သူစိဇာတ်

ဇေတဝန်ကျောင်း၌ ရဟန်းတို့သည် ဘုရားရှင်၏ ဘာသာရပ်အမျိုးမျိုးတွင် ကျွမ်းကျင်မှုကို ဆွေးနွေးကြသည်။ ၎င်းထံ လာရောက်သော ဗြဟ္မဏ၊ ရသေ့၊ သူခိုး၊ နတ်များ အစရှိသော သတ္တဝါအမျိုးမျိုးကို ကိုယ်တော်က ပညာဖြင့် ဖျောင်းဖျ သွန်သင်ခဲ့ကြောင်း ဆွေးနွေးကြသည်။ သူတို့ရှိသမျှကို ၎င်းတို့၏ လိုအပ်ချက်နှင့် ကိုက်ညီသော ပညာဖြင့် ကြည်ညိုစေခဲ့သည်။ ဘုရားရှင်က ထိုကျွမ်းကျင်မှုသည် ဤဘဝတွင်သာ အသစ်မဟုတ်ကြောင်း မိန့်တော်မူပြီး ဤစွမ်းရည်သည် အလွန်ရှေးကာလကတည်းက ကိုယ်တော်တွင် ရှိခဲ့ကြောင်း ပြသရန် ဝေးလံသော ယခင်ဘဝမှ ဇာတက အမှတ် ၃၈၇ (ပါဠိကျမ်း) ကို ပြောပြတော်မူ၏။

ထိုရှေးကာလ၊ ဗာရာဏသီ၌ ဗြဟ္မဒတ်မင်း စိုးစံတော်မူစဉ်တွင် ဗောဓိသတ်သည် ကာသီ ဒေသ၏ ရွာတစ်ရွာတွင် ဆင်းရဲသော သတ္တုဆရာ၏ မိသားစုတွင် ဖွားမြင်ခဲ့သည်။ မနီးမဝေးတွင် သတ္တုဆရာ တစ်ထောင်၏ အိမ်ခြေ ရှိသော အလွန်ကြွယ်ဝသော ရွာတစ်ရွာ ရှိပြီး ထိုရွာကို မင်း၏ အနှစ်သက်ဆုံး အကြီးအကဲ သတ္တုဆရာ ခေါင်းဆောင်သည်။ သူ၏ သမီးသည် အလွန်ထူးခြားသော အလှအပရှိသဖြင့် ဝန်းကျင်ရွာမှ ခရီးသွားများက သူမ၏ ကျော်ကြားမှုကို နေရာတိုင်းတွင် ပြန့်ပွားစေခဲ့သည်။ ဗောဓိသတ်သည် မမြင်ဖူးသေးဘဲ သူမ၏ ကျော်ကြားမှုကြောင့်သာ သူမကို မယားပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သာမန်ပစ္စည်းများသည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဖြင့် ကျော်ကြားပြီးသော သတ္တုဆရာများအတွက် တန်ဖိုးမရှိကြောင်း သိသဖြင့် ဗောဓိသတ်သည် ၎င်း၏ လုပ်ငန်းခန်းတွင် ကိုယ်ကို ပိတ်ထားကာ ရှာနိုင်သမျှ အကောင်းဆုံး သံဖြင့် အံ့ဩဖွယ် သိမ်မွေ့သော အပ်တစ်ချောင်းကို ခဲဖြတ်ခဲ့သည်။ ထိုအပ်သည် ပစ်ချလိုက်သော ဘဲကွင်း အတုံးကို ထိုးဖောက်နိုင်လောက်အောင် နူးညံ့ပြီး ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မလှုပ်ဘဲ မျောနေနိုင်လောက်အောင် ပေါ့ပါးသည်။ ထို့အပြင် ၎င်းအတွက် ခွက်ခုနစ်ခုကို ဆင်ဆင်ဖြင့် ထည့်သွင်းနိုင်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ကြားတွင် အဆစ်ကို မည်သူမျှ မမြင်နိုင်အောင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

မိမိဖန်တီးထားသော အရာကို ဆောင်ယူကာ ဗောဓိသတ်သည် ရွာတစ်ထောင်သို့ သွားရောက်ပြီး ကဗျာဖြင့် ၎င်း၏ အပ်ကို အသံကျယ်ကျယ် ချီးမွမ်းကာ အရည်အသွေးကို သံသယရှိသူတိုင်းကို စမ်းသပ်ရန် ဖိတ်ခေါ်သည်။ အကြီးအကဲ သတ္တုဆရာ၏ သမီးက အသံကို ကြားသောအခါ ထွက်လာပြီး ဤအရာသည် အချိန်ဖြုန်းခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း ရိုးရှင်းစွာ သတိပေးသည်။ တစ်နိုင်ငံလုံးသည် ဤရွာသို့ အပ်ဝယ်ရန် လာကြသည်ဖြစ်ရာ မသိသော ဧည့်သည်ထံမှ မည်သူမျှ ဝယ်ယူမည် မဟုတ်ကြောင်း၊ မည်မျှပင် ကိုယ်ချီးမွမ်းနေသော်လည်း ဖြစ်မည်မဟုတ်ကြောင်း ပြောသည်။ ဗောဓိသတ်က ကဗျာဖြင့် ပြန်ဖြေပြီး အမှန်တကယ် ကျွမ်းကျင်မှုသည် ပြုလုပ်သူ၏ နာမည်ကို မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ အမြဲတမ်း ဝယ်ယူသူကို ရှာတွေ့သည်ဟု ကြေညာသည်။ ထို့အပြင် သမီး၏ ဖခင်ကိုယ်တိုင်က အပ်၏ အရည်အသွေးကို အသိအမှတ်ပြုပါက သမီးနှင့် ဥစ္စာ နှစ်ခုလုံးကို ထိုအပ်ကို ပြုလုပ်သူအား ပေးမည်ဟု ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ထပ်ဆိုသည်။

ဤစကားဝိုင်းကို နားထောင်နေသော အကြီးအကဲ သတ္တုဆရာသည် ၎င်းကိုယ်တိုင် ဧည့်သည်ငယ်ကို ရှေ့သို့ ခေါ်ကာ ရွာရှိ သတ္တုဆရာများ စုရုံးရာသို့ ဖိတ်ခေါ်သည်။ ဗောဓိသတ်သည် ခွက်ခုနစ်ခုကို တစ်ခုချင်းစီ ဖြုတ်ယူသောအခါ အကြီးအကဲ သတ္တုဆရာပင်လျှင် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ကြားတွင် အဆစ်ကို ရှာမတွေ့နိုင်အောင် သိမ်မွေ့စွာ ပြုလုပ်ထားပြီး နောက်ဆုံးတွင် အပ်ကိုယ်တိုင် ထင်ရှားလာသည်။ အရည်အသွေးကို စမ်းသပ်ရန် သတ္တုဆရာများက အလေးချိန်ရှိသော ဒံချောင်းကို ရေအိုးတစ်ခု အောက်တွင်ထားပြီး ထောက်တင်ထားကာ ဗောဓိသတ်က ထိုဒံချောင်း၏ သံကို တည့်တည့် ထိုးဖောက်သည်။ အပ်သည် ဖြတ်သန်းသွားပြီး အောက်ရှိ ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အမြင့်အနိမ့် ဆံပင်တစ်ချောင်းမျှ မရွေ့ဘဲ တည်ငြိမ်စွာ နေရာယူသည်။

ခဏမျှ ရှေ့က အပ်ရောင်းသူ ဧည့်သည်သည် အပ်လုပ်သူများ၏ ရွာသို့ ရောက်လာခြင်းကို ပြက်ရယ်ခဲ့သော သတ္တုဆရာများသည် ယခု ၎င်းတို့ မြင်ခဲ့ရသည့်အရာ၏ ရှေ့တွင် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ အကြီးအကဲ သတ္တုဆရာက ဧည့်သည်ငယ်ကို သမီး၏ လျောက်ပတ်သော အိမ်ထောင်ဖက်ဟု ကြေညာပြီး မင်္ဂလာပွဲကို ကိုယ်တိုင် ကျင်းပပေးသည်။ အချိန်အတန်ကြာသောအခါ အိုမင်းသော ဆရာကွယ်လွန်သည့်အခါ ဗောဓိသတ်သည် ရွာတစ်ခုလုံး၏ အကြီးအကဲ သတ္တုဆရာအဖြစ် ဆက်ခံခဲ့သည်။

ဘုရားရှင်သည် အလေးအနက် ရဟန်းများအား မည်သည့်သတ္တဝါ အမျိုးမျိုးကိုမဆို ဖျောင်းဖျနိုင်သော ကျွမ်းကျင်မှုကို အံ့သြသူ ရဟန်းများအတွက် ဇာတ်ဝတ္ထုရှိ ပုဂ္ဂိုလ်များကို ညွှန်ပြ၍ နိဂုံးချုပ်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သတိပေးခဲ့ပြီး ၎င်း၏ မှားကြောင်း သက်သေပြခဲ့သော သတ္တုဆရာ၏ သမီးသည် ထိုဘဝဝေးဝေး၌ ရာဟုလာ၏ မယ်တော် ဖြစ်ခဲ့သည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ရွာ၏ အထင်သေးမှုကို ချီးကျူးမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲစေခဲ့သော ဉာဏ်ကောင်းသည့် သတ္တုဆရာငယ်မှာ ဘုရားရှင် ကိုယ်တော်တိုင် ဖြစ်ခဲ့သည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။

သမီး၏ သတိပေးချက်ကို ဗောဓိသတ်က အလွယ်တကူ ကျော်လွှားခဲ့သော အတားအဆီးတစ်ခုအဖြစ် ဖတ်ရှုနိုင်သော်လည်း ဇာတ်ဝတ္ထုသည် ၎င်း၏ စကားကို အမှန်တကယ် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သောကြောင့်သာ အားကောင်းစေခဲ့သည်။ ကျွမ်းကျင်သော အပ်လုပ်သူများ၏ ရွာတွင် အပ်ရောင်းနေသော ပြင်ပမှ မသိသူသည် မိုက်မဲသူပုံ ပေါ်နေသည်ကို သူမက မှားသည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။ ၎င်း၏ သတိထားမှုသည် မာနထက် သာမန်ကောင်းမွန်သော ဆင်ခြင်ဉာဏ်ကို ထင်ဟပ်ခဲ့သည်။ ဇာတ်ဝတ္ထုက စစ်ဆေးသည်မှာ ယုံကြည်မှုသည် ကောင်းမွန်သော ဉာဏ်ကို ကျော်လွှားနိုင်သလားဟု မဟုတ်ဘဲ၊ ကျွမ်းကျင်မှု၏ ဝန်ခံချက်သည် သံသယဖြစ်သူ၏ အကြောင်းပြချက်ကောင်းရှိသော သံသယကို ခံနိုင်သလားဟု ဖြစ်သည်။ ဗောဓိသတ်၏ အပ်သည် မိုက်မဲသော စိန်ခေါ်မှုသာမက တရားမျှတသော စိန်ခေါ်မှုကိုပါ ဖြေဆိုနိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အမှန်တကယ် အောင်ပွဲသည် ထိုမြင့်သော စံချိန်ကို ပြည့်မီခြင်းတွင် တည်သည်။

ဇာတ်ဝတ္ထုတွင် ဗောဓိသတ်သည် ၎င်းဝင်ရောက်သွားသော ရွာနှင့် ဘာမျှ အဆင့်အတန်း၊ မိသားစုအမည် သို့မဟုတ် ယခင်ဆက်ဆံရေး မရှိကြောင်း ဖော်ပြထားခြင်း မရှိပေ။ ၎င်းတွင် အပ်တစ်ချောင်းသာ ရှိပြီး ဇာတ်ဝတ္ထုက ထိုမျှဖြင့် လုံလောက်သည်ဟု ယူဆသည်။ အကြောင်းမှာ ဒံချောင်းသည် အပ်၏ အရည်အသွေးကို လက်ခံမည် သို့မဟုတ် မလက်ခံ ဖြစ်ရာ နှစ်ဖက်စလုံးရှိ ကျော်ကြားမှုသည် သံ၏ တုံ့ပြန်မှုကို မပြောင်းလဲနိုင်ပေ။ ဤဇာတက၏ တိတ်ဆိတ်သော အချက်မှာ ပညာပိုင်းဆိုင်ရာ လက်မှုအတွက် အမှန်တကယ် ကျွမ်းကျင်မှုသည် အထောက်အထား မလိုဘဲ အသိအမှတ်ပြုခံရမည်ဖြစ်ပြီး ဆုံးဖြတ်နိုင်သူများရှေ့တွင် ရိုးရှင်းစွာ သရုပ်ပြခွင့်သာ လိုအပ်သည်ဟု ဖြစ်သည်။