သတပတ္တဇာတ်

ဇေတဝန်ကျောင်းတွင် ပဏ္ဍုက နှင့် လောဟိတ ဟူသော ငြင်းခုံတတ်သည့် ရဟန်းနှစ်ပါးသည် တရားဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာများ၌ ဆုံးမမှုကို အမြဲ ငြင်းဆိုကာ အခြားသူများကိုလည်း မိမိတို့၏ မှားယွင်းသော အမြင်များကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားရန် တွန်းအားပေးခဲ့ကြသည်။ စစ်မှန်သော မိတ်ဆွေ၏ သတိပေးချက်ကို ရန်သူ၏ ရန်ငြိုးဟု၊ ရန်သူ၏ ချော့မော့မှုကို မိတ်ဆွေ၏ ကောင်းချီးဟု အထင်မှားခြင်းသည် မည်မျှ အန္တရာယ်ရှိသည်ကို ပြသရန် ဘုရားရှင်သည် ရှေးကာလ ဇာတ်ကြောင်းတစ်ခုကို ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။

ထိုရှေးယခင်ကာလ ဗာရာဏသီမြို့တွင် လူပျိုတစ်ဦး၏ မိခင်သည် သေဆုံးရန် နီးကပ်နေခဲ့သည်။ သူမသည် သားအား မိသားစုထံ ရှိနေသော ဒင်္ဂါးတစ်ထောင် ကြွေးကို အမြန်သွား၍ ကောက်ခံရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ သူမ သေဆုံးသွားပြီးနောက်တွင် ထိုငွေကို လုံခြုံစွာ ရယူရန် သူ့ကို ကူညီနိုင်မည့် နည်းလမ်း မရှိတော့ပေ။ သားသည် မိခင်ပြောသည့်အတိုင်း ထွက်ခွာခဲ့ပြီး ပြန်မရောက်မီ မိခင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။

သားအပေါ် ထားရှိသော မိခင်၏ မေတ္တာသည် အလွန် အားကြီးသဖြင့် သူမကို မြေခွေး ပုံစံဖြင့် ပြန်လာစေခဲ့သည်။ သားသည် တောလမ်းမှ အိမ်သို့ ပြန်လာစဉ် သူမသည် သူ့လမ်းကြောင်းတွင် ထပ်ခါထပ်ခါ ရပ်တည်ကာ သူမ၌ ကျန်ရှိသော တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းဖြင့် သတိပေးရန် ကြိုးစားခဲ့သည်- “ငါ့သား၊ ဤတောထဲသို့ မဝင်နှင့်။ သင့်ကို သတ်ပြီး ပိုက်ဆံယူမည့် ဓားပြများ ဤနေရာတွင် စောင့်နေကြသည်။” သားသည် သူမ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို တစ်စုံတစ်ရာ နားမလည်ခဲ့ပါ။ သူ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့နေသော တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကိုသာ မြင်ကာ တုတ်ဖြင့် မောင်းထုတ်လိုက်သည်။

တောအစွန်သို့ ချဉ်းကပ်လာချိန်တွင် ငှက်တစ်ကောင်သည် သူ့ရှေ့မှ ဓားပြအုပ်စုဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း အော်ဟစ်ခဲ့သည်- “ဒင်္ဂါးတစ်ထောင် ပါလာသော လူတစ်ဦး ဤမှာ ရှိသည်။ သူ့ကို သတ်ပြီး ထိုငွေကို ယူကြလော့။” လူပျိုသည် ငှက်၏ အော်သံကိုသာ ကြားပြီး အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်သဖြင့် ထိုအသံကို ကံကောင်းသော နိမိတ်အဖြစ် ယူဆကာ ငှက် ဖြတ်သန်းသွားချိန်တွင် ရိုသေစွာ ဦးချခဲ့သည်။ သူ၏ ခရီးအတွက် ကောင်းချီးပေးခြင်းဟု ယုံကြည်သည့်အရာအတွက် ကျေးဇူးတင်နေခဲ့သည်။

ဗောဓိသတ်သည် ထိုဓားပြအုပ်စုကို ဦးဆောင်နေခဲ့ပြီး သူတို့အနက် တစ်ဦးတည်းသာ တိရစ္ဆာန်များ၏ စကားကို နားလည်သူ ဖြစ်သည်။ ကြောက်ရွံ့နေသော လူပျိုကို သူ့ရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်လာသောအခါ ခေါင်းဆောင်သည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အမှန်ကို ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ခဲ့သော မြေခွေးသည် လူပျိုကိုယ်တိုင်၏ မိခင် ဖြစ်ပြီး သူ့ကို ကယ်တင်ရန် မေတ္တာကြောင့် ပြန်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့ကို ပြုံးရွှင်စွာ ချောင်းမြောင်းရာ သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သော ငှက်ကမူ သူ့အတွက် အမှန်တကယ် ဆိုးကျိုးကို ဆန္ဒရှိသူ ဖြစ်သည်။

ဗောဓိသတ်က လူပျိုကို ဤအတိုင်းပင် ပြောပြခဲ့သည်။ တုတ်ဖြင့် မောင်းထုတ်ခဲ့သော သတ္တဝါသည် သူ့အတွက် ကောင်းမှုကိုသာ ဆန္ဒရှိခဲ့ပြီး၊ ကျေးဇူးတင်စွာ ဦးချခဲ့သော သတ္တဝါကမူ ထိခိုက်စေရန်သာ ဆန္ဒရှိခဲ့သည်ဟု ဖြစ်သည်။ ဤအသိဖြင့် စိတ်ထိခိုက်ခံရပြီး နှစ်ဦးစလုံးကို ဤမျှ ဆိုးဆိုးရွားရွား နားလည်မှားခဲ့သည်ကို ရှက်ကြောက်သဖြင့် လူပျိုကို အန္တရာယ်မရှိဘဲ လွှတ်ပေးခဲ့ပြီး ငွေများကိုလည်း မထိခိုက်စေဘဲ လုံခြုံစွာ အိမ်သို့ ပြန်ပို့ခဲ့သည်။

ဘုရားရှင်သည် ထိုဓားပြခေါင်းဆောင်သည် ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင် ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြ၍ ဤဟောကြားချက်ကို ပိတ်တော်မူခဲ့သည်။ အော်သံ သို့မဟုတ် ငိုသံ၏ မျက်နှာပြင်ကို ကျော်လွန်ပြီး အောက်ရှိ အမှန်တရားကို ကြားနိုင်သော တစ်ခုတည်းသော သတ္တဝါ ဖြစ်ကြောင်း ဇာတ်ကြောင်းတစ်ခုလုံးတွင် ဖော်ပြတော်မူသည်။ ပဏ္ဍုက နှင့် လောဟိတ တို့အား ဤမှားယွင်းမှုမှာ စစ်မှန်သော မိတ်ဆွေ၏ တင်းကျပ်သော သတိပေးချက်ကို ကျိန်ဆဲရင်း ရန်သူ၏ ချိုမြိန်သော ရက်စက်မှုကို ဦးချခြင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် ဆုံးမမှုကို ငြင်းပယ်သည့်အခါ ထပ်ခါထပ်ခါ ပြုလုပ်နေသည့် အမှား ဖြစ်ကြောင်း ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။ ဤဇာတ်ကြောင်းကို ပါဠိတိပိဋက၌ ဇာတက အမှတ် ၂၇၉ အဖြစ် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

မြေခွေး၏ အပြုအမူတွင် စိတ်ချမ်းသာစရာ တစ်ခုမျှ မရှိသင့်ပေ။ သို့သော် လူပျိုသည် သူ့လမ်းကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပိတ်ဆို့ရန် ဇွဲရှိသော တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်သည် ရိုးရိုးရှင်းရှင် ရန်လိုမှုထက် အခြားအကြောင်းရင်းမှ ပြုမူနေနိုင်သည်ဟု တစ်ကြိမ်မျှ မစဉ်းစားခဲ့ပေ။ သူသည် သူမ၏ ဇွဲကို အရေးပေါ်မှု အဖြစ် မဟုတ်ဘဲ တိုက်ခိုက်မှု အဖြစ် ဖတ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူ့ကို ကယ်တင်ရန် ဖြစ်နိုင်သမျှ ကြိုးစားနေကြောင်း ပြသသော ဂုဏ်သတ္တိ ဖြစ်သည့် သူမ၏ ဘယ်တော့မှ မလျှော့ခြင်းသည်ပင် သူ့ကို မောင်းထုတ်ရန် ယုံကြည်စေခဲ့သော ဂုဏ်သတ္တိ ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ငှက်၏ အော်သံသည် လူပျိုထံမှ ခက်ခဲသော အရာတစ်ခုမျှ မတောင်းဆိုခဲ့ပေ။ သူ့အတွက် အတားအဆီး မဖြစ်စေခဲ့ပြီး ခရီးလမ်းကြောင်း ပြောင်းလဲရန်လည်း မတောင်းဆိုခဲ့ပေ။ ကြားရသူ ကြိုဆိုလိုသော အသံချိုသာသည့် ခေါ်သံဖြင့် ပါလာခဲ့သည်။ ဇာတ်ကြောင်းသည် ဤသတင်းနှစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ဆန့်ကျင်ထားခြင်းဖြင့် ၎င်း၏ အချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ ပြသထားသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သင်၏ အဆင်ပြေမှုကို ကုန်ကျစေသော သတိပေးချက်သည် အဆုံးတိုင်အောင် သင့်ထံမှ ဘာမျှ မတောင်းဆိုသော ချော့မော့မှုနှင့် တူသည်မဟုတ်ပေ။ တစ်ခုခုကို ဘာကာကွယ်သည် သို့မဟုတ် ဘာခြိမ်းခြောက်သည်ကို မကြည့်ဘဲ ခံစားရပုံအလိုက် ဆုံးဖြတ်ခြင်းသည် လူပျိုအသက်ကို နီးပါး ဆုံးရှုံးစေခဲ့သော အမှားပင် ဖြစ်သည်။