சந்த் ஞானேஸ்வர்

1964ஆம் ஆண்டு வெளியான 'சந்த் ஞானேஸ்வர்' இந்திப் படத்தின் பாடல் இது; பாரத் வியாஸ் எழுதியது. அன்பையும் ஒளியையும் பரப்பவும், எல்லோரிடத்திலும் ஒரே ஆன்மாவைக் காணவும் இது அழைக்கிறது.

சந்த் பஹிணாபாயின் அபங்கம்: வாரகரி கோயிலைப் பற்றியது. ஞானேஸ்வர் அடித்தளமிட்டார், நாமதேவர் அதை விரிவுபடுத்தினார், ஏகநாதர் தூணாக நின்றார், துகாராம் அதன் பொற்கலசமானார்.

வார்கரி மரபின் நாள்தோறும் ஓதப்படும் வழிபாட்டுத் தொகுப்பு: சந்த் ஞானேஸ்வர் இயற்றிய 28 அபங்கங்கள்; உபநிடத அத்வைத ஞானத்தையும் விட்டலனுக்கான பக்தியையும் இணைக்கின்றன.

சந்த் ஞானேஸ்வரின் ‘மோகரா ஃபுல்லாலா’: இதயத்தின் வாசலில் நட்ட மல்லிகைக் கொடி வானம் வரை ஏறியது; அதன் மலர்கள் விட்டலனுக்குச் சமர்ப்பிக்கப்படும் சால்வையாக நெய்யப்பட்டன.

சந்த் ஞானேஸ்வரின் ‘ரூப் பாஹதா லோசனி’: விட்டலனின் திருவுருவைக் காண்பதன் ஆனந்தம், பல பிறவிகளின் புண்ணியப் பயன், எல்லா சுகங்களின் இருப்பிடம்.

சந்த் ஏகநாதரின் அபங்கம்: பண்டரிபுரம் ஒரு மகளின் அன்பிற்குரிய பிறந்த வீடு; விட்டலனும் ருக்மிணியும் பெற்றோர், பண்டரீகன் (புண்டலீகன்) சகோதரன்.

சந்த் ஜனாபாயின் அபங்கம்: அன்பின் கயிற்றால் பண்டரிபுரத்தின் திருடனைக் கட்டி, விட்டலனைத் தன் இதயச் சிறையில் பூட்டி, அவனை ஒருபோதும் விடமாட்டேன் என்று உறுதி கொள்கிறாள்.

சந்த் முக்தாபாயின் ‘தாட்டி உகடா’: குடிசைக் கதவைத் திறக்குமாறு தன் சகோதரர் ஞானேஸ்வரிடம் வேண்டுதல்; உலகின் ஏளனங்களை இரக்கத்துடன் தாங்குவதே சந்தின் பண்பு என்று போதிக்கிறது.

ஞானேஸ்வரியின் (18.1794–1802) நிறைவில் சந்த் ஞானேஸ்வர் அருளும் இறுதிப் பிரார்த்தனை பசாய்தான்; எல்லா உயிர்களின் நலனுக்கும் நட்புக்கும் இறையருளை வேண்டுகிறது.

சந்த் துகாராமின் விட்டலனிடம் செய்யும் சுருக்கமான பிரார்த்தனை: அவர் கேட்கும் ஒரே வரம் இறைவனை என்றும் மறவாமை; விடுதலையையும் செல்வத்தையும் விட, சாதுக்களின் சேர்க்கையே மேலானது.

உண்மையான மகானை வரையறுக்கும் சந்த் துகாராமின் அபங்கம்: துன்புறுவோரைத் தன்னவராக அரவணைப்பவரே ஞானி; அத்தகையவரிடத்தில் இறைவன் குடியிருக்கிறான் என்று இது அறிவிக்கிறது.

பண்டரிபுரத்தில் செங்கல்லின் மீது கைகளை இடுப்பில் வைத்து நிற்கும் விட்டலனை சந்த் துகாராம் துதிக்கும் பாடல்; அவர் துளசி மாலையும் மஞ்சள் பட்டும் அணிந்திருக்கிறார்.