ਵਿਠੋਬਾ - ਪੰਢਰਪੁਰ ਦੀ ਮਾਂ
ਇਹ ਇੱਕ ਅਭੰਗ (ਮਰਾਠੀ ਭਗਤੀ ਕਵਿਤਾ) ਹੈ ਜੋ ਸੰਤ ਨਾਮਦੇਵ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵਿਠੋਬਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣਾ ਡੂੰਘਾ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪੰਢਰਪੁਰ ਦੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀਆਂ ਭੀਮਾ ਅਤੇ ਚੰਦਰਭਾਗਾ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤੁਕਾਂ
ਆਓ, ਆਓ, ਹੇ ਵਿਠੋਬਾ, ਮੇਰੇ ਪੰਢਰਪੁਰ ਦੀ ਮਾਤਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 1
ਭੀਮਾ ਅਤੇ ਚੰਦਰਭਾਗਾ, ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੰਗਾ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 2
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭਨਾਂ ਸਹਿਤ, ਤੂੰ ਆਵੇਂ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਰੰਗ-ਭਰੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਨੱਚੇਂ।
ਸ਼ਲੋਕ 3
ਮੇਰਾ ਰੰਗ ਤੇਰੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਇਹ ਨਾਮਦੇਵ ਦੀ ਸੇਵਾਦਾਰ ਜਨੀ ਆਖਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 4
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜਾਂ ਸ਼ੁਭ ਤਿਥੀਆਂ 'ਤੇ
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲਾ ਜਾਂ ਸੰਝ ਵੇਲੇ
ਘਿਓ ਦਾ ਦੀਵਾ, ਧੂਫ਼, ਤਾਜ਼ੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਜਲ
- ਮਾਨਸਿਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਖ-ਸ਼ਾਂਤੀ
ਪਿਛੋਕੜ
ਇਹ ਅਭੰਗ ਵਾਰਕਰੀ ਪਰੰਪਰਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੰਢਰਪੁਰ ਵਿੱਚ ਵਿਠੋਬਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਜਨ ਜਾਂ ਕੀਰਤਨ ਵਜੋਂ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪੰਢਰਪੁਰ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ। ਸੰਤ ਨਾਮਦੇਵ (ਲਗਭਗ 1270-1350) ਭਗਤੀ ਲਹਿਰ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹਨ। ਅਭੰਗ ਮਰਾਠੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੋਟੀ, ਤੁਕਬੰਦੀ ਵਾਲੀ ਭਗਤੀ ਕਵਿਤਾ ਹੈ।
ਇਸ ਪਾਠ ਬਾਰੇ
ਰਚੇਤਾ: Sant Janabai
Sant Janabai ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਰਚਨਾਵਾਂ
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ?
ਕਵੀ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾ
ਇਹ ਅਭੰਗ 13ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸੰਤ ਨਾਮਦੇਵ (1270-1350) ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਨਾਮਦੇਵ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਵਾਰਕਰੀ ਸੰਪ੍ਰਦਾਇ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੰਤ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਰਾਠੀ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਅਭੰਗ ਲਿਖੇ। ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਵਿਠਲ ਦੇ ਪਰਮ ਭਗਤ ਸਨ।
ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਸੰਬੋਧਨ
ਇਸ ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਵਿਠਲ (ਵਿਠੋਬਾ) ਨੂੰ "ਆਈ" (ਮਾਂ) ਅਤੇ "ਬਾ" (ਪਿਤਾ) ਕਹਿ ਕੇ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਵਿਠਲ ਪੰਢਰਪੁਰ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਦੇਵਤਾ ਹਨ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦਾ ਸੰਬੋਧਨ ਭਗਵਾਨ ਨਾਲ ਨਿੱਜੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮਪੂਰਨ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀਆਂ
ਭੀਮਾ ਅਤੇ ਚੰਦਰਭਾਗਾ ਦੋ ਨਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਪੰਢਰਪੁਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਵੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਨਦੀਆਂ ਵਿਠਲ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹਨ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪੰਢਰਪੁਰ ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਸੰਗਮ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰੰਗ ਦਾ ਅਰਥ
"ਰੰਗ" ਸ਼ਬਦ ਇੱਥੇ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋਣ ਦੇ ਭਾਵ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕਵੀ ਵਿਠਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ "ਰੰਗ" (ਹਿਰਦੇ ਜਾਂ ਭਗਤੀ ਦੇ ਰੰਗ) ਵਿੱਚ ਨੱਚਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦਾ ਰੰਗ ਵਿਠਲ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਯਾਨੀ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਗਵਾਨ ਵਿੱਚ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਭਗਤੀ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਹਸਤਾਖਰ
ਅੰਤਿਮ ਪੰਕਤੀ "ਹਮਣੇ ਨਾਮਯਾਚੀ ਜਨੀ" ਨਾਮਦੇਵ ਦਾ ਆਮ ਹਸਤਾਖਰ ਹੈ। "ਜਨੀ" ਸ਼ਬਦ ਇੱਥੇ ਕਵੀ ਦੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਿਮਾਣਾ ਭਗਤ ਜਾਂ ਸੰਭਵ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਮਾਂ" (ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵਿਠਲ ਨੂੰ ਮਾਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ) ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਭੰਗਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ ਕਿ ਕਵੀ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਜਾਂ ਉਪਨਾਮ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।
Vitthal
ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹੋਰ
ਸਭ ਵੇਖੋਸੰਬੰਧਿਤ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ
ਉਹੀ ਸਿੱਖਿਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦੀ
