ကက္ကဋဇာတ်

ပါဠိပိဋကတ်ရှိ ဇာတ်တော် အမှတ် ၂၆၇ ကို ဘုရားရှင်က စာဝတ္ထီမြို့မှ မြေရှင်တစ်ဦး၏ ဇနီးအကြောင်း ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။ ဓားပြများက သူ့ခင်ပွန်း၏ အသက်ကို ခြိမ်းခြောက်သောအခါ၊ ခင်ပွန်းကို သတ်ခံရခြင်းထက် မိမိ၏ အသက်ကို စွန့်ရန် ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။ ထိုသစ္စာ အလွန်ပြည့်စုံသောကြောင့် ဓားပြများက သူ့ကို မထိခိုက်စေဘဲ လွှတ်ပေးခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့သော သစ္စာတရားသည် လောကတွင် အသစ်အဆန်း မဟုတ်ကြောင်း ပြရန်အလို့ငှာ၊ ဘုရားရှင်သည် ဆင်မိဖုရား၏ ရှေးဟောင်းဇာတ်ကို အမှတ်ရတော်မူခဲ့သည်။ ထိုဆင်မ၏ သစ္စာတရားက ရိုးရိုးအင်အားဖြင့် မလွတ်နိုင်သော ခင်ပွန်းကို တစ်ချိန်က ကယ်တင်ခဲ့သည်။

ဟိမဝန္တာ တောတောင်အတွင်း၌ ကုလိရဒဟ ဟုခေါ်သော ကျယ်ပြန့်သည့် တောင်ကြားရေအိုင်ကြီး ရှိသည်။ ထိုအိုင်ကို နက်နဲသော အောက်ခြေတွင် နေထိုင်သည့် ကြီးမားသော ပုစွန်ကြီး၏ အမည်ဖြင့် ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။ ထိုသတ္တဝါ၏ အခွံသည် ပွတ်သပ်ထားသော ကြေးနီကဲ့သို့ တောက်ပြောင်ပြီး၊ ၎င်း၏ ညှပ်လက်များက ရေထဲသို့ အလွန်ကျော်လွန်ဝင်ရောက်သော တိရစ္ဆာန်တိုင်းကို ဖမ်းဆုပ်ကာ အောက်သို့ ဆွဲချနိုင်သည်။ ရေချိုးရန် လာသော ဆင်၊ ကျွဲ နှင့် အခြား သတ္တဝါများသည် ထိုအိုင်၏ အမည်ကို အထူးမစဉ်းစားကြဘဲ၊ အမည်ရှင် ပုစွန်ကြီးက ၎င်း၏ အမည်ကို သက်သေပြရန် ရွေးချယ်သည့်နေ့ ရောက်လာသည်အထိ ဆက်လက်နေခဲ့ကြသည်။

ဘုရားလောင်းသည် ဆင်အုပ်ကြီးကို ဦးဆောင်သော ကြီးမားသည့် ဆင်ထီးကြီး အဖြစ် ဖွားမြင်ခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ဘေးတွင် တစ်ခဏမျှ မခွာသော သစ္စာရှိ မယားတစ်ဦး ရှိခဲ့သည်။ တစ်နေ့တွင် ဆင်အုပ်သည် ကုလိရဒဟသို့ ဆင်းသက်ပြီး ရေသောက်ရန်နှင့် ရေချိုးရန် ရောက်လာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ကြမ်းပင်များအောက်တွင် မည်သည့်အရာ ဖုံးကွယ်နေသည်ကို ဘာမျှ သတိမထားမိဘဲ ရေတိမ်ထဲသို့ ဝင်ကြလေသည်။

ပုစွန်၏ ကြီးမားသော ညှပ်လက်သည် အကြောင်းမဲ့ ထွက်လာပြီး ဘုရားလောင်း၏ ခြေထောက်ကို ဝန်းရံကာ ညှပ်ထားလိုက်သည်။ ထိုညှပ်ချက်သည် မည်သို့ ရုန်းကန်သော်လည်း မလျော့နိုင်ဘဲ၊ ၎င်း လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားလေ၊ ပုစွန်သည် ၎င်းကို ပို၍ နက်နက် စွဲကပ်လေ ဖြစ်သည်။ အုပ်စု၏ ကျန်ဆင်များသည် ခေါင်းဆောင်၏ ဒုက္ခကို ကြည့်ပြီး ကြောက်လန့်ကာ ရေမှ ထွက်ပြေးပြီး တောအုပ်ထဲသို့ ပျံ့လွင့်သွားကြသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ဘုရားလောင်းကို၊ ၎င်းတို့နောက်သို့ လိုက်ရန် ငြင်းဆန်သော ဆင်တစ်ကောင်တည်းနှင့်သာ ကျန်ခဲ့စေသည်။

ဘုရားလောင်း၏ မယားသည် သူ့ကိုယ်သူ ကယ်ရန်နှင့် ၎င်းကို ကံကြမ္မာအတိုင်း ထားခဲ့ရန် ဘုရားလောင်းက တောင်းဆိုသော်လည်း၊ ရေဘေးတွင် ခိုင်ခိုင်မြဲမြဲ ရပ်တည်နေသည်။ ၎င်းသည် အခြားအုပ်စုက နားမလည်နိုင်သည့်အရာကို နားလည်သည်: ရိုင်းစိုင်သော အင်အားသည် ရှိပြီးသား ပျက်ကွက်ပြီဖြစ်ပြီး၊ ယခု သူ့ကို လွတ်မြောက်စေနိုင်ရန် အခွင့်အလမ်းရှိသည်မှာ နည်းလမ်းအမျိုးအစား တစ်မျိုးတည်းသာ ဖြစ်သည်။

ပုစွန်နှင့် ကိုယ်တိုင် မတိုက်ခိုက်ဘဲ၊ ဆင်မသည် ပုစွန်ကို ဂရုတစိုက် ရွေးချယ်ထားသော ချိုသာသည့် စကားများဖြင့် ပြောဆိုခဲ့သည်။ ၎င်း၏ အရွယ်အစားနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာကို မယှဉ်နိုင်သော မင်းတစ်ပါးဟု ချီးမွမ်းပြီး၊ သူ့ခင်ပွန်းအစား ကိုယ်တိုင်ကို ထိုကဲ့သို့ ခမ်းနားသော သတ္တဝါအတွက် ပို၍ သင့်လျော်သည့် ဆုလာဘ်အဖြစ် ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။ သတ္တဝါအများစုက ကြောက်ရွံ့ရုံသာ ရှိသော ၎င်း၏ ပုံသဏ္ဍာန်အတွက် ထိုသို့သော ချီးမွမ်းစကားကို မကြုံဖူးသော ပုစွန်သည် ထိုချော့မော့မှုကြောင့် အလွန်ကျေနပ်ကာ၊ ဘုရားလောင်း၏ ခြေထောက်ကို ညှပ်ထားသော ညှပ်လက်ကို လျော့ချလိုက်သည်။ ၎င်းက ပေးခဲ့သော အခွင့်အလမ်းကို ဂရုမပြုမိချေ။

ခြေထောက် လွတ်သွားသည်နှင့် ဘုရားလောင်းသည် ထမတ်ထကာ ၎င်း၏ ကိုယ်အလေးချိန်အပြည့်ကို ပုစွန်၏ အခွံပေါ်သို့ ဖိချလိုက်သည်။ အခွံသည် ထိုနေရာ၌ပင် ကွဲအက်ကာ၊ ဆင်တစ်ကောင်မျှ မှတ်မိနိုင်သည့်အချိန်ကတည်းက ရေအိုင်ကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သော အန္တရာယ်သည် ပြီးဆုံးသွားသည်။ ပုစွန်၏ ကျိုးပဲ့နေသော ညှပ်လက်နှစ်ချောင်းမှ ထိုဒေသလူများက နောက်ပိုင်းတွင် အနက နှင့် အလမ္ဗရ ဟု ခေါ်သော ကြီးမားသည့် ဒရမ်များကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုဒရမ်များသည် ရေအိုင်ကို တစ်ချိန်က အုပ်ချုပ်ခဲ့သော သတ္တဝါ၏ အမြဲတမ်းကျန်ရစ်သော အမှတ်တရအဖြစ် မျိုးဆက်အဆက်ဆက် ထိန်းသိမ်းခဲ့ကြသည်။

ပုစွန်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ရွေးချယ်မည့်အစား ချီးမွမ်းရန် ဆင်မ၏ ရွေးချယ်မှုသည် အားနည်းချက် မဟုတ်ပါ။ ၎င်း၏ ကျန်ရှိသည့် တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာကို ထိထိရောက်ရောက် ဆုံးဖြတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ခင်ပွန်း၏ ကိုယ်ပိုင် အင်အားအားလုံးသည် မျက်နှာပြင်အောက်ဝေးဝေးတွင် ကျောက်နှင့် ရွှံ့ထဲ ခိုင်ခိုင်မြဲမြဲ စွဲကပ်နေသော ညှပ်ချက်ကို ဆန့်ကျင်၍ ပျက်ကွက်ပြီးဖြစ်သည်။ အင်အားက အင်အားနှင့် တိုက်ဆိုင်ပြီး ရှုံးနိမ့်သည့်နေရာ၌၊ အခြားအမျိုးအစားရှိ အင်အား၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဖမ်းဆုပ်သူ ကြားလိုသည့်စကားကို တိကျစွာ ပြောဆိုနိုင်သော သည်းခံခြင်းသည်၊ ရုန်းကန်မှု တစ်ခုမျှ မဖွင့်နိုင်သော တံခါးတစ်ခုကို ဖွင့်ပေးနိုင်သည်။

ဇာတ်ပြီးဆုံးချိန်၌ ဘုရားရှင်က ထိုသစ္စာရှိ ဆင်မကို စာဝတ္ထီမြို့မှ မြေရှင်၏ ဇနီးနှင့် ဆက်စပ်ကြောင်း ဖော်ပြတော်မူသည်။ ခင်ပွန်း၏ အသက်အတွက် အရာရာကို စွန့်စားရန် တူညီသော စိတ်ဆန္ဒသည်၊ အင်အားသော်လည်းကောင်း အရေအတွက်သော်လည်းကောင်း ၎င်းကို ကယ်တင်ရန် မလုံလောက်သော ရေအိုင်တွင်၊ လုံးဝ မတူသော ပုံစံဖြင့် ရှိပြီးသား ဖြစ်ကြောင်း ဘုရားရှင် ပြတော်မူသည်။ မယား၏ မထွက်ခွာရန် ငြင်းဆန်ခြင်းနှင့် ရှေ့တွင် ရှိသော အန္တရာယ်နှင့် ကိုက်ညီစေရန် ၎င်း ရှာတွေ့ခဲ့သော စကားများသာလျှင် လုံလောက်ခဲ့သည်။