গুৰু গোবিন্দ দোউ খৰে — কবিৰ দোহা

শ্যাম চালিসা হৈছে খাটু শ্যাম দেৱতাৰ উদ্দেশ্যে ৰচিত এখন ভক্তিমূলক স্তোত্র। ইয়াত তেওঁৰ দয়া, দানশীলতা আৰু কলিযুগত অৱতাৰ হোৱাৰ কাহিনী বৰ্ণিত হৈছে।

এইখন কৃষ্ণ ভগৱানৰ স্তুতিৰ ৪০টা শ্লোকৰ সংকলন, য'ত তেওঁৰ বিভিন্ন লীলা, মহিমা আৰু ভক্তসকলৰ বাবে আশীৰ্বাদৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ইয়াক পঢ়িলে মনোস্কামনা পূৰ্ণ হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

এই স্তোত্রটো হৈছে ভগৱান বিষ্ণুৰ বিভিন্ন নামেৰে তেওঁৰ স্তুতি আৰু তেওঁৰ ওচৰত সকলো দুখ-কষ্ট দূৰ কৰাৰ প্ৰাৰ্থনা। ই অতি পৱিত্ৰ আৰু ভক্তিপূৰ্ণ ৰচনা।

এই পবিত্ৰ স্তোত্রটোত আঠটা শ্লোকৰ জৰিয়তে ভগৱান বিষ্ণুৰ অৰ্থাৎ কৃষ্ণ-ৰামাদি অৱতাৰৰ গুণগান কৰা হৈছে। যি কোনো ব্যক্তিয়ে ভক্তিৰে এই স্তোত্র প্ৰতিদিন পঢ়িলে তেওঁৰ মনোস্কামনা পূৰ্ণ হয় আৰু হৰি তেওঁৰ ওপৰত সন্তুষ্ট হৈ বৰ দিয়ে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

এই অংশটো হৰে কৃষ্ণ মহামন্ত্ৰ, যিটো ভগৱান কৃষ্ণ আৰু ৰামৰ নামৰ পৱিত্ৰ উচ্চাৰণ। ইয়াক ভক্তই ধ্যান আৰু কীৰ্তনত ব্যৱহাৰ কৰে।

এই ভজনটো হিন্দু ধৰ্মৰ এটি জনপ্ৰিয় স্তোত্র, য'ত ভগৱান বিষ্ণুক জগদীশ (জগতৰ ঈশ্বৰ) হিচাপে প্ৰশংসা কৰা হয়। ই ভক্তসকলৰ কষ্ট দূৰ কৰিবলৈ আৰু সুখ-শান্তি প্ৰদান কৰিবলৈ প্ৰাৰ্থনাৰূপে গোৱা হয়।

এইটো শ্ৰীকৃষ্ণৰ সৌন্দৰ্য, গুণ আৰু লীলাৰ মাধুৰ্য্যক প্ৰতিটো শাৰীতে ‘মধুৰ’ শব্দৰে বৰ্ণনা কৰা আঠটা শ্লোকৰ এক ভক্তিমূলক ৰচনা।

এই আৰতীটো হৈছে ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ ৰূপ, সৌন্দৰ্য্য আৰু লীলাৰ বৰ্ণনা কৰা এক ভক্তিমূলক গীত। ইয়াত কৃষ্ণৰ মূৰ্তিৰ সৈতে জড়িত বিভিন্ন চিহ্ন, যেনে ময়ূৰপুচ্ছ, বেণু, আৰু ফুলৰ মালা আদিৰ উল্লেখ আছে, লগতে তেওঁৰ ভক্তসকলৰ প্ৰতি থকা কৰুণা আৰু দয়াৰ কথাও কোৱা হৈছে।

এই স্তোত্ৰটো ভগৱান বিষ্ণুৰ বিভিন্ন অৱতাৰ, বিশেষকৈ শ্ৰীকৃষ্ণ আৰু শ্ৰীৰামচন্দ্ৰৰ নাম আৰু গুণৰ স্তুতি। ইয়াত তেওঁলোকৰ প্ৰতি ভক্তি প্ৰকাশ কৰা হৈছে।

এইটো এটা সৰল ভক্তিমূলক নাম-কীৰ্তন, য'ত ভগৱান কৃষ্ণৰ বিভিন্ন নাম—গোবিন্দ, গোপাল, ৰাধাৰমণ—বাৰে বাৰে উচ্চাৰণ কৰা হৈছে।