မံသဇာတ်

ဤဇာတ်တော်သည် ပါဠိတော်မှ ဖြစ်ပြီး ဘုရားရှင်က ရှင်သာရိပုတ္တရာနှင့် ဆိုင်သည့် အကြောင်းအရာဖြင့် ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။ နာမကျန်းသူများအတွက် ဆေးဖက်ဝင်သော အစာကို တောင်းခံနေသော ရဟန်းတော်များသည် ရိုသေ၍ ချစ်ခင်ဖွယ် တောင်းခံသော နည်းလမ်းသည် ကြမ်းတမ်းသော သို့မဟုတ် အမိန့်ပေး၍ တောင်းခံသော နည်းလမ်းထက် အထူးပင် အောင်မြင်မှု ပိုများကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ ဤအမှန်တရားသည် ယခင်ဘဝ၌လည်း မှန်ကန်ခဲ့ကြောင်း ပြသရန် ဘုရားရှင်သည် ဗာရာဏသီသို့ သွားသော လမ်းတွင် တွေ့ခဲ့သည့် လူငယ်လေးဦးနှင့် မုဆိုးတစ်ဦး၏ အကြောင်းကို ဆိုပြတော်မူခဲ့သည်။

ထိုအတိတ်ဘဝ၌ မုဆိုးတစ်ဦးသည် အဝေးရှိ တောင်ခြေဒေသများမှ သမင်အသားကို ယူဆောင်လာပြီး ဗာရာဏသီ၏ ဈေးများတွင် ရောင်းချကာ အသက်မွေးခဲ့သည်။ နေ့လည်ခင်းတစ်ရက်တွင် ထိုသူ၏ အလေးများစွာ တင်ထားသော လှည်းသည် လမ်းမကြီးပေါ်တွင် ဆင်းလာခဲ့ရာ ထိုအချိန်တွင်ပင် ဗောဓိသတ်နှင့် ငယ်ရွယ်သော အဖော်သုံးဦးသည်လည်း ထိုလမ်းပေါ်တွင် လျှောက်နေကြသည်။ သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီသည် မိမိတို့ စားပွဲအတွက် အသား အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု တောင်းခံလိုကြသည်။

ပထမလူငယ်သည် လှည်းထံသို့ ချဉ်းကပ်ကာ ယဉ်ကျေးမှု တစ်စုံတစ်ရာ မပါဘဲ ကြမ်းတမ်းစွာ မိမိ၏ အစိတ်အပိုင်းကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။ မုဆိုးက နွားများကို ရပ်စေပြီး သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ကာ၊ သူ၏ စကားကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းပြီး ရိုင်းစိုင်းသော စကားကို ပြောသူအတွက် တန်ဖိုးမရှိသော အစိတ်အပိုင်းသာ ရမည်ဟု ဖြေကြားခဲ့သည်။ ထို့နောက် မာကျောသော အရွတ်နှင့် အရိုးကို သူ့ထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

ဒုတိယလူငယ်သည် ချဉ်းကပ်ကာ မုဆိုးကို အစ်ကိုဟု ခေါ်ဆိုပြီး သမင်အသား အစိတ်အပိုင်းကို နူးညံ့စွာ တောင်းခံခဲ့သည်။ မုဆိုးက ညီအစ်ကိုတို့သည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုတည်း၏ အဆစ်များကဲ့သို့ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို မျှဝေကြသည်ဟု ဖြေကြားပြီး၊ ခေါ်ဆိုသံ၏ နွေးထွေးမှုနှင့် ကိုက်ညီစွာ အသား ပြည့်ဝ ခိုင်မာသော ပေါင်သား အဆစ်တစ်ခုကို ပေးလှူခဲ့သည်။

တတိယလူငယ်သည် မုဆိုးကို ဖခင်ဟု ခေါ်ဆိုပြီး ထိုနွေးထွေးမှုအတိုင်းပင် အစိတ်အပိုင်းကို တောင်းခံခဲ့သည်။ မုဆိုးက ဖခင်ဟူသော အမည်သည် အခြားမည်သည့် အမည်ထက်မဆို ပို၍ နက်နဲသော မေတ္တာကို နိုးထစေသည်ဟု ဖြေကြားခဲ့သည်။ သူသည် လူငယ်အား ရွေးချယ်ထားသော ရင်သားအသားကောင်းနှင့် နူးညံ့သော အဆီကို ပေးလှူခဲ့သည်။ ထိုလက်ဆောင်သည် ၎င်းကို ခေါ်ဆိုခဲ့သည့် စကား၏ နူးညံ့မှုနှင့် ကိုက်ညီခဲ့သည်။

ဗောဓိသတ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ရှေ့သို့ ချဉ်းကပ်ကာ စစ်မှန်သော ယဉ်ကျေးမှုဖြင့် ဦးချပြီး၊ မုဆိုးကို ယုံကြည်ရသော မိတ်ဆွေဟု ရိုးရှင်းစွာ ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။ သူ၏ ခရီးတွင် ကံကောင်းကြောင်း ဆုတောင်းပေးပြီးနောက် မုဆိုး ပေးနိုင်သော အစိတ်အပိုင်းကို တောင်းခဲ့သည်။ မုဆိုးသည် ယခင်တောင်းဆိုမှုများ ဖြစ်စေခဲ့သည်ထက် ပို၍ စိတ်ထိခိုက်ခဲ့သည်။ သူသည် ကြိုးဆွဲကို ချလိုက်ပြီး၊ လောက၌ စစ်မှန်သော မိတ်ဆွေထက် မြတ်သည့်အရာ မရှိကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။ မိတ်ဆွေနှစ်ဦးကြားတွင် ခွဲခြားသော မျဉ်းကြောင်း သို့မဟုတ် ဆုပ်ကိုင်ထားသော ပိုင်ဆိုင်မှု မရှိသင့်ကြောင်းလည်း ဆိုခဲ့သည်။ သူသည် ဗောဓိသတ်အား လှည်းတစ်စီးလုံး၊ ထိုလှည်းပေါ်ရှိ သမင်အသား၊ ထိုလှည်းကို ဆွဲသော နွားများကို ပေးလှူခဲ့သည်။

ဗောဓိသတ်သည် မုဆိုး၏ လက်ဆောင်ကို ကျေးဇူးတင်စွာ လက်ခံပြီး၊ သူ့ကို ဧည့်သည်ကြီးအဖြစ် အိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကာ သမင်အသား၏ တန်ဖိုးထက် များစွာ ပိုသော ဥစ္စာဖြင့် ဆုချခဲ့သည်။ မုဆိုး၏ ကိုယ်တိုင် ရက်ရောမှုကို အသိအမှတ်ပြု၍ ဗောဓိသတ်သည် ဓမ္မကို နူးညံ့စွာ ဟောကြားခဲ့သည်။ ထိုနေ့၏ ဖလှယ်မှုကြောင့် နှလုံးသား နူးညံ့နေပြီဖြစ်သော မုဆိုးသည် မိမိ၏ လေးကို ချထားကာ သတ္တဝါ၏ အသက်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းအပေါ် မှီခိုရန် မလိုအပ်သော ဘဝဆီသို့ လှည့်ခဲ့သည်။

နေ့လည်ခင်း တစ်ခုလုံးတွင် မုဆိုး၏ လှည်းသို့မဟုတ် ၎င်းအတွင်းရှိ သမင်အသား တစ်ခုမျှ မပြောင်းလဲခဲ့ပါ။ အကြိမ်တိုင်း ပြောင်းလဲသွားသည်မှာ တောင်းဆိုသော နည်းလမ်းတစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်သည်။ လူငယ်တစ်ဦးစီသို့ ပြန်ပေးသော အစိတ်အပိုင်းသည် ထိုနည်းလမ်းကို အလွန်တိကျစွာ ထင်ဟပ်ခဲ့သဖြင့်၊ ရလဒ်လေးခုကို ပေါင်းကြည့်လျှင် ကံကောင်းမှု လေးခုကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ၊ စကားသည် ၎င်းအပေါ် ပြန်လာသော အရာကို မည်သို့ ပုံဖော်သည်ဆိုသည့် တစ်ခုတည်းသော တသမတ်တည်း နိယာမတစ်ခုကဲ့သို့ ဖတ်ရသည်။

ဇာတ်အပိုင်း အဆုံးတွင် ဘုရားရှင်သည် ထိုရှေးလမ်းမှ မုဆိုးကို ရှင်သာရိပုတ္တရာဖြစ်ကြောင်း ဖော်ထုတ်တော်မူသည်။ တစ်ချိန်က မသိသော သူတစ်ဦး၏ အသားတောင်းခံမှုကို လှည်းတစ်စီးလုံး လက်ဆောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲစေခဲ့သည့် ထိုအရည်အသွေးသည်၊ ကိုယ်တော်၏ ထိပ်ဆုံးတပည့်တော်တွင် အကူအညီတောင်းရန် လာသော သတ္တဝါတိုင်းအပေါ် ယခုတိုင် ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း ပြတော်မူသည်။ တောင်းဆိုချက်သည် သမင်အသား အစိတ်အပိုင်းဖြစ်စေ၊ နာမကျန်းသူအတွက် ဆေးဝါးဖြစ်စေ ကွာခြားမှု မရှိပေ။

ဆေးဝါးကို နူးညံ့စွာ တောင်းခံခြင်းဖြင့် မိမိတို့ အောင်မြင်ခဲ့ဖူးသော ဤဇာတ်ကို စတင်ဖော်ပြခဲ့သည့် ရဟန်းတော်များသည် နောက်ထပ် ဆွဲဆောင်ရန် မလိုအပ်ခဲ့ပေ။ သမင်အသား လှည်းတစ်စီးလုံးသည် ရွေးချယ်ထားသော စကားလုံးတစ်လုံးတည်းကိုသာ တုံ့ပြန်ခဲ့ကြောင်း သူတို့ ကြားသိခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ မုဆိုးသည် လူငယ်တစ်ဦးစီအား ပေးခဲ့သည်မှာ အမှန်တကယ်တွင် အသားနှင့် မသက်ဆိုင်ပေ၊ ၎င်းသည် တစ်ဦးစီ သူ့ထံချဉ်းကပ်ရာ နည်းလမ်းကို ထင်ဟပ်သော မှန်ပြင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဘုရားရှင်သည် ထိုမှန်ပြင်ကို တရားတော်တစ်ခုလုံးအဖြစ် ထားခဲ့ပြီး၊ နားထောင်သူများသည် လေးမျိုးထဲမှ တစ်နေရာရာတွင် မိမိတို့၏ တောင်းဆိုချက်များကို မှတ်မိနိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်တော်မူခဲ့သည်။