ଯୁଗେ ଅଠ୍ଠାବୀସ ବିଟେବରୀ ଉଭା — ଶ୍ରୀ ବିଠୋବା ଆରତୀ

ଭୋର ବେଳେ ଭଗବାନ ବିଠ୍ଠଳଙ୍କୁ ଧୀରେ ଜାଗ୍ରତ କରୁଥିବା ଏକ କାକଡ଼ ଆରତୀ, ଯାହାର ସ୍ୱାକ୍ଷର 'ତୁକା ମ୍ହଣେ' ଏବଂ ସେଥିପାଇଁ ସନ୍ଥ ତୁକାରାମଙ୍କ ରଚନା ବୋଲି ଶ୍ରେୟ ପ୍ରାପ୍ତ; ପଣ୍ଡରପୁର ଓ ସମଗ୍ର ମହାରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଗାୟନ କରାଯାଏ।

ସନ୍ତ ତୁକାରାମଙ୍କ ମରାଠୀ ଅଭଙ୍ଗ, ଯାହା ଗଛ ଓ ପକ୍ଷୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକାକୀତାର ଆନନ୍ଦ ବିଷୟରେ, ଯେଉଁଥିରେ ହରିକଥା ଏକମାତ୍ର ଭୋଜନ।

ସନ୍ଥ ବହିଣାବାଈଙ୍କ ବାରକରୀ ମନ୍ଦିର ବିଷୟକ ଅଭଙ୍ଗ: ଜ୍ଞାନେଶ୍ୱର ଭିତ୍ତି ସ୍ଥାପନ କଲେ, ନାମଦେବ ତାହାକୁ ବିସ୍ତାର କଲେ, ଏକନାଥ ସ୍ତମ୍ଭ ଉଠାଇଲେ, ତୁକାରାମ ଏହାର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶିଖର ହେଲେ।

ସନ୍ଥ ଚୋଖାମେଳାଙ୍କ ଅଭଙ୍ଗ: ଆଖୁ ବଙ୍କା ହେଲେ ମଧ୍ୟ ତାହାର ରସ ସଳଖ, ଧନୁ ଓ ନଦୀ ଭଳି। ଜନ୍ମ କେବେ ହୃଦୟର ଭକ୍ତିକୁ ବଙ୍କା କରେ ନାହିଁ।

ଭଗବାନ ଜଗଦୀଶଙ୍କୁ (ବିଷ୍ଣୁ/କୃଷ୍ଣ) ପରମ ରକ୍ଷକ ଭାବେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବା ଏକ ପ୍ରିୟ ହିନ୍ଦୁ ଆରତୀ, ଯାହା ସନ୍ଧ୍ୟା ଉପାସନା ସମୟରେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଆହ୍ୱାନ ଓ ଭକ୍ତି ପ୍ରକାଶ ପାଇଁ ଗାୟନ କରାଯାଏ।

ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କୁଞ୍ଜବିହାରୀ ରୂପରେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବା ଏକ ପାରମ୍ପରିକ ହିନ୍ଦୁ ଆରତୀ, ଯାହା ତାଙ୍କ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ, ବଂଶୀବାଦନ ଏବଂ ବୃନ୍ଦାବନରେ ତାଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିର ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ।

ପୂଜା ସମୟରେ ଭଗବାନ ରାମଙ୍କ ପ୍ରଶଂସାରେ ଗାୟନ କରାଯାଉଥିବା ଏକ ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଆରତୀ, ଯାହା ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି, ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ତାଙ୍କ ରକ୍ଷା ଏବଂ ତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ମହିମାକୁ ଉତ୍ସବ ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରେ।

ଏହା ଦେବୀ ଦୁର୍ଗାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏକ ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରାର୍ଥନା, ଯେଉଁଥିରେ ଭକ୍ତ ତାଙ୍କର ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବା ଏବଂ ସଂସାରର କଷ୍ଟରୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରେ।

ଖାଟୁ ଶ୍ୟାମ ନାମରେ ଜଣାଯାଉଥିବା ଶ୍ରୀ ଶ୍ୟାମ ବାବାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏକ ଭକ୍ତିମୂଳକ ଆରତି, ଯେଉଁଥିରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଏହି ରୂପର ଦିବ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ ଓ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଉଥିବା ଆଶୀର୍ବାଦ ବର୍ଣ୍ଣିତ।

ଭଗବାନ ସତ୍ୟନାରାୟଣ (ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଏକ ରୂପ)ଙ୍କ ପ୍ରତି ଏକ ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଆରତୀ, ଯାହା ଭକ୍ତି ପ୍ରକାଶ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇବା ପାଇଁ ସତ୍ୟନାରାୟଣ ପୂଜା ସମୟରେ ଗାୟନ କରାଯାଏ।