မာန္ဓာတ်ဇာတ်တော်

ဘုရားရှင်သည် ဇေတဝန်ကျောင်းတွင် သီတင်းသုံးစဉ် ရဟန်းဘဝမှ ပြန်လည်ထွက်ခွာရန် စိတ်ဝင်စားနေသော ရဟန်းတစ်ပါးအကြောင်း ဤဇာတ်ကို ဟောကြားတော်မူသည်။ သာဝတ္ထိပြည်တွင် ဆွမ်းခံသွားစဉ် ထိုရဟန်းသည် ခန့်ညားစွာ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးကို မြင်ပြီး ချစ်ခင်တပ်မက်မိသည်။ အခြားရဟန်းများက သူ့ကို တရားစခန်းဆောင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ဘုရားရှင်အား သူသည် လမ်းလွဲနေပြီဖြစ်ကြောင်း တင်ပြကြသည်။ ဘုရားရှင်က မှန်သလား ဟု မေးတော်မူရာ၊ ရဟန်းက မှန်ကြောင်း ဖြေကြားသည်။ ပါဠိတော်၏ ဇာတကအဋ္ဌကထာတွင် ဤဇာတ်ကို အမှတ် ၂၅၈ မာန္ဓာတ်ဇာတ် အဖြစ် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

ဘုရားရှင်က ဤမက်မောမှုသည် အိမ်ထောင်သက်ဝင် ဘဝတွင်ပင် မပြည့်စုံနိုင်ကြောင်း မိန့်တော်မူသည်။ ထိုဆန္ဒကို သမုဒ္ဒရာနှင့် နှိုင်းယှဉ်တော်မူသည်၊ အဘယ်အရာမျှ ဖြည့်၍ မရနိုင်သော ပင်လယ်ဖြစ်သည်။ ရှေးကာလက စကြဝတ္တေးမင်းမြတ်များသည် ကျွန်းနှစ်ထောင်ပါသော ကမ္ဘာမြေ မဟာကျွန်းလေးကျွန်းကို စိုးစံခဲ့ကြသော်လည်း တဏှာကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ကြောင်း သတိပေးတော်မူသည်။ အချို့သည် စာတုမဟာရာဇိကာ နတ်ပြည်ကိုပင် အုပ်စိုးခဲ့ကြပြီး၊ အချို့သည် တာဝတိံသာနတ်ပြည်၌ နတ်မင်းများ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ သို့ရာတွင် ၎င်းတို့သည် မပြည့်ဝဘဲ သေဆုံးခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ရှေးဟောင်းဇာတ်တစ်ပုဒ်ကို ဟောကြားတော်မူသည်။

အစဉ်အဆက် ရှေးကာလ ဤလောက၏ အစောပိုင်းကာလ၌ မဟာသမ္မတ အမည်ရှိသော မင်းတစ်ပါး ရှိခဲ့သည်။ သူ၏သားမှာ ရောဇ၊ ရောဇ၏သားမှာ ဝရောဇ၊ ဝရောဇ၏သားမှာ ကလျာဏ၊ ကလျာဏ၏သားမှာ ဝရကလျာဏ၊ ဝရကလျာဏ၏သားမှာ ဥပုသ် ဖြစ်သည်။ ဥပုသ်၏သားမှာ မာန္ဓာတ် ဖြစ်သည်။ မာန္ဓာတ်သည် ရတနာခုနစ်ပါးနှင့် ဣဒ္ဓိတန်ခိုး လေးပါးကို ပြည့်စုံစွာ ရရှိထားပြီး မဟာမင်းကြီး ဖြစ်သည်။

မာန္ဓာတ်သည် ဘယ်လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ညာလက်ဖြင့် ထိလိုက်သောအခါ ဒူးဆစ်အထိ ရတနာခုနစ်မျိုး မိုးရွာကျလာသည်။ ကောင်းကင်တွင် နတ်ပြည်မိုးတိမ် ထနေသည်နှင့် တူသည်။ သူသည် ထိုမျှ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှသည်။ နှစ်ပေါင်း ရှစ်သောင်း လေးထောင် သူသည် မင်းသား ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုမျှပင် အုပ်ချုပ်ရေးတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ထိုမျှပင် နောက်ထပ် စကြဝတ္တေးမင်းအဖြစ် စိုးစံခဲ့ပြီး၊ သူ၏ အသက်တာသည် ရေတွက်၍ မရနိုင်သော ကမ္ဘာကြီးများ ကာလတိုင်အောင် တည်ခဲ့သည်။

တစ်နေ့တွင် သူသည် ဆန္ဒတစ်ခုကို ပြည့်စုံစေနိုင်ခြင်း မရှိဘဲ မကျေနပ်သော လက္ခဏာများ ပြသခဲ့သည်။ အမတ်ဝန်များက အဘယ်ကြောင့် စိတ်ပျက်နေသနည်းဟု မေးမြန်းကြသည်။ သူက ၎င်း၏ ကုသိုလ်ကံစွမ်းအားကို စဉ်းစားသောအခါ ဤနိုင်ငံတော်သည် သေးငယ်သည်ဟု ထင်ရကြောင်း၊ အဘယ်နေရာသည် ဆန္ဒရှိအပ်သနည်းဟု မေးလိုကြောင်း ပြန်ဖြေသည်။ ၎င်းတို့က နတ်ပြည်ဟု ဖြေကြားကြသည်။ သူသည် ရှေ့မှ စကြဝတ္တေးရတနာကို လှိမ့်ပြီး၊ ဝန်ထမ်းများနှင့်အတူ စာတုမဟာရာဇိကာ နတ်ပြည်သို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။

မဟာရာဇ်လေးပါးတို့သည် နတ်ဗိုလ်ပေါင်းများစွာနှင့်အတူ နတ်ပန်းနှင့် နံ့သာများ ဆောင်ယူလာ၍ သူ့ကို ကြိုဆိုကြသည်။ သူတို့သည် သူ့ကို မိမိတို့ နတ်ပြည်သို့ ပို့ဆောင်ပြီး အုပ်ချုပ်ခွင့်ကို ပေးအပ်ခဲ့ကြသည်။ သူသည် ထိုနေရာတွင် ကြာမြင့်စွာ အုပ်စိုးခဲ့သော်လည်း ထိုနတ်ပြည်တွင်ပင် တဏှာကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်ခြင်း မရှိဘဲ၊ မကျေနပ်မှုကြောင့် ဖျားနာသူကဲ့သို့ မြင်ရစပြုသည်။ မဟာရာဇ်လေးပါးက အဘယ်ကြောင့် မကျေနပ်သနည်းဟု မေးကြပြီး၊ သူက ထိုထက် ပိုလှသော နေရာ အဘယ်နည်းဟု မေးသည်။ ၎င်းတို့က ကိုယ်တို့သည် ကျွန်ကဲ့သို့ ဖြစ်ကြပြီး၊ တာဝတိံသာနတ်ပြည်သည် ထိုထက်ပင် ပိုလှသည်ဟု ဖြေကြားကြသည်။

မာန္ဓာတ်သည် စကြဝတ္တေးရတနာကို ထပ်မံလှိမ့်ကာ ဝန်ထမ်းများနှင့်အတူ တာဝတိံသာနတ်ပြည်သို့ ဦးတည်ခဲ့သည်။ နတ်မင်း သိကြားသည် ပန်းနှင့် နံ့သာများဖြင့် သူ့ကို ကြိုဆိုကာ လမ်းပြခဲ့သည်။ မင်းကြီးသည် နတ်များကြား ချီတက်နေစဉ်၊ သူ၏ အကြီးဆုံးသားသည် စကြဝတ္တေးရတနာကို ယူ၍ လူ့ပြည်လမ်းသို့ ပြန်လည်ခဲ့သည်။ သိကြားသည် မာန္ဓာတ်ကို မိမိနတ်ပြည်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး၊ မိမိ၏ နိုင်ငံ၏ ထက်ဝက်ကို သူ့အား ပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် နှစ်ပါးလုံး အတူတကွ အုပ်ချုပ်ခဲ့ကြသည်။

အချိန်ကာလ ကုန်လွန်လာပြီး ထိုသိကြား၏ အသက်တာ ကုန်ဆုံးသွားကာ လူ့ပြည်တွင် ထပ်မံ မွေးဖွားလာသည်။ အခြားသိကြားတစ်ပါး ကြီးပြင်းလာပြီး အုပ်ချုပ်ကာ၊ ၎င်း၏ အသက်ကို နေထိုင်ပြီး လူ့ပြည်တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ ဤနည်းဖြင့် သိကြား ၃၆ ပါး တစ်ပါးပြီးတစ်ပါး ဆက်ဆက် လာခဲ့ပြီး၊ မာန္ဓာတ်မှာမူ အမတ်များ ဝန်းရံလျက် အုပ်ချုပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ အချိန် ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ဆန္ဒ၏ အား ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။

မာန္ဓာတ်က စိတ်ထဲတွင် တစ်ဝက်နိုင်ငံသည် မိမိအတွက် အသုံးမဝင်ဟု တွေးခဲ့ပြီး၊ သိကြားကို ဖျက်ဆီးကာ တစ်ယောက်တည်း အုပ်ချုပ်မည်ဟု ကြံစည်သည်။ သို့သော် ထိုသို့ ပြုလုပ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပါ။ ကျမ်းဂန်က သူ၏ လောဘနှင့် ဆန္ဒကို သူ၏ ကံဆိုးခြင်း၏ အမြစ်ဟု ဆိုသည်။ သူ၏ စွမ်းအားများ ကုန်ခမ်းလာပြီး အိုမင်းခြင်း ရောက်လာသည်။ နတ်ပြည်တွင် လူ့ခန္ဓာ မပြိုကွဲနိုင်သောကြောင့်၊ သူသည် နတ်ပြည်မှ ကျရောက်ပြီး ဥယျာဉ်တစ်ခုတွင် ဆင်းသက်ခဲ့သည်။

ဥယျာဉ်စောင့်သည် ရာဇဝင်မိသားစုအား အကြောင်းကြားခဲ့ပြီး၊ သူတို့က လာရောက်၍ ဥယျာဉ်တွင် သူ၏ အနားယူရာ နေရာ ပြင်ဆင်ပေးခဲ့ကြသည်။ သူသည် ပင်ပန်းပြီး အားနည်းစွာ ထိုနေရာတွင် လဲလျောင်းနေခဲ့သည်။ အမတ်များက သူ့ထံမှ မည်သည့် စကားကို ယူဆောင်ရမည်နည်းဟု မေးကြသည်။ သူက လူတို့အား သတင်းတစ်ခု ယူဆောင်ပေးရန် ပြောသည်။ ထိုသတင်းတွင် မင်းများ၏ မင်းကြီး မာန္ဓာတ်သည် ကမ္ဘာမြေ၏ လေးမျက်နှာနှင့် ကျွန်းနှစ်ထောင်ကို စိုးစံခဲ့ကြောင်း ပါသည်။ သူသည် စာတုမဟာရာဇ်လေးပါး၏ လူထုကို ကြာမြင့်စွာ အုပ်စိုးခဲ့ပြီး၊ သိကြား ၃၆ ပါး၏ သက်တမ်းအတွင်း နတ်ပြည်ရှင်ဘုရင် ဖြစ်ခဲ့ကြောင်းလည်း ပါသည်။ ယခု သူသည် သေဆုံးပြီး လဲလျောင်းနေပြီ။ ဤစကားများနှင့်အတူ သူ သေဆုံးခဲ့ပြီး၊ မိမိ၏ ကံကျိုးအတိုင်း လားရာသို့ သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဘုရားရှင်သည် အပြည့်အဝ ဘုရားဖြစ်တော်မူ၍ ဂါထာများ ဟောကြားတော်မူသည်။ နေနှင့်လ ရွေ့သွားရာ နေရာတိုင်းသည် မာန္ဓာတ်၏ ကျွန်များ ဖြစ်ကြောင်း ဆိုကြသည်။ ကောင်းကင်မှ ဒင်္ဂါးများ မိုးရွာကျသော်လည်း ဆန္ဒကို ကျေနပ်စေနိုင်ခြင်း မရှိပါ။ ဆန္ဒသည် ဒုက္ခ ဖြစ်ပြီး၊ မငြိမ်သက်မှုသည် ပူပန်ခြင်း ဖြစ်သည်၊ ထိုအရာကို သိသူသည် ပညာရှိ ဖြစ်သည်။ လွမ်းဆွတ်မှု ရှိရာတွင် ပျော်ရွှင်မှုသည် တောင်ပံဖြန့်၍ ပျံသွားသည်၊ ထိုလွမ်းဆွတ်မှုသည် နတ်ပြည်ဆိုင်ရာ အရာများအတွက်ပင် ဖြစ်စေကာမူ။ ထို့ကြောင့် ပြီးပြည့်စုံသော ဗုဒ္ဓ၏ တပည့်တော်များသည် ဆန္ဒအားလုံးကို ချေမှုန်းရန် ကြိုးစားကြသည်။

ဘုရားရှင်သည် ဤဒေသနာကို အဆုံးသတ်တော်မူသောအခါ၊ အရိယသစ္စာလေးပါးကို ကြေညာတော်မူပြီး၊ ဤဇာတ်၏ ဘဝဆက်စပ်မှုကို ဖော်ပြတော်မူသည်။ သစ္စာများ အဆုံးတွင် လမ်းလွဲသွားသော ရဟန်းနှင့် အခြားများစွာသည် ပထမမဂ်၏ ဖိုလ်ကို ရရှိခဲ့ကြသည်။ ထိုဘဝတွင် ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင်သည် မဟာမင်းကြီး မာန္ဓာတ် ဖြစ်ခဲ့ကြောင်း ဘုရားရှင်က မိန့်တော်မူသည်။

ဤဇာတ်တော်သည် နားထောင်သူအား တိုင်းတာရန် အတိုင်းအတာတစ်ခုကို ပေးသည်။ ရတနာအားလုံးရှိ၍ ကမ္ဘာမြေနှင့် နတ်ပြည်ကို စိုးစံပြီး သိကြား၏ ထိုင်ခုံကို မျှဝေခဲ့သော လူတစ်ဦးသည်ပင် ငြိမ်သက်မှုကို မရနိုင်ခဲ့လျှင်၊ ပိုမိုစုဆောင်းခြင်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှု၏ အဖြေ မဟုတ်ပါ။ ဤဇာတ်တော်သည် ရဟန်းကို မထီမဲ့မြင် ပြုခြင်း မရှိ၊ မင်းကြီးကို အပြစ်တင်ခြင်းလည်း မရှိပါ။ အချက်အလက်များကိုသာ ကိုယ်တိုင် ပြောဆိုခွင့်ပေးသည်၊ တဏှာသည် ကျွေးမွေးခြင်းဖြင့် ကြီးပွားသည်၊ ထိုတဏှာကို နားလည်မှသာ လွတ်မြောက်ခြင်း ရရှိသည်။ ဝတ်ကို စွန့်လွှတ်လိုသော စိတ်ဖြင့် ဤသင်ခန်းစာသို့ လာခဲ့သော ရဟန်းသည် မိမိ၏ တဏှာကို ရှင်းလင်းစွာ ကြည့်ရှုရန် ဖိတ်ခေါ်မှုတစ်ခုအဖြစ် နားထောင်ခဲ့ပြီး၊ သူနှင့်အတူ နားထောင်ခဲ့သော အများအပြားက ပထမဖိုလ်ကို ရရှိခဲ့ကြသည်။