ଆସ ଆସ ବିଠାବାଈ (ନାମଦେବଙ୍କ ଅଭଙ୍ଗ)
ସନ୍ଥ ଜନାବାଈଙ୍କ ମାତା ବିଠାବାଈ (ବିଠ୍ଠଳ)ଙ୍କ ପ୍ରତି କୋମଳ ନିବେଦନ: ପଣ୍ଡରପୁରର ନଦୀମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସ ଏବଂ ମୋ ଅଙ୍ଗଣରେ ନାଚ, କାରଣ ମୋ ଆନନ୍ଦ ତୁମ ଗୁଣରେ ନିହିତ।
ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକ
ଆସ, ଆସ ବିଠୋବାଈ, ମୋର ପାଣ୍ଡରପୁରର ମାଆ।
ଶ୍ଲୋକ 1
ଭୀମା ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା ତୁମ ଚରଣର ଗଙ୍ଗା।
ଶ୍ଲୋକ 2
ଏତିକି ସହିତ ତୁମେ ବାପା ଆସ, ମୋର ରଙ୍ଗସ୍ଥଳୀରେ ନାଚ।
ଶ୍ଲୋକ 3
ମୋ ଆନନ୍ଦ ତୁମ ଗୁଣରେ ଅଛି, କହେ ନାମାର ଜନୀ।
ଶ୍ଲୋକ 4
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
ପ୍ରତିଦିନ କିମ୍ବା ଶୁଭ ତିଥିରେ
ବ୍ରାହ୍ମ ମୁହୂର୍ତ୍ତ କିମ୍ବା ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ
ଘିଅ ଦୀପ, ଧୂପ, ତାଜା ଫୁଲ ଓ ନୈବେଦ୍ୟ
- ମାନସିକ ଶାନ୍ତି, ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଉନ୍ନତି ଓ ସକାରାତ୍ମକ ଶକ୍ତି
ପୃଷ୍ଠଭୂମି
ଏହି ଅଭଙ୍ଗ ସନ୍ଥ ଜନାବାଈଙ୍କ (ତ୍ରୟୋଦଶ–ଚତୁର୍ଦଶ ଶତାବ୍ଦୀ) ରଚନା, ଯିଏ ସନ୍ଥ ନାମଦେବଙ୍କ ଘରେ ସେବା କରୁଥିବା ମରାଠୀ ସନ୍ଥ-କବି ଥିଲେ ଏବଂ ନିଜ ପଦରେ 'ନାମାଚି ଜନୀ' ବୋଲି ସ୍ୱାକ୍ଷର କରିଥିଲେ। ଡକ୍ଟର ସୁହାସିନୀ ଇରେଲକରଙ୍କ ମୋନୋଗ୍ରାଫ ସନ୍ତ ଜନାବାଈ (ମହାରାଷ୍ଟ୍ର ରାଜ୍ୟ ସାହିତ୍ୟ ଓ ସଂସ୍କୃତି ବୋର୍ଡ, 2002)ରେ ଉଦ୍ଧୃତ ଜନାବାଈ ଗାଥା ସଂଖ୍ୟା ଅନୁସାରେ ଏହା ଅଭଙ୍ଗ ସଂଖ୍ୟା 211। ଏହା ବାରକରୀ କୀର୍ତ୍ତନ ଓ ପଣ୍ଡରପୁର ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାରେ ଗାୟନ କରାଯାଏ, ଏବଂ ବିଠ୍ଠଳଙ୍କୁ ମାତା ରୂପେ ସ୍ନେହପୂର୍ବକ ବିଠାବାଈ ବୋଲି ସମ୍ବୋଧନ କରେ।
ଏହି ପାଠ ବିଷୟରେ
ରଚୟିତା: Sant Janabai
Sant Janabaiଙ୍କ ଅଧିକ ରଚନା
ଆପଣ କଣ ଜାଣନ୍ତି?
କବି ଓ ପରମ୍ପରା
ଶେଷ ପଙ୍କ୍ତି 'ମ୍ହଣେ ନାମାୟଚି ଜନୀ' କବିଙ୍କୁ ଜନାବାଈ ରୂପେ ନାମିତ କରେ, ଯିଏ ବାରକରୀ ସନ୍ଥ ନାମଦେବ (ନାମା)ଙ୍କ ଦାସୀ ଓ ଶିଷ୍ୟା ଏବଂ ପରମ୍ପରାର ଏକ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ। ବାରକରୀ ପଥ ପଣ୍ଡରପୁରର ବିଠ୍ଠଳଙ୍କୁ କେନ୍ଦ୍ର କରି ଜାତି ବା ଲିଙ୍ଗ ନିର୍ବିଶେଷରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଉନ୍ମୁକ୍ତ ସରଳ ଭକ୍ତି ଉପରେ ଆଧାରିତ।
ମାତୃରୂପୀ ଦିବ୍ୟ
କବି ବିଠ୍ଠଳଙ୍କୁ 'ବିଠାବାଈ' ଏବଂ 'ପଣ୍ଡରୀର ମାତା' ବୋଲି ସମ୍ବୋଧନ କରନ୍ତି, ଯାହା ଏକ ସ୍ତ୍ରୀଲିଙ୍ଗ, ମାତୃସ୍ୱରୂପ। ଏହା ବାରକରୀ ବିଶ୍ୱାସକୁ ପ୍ରତିଫଳିତ କରେ ଯେ ଦିବ୍ୟଙ୍କୁ ପୋଷଣକାରୀ, ଘନିଷ୍ଠ ମାତା ଭାବେ ନିକଟକୁ ଯାଇ ପାରିବା ଯାଏ।
ପବିତ୍ର ନଦୀ
ଭୀମା ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗାକୁ ବିଠ୍ଠଳଙ୍କ ଚରଣରେ ଗଙ୍ଗା ରୂପେ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଏ। ପଣ୍ଡରପୁରରେ ଭୀମାକୁ ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା ବୋଲି ଡାକାଯାଏ, ଏବଂ ଏଥିରେ ସ୍ନାନ ଏକ ପ୍ରମୁଖ ତୀର୍ଥ ଅନୁଷ୍ଠାନ।
ସ୍ୱାକ୍ଷର
'ମ୍ହଣେ ନାମାୟଚି ଜନୀ' ଜନାବାଈଙ୍କ ସ୍ୱାକ୍ଷର (ଜନୀ)। ବାରକରୀ ସନ୍ଥଙ୍କ ଅଭଙ୍ଗ କେତେବେଳେ ଏକାଧିକ ନାମରେ ମିଳେ, କିନ୍ତୁ ଏହାର ପାଠରେ ତାଙ୍କ ନିଜ ନାମ ଅଛି ଏବଂ ଜନାବାଈ ଗାଥାରେ ଏହା ଅଭଙ୍ଗ ସଂଖ୍ୟା 211 ଭାବେ ଉଦ୍ଧୃତ।
Vitthal
ହିନ୍ଦୁ dharm ରୁ ଅଧିକ
ସବୁ ଦେଖନ୍ତୁସମ୍ପର୍କିତ ଶିକ୍ଷା
ସେହି ଶିକ୍ଷା, ବିଭିନ୍ନ ପରମ୍ପରାରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ
