ஸ்ரீ ஞானதேவர் ஹரிபாடம் — 28 அபங்கங்கள்

இறைவனின் வாசலில் ஒரு கணம் நின்றாலே நான்கு முக்திகளும் எளிதில் கைகூடும். வாயார 'ஹரி' என்று சொல், 'ஹரி' என்று சொல்—அதனால் விளையும் புண்ணியத்தைக் கணக்கிட யாரால் கூடும்? உலக வாழ்க்கையில் இருந்துகொண்டே நாவினால் நாமத்தை விரைந்து உச்சரிப்பாயாக; வேத சாஸ்திரங்கள் கைகளை உயர்த்தி இதையே முழங்குகின்றன. ஞானதேவர் கூறுகிறார், வியாசரின் குறிப்பினை அறிந்துகொள்ளுங்கள்: துவாரகையின் அரசனான கண்ணன் தாமே பாண்டவர் இல்லத்தில் வசித்தான்.

நான்கு வேதங்களும், ஆறு சாஸ்திரங்களும், பதினெட்டுப் புராணங்களும் ஹரியையே பாடுகின்றன என்பதை அறிந்துகொள். தயிரைக் கடைந்து வெண்ணெய் எடுப்பது போல அந்த அனந்தனைப் பற்றிக்கொள்; வீணான கதைகளையும் வழிமுறைகளையும் விட்டுவிடு. ஜீவனிலும் சிவனிலும் சமமாக உறையும் ஒரே பரமாத்மா ஹரியே; உன் மனதை கடினமான வழிகளில் செலுத்தி வீணடிக்காதே. ஞானதேவருக்கு ஹரியே வைகுண்டம்; எங்கும் நிறைந்து ததும்பி நிற்கும் ஹரியையே அவர் காண்கிறார்.

முக்குணங்களும் சாரமற்றவை; குணமற்ற பரம்பொருளே நிலையான சாரம். எது சாரம் எது அசாரமென ஆராய்ந்து அறிவதே இந்த ஹரிபாத். உருவமுள்ளதோ உருவமற்றதோ, ஹரியின்றி அலையும் மனம் வீணாகப் போகிறது. எந்த வெளிப்படாத, உருவமற்ற மூலத்திலிருந்து இந்த அசையும் மற்றும் அசையா உலகங்கள் தோன்றினவோ, அந்த ஹரியை வழிபடு. ஞானதேவரின் தியானத்திலும் மனதிலும் ராம-கிருஷ்ணரே நிறைகின்றனர்; இத்தகைய பக்தி எண்ணற்ற பிறவிகளின் புண்ணியத்தினால் வாய்க்கிறது.

உள்ளன்பான பக்தியின்றி இறைபக்தி உண்டாகாது, பக்தியின்றி முக்தி கிட்டாது; அகத்தில் ஆற்றலின்றி சக்தியைப் பற்றி பேச இயலாது. சரணாகதியின்றி இறைவன் எவ்வாறு விரைவில் மகிழ்வான்? வீணாக மனதை அலைக்கழித்து களைப்படைவதை விடுத்து அமைதியாக இரு. உலக விவகாரங்களுக்காக அல்லும் பகலும் இத்தனை பாடுபடுகிறாயே, எக்காரணத்தால் ஹரியை வழிபட மறுக்கிறாய்? ஞானதேவர் கூறுகிறார், ஹரிநாமத்தை ஜபிப்பாயாக, சம்சாரத்தின் பந்தக் கட்டுகள் அறுந்துபோகும்.

கடினமான யோகங்கள், யாகங்கள், சடங்குகளால் உண்மை முக்தி கிட்டாது; அவை வெறும் ஆடம்பரமாகவும் வீண் சுமையாகவும் முடிகின்றன. உள்ளன்பான பக்தியின்றி இறைவனை அறிந்துகொள்ளவே முடியாது; சத்குருவின் அருளின்றி நேரடி அனுபவம் எவ்வாறு கிட்டும்? தவமின்றி தெய்வம் வசப்படாது, கொடுக்காமல் எதுவும் கிடைக்காது, அன்பான வழிகாட்டுதலின்றி உண்மையான நன்மையை யார் உணர்த்துவார்? ஞானதேவர் தெளிவான உண்மையைப் பகர்கிறார்: சாதுக்களின் சகவாசமே (சத்சங்கம்) பிறவிக் கடலைக் கடக்கும் உன்னத வழியாகும்.

சான்றோர்களின் மெய்யறிவைப் பெற்றவனிடம் 'நான்' என்ற அகந்தையின் சுவடு கூட மிஞ்சுவதில்லை; அவன் நேரடி இறையனுபவத்தில் தானாகவே கரைந்துவிடுகிறான். எரியும் கற்பூர தீபம் சுடர்விட்டுப் பிரகாசித்து, சாம்பல் கூட எஞ்சாமல் மறைந்து போவது போல அவனது அகந்தை முற்றிலும் மறைகிறது. சாதுக்களுக்கு அடிபணிந்த ஹரிபக்தன் மாபெரும் பாக்கியத்தினால் முக்தி நிலையை எட்டுகிறான். ஞானதேவர் நல்லோரின் சகவாசத்தில் தித்திக்கும் இனிமையைக் காண்கிறார்; மக்களிடையே, காடுகளில், அனைவரின் ஆன்ம தத்துவமாக ஹரியையே அவர் காண்கிறார்.

பக்தியற்றவர்கள் மீது மலை போன்ற கொடிய பாவங்கள் அழிக்க முடியாத கறை போல ஒட்டிக்கொள்கின்றன. இறைவனிடம் அன்பில்லாதவர்கள் வீழ்ந்தவர்களும், விதியினால் கைவிடப்பட்டவர்களும் ஆவர்; ஏனெனில் அவர்கள் ஹரியை வழிபடுவதில்லை. எண்ணற்ற வீண் பேச்சாளர்கள் பயனற்ற விவாதங்களில் ஈடுபடுகின்றனர்; கருணையுள்ள ஹரி அவர்களுக்கு எவ்வாறு காட்சி தருவார்? ஞானதேவருக்கு அனைத்து உடல்களிலும் முழுமையாக உறையும் அந்த ஆன்மாவே மேலான புதையலும் மெய்ப்பொருளுமாகும்.

சாதுக்களின் சகவாசத்தால் மனத்தின் போக்கு தூய்மையடைந்து உயர்கிறது; இந்த அரசப் பாதை வழியாக ஸ்ரீபதியை எளிதில் அடையலாம்.

உன் ஆன்மாவின் உண்மையான ஏக்கத்துடன் உன் குரல் ராமனையும் கிருஷ்ணனையும் ஓதட்டும்; ராமநாமமே சிவன் வழிபடும் ஆத்மா தானே.

தெய்வீகத் திருநாமத்தின் ஒரே உண்மையை ஒருவர் ஆன்மிகப் பயிற்சியாக்கிக் கொண்டால், துவைதத்தின் விலங்குகள் ஒருபோதும் பிணைக்க முடியாது.

வைஷ்ணவர்கள் நாமமெனும் உயர் அமிர்தத்தைச் சுவைத்தனர்; யோகிகள் நித்திய வாழ்வின் இரகசியக் கலையை உணர்ந்தனர்.

விரைந்த நாம உச்சரிப்பால் பிரகலாதன் இறைவனை உணர்ந்தான்; அருளை வழங்கும் கிருஷ்ணரை உத்தவர் அடைந்தார்.

ஞானேஸ்வர் கூறுகிறார்: இந்த நாமம் மிக எளிதாக அணுகக்கூடியது, ஆனாலும் இவ்வுலகில் அரியது; அதன் மெய்ப்பொருளை ஓர் அரிதான ஆன்மாவே உண்மையாக அறியும்.

விஷ்ணுவின்றி செய்யப்படும் ஜபம் வீணானது, ராம-கிருஷ்ணரிடம் மனம் லயிக்காதவனின் ஞானமும் பயனற்றது. பிறவியெடுத்தும் துரதிர்ஷ்டவசமாக அத்வைத வழியை அறியாதவன், ராம-கிருஷ்ணரின் சொரூபத்தில் எவ்வாறு நுழைய முடியும்? சத்குருவின் அருளின்றி துவைதத்தை நீக்கும் மெய்ஞ்ஞானம் கிட்டாது; அவ்வாறிருக்க அவனால் நாமத்தின் மெய்யான கீர்த்தனம் எவ்வாறு நிகழும்? ஞானதேவர் கூறுகிறார், சகுண ரூபத்தைத் தியானியுங்கள்; திருநாமத்தை ஓதுவதே உலகப் பிரபஞ்சத்தை அமைதிப்படுத்தும் உண்மையான மௌனமாகும்.

திரிவேணி சங்கமத்திலோ அல்லது பல்வேறு புண்ணிய தீர்த்தங்களிலோ நீராடித் திரிந்தாலும், மனம் ஹரிநாமத்தில் நிலைபெறாவிடில் அது முற்றிலும் வீணாகும். இறைநாமத்தைப் புறக்கணிக்கும் மனிதன் பாவியாவான்; துன்ப வேளையில் ஹரியைத் தவிர வேறு எவரும் அவனைக் காக்க ஓடிவர மாட்டார்கள். புராணங்களில் போற்றப்படும் வால்மீகி முனிவர், நாமத்தின் மகிமையால் மட்டுமே மூவுலகங்களும் கடைத்தேறுகின்றன என்று பறைசாற்றினார். ஞானதேவர் கூறுகிறார், ஹரிநாமத்தை ஜபியுங்கள்; தலைமுறை தலைமுறையாக உங்கள் குலமே தூய்மையடையும்.

ஹரியின் திருநாமத்தைத் தூய்மையாக ஓதுவதால், எல்லையற்ற பாவ மலைகள் ஒரே கணத்தில் கரைந்து மறைகின்றன. எரியும் நெருப்பைத் தொடும் உலர்ந்த புல் உடனே தீயின் ஒருமையில் கலந்துவிடுவது போல, ஹரியின் நாமஜபம் கடந்தகால கர்மங்கள் அனைத்தையும் எரித்துவிடுகிறது. ஹரியின் புனித நாமத்தின் உச்சரிப்பு ஆழம் காண முடியாத மந்திரம்; அதன் ஒளிவீசும் பிரபாவத்தின் முன் எல்லா அச்சங்களும் அசுர இடர்களும் பயந்தோடுகின்றன. ஞானேஸ்வர் கூறுகிறார்: என் ஹரி எல்லாம் வல்லவர்; அவரது எல்லையற்ற மகிமை உபநிடதங்களின் ஆழ்ந்த விளக்கவுரைகளையும் மிஞ்சுகிறது.

உள்ளன்பான பக்தியின்றி தீர்த்த யாத்திரைகளும், விரதங்களும், நியமங்களும் பலன் தராது; இல்லையேல் உலகத்தாரின் முன் வீண் சுமையையும் கவலையையும் சுமப்பதே மிஞ்சும். மெய்யான அன்பின் வலிமையால் மட்டுமே இறைவனை அடைய முடியும், அன்பின்றி அவன் பிடிபட மாட்டான்—உண்மையான பக்தனுக்கு ஹரி உள்ளங்கை நெல்லிக்கனி போல எளிமையானவன். தரையில் சிதறிய பாதரசத் துளிகளைச் சேகரிக்க முயல்வது போன்றதே வீணான புறச்சடங்குகள்; ஆனால் ஞானதேவர் கூறுகிறார், எனது சத்குரு நிவிருத்திநாதர் அந்த குணங்கடந்த பரம்பொருளை முழுமையாக என் கைகளிலேயே ஒப்படைத்துவிட்டார்.

சமத்துவமான மனநிலையும் ஆத்ம சுகமும் இன்றி ஹரியின் சமாதி நிலை கைகூடாது; பேத உணர்வுள்ள புத்தியால் அதை ஒருபோதும் அடைய முடியாது என்பதை அறிந்துகொள். மனித அறிவின் உன்னதப் பெருமை வேறொன்றுமில்லை: ஒரு கேசவராஜனின் அருளினாலேயே அனைத்து சித்திகளும் கைகூடுகின்றன. மனம் அந்தப் பரமானந்தத்தில் திளைக்காத வரை, சித்திகளும் செல்வங்களும் வெறும் வீண் சுமைகளே ஆகும். ஞானதேவர் எப்போதும் ஹரியின் சிந்தனையிலேயே திளைத்து, எல்லையற்ற தெய்வீக திருப்தியிலும் அமைதியிலும் மூழ்கியுள்ளார்.

எவர் தினமும் உண்மையோடும் நெறியோடும் ஹரிபாடத்தை ஓதுகிறாரோ, அவரைக் காலதேவனும் (எமனும்) கண்ணெடுத்துப் பார்க்க அஞ்சுவான். 'ராம-கிருஷ்ண' என்று உச்சரிப்பது எல்லையற்ற தவத்திற்கு ஈடானது; அதன் முன்னே பாவங்களின் கூட்டங்கள் அஞ்சி ஓடுகின்றன. 'ஹரி ஹரி ஹரி' என்பது சிவபெருமானின் பிரியமான ரகசிய மந்திரம்; நாவினால் இதனைச் சொல்பவர்கள் முக்தியை அடைவர். ஞானதேவரின் தொடர்ந்த பாராயணம் நாராயண நாமமே; அதன் மூலம் அவர் அழியாத தனது உன்னத இருப்பிடத்தை அடைகிறார்.

ஹரி என்ற ஒரே திருநாமம் எல்லா துவைத பேதங்களையும் விரட்டுகிறது; அத்வைதத்தின் நுட்பமான கலையை அறிபவர் அரிது. சமத்துவமான புத்தியோடு நோக்கினால் ஸ்ரீஹரி எங்கும் சமமாக விளங்குவது தெரியும்; அவன் புலனடக்கத்தைக் காட்டிலும் உயர்ந்தவன். ஆயிரம் கதிர்களைக் கொண்ட சூரியன் உலகை ஒளிரச் செய்வது போல, ஒரே ராமன் அனைத்து உடல்களிலும் ஆத்மாவாக விளங்குகிறான். ஞானதேவர் நெஞ்சில் ஹரிபாடத்தை நிலையாக நிறுத்தியுள்ளார்; இதனால் முற்பிறவிகளின் தளையிலிருந்து முழு விடுதலை பெற்றேன் என்கிறார்.

மனித நாவிற்கு 'ராம-கிருஷ்ண' என்று உச்சரிப்பது மிக எளிதாக இருந்தபோதிலும், ஹரிநாமத்தை இடையறாது ஜபிக்கும் மனிதன் இவ்வுலகில் அரிதானவன். ராம, கிருஷ்ண நாமங்களின் மூலம் மேலான சமாதி நிலையை (உன்மனி) அடைந்தவனுக்கு எல்லா சித்திகளும் எளிதில் கைகூடுகின்றன. ஹரிபாடத்தில் திளைப்பவனிடம் சித்திகளும், புத்தியும், தர்மமும் தாமாகவே வந்து சேர்கின்றன; சாதுக்களின் சகவாசத்தால் உலக விவகாரங்களுக்கு மத்தியிலும் அவன் உள்ளம் குளிர்ந்து அமைதி பெறுகிறது. ஞானதேவரின் உள்ளத்தில் பதிந்த ராம-கிருஷ்ண நாம முத்திரை, பத்துத் திசைகளிலும் ஆத்மாராமனின் தரிசனத்தையே காட்டுகிறது.

ஹரிபாடத்தின் கீர்த்தியை எவரேனும் நாவாரப் பாடினால், அவனது உடலே முற்றிலும் புனிதமடைகிறது. அவன் அளவற்ற தவத்தின் ஆற்றலைப் பெற்று, கோடிக்கணக்கான கல்ப காலம் வைகுண்டத்தில் அழியாது ஆனந்தமாக வாழ்கிறான். அவனது தாய், தந்தை, உடன்பிறந்தோர் மற்றும் அவனது பரம்பரையே நாராயணனைப் போல நான்கு கரங்கள் கொண்டவர்களாக மாறுகின்றனர். இந்த ஆழமான, ரகசியமான, அதே சமயம் எளிதில் அடையக்கூடிய மெய்ஞ்ஞானம் எனக்குக் கிடைத்தது; இதனை என் குரு நிவிருத்திநாதரே என் கைகளில் நேரடியாக அளித்துள்ளார் என்று ஞானதேவர் போற்றுகிறார்.

ஹரிவம்ச புராணத்தைக் கேட்பதும், ஹரிநாமத்தைச் சங்கீர்த்தனம் செய்வதும், ஹரியைத் தவிர வேறெந்த நன்மையையும் அறியாமல் இருப்பதும்—இத்தகைய மனிதன் வைகுண்டத்தை எளிதில் அடைவான்; அனைத்துப் புண்ணிய தீர்த்தங்களின் பலனும் அவனுக்குக் கிட்டும். மனதின் போக்கிலே செல்பவன் வழியிழந்து தவிக்கிறான்; ஆனால் ஹரிபாடத்தில் நிலைத்து நிற்பவனே பாக்கியசாலி. ஞானதேவர் நாமத்தின் தெய்வீக இனிமையை அனுபவிக்கிறார்; ராம-கிருஷ்ணரிடம் எப்போதும் மாறாத அன்பு பூண்டுள்ளார்.

நாம சங்கீர்த்தனமே வைணவர்களின் பிரிக்க முடியாத தோழன்; அதன் மூலம் அவர்களின் கோடிக்கணக்கான பாவங்கள் மறைந்தன. எண்ணற்ற பிறவிகளின் தவப்பயன் அனைத்தும் இந்த எளிய ஹரிபாடத்தின் திருநாமத்தில் அடங்கியுள்ளது. யோகங்கள், யாகங்கள், சடங்குகள், மற்றும் மாயை அனைத்தும் ஹரிபாடத்தில் லயமடைந்து அடங்கிவிட்டன. ஞானதேவருக்கு ஹரியே வேள்வி, செயல் மற்றும் தர்மம்; ஹரியைத் தவிர அவரிடம் வேறு எந்த விரதமுமில்லை.

வேதங்கள், சாஸ்திரங்கள், புராணங்கள் மற்றும் ஸ்ருதிகள் அனைத்தும் உரைக்கும் உண்மை ஒன்றே: நாராயணனின் நாம ஜபமே வாழ்வின் பரம சாரமாகும். ஹரியின்றி செய்யப்படும் ஜபம், தவம், கர்மாக்கள் அனைத்தும் வீண் உழைப்பே. ஹரிபாடத்தில் அடைக்கலம் புகுந்தவர்கள் பரம அமைதியிலும் நிம்மதியிலும் திளைக்கிறார்கள்; வண்டானது மலர் மொட்டின் தேனில் மயங்கி லயிப்பது போல. ஞானதேவரிடம் ஹரிநாம மந்திரமென்ற அஸ்திரமுள்ளது; அதனைக் கண்டு எமதர்மனும் அவரது குலத்தையே நெருங்காது விலகிவிட்டான்.

இறைநாமத்தை உச்சரிப்பதற்கு காலம், நேரம் அல்லது நல்ல வேளை என்ற எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லை; அதனை உச்சரிப்பதால் தாய் வழி, தந்தை வழி ஆகிய இரு மரபுகளும் ஈடேற்றம் பெறுகின்றன. 'ராம-கிருஷ்ண' என்ற நாமம் அனைத்துக் குற்றங்களையும் போக்குகிறது; பாமர ஜீவன்களைக் கரையேற்றும் ஒரே இரட்சகன் ஹரியே. ஹரிநாமமே வாக்கின் சாரம், இந்த நாக்கு அந்த நாமத்திற்காகவே படைக்கப்பட்டது; அந்த இறைவனுக்கு உவமை கூற யாரால் இயலும்? ஞானதேவரின் இந்த ஹரிபாத் முழுமையடைந்தது; இதன் மூலம் முன்னோர்கள் அனைவருக்கும் வைகுண்டப் பாதை எளிதாகிவிட்டது.

ஹரிநாமத்தை நாள்தோறும் இடையறாத விரதமாகக் கடைப்பிடிக்கும் பாக்கியவான்கள் உலகில் அரியவர்; லட்சுமிபதியான அன்பிற்குரிய ஹரி அவர்களுக்கு அருகே எப்போதும் வசிக்கிறார். 'நாராயண ஹரி, நாராயண ஹரி' என்று தொடர்ந்து ஜபிப்பவர்களின் இல்லத்தில் போகமும் நான்கு வகை முக்திகளும் பணிபுரிகின்றன. ஹரி இல்லாத மனித வாழ்வு நரகமே என்றறிக; அத்தகைய துர்பாக்கியசாலி இறுதியில் யமனின் விருந்தாளியாவான். ஞானேஸ்வர் தம் குரு நிவ்ருத்திநாதரிடம் பெரும் பணிவுடன் வினவி அறிந்தார்: 'இதோ, இந்தத் தெய்வீக நாமம் எல்லையற்ற ஆகாயத்தைவிடவும் விரிந்தது!'

இருபத்தைந்து தத்துவங்களின் தொகுப்பிலும் பரம்பொருளான ஹரியே தனது லீலையை வெளிப்படுத்துகிறான். ஆயினும் இறைநாமம் எல்லாவற்றிலும் மேலானது, அதற்கு எந்தக் கடுமையான சிரமமும் தேவையில்லை. அஜபா ஜபத்திற்கு கூட பிராணனைத் திருப்புவதும், மனதின் கடுமையான வைராக்கியமும் தேவைப்படுகிறது; ஆனால் ஞானதேவர் கூறுகிறார்: நாமமில்லாத வாழ்க்கை முற்றிலும் வீணானது, ஆகவே ராம-கிருஷ்ணரின் எளிய வழியையே நாம் தேர்ந்தெடுத்தோம்.

ஜபம், தவம், சடங்குகள் மற்றும் கடமைகளைக் காட்டிலும், அனைத்து உயிர்களிலும் ராமன் உறைவதைக் காணும் தூய பக்தியே மேலானது. இந்த அன்பான நம்பிக்கையை ஒருபோதும் கைவிடாதே; எல்லா சந்தேகங்களையும் விட்டொழித்து தினமும் 'ராம-கிருஷ்ண' என்று உள்ளம் உருகக் கூவி அழை. ஜாதி, செல்வம், குலம் ஆகியவற்றை இறைவன் பார்ப்பதில்லை; அன்போடு வழிபடும் பக்தனை அவன் உடனே ஏற்றுக்கொள்கிறான். ஞானதேவர் ராம-கிருஷ்ணரைத் தம் தியானத்திலும் மனதிலும் நிறுத்தி, வைகுண்டத்திலேயே தமது நிலையான வீட்டை அமைத்துக்கொண்டார்.

இறைவனிடம் புலமையோ அறியாமையோ பொருட்டல்ல; ஹரிநாமத்தை உச்சரிப்பது எப்போதும் முக்தியையே நல்கும் என்பதைப் பார். 'நாராயண ஹரி' என்ற நாமம் ஒலிக்கும் இடத்தில் காலனுக்கும் எமனுக்கும் பிரவேசமில்லை. அந்த அருளின் பெருமையை வேதங்களாலும் முழுமையாக அளவிட இயலாது; சாதாரண மனிதர்கள் அதனை எவ்வாறு அறிவர்? ஞானதேவருக்கு நாராயண நாம பாராயணத்தின் பலனாக இந்த உலகமே வைகுண்டமாக மாறிவிட்டது.

மனதில் 'நாமம்' என்ற ஒரே தத்துவத்தை உறுதியாகப் பற்றிக்கொள்; ஹரி நிச்சயமாக உன் மீது கருணை பொழிவான். 'ராம, கிருஷ்ண, கோவிந்த' என்ற அந்த நாமம் எவ்வளவு எளியது! அன்பினால் விம்மும் குரலோடு அதனை முதலில் ஜபிப்பாயாக. நாமத்தைக் காட்டிலும் உயர்ந்த உண்மை வேறொன்றுமில்லை; வீணாக மற்றக் கடின வழிகளில் சென்று திரியாதே. ஞானதேவர் நெஞ்சில் நாம மாலையை ஏந்தி, புற மௌனம் காத்து, எப்போதும் ஸ்ரீஹரியையே தியானிக்கிறார்.

ஆறு சாஸ்திரங்களையும் நன்கு ஆராய்ந்து, எல்லா இன்பங்களின் இனிய அமிர்தமான நாமத்தைத் தேர்ந்தெடு; ஆன்மிக சோம்பலில் அரை கணத்தைக்கூட வீணாக்காதே!

உலக முயற்சிகள் அனைத்தும் நிலையற்ற மாயைகள்; ஹரி இல்லாமல் பிறப்பு-இறப்பின் முடிவற்ற சுற்றுகள் வீணே.

நாமமந்திரத்தை ஜபித்தால் கோடிக்கணக்கான பாவங்கள் மறையும்; ராம கிருஷ்ணர் மீதான உன் உறுதியைப் பற்றிக்கொள்.

உலகப் போக்குகளைத் துறந்து, மாயைகள் அனைத்தையும் அறுத்து, புலன் இன்பங்களின் பின்னே ஒளிந்து கொள்ளாதே.

தீர்த்த யாத்திரைகளிலும் விரதங்களிலும் கருணையுடன் கூடிய நம்பிக்கையை வளர்; அக அமைதியாலும் கருணையாலும் ஹரியை உன் மதிப்பிற்குரிய விருந்தாளியாக்கு.

ஞானேஸ்வருக்கு, இறுதி அதிகாரம் ஸ்ரீ நிவ்ருத்திநாதர் அருளிய உணர்தலே; ஹரிபாத் என்பது உயிருள்ள, நித்திய சமாதி (சஞ்சீவன் சமாதி).

ஹரிபாதத்தின் இந்த புனித அபங்கங்கள் சரியாக இருபத்தெட்டு; சந்த் ஞானேஸ்வர் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையுடன் இவற்றை இயற்றினார்.

புனித இந்திராயணி நதிக்கரையில் இவற்றை நாள்தோறும் ஓதுபவர், எல்லா வகையிலும் தகுதி பெற்று ஆன்மிகத்தில் உணர்தல் அடைவார்.

ஒருமுகப்பட்ட கவனத்துடனும், அமைதியான ஆரோக்கியமான மனத்துடனும், ஆன்மாவில் பொங்கும் மகிழ்ச்சியான நினைவுடனும் ஓதுங்கள்.

இறுதிப் பயண வேளையிலும், ஒவ்வொரு இடர் கணத்திலும், ஸ்ரீஹரி அந்தப் பக்தனை உள்ளும் வெளியும் காக்கிறார்.

நேர்மையான சந்த்-சான்றோர்கள் இந்த உண்மையை நேரடியாக அனுபவித்து உறுதிப்படுத்தியுள்ளனர்; சோம்பேறியும் மந்தபுத்தியும் உடையவன் எவ்வாறு கடந்து செல்ல முடியும்?

தம் சத்குரு ஸ்ரீ நிவ்ருத்திநாதரின் அன்பு நிறைந்த வார்த்தைகளைப் போற்றி, ஞானேஸ்வர் உடனடியாக உயர்ந்த, நிலைத்த பரமானந்தத்தால் நிறைந்தார்!