গুৰু অৰ্জন দেৱৰ শ্বহীদী

গুৰু অৰ্জন দেৱ শিখ ধৰ্মৰ পঞ্চম গুৰু আছিল, আৰু তেওঁৰ জীৱন আৰু মৃত্যু শিখ ইতিহাসৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অধ্যায়। তেওঁৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ কাম আছিল শিখ ধৰ্মৰ পবিত্ৰ গ্ৰন্থ আদি গ্ৰন্থ সংকলন কৰা। তেওঁ পূৰ্বৰ গুৰুসকলৰ বাণী, নিজৰ ৰচনা, আৰু হিন্দু আৰু মুছলমান সংগীতকাৰসকলৰ (ভক্তি আন্দোলনৰ) ৰচনা একত্ৰিত কৰি এই গ্ৰন্থখন সংকলন কৰিছিল। এই কামে শিখ ধৰ্মক এক সুকীয়া আৰু সংগঠিত ধৰ্ম হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰাত সহায় কৰিছিল।

তেওঁৰ সময়ত, সম্ৰাট জাহাংগীৰৰ অধীনত মোগল সাম্ৰাজ্য শাসনাধীন আছিল। গুৰু অৰ্জন দেৱৰ জনপ্ৰিয়তা আৰু শিখ ধৰ্মৰ বৃদ্ধিয়ে মোগল শাসকসকলৰ সন্দেহ জন্মাইছিল। তেওঁক ৰাজনৈতিক বিদ্ৰোহৰ অভিযোগত অভিযুক্ত কৰা হৈছিল, যদিও এই অভিযোগসমূহৰ কোনো স্পষ্ট প্ৰমাণ নাছিল। বহুতে বিশ্বাস কৰে যে গুৰু অৰ্জন দেৱে মোগল সিংহাসনৰ প্ৰতিৰোধী শক্তি, যেনে খুছৰু মিৰ্জাক সমৰ্থন কৰিছিল বুলি সন্দেহ কৰা হৈছিল।

গুৰু অৰ্জন দেৱক গ্ৰেপ্তাৰ কৰি লাহোৰলৈ আনি অত্যাচাৰ কৰা হৈছিল। তেওঁক অতি গৰম দিনত জ্বলন্ত তাপত বহুৱাই ৰখা হৈছিল, আৰু তেওঁৰ ওপৰত উতলা পানী ঢালি দিয়া হৈছিল। এই অত্যাচাৰৰ সময়তো তেওঁ অটল আছিল আৰু ঈশ্বৰৰ নাম জপি আছিল। তেওঁৰ শৰীৰত এই অত্যাচাৰ সহ্য কৰিব নোৱাৰি তেওঁৰ মৃত্যু হৈছিল। এই ঘটনাক শিখ ইতিহাসত 'শ্বহীদী' (বলিদান) বুলি কোৱা হয়।

গুৰু অৰ্জন দেৱৰ এই বলিদানে শিখ ধৰ্মত এক গভীৰ প্ৰভাৱ পেলাইছিল। এই ঘটনাই শিখসকলক ধৰ্মীয় অত্যাচাৰৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিৰোধৰ বাবে এক নতুন প্ৰেৰণা দিছিল। তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত, শিখ ধৰ্মত এক সামৰিক আৰু ৰাজনৈতিক শক্তি হিচাপে বিকশিত হোৱাৰ প্ৰৱণতা বৃদ্ধি পাইছিল। তেওঁৰ পুত্ৰ গুৰু হৰগোবিন্দে শিখসকলক সামৰিকভাৱে সংগঠিত কৰিছিল, আৰু এই পৰম্পৰাই পিছলৈ খালছা পন্থৰ জন্ম দিছিল।

গুৰু অৰ্জন দেৱৰ জীৱন আৰু মৃত্যু শিখ ধৰ্মৰ ইতিহাসত এক মাইলৰ খুঁটি। তেওঁৰ সংকলিত আদি গ্ৰন্থখন আজিও শিখসকলৰ পবিত্ৰ গ্ৰন্থ হিচাপে পূজা কৰা হয়। তেওঁৰ বলিদানৰ কাহিনীয়ে ধৰ্মীয় স্বাধীনতা আৰু ন্যায়ৰ বাবে সংগ্ৰামৰ এক প্ৰেৰণা হিচাপে জীয়াই আছে।