தரிிலா பண்டரீசா சோர் — சந்த் ஜனாபாய் அபங்கம்

பண்டரிபுரத்தில் விட்டலனுக்கான மாலை ஆரத்தி; பாரம்பரியமாக சந்த் நாமதேவருக்குக் கூறப்படுகிறது. ருக்மிணியின் அருகில், செங்கல் மேல் நிற்கும் இறைவனுக்கு மகாராஷ்டிரம் முழுவதும் பாடப்படுகிறது.

விடியற்காலையில் இறைவனை மெல்ல எழுப்பும் விட்டலனுக்கான காகட் ஆரத்தி; ‘துகா மஹணே’ என்ற கையொப்பம் கொண்டதால் சந்த் துகாராமுக்குக் கூறப்படுகிறது; பண்டரிபுரத்திலும் மகாராஷ்டிரம் முழுவதும் பாடப்படுகிறது.

சந்த் துகாராம் இயற்றிய மராத்தி அபங்கம்; மரங்களுக்கும் பறவைகளுக்கும் இடையே தனிமையில் இருக்கும் ஆனந்தத்தைப் பற்றியது. ஹரி-கதையே இதில் ஒரே விருந்தாகக் கொள்ளப்படுகிறது.

சந்த் பஹிணாபாயின் அபங்கம்: வாரகரி கோயிலைப் பற்றியது. ஞானேஸ்வர் அடித்தளமிட்டார், நாமதேவர் அதை விரிவுபடுத்தினார், ஏகநாதர் தூணாக நின்றார், துகாராம் அதன் பொற்கலசமானார்.

சந்த் சோகாமேளாவின் அபங்கம்: கரும்பு வளைந்திருந்தாலும் அதன் சாறு நேராகவே இருக்கும்; வில் வளைந்தாலும் அம்பு நேராகப் பாயும். அதுபோலவே, பிறப்பு பக்தனின் உள்ளப் பக்தியை ஒருபோதும் வளைப்பதில்லை.

வார்கரி மரபின் நாள்தோறும் ஓதப்படும் வழிபாட்டுத் தொகுப்பு: சந்த் ஞானேஸ்வர் இயற்றிய 28 அபங்கங்கள்; உபநிடத அத்வைத ஞானத்தையும் விட்டலனுக்கான பக்தியையும் இணைக்கின்றன.

சந்த் ஞானேஸ்வரின் ‘மோகரா ஃபுல்லாலா’: இதயத்தின் வாசலில் நட்ட மல்லிகைக் கொடி வானம் வரை ஏறியது; அதன் மலர்கள் விட்டலனுக்குச் சமர்ப்பிக்கப்படும் சால்வையாக நெய்யப்பட்டன.

சந்த் ஞானேஸ்வரின் ‘ரூப் பாஹதா லோசனி’: விட்டலனின் திருவுருவைக் காண்பதன் ஆனந்தம், பல பிறவிகளின் புண்ணியப் பயன், எல்லா சுகங்களின் இருப்பிடம்.

சந்த் ஏகநாதரின் ‘காயா ஹி பண்டரி’: உடலே பண்டரிபுரம், உள்ளுறையும் ஆத்மாவே விட்டலன், பக்தியே பீமா நதியாகப் பாய்கிறது.

சந்த் ஏகநாதரின் அபங்கம்: பண்டரிபுரம் ஒரு மகளின் அன்பிற்குரிய பிறந்த வீடு; விட்டலனும் ருக்மிணியும் பெற்றோர், பண்டரீகன் (புண்டலீகன்) சகோதரன்.