யுகே அஷ்டாவீஸ விடேவரி உபா — ஸ்ரீ விட்டல ஆரத்தி
பண்டரிபுரத்தில் விட்டலனுக்கான மாலை ஆரத்தி; பாரம்பரியமாக சந்த் நாமதேவருக்குக் கூறப்படுகிறது. ருக்மிணியின் அருகில், செங்கல் மேல் நிற்கும் இறைவனுக்கு மகாராஷ்டிரம் முழுவதும் பாடப்படுகிறது.
செய்யுள்கள்
இருபத்தெட்டு யுகங்களாகச் செங்கல்லின் மீது பெருமான் நின்றருள்கிறார்; இடப்புறம் ருக்மிணி தேவி ஒளி வீசுகிறாள்! பக்தன் புண்டலீகனைக் காணப் பரப்பிரம்மமே நேரில் வந்தது; திருவடிகளில் பாயும் பீமா நதி உலகை உய்விக்கிறது.
பாடல் 1
வெற்றி உண்டாகுக! வெற்றி உண்டாகுக! பாண்டுரங்கப் பெருமானே! ருக்மிணியின் மணாளனே, என் உயிரின் உயிரானவனே, வந்து அருள் புரிவாயாக!
பாடல் 2
கழுத்தில் துளசி மாலை, இடுப்பில் கைகள்; பீதாம்பர ஆடையும் நெற்றியில் கஸ்தூரி திலகமும் திகழ்கின்றன! தேவர்கள் அனுதினமும் வந்து தொழுகின்றனர், கருடனும் அனுமனும் எதிரே கைகூப்பி நிற்கின்றனர்.
பாடல் 3
புண்ணிய தலத்தைக் காக்கும் இறைவனின் புல்லாங்குழல் நாதம் போற்றத்தக்கது; கழுத்தில் பொற்றாமரைகளும் வனமாலையும் மிளிர்கின்றன! ராதை, ருக்மிணி, சத்யபாமா ஆகியோர் பேரன்போடு கண்ணனை ஆரத்தி எடுக்கின்றனர்.
பாடல் 4
பக்தர்கள் ஆரத்தி எடுத்து மங்கள தீபங்களைச் சந்திரபாகா நதியில் மிதக்க விடுகின்றனர்! தூப, தீப, நைவேத்திய தரிசனத்தைச் சான்றோர்கள் கண்டு களிக்கின்றனர்; நாமதேவரின் தலைவனான விட்டலன் கண்முன்னே நேரில் காட்சியளிக்கிறான்!
பாடல் 5
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
தினசரி அல்லது சுப திதிகளில் (ஏகாதசி, பௌர்ணமி)
பிரம்ம முகூர்த்தம் (காலை 4 - 6) அல்லது அந்திப் பொழுது
நெய் தீபம், தூபம், மலர்கள் மற்றும் நைவேத்தியம்
- மன அமைதி, ஆன்மீக முன்னேற்றம் மற்றும் நேர்மறை ஆற்றல்
பின்னணி
மகாராஷ்டிரம் முழுவதும் மாலை வழிபாட்டில், பொதுவாக கணேச மற்றும் சிவ ஆரத்திகளுக்குப் பின், ‘யுகே அட்டாவீஸ்’ பக்தி நாட்காட்டியில் சிறப்பிடம் பெறுகிறது. இது பாரம்பரியமாக வார்கரி சந்த்-கவிஞர் சந்த் நாமதேவருக்குக் (சுமார் 1270 – சுமார் 1350) கூறப்படுகிறது; இதன் இறுதி வரியில் அவரது பெயர் கவிஞரின் கையொப்பமாக வருகிறது. ‘யுகே அட்டாவீஸ்’ (இருபத்தெட்டு யுகங்கள்) என்ற சொற்றொடர், தற்போதைய வைவஸ்வத மன்வந்தரம் 28ஆம் சதுர்யுகத்தில் இருக்கிறது என்ற புராணக் கணக்கை எதிரொலிக்கிறது; இறைவன் எண்ணற்ற யுகங்களாகப் பக்தர்களுக்காக செங்கல்லின் மேல் காத்து நிற்கிறார் என்று பக்தர்கள் இதைப் புரிந்துகொள்கின்றனர். ஆரத்தி இருண்ட நிறத்தவரான இறைவனை, இடையில் கைவைத்து நிற்கும் திருக்கோலத்தில், கருடனும் ஹனுமானும் சூழ, பண்டரிபுரத்தின் அருகே சந்திரபாகா நதி பாய்வதாக வர்ணிக்கிறது. செங்கல் மேல் நிற்கும் படிமம் புண்டலீகன் கதையிலிருந்து வருகிறது; பெற்றோருக்குச் சேவை செய்யும்போது, கிருஷ்ணர் நிற்பதற்காக அவன் ஒரு செங்கல்லை வீசினான் என்பது அந்தக் கதை; இது ஸ்கந்த புராணத்தில் (1.34 முதல் 1.67 வரை) மற்றும் பத்ம புராணத்தின் பாண்டுரங்க மாஹாத்மியத்தில் சொல்லப்படுகிறது.
இந்த பாடல் பற்றி
இயற்றியவர்: Sant Namdev
உங்களுக்குத் தெரியுமா?
இருபத்தெட்டு யுகங்களின் பொருள்
புராணக் கணக்கில், தற்போதைய வைவஸ்வத மன்வந்தரம் (ஏழாவது) 28ஆம் சதுர்யுகத்தில் உள்ளது; எனவே ‘யுகே அட்டாவீஸ்’ விட்டலனை, தற்காலிக இருப்பாக அல்லாமல், பிரபஞ்சக் காலத்தின் நித்திய இறைவனாக, நின்று காத்திருப்பவராகச் சுட்டுகிறது.
தெய்வீக இணை
இங்கு விட்டலன், அவரது இடப்பக்கத்தில் நளினமாக நிற்கும் தேவி ருக்மிணியுடன் (வாமாங்கி ருக்மிணி) வழிபடப்படுகிறார். நான்காம் சரணம், ராய் (ராதை) மற்றும் சத்யபாமாவும் அன்புடன் கருநிறத்தவரான இறைவனுக்கு ஆரத்தி எடுப்பதாகச் சேர்க்கிறது.
புனித பீமா நதி
புனித பீமா நதி பண்டரிபுரத்தைச் சுற்றி பிறை வடிவில் வளைந்து செல்கிறது; அதனால் அன்பாக ‘சந்திரபாகா’ (பிறைச் சந்திரன் நதி) என்ற ஆன்மிகப் பெயரைப் பெறுகிறது. ஐந்தாம் சரணம், ஆரத்திக்குப் பின் ஏற்றிய தீபங்களை சந்திரபாகாவில் மிதக்கவிடுவதை விவரிக்கிறது.
நாமதேவரின் கையொப்பம்
சம்ஸ்கிருத டாக்குமெண்ட்ஸ் வெளியிட்ட மராத்தி ஆரத்தித் தொகுப்பில் இந்த ஆரத்தியின் உரை, நாமதேவர் பக்தியுடன் கேசவனுக்குத் தீபம் ஏந்துகிறார் என்று நிறைவடைகிறது. கவிஞரின் சொந்தப் பெயர் இறுதி வரியில் வருவதால், இது பாரம்பரியமாக வார்கரி சந்த்-கவிஞர் சந்த் நாமதேவருக்குக் கூறப்படுகிறது. அச்சிடப்பட்ட மற்றும் பாடப்படும் பதிப்புகளுக்கிடையே இறுதி வரியின் சொற்கள் வேறுபடுகின்றன; இப்பக்கத்தின் பதிப்பு ‘நாமயாசா சுவாமி தேக்ஹிலா டோலா’ (நாமாவின் இறைவனை கண்முன் கண்டேன்) என்பதில் முடிகிறது.
Vitthal
இந்து மதம் இலிருந்து மேலும்
அனைத்தையும் காண்கதொடர்புடைய போதனைகள்
ஒரே போதனை, மரபுகள் முழுவதும் எதிரொலிக்கிறது
