமையுடையவர்களில் சிறந்தவர்; பொறுமைக்குப் பெயர் பெற்ற எல்லா யோகிகளையும் விட பொறுமையுடையவர். விதத்தமர்: எல்லாவற்றையும் பற்றிய ஒப்பற்ற, எல்லாவற்றையும் உள்ளடக்கிய ஞானம் உடையவர். வீதபயர்: நித்தியமாக விடுதலை பெற்றவரும் எல்லாவற்றுக்கும் தலைவருமானதால், மறுபிறப்பு பயம் அற்றவர். புண்யஶ்ரவணகீர்த்தனர்: அவரைப் பற்றிக் கேட்பதும் பாடுவதும் மிகுந்த புண்ணியமுடையது.

ஸ்லோகம் 99: உத்தாரணர்: சம்சார சாகரத்தின் மறுகரைக்கு உயிர்களைக் கொண்டு செல்பவர். துஷ்க்ருதிஹா: தீய செயல்களின் தீய பலன்களை அழிப்பவர்; அல்லது தீயவற்றைச் செய்பவர்களை அழிப்பவர். புண்யர்: அவரை நினைத்து வழிபடுபவர்களுக்குத் தூய்மையை அளிப்பவர். துஸ்ஸ்வப்ன-நாஶனர்: வழிபட்டு தியானிக்கும்போது ஆபத்தை முன்னறிவிக்கும் கனவுகளிலிருந்து காப்பவர். வீரஹா: ஜீவர்களைப் பந்தத்திலிருந்து விடுவித்து, மோட்சம் அளித்து மறுபிறப்புப் பாதைகளிலிருந்து காப்பவர். ரக்ஷணர்: ஸத்துவ குணத்துடன், மூன்று உலகங்களையும் காப்பவர். ஸந்தர்: நல்ல வழியை ஏற்றவர்கள் ஸந்தர்கள் (நல்லோர்) எனப்படுவர்; இறைவனே அவர்களின் ஆத்மா. ஜீவனர்: பிராணனாக எல்லா உயிர்களின் வாழ்வையும் தாங்குபவர். பர்யவஸ்திதர்: இந்த பிரபஞ்சத்தில் எங்கும் வியாபித்து நிற்பவர்.

ஸ்லோகம் 100: அநந்தரூபர்: இந்த அனைத்தையும் உள்ளடக்கிய பிரபஞ்சத்தில் வசிப்பதால் எண்ணற்ற வடிவங்கள் உடையவர். அநந்தஶ்ரீ: எல்லையற்ற மகிமை உடையவர். ஜிதமன்யு: கோபத்தை வென்றவர். பயாபஹர்: சம்சாரத்திலிருந்து எழும் உயிர்களின் பயங்களை அழிப்பவர். சதுரஶ்ரர்: நீதியுடையவர், ஜீவர்களுக்கு அவர்களின் கர்மத்தின் பலன்களை அளிப்பவர். கபீராத்மா: ஆழம் அறிய முடியாத இயல்புடையவர். விதிஶர்: அவரவர் தகுதிக்கேற்ப வெவ்வேறு வடிவுடைய மனிதர்களுக்குச் செயல்களின் பல்வேறு பலன்களைப் பகிர்ந்தளிப்பவர். வ்யாதிஶர்: இந்திரன் உள்ளிட்ட தேவர்களுக்கு அவர்களின் பல்வேறு பணிகளுக்கேற்ப திசைகளை அளிப்பவர். திஶர்: வேத வடிவில், வெவ்வேறு உயிர்களுக்கு சடங்குச் செயல்களின் பலன்களை அளிப்பவர்.

ஸ்லோகம் 101: அநாதி: தொடக்கம் இல்லாதவர், எல்லாவற்றுக்கும் இறுதிக் காரணம். பூர்புவ: 'பு' என்றால் ஆதாரம்; பூமிக்கும் ஆதாரமாக இருப்பவர், அந்த பூமி எல்லாவற்றையும் தாங்குகிறது. லக்ஷ்மீ: பூமிக்கு ஆதாரமாக இருப்பதுடன், பூமிக்கு நலம் தரும் எல்லாவற்றையும் அளிப்பவர். ஸுவீரர்: பல ஒளிமிக்க வெளிப்பாடுகளை உடையவர். ருசிராங்கதர்: மிக அழகான அங்கதங்கள் அணிந்தவர். ஜனனர்: எல்லா உயிர்களுக்கும் பிறப்பளிப்பவர். ஜனஜன்மாதி: உடலெடுக்கும் ஜீவர்களின் தோற்றத்திற்கு மூல காரணமானவர். பீமர்: பிரமிப்புக்கும் பயத்துக்கும் காரணமானவர். பீமபராக்ரமர்: அவதாரங்களில் அவருடைய வலிமையும் வீரமும் அசுரர்களுக்குப் பயங்கரத்தை உண்டாக்கியது.

ஸ்லோகம் 102: ஆதாரநிலயர்: பஞ்ச பூதங்களான ஆகாயம், காற்று, நெருப்பு, நீர், பூமி ஆகிய அனைத்து அடிப்படை ஆதாரங்களுக்கும் ஆதாரமானவர். அதாதா: தனக்குத்தானே ஆதாரமாக இருப்பதால் வெளி ஆதாரம் தேவைப்படாதவர். புஷ்பஹாஸர்: மொட்டுகள் மலர்வதை ஒத்த பிரபஞ்ச வெளிப்பாடு உடையவர். ப்ரஜாகரர்: நித்திய விழிப்புணர்வாகவே சிறப்பாக விழித்திருப்பவர். ஊர்த்வகர்: எல்லாவற்றுக்கும் மேலானவர். ஸத்பதாசாரர்: நல்லோரின் நடத்தையை எப்போதும் பின்பற்றுபவர். ப்ராணதர்: பரிக்ஷித் போல, இறந்தவர்களுக்கு உயிர் அளிப்பவர். ப்ரணவர்: பிரம்மத்தை வெளிப்படுத்தும் ஒலிக் குறியீடான ப்ரணவம் (ஓம்); அதனுடன் பிரிக்க முடியாத தொடர்புடையவர் என்பதால் ப்ரணவர். பணர்: பரிவர்த்தனை என்ற வேர்ச்சொல்லிலிருந்து வருபவர்; ஒவ்வொருவரின் செயலுக்கேற்ப அனைவருக்கும் கர்மத்தின் பலன்களை அளிப்பவர்.

ஸ்லோகம் 103: ப்ரமாணம்: சுய-சான்றளிப்பவர், தூய பிரக்ஞை என்பதால். ப்ராணநிலயர்: பிராணன்களின் இருப்பிடமும் லயமாகும் இடமும் ஆனவர். ப்ராணப்ருத்: உணவு உடலை வளர்ப்பது போல பிராணன்களை வலுப்படுத்துபவர். ப்ராணஜீவனர்: பிராணன், அபானன் முதலிய வாயுக்கள் வழியாக மனிதர்களை உயிருடன் வைத்திருப்பவர். தத்வம்: 'பிரம்மம்' என்பதைக் குறிக்கும்; அம்ருதம், சத்யம், பரமார்த்தம் போன்ற சொற்கள் போல. தத்வவித்: தனது உண்மை இயல்பை அறிந்தவர். ஏகாத்மா: எல்லா உயிர்களிலும் ஒரே உயிரும் ஆத்மாவும் ஆனவர். ஜன்ம-ம்ருத்யு-ஜராதிகர்: பிறப்பு, இருப்பு, வளர்ச்சி, மாற்றம், மூப்பு, இறப்பு ஆகிய ஆறு வகை மாற்றங்களுக்கு உட்படாமல் நிலைத்திருப்பவர்.

ஸ்லோகம் 104: பூர்-புவ:-ஸ்வஸ்தரு: பூ, புவ, ஸ்வ ஆகிய மூன்று வ்யாஹ்ருதிகள் வேதத்தின் சாரம்; அவை தோன்றும் மரமாக (தரு) இருப்பவர். தாரர்: சம்சார சாகரத்தைக் கடக்க ஜீவர்களுக்கு உதவுபவர். ஸவிதா: எல்லா உலகங்களையும் உருவாக்குபவர். ப்ரபிதாமஹர்: பிரம்மாவின் தந்தையாக இருப்பதால் எல்லோருக்கும் பாட்டனார். யஜ்ஞர்: யஜ்ஞ வடிவினர். யஜ்ஞபதி: எல்லா யஜ்ஞங்களுக்கும் பாதுகாவலரும் தலைவருமானவர். யஜ்வா: யஜ்ஞம் செய்பவராக வெளிப்படுபவர். யஜ்ஞாங்கர்: வராஹ வடிவில் உள்ள அவருடைய உடலின் அனைத்து அங்கங்களும் யஜ்ஞத்தின் அங்கங்களாக அடையாளம் காணப்படுபவர். யஜ்ஞவாஹனர்: பல பலன்களைத் தரும் யஜ்ஞங்களை ஆதரிப்பவர்.

ஸ்லோகம் 105: யஜ்ஞப்ருத்: எல்லா யஜ்ஞங்களுக்கும் பாதுகாவலரும் தாங்குபவரும் ஆனவர். யஜ்ஞக்ருத்: உலகின் ஆரம்பத்திலும் முடிவிலும் யஜ்ஞம் செய்பவர். யஜ்ஞீ: முதன்மையானவர், யஜ்ஞத்தின் தலைவர். யஜ்ஞபுக்: யஜ்ஞத்தை அனுபவித்து பாதுகாப்பவர். யஜ்ஞசாதனர்: யஜ்ஞம் அவரை அணுகும் வழியாக இருப்பவர்; அவரே வழியும் இலக்கும். யஜ்ஞாந்தக்ருத்: யஜ்ஞத்தின் முடிவும் பலனும் ஆனவர். யஜ்ஞகுஹ்யம்: எல்லா யஜ்ஞங்களின் இரகசிய சாரமான ஞான யஜ்ஞம். அந்நம்: உயிர்களால் உண்ணப்படுபவை; அல்லது அனைத்து உயிர்களிலும் உணவாக வியாபித்திருப்பவர். அந்நாதர்: முழு உலகையும் உணவாக உண்பவர்; அவரே அன்னமும் என்பதைக் காட்டும் 'ஏவ' சேர்க்கப்பட்டுள்ளது.

ஸ்லோகம் 106: ஆத்மயோனி: பிரபஞ்சத்துக்குத் தன்னைத் தவிர வேறு பொருள்சார் காரணம் இல்லாததால் எல்லாவற்றுக்கும் மூலமானவர். ஸ்வயம்ஜாதர்: நிமித்தக் காரணமும் அவரே; தானாகவே பிறந்தவர், வேறு எவராலும் உருவாக்கப்படாதவர். வைகானர்: தனித்துவமான வடிவில் (வராஹமாக) பூமியைத் தோண்டி எடுத்தவர். ஸாமகாயனர்: சாம கானங்களால் ஓதப்படுபவரும் பாடப்படுபவரும் ஆனவர். தேவகீ-நந்தனர்: கிருஷ்ண அவதாரத்தில் தேவகியின் மகன். ஸ்ரஷ்டா: எல்லா உலகங்களையும் உருவாக்கியவர். க்ஷிதீஶர்: உலகின் தலைவர்; இங்கே ராமரைக் குறிக்கிறது. பாபநாஶனர்: அவரை வழிபடுபவர்கள், தியானிப்பவர்கள், நினைப்பவர்கள், துதிப்பாடல் பாடுபவர்கள் ஆகியோரின் பாவங்களை அழிப்பவர்.

ஸ்லோகம் 107: ஶங்கபிருத்: பஞ்சஜன்யம் என்ற சங்கை ஏந்தியவர்; அது தாமஸாஹங்காரத்தைக் குறிக்கிறது, அதிலிருந்து பஞ்ச பூதங்கள் பிறந்தன. நந்தகீ: நந்தகம் என்ற வாளை ஏந்தியவர்; அது வித்யை (ஆன்மிக ஒளி) என்பதைக் குறிக்கிறது. சக்ரீ: சுதர்சனம் என்ற சக்கரத்தை ஏந்தியவர்; அது ராஜஸாஹங்காரத்தைக் குறிக்கிறது, அதிலிருந்து இந்திரியங்கள் (புலன்கள்) தோன்றின. ஶார்ங்கதன்வா: சார்ங்கம் என்ற வில்லை ஏந்தியவர். கதாதரர்: கௌமோதகீ என்ற கதையை ஏந்தியவர்; அது புத்தி என்ற தத்துவத்தைக் குறிக்கிறது. ரதாங்கபாணி: கையில் சக்கரம் (சக்ரம்) ஏந்தியவர். அக்ஷோப்யர்: மேலே குறிப்பிட்ட எல்லா ஆயுதங்களையும் கட்டுப்படுத்தி, எதனாலும் கலக்கப்பட முடியாதவர். ஸர்வப்ரஹரணாயுதர்: தொடவும் தாக்கவும் பயன்படுத்தக்கூடிய அனைத்தும் அவருடைய ஆயுதங்களே; அவருடைய ஆயுதக் களஞ்சியம் எல்லையற்றது.

ஸ்லோகம் 108: இந்த ஸ்லோகம் ஆயிரம் நாமங்களை நிறைவு செய்து, துதிப்பாடலை அதன் இறுதி வேண்டுதலுடன் முடிக்கிறது. ஸர்வப்ரஹரணாயுதர் என்ற நாமத்தை மீண்டும் குறிப்பிடுகிறது; அதாவது தர்மத்தைக் காக்கும் பொருட்டு அவருடைய ஒவ்வொரு பொருளும் ஆயுதமாகிறது. ஓம் நமஃ என்ற புனித வணக்கத்துடன் முத்திரையிடப்பட்டு, ஆயிரம் நாமங்களின் பாராயணத்தை நிறைவு செய்கிறது. இறுதி ஸ்லோகம் பின்னர் பாதுகாப்பிற்காக வேண்டுகிறது: வனமாலை அணிந்தவராகவும், கதை, சார்ங்கம் என்ற வில், சங்கு, சக்கரம், நந்தகம் என்ற வாள் ஆகியவற்றை ஏந்தியவராகவும், விஷ்ணு மற்றும் வாசுதேவர் என அறியப்படும் மகிமைமிகு நாராயணர் நம்மைக் காத்தருளட்டும்.