ဝဏ္ဏာရောဟဇာတ်

သာဝတ္ထိအနီး ဇေတဝန်ကျောင်း၌ ဘုရားရှင် မကြာခဏ သီတင်းသုံးတော်မူသည်။ ထိုကျောင်းတွင် ဂိုဏ်းဝင် ဒကာတစ်ဦးက ဘုရားရှင်၏ အဓိကတပည့်နှစ်ပါး သာရိပုတ္တနှင့် မောဂ္ဂလ္လာန တို့ တစ်ပြိုင်နက် ဝါဆိုနေစဉ် ၎င်းတို့အကြား ပဋိပက္ခ မီးမွှေးရန် ကြိုးစားသည်။ ထေရ်နှစ်ပါးက သူ ကြိုးစားနေသည်ကို သိရှိသောအခါ နှင်ထုတ်ကြသည်။ ဘုရားရှင်က စုဝေးနေသော ရဟန်းများအား ထိုသို့သော လှည့်စားမှုကို ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ပထမဆုံး မဟုတ်ကြောင်း ပြောပြပြီး၊ အတိတ်ကာလ ဇာတ်ဝတ္ထုတစ်ခုကို ပြောပြတော်မူသည်။

ရှေးကာလ ဗြဟ္မဒတ်မင်း ဗာရာဏသီတွင် နိုင်ငံအုပ်ချုပ်စဉ် ရွှေမွေးရှိသော ခြင်္သေ့တစ်ကောင်နှင့် အနီရောင် အစင်းရှိသော ကျားတစ်ကောင် တောအုပ်ထဲ ဂူတစ်ခုတည်းတွင် အတူ နေထိုင်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ညီအစ်ကိုကဲ့သို့ အတူ လိုက်ဖမ်းကြပြီး ရလာသော အစာကို စေတနာဖြင့် မျှဝေကြကာ အိပ်စက်နေချိန်တွင် တစ်ကောင်ကို တစ်ကောင် စောင့်ရှောက်ကြသည်။ ခွေးတောက်တစ်ကောင်သည် ၎င်းတို့၏ အဖွဲ့တွင် ပါဝင်လာပြီး သားရဲကြီးနှစ်ကောင်က ကျန်ခဲ့သော အစာအကြွင်းအကျန်များကို စားရင်း ရှင်သန်နေသည်။

အချိန်ကြာလာသောအခါ ခွေးတောက်သည် လိုချင်စိတ် ပြင်းလာသည်။ ခြင်္သေ့နှင့် ကျား တို့ကို တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် ဆန့်ကျင်စေ၍ ပျက်စီးစေနိုင်လျှင် ကျန်ရှိသော အရိုးကြွင်းများထက် ပို၍ များပြားသော အစာကို တစ်ကောင်တည်း စားနိုင်မည်ဟု တွေးသည်။ ထို့ကြောင့် အတုဖန်တီးထားသော စကားလုံးများဖြင့်သာ ၎င်းတို့ကို ခွဲခြားရန် စတင်သည်။

ခွေးတောက်သည် ဦးစွာ ကျားထံ သွားပြီး ခြင်္သေ့က သူ့အနီရောင် အစင်းပါသော အင်္ကျီကို ဈေးချိုကြေး ဟု ပြောပြီး သူ့လမ်းလျှောက်ပုံကို မတည့်ဟု ပြောကြောင်း တိုးတိုးပြောသည်။ ထို့နောက် ခြင်္သေ့ထံ ခိုးဝင်ပြီး ကျားက သူ၏ ရွှေမွေးကို ခြောက်ဖြူဖြူ မြက်ကဲ့သို့ ဟု ပြောပြီး သူ၏ ဟောက်သံကို အချည်းနှီး ဖြစ်သည်ဟု ပြောကြောင်း တစ်ဖန် တိုးတိုးပြောသည်။ တစ်ကြိမ်တည်းမျှ၊ ၎င်းတို့ နှစ်ဦးစလုံး သူတို့၏ ရင်းနှီးဆုံး မိတ်ဆွေက လျှို့ဝှက်စွာ ဆန့်ကျင်ခဲ့ပြီဟု ယုံကြည်ကြသည်။

ကျားက စိတ်ပူပန်လာပြီး ခြင်္သေ့ကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်သော်လည်း၊ ခြင်္သေ့က မိတ်ဆွေ၏ အမှန်တရား သဘောသဘာဝအကြောင်း တည်ငြိမ်သော ကဗျာများဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ အတူ လိုက်ဖမ်းခြင်းနှင့် အပြန်အလှန် စောင့်ရှောက်ခြင်းဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ချစ်ခင်မှုကို လူစိမ်းတစ်ဦး၏ အတည်မပြုနိုင်သော စကားတစ်ခုကြောင့် ဖျက်ဆီးမည် မဟုတ်ဟု ခြင်္သေ့က ခိုင်ခိုင် ပြောသည်။ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျားသည် ၎င်း လှည့်စားခံရနိုင်ခြင်းကို ချက်ချင်း သိမြင်ပြီး မိမိ၏ အမှားကို ဖွင့်လှစ်ဝန်ခံသည်။

ပြန်လည် သဘောတူပြီးနောက် ခြင်္သေ့နှင့် ကျားတို့သည် ယခင်အတိုင်း ဆက်လက် နေထိုင်ကြသည်။ ဖော်ထုတ်ခံရသော ခွေးတောက်ကမူ ၎င်းတို့ကို ဆန့်ကျင်စေရန် ကြိုးစားခဲ့သော မိတ်ဆွေနှစ်ဦးနှင့် မရင်ဆိုင်ရဲဘဲ ထွက်ပြေးသွားသည်။ အနီးတွင် နေထိုင်သော သစ်ပင်နတ်တစ်ပါးက အစီအစဉ်တစ်ခုလုံးကို ကြည့်ရှုခဲ့ပြီး၊ ပြန်လည်ထူထောင်လာသော ယုံကြည်မှုကို ချီးမွမ်းကာ တိုးတိုး ကြံစည်သူတို့ကို အမြဲ စောင့်နေသော ပျက်စီးမှုကို သတိပေးသော ကဗျာများ ဆိုသည်။ ဘုရားရှင်သည် ဇာတ်ကို အဆုံးသတ်ရာတွင် ခြင်္သေ့ကို သာရိပုတ္တ၊ ကျားကို မောဂ္ဂလ္လာန၊ ပြဿနာဖြစ်စေသော ဂိုဏ်းဝင် ဒကာကို ထိုခွေးတောက်ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင်ကား ထိုအရာအားလုံးကို မြင်ခဲ့သော သစ်ပင်နတ် ဖြစ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။ ပါဠိတော် ဇာတ်အမှတ် ၃၆၁ သည် ဤဖော်ပြချက်အရ ဤဇာတ်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

ခွေးတောက်၏ အစီအစဉ်သည် သက်သေ တစ်ယောက်မျှ သို့မဟုတ် အထောက်အထား အတိုအထွာ တစ်ခုမျှ မထုတ်ပေးခဲ့ပေ။ သီးခြားစီ မိတ်ဆွေနှစ်ဦးထံသို့ သီးခြားစီ ပြောဆိုသော လျှို့ဝှက်စကားနှစ်ခုသာ ရှိသည်။ ၎င်းတို့ကို ချက်ချင်း တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး စစ်ဆေးရန် နည်းလမ်း မရှိခဲ့ကြပေ။ ၎င်း၏ စွမ်းအားအားလုံးသည် သီးခြားခွဲထားမှုပေါ်တွင် တည်ရှိပြီး တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်က တစ်ကောင်ကို တိုက်ရိုက် မမေးနိုင်အောင် ထိန်းသိမ်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ခြင်္သေ့၏ တည်ငြိမ်သော၊ ပွင့်လင်းသော ရင်ဆိုင်မှု တောင်းဆိုချက်က နောက်ဆုံး ပိတ်လိုက်သော အားနည်းချက် ဖြစ်သည်။

ဤဇာတ်တွင် ကျား၏ ခဏတာ သံသယသည် ကိုယ်တိုင် ပျက်ကွက်မှု မဟုတ်ပေ။ ယုံကြည်ရသော အသံတစ်ခုက နာကျင်မှုအတွက် တခြား ရှင်းလင်းသော အကြောင်းမရှိသော ရှင်းပြချက်ကို ပေးလိုက်သောအခါ သံသယသည် သဘာဝအတိုင်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။ မိတ်ဆွေ ချစ်ခင်မှုကို တကယ် ကယ်တင်ခဲ့သည်မှာ ခြင်္သေ့က သံသယကို ဒေါသဖြင့် မဖြေဘဲ၊ ကျားကို စွပ်စွဲချက်ကို ကာကွယ်ရန် မတင်းကျပ်စေဘဲ၊ လိမ်ညာချက်ကို ကိုယ်တိုင် သတိပြုနိုင်သော အခွင့်အရေးကို ပေးမည့် တိုက်ရိုက်နှင့် သည်းခံသော စကားဝိုင်းကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘုရားရှင်က ဤအတိအကျ ဇာတ်ကို သာရိပုတ္တနှင့် မောဂ္ဂလ္လာနအတွက် ပြန်ပြောရန် ရွေးချယ်ခြင်းသည် အကြောင်းမဲ့ မဟုတ်ပေ။ ဂိုဏ်းဝင် ဒကာ၏ ကြိုးပမ်းမှုသည် ခွေးတောက်သည် ခြင်္သေ့နှင့် ကျား အပေါ် အသုံးပြုခဲ့သော ပုံစံအတိုင်း ဖြစ်သည်။ သီးခြားစီ ပြောဆိုသော လျှို့ဝှက်စကားများသည် ဖန်တီးထားသော စော်ကားမှု မဟုတ်ဘဲ မကြိုက်ဖွယ် အမှန်တရားဟု ထင်ရစေရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ ခြင်္သေ့နှင့် ကျားအပေါ် တစ်ကြိမ် ကျရှုံးပြီး ရာစုနှစ်များ ကြာပြီးနောက်တွင်လည်း ဘုရားရှင်၏ ထူးချွန်သော တပည့်နှစ်ဦးအပေါ် ထိုကြိုးပမ်းမှုကို ဆက်လက် ပြုလုပ်နိုင်ခြင်းသည် လှည့်စားမှု ပုံစံ မပျောက်ဘဲ ပစ်မှတ်များသာ ပြောင်းလဲနေသည်ကို ပြသသည်။

ခွေးတောက်၏ လိမ်ညာချက်မကျရောက်မီကပင် ခြင်္သေ့နှင့် ကျား၏ မိတ်ဆွေဖွဲ့စည်းမှု ဘာကိုမှ သက်သေပြရန် မလိုပေ။ ၎င်းသည် ရှေးကတည်းက ရင့်ကျက်ပြီး ယုံကြည်ခံရပြီး ဖြစ်သည်။ ဤဖြစ်ရပ်က စမ်းသပ်ခဲ့သည်မှာ ထိုယုံကြည်မှုသည် တစ်နေ့တာ သံသယကာလကို ခံနိုင်ရည်ရှိသလား ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ထိုယုံကြည်မှုသည် အကဲဆတ်ခြင်းဖြင့် မဟုတ်ဘဲ စကားဝိုင်းဖြင့် ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သည်ဆိုသည်မှာ နှစ်ဦးစလုံး ယခင် ပေါင်းသင်းမှုကို ပြန်လည်ရနိုင်ခဲ့ကြောင်း ဖြစ်ပြီး၊ ပြုပြင်မှုသာ မဟုတ်ဘဲ ပုံမှန် ပြန်လည် ပြည့်စုံစွာ ဖြစ်ခဲ့သည်။