ஸ்ரீ சிவ ஸஹஸ்ரநாம ஸ்தோத்ரம்

ஸ்லோகம் 1 சிவபெருமானை ஸ்திர (என்றும் அசையாத நிலைத்தவர்), ஸ்தாணு (உலகின் அச்சில் அசைவற்ற தூண்), ப்ரபு (இறைமை கொண்ட தலைவர்), பீம (அச்சமூட்டும், வலிமை மிக்கவர்), ப்ரவர (மிகச் சிறந்தவர்), வரத (வரங்களை அருள்பவர்), வர (உயர்ந்தவர், வரமே ஆனவர்), ஸர்வாத்மா (அனைத்து உயிர்களுக்குள்ளும் உறையும் ஆன்மா), ஸர்வவிக்யாத (எல்லா உலகிலும் புகழ்பெற்றவர்), ஸர்வ (அனைத்தின் முழுமை), ஸர்வகர (அனைத்தையும் படைப்பவர்), மற்றும் பவ (எல்லா இருப்பும் தோன்றும் மூலம்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 2 சிவபெருமானை ஜடி (சடை முடி தரித்தவர்), சர்மி (விலங்குத் தோலை அணிந்தவர்), ஶிகி (கொண்டை உடையவர்), கட்கி (வாள் ஏந்தியவர்), ஸர்வாங்க (அனைத்தும் அவர் அங்கங்களே, பிரபஞ்சமே அவர் உடல்), ஸர்வபாவன (அனைத்து உயிர்களையும் போஷித்துப் படைப்பவர்), ஹர (இறுதியில் அனைத்தையும் தம்மிடம் ஒடுக்குபவர்), ஹரிநேத்ர (மான் போன்ற, கனிவான பார்வை கொண்டவர்), ஸர்வபூதஹர (பிரளயத்தில் அனைத்து உயிர்களையும் தம்மிடம் ஈர்த்துக்கொள்பவர்), மற்றும் ப்ரபு (தலைவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 3 சிவபெருமானை ப்ரவ்ருத்தி (வெளிச்செயல்பாட்டின் சக்தி), நிவ்ருத்தி (அதற்கு எதிரான, நிறுத்தமும் துறவுமான சக்தி), நியத (தன் நியதியால் கட்டுப்பட்ட, சுயக்கட்டுப்பாடு கொண்டவர்), ஶாஶ்வத (நித்தியமானவர், என்றும் நிலைப்பவர்), த்ருவ (துருவ நட்சத்திரம் போல நிலையானவர்), ஸ்மசானவாஸி (சுடுகாட்டில் வசிப்பவர்), பகவான் (மகிமை பொருந்திய இறைவன்), கசர (ஆகாயத்தில் சஞ்சரிப்பவர்), கோசர (புலன்களுக்கு எட்டுபவர்), மற்றும் அர்தன (தீமையை அடக்கி வருத்துபவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 4 சிவபெருமானை அபிவாத்ய (வணங்கத்தக்கவர்), மஹாகர்ம (பெரும் செயல்களைச் செய்பவர்), தபஸ்வி (தவத்தில் ஈடுபட்ட பெரும் துறவி), பூதபாவன (அனைத்து உயிர்களையும் தோற்றுவித்துப் போஷிப்பவர்), உன்மத்தவேஷப்ரச்சன்ன (பித்தனின் வேடத்தில் தம்மை மறைத்துக்கொண்டவர்), மற்றும் ஸர்வலோகப்ரஜாபதி (எல்லா உலகங்களுக்கும் படைப்பாளரும் தலைவரும்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 5 சிவபெருமானை மஹாரூப (பெரிய, விரிந்த வடிவினர்), மஹாகாய (மிகப் பிரம்மாண்டமான உடலுடையவர்), வ்ருஷரூப (ரிஷபத்தின் வடிவம் கொண்டவர்), மஹாயஶஸ் (பெரும் புகழும் மகிமையும் உடையவர்), மஹாத்மா (மாபெரும் ஆன்மா), ஸர்வபூதாத்மா (அனைத்து உயிர்களுக்குள்ளும் உறையும் ஆன்மா), விஶ்வரூப (அவரது வடிவமே பிரபஞ்சம்), மற்றும் மஹாஹனு (வலிமையான தாடைகள் கொண்டவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 6 சிவபெருமானை லோகபால (உலகங்களைக் காக்கும் காவலர்), அந்தர்ஹிதாத்மா (உள்ளே மறைந்து வெளிப்படாத உண்மை ஆன்மா கொண்டவர்), ப்ரஸாத (அருளே வடிவானவர், அருளை வழங்குபவர்), ஹயகர்தபி (உயிரினங்களில் குதிரை, கழுதை வடிவங்களை ஏற்பவர்), பவித்ர (தூயவர், தூய்மைப்படுத்துபவர்), மஹான் (பெரியவர்), நியம (ஒழுக்கமும் புனித நெறியுமே ஆனவர்), மற்றும் நியமாஶ்ரித (விரதம் காப்போரின் புகலிடமானவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 7 சிவபெருமானை ஸர்வகர்ம (அனைத்துச் செயல்களையும் செய்பவர்), ஸ்வயம்பு (தானாகத் தோன்றியவர்), ஆதி (முதல் காரணம், தொடக்கம்), ஆதிகர (தொடக்கத்தைச் செய்பவர்), நிதி (அனைத்தின் களஞ்சியமான பொக்கிஷம்), ஸஹஸ்ராக்ஷ (ஆயிரம் கண்களுடையவர்), விஶாலாக்ஷ (விரிந்த கண்களுடையவர்), ஸோம (சந்திரனின் அதிபதி), மற்றும் நக்ஷத்ரஸாதக (சந்திர நட்சத்திரங்களை நியமித்து ஆள்பவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 8 சிவபெருமானை சந்திர (சந்திரன்), ஸூர்ய (சூரியன்), ஶனி (சனி கிரகம்), கேது (வால் நட்சத்திரம்), க்ரஹ (பற்றிப் பிடிக்கும் கிரகம்), க்ரஹபதி (கிரகங்களின் அதிபதி), வர (சிறந்தவர்), அத்ரி (முனிவர் அத்ரியின் வடிவானவர்), அத்ர்யனமஸ்கர்த்ரு (மலைகளால் வணங்கப்படுபவர்), மிருகபாணார்பண (பண்டைய புராணத்தில் தப்பியோடிய யாகத்தைத் தடுக்க மானின் மீது அம்பு எய்தவர்), மற்றும் அநக (பாவமற்றவர், குறையற்றவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 9 சிவபெருமானை மஹாதபஸ் (பெரும் தவத்தினர்), கோரதபஸ் (கடுமையான தவம் புரிபவர்), அதீன (ஒருபோதும் துயருறாதவர், துன்பமற்றவர்), தீனஸாதக (துன்புறுவோரையும் ஏழைகளையும் உயர்த்துபவர்), ஸம்வத்ஸரகர (ஆண்டைப் படைத்து அளவிடுபவர், காலத்தை நியமிப்பவர்), மந்த்ர (புனித மந்திரமே வடிவானவர்), ப்ரமாண (உண்மையின் அளவுகோலே ஆனவர்), மற்றும் பரமம் தபஸ் (உயர்ந்த தவமே ஆனவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 10 சிவபெருமானை யோகி (பெரும் யோகப் பயிற்சியாளர்), யோஜ்ய (யோக இணைவின் இலக்கானவர்), மஹாபீஜ (பெரிய விதை, விரிந்த உற்பத்தி மூலம்), மஹாரேதஸ் (பெரும் உற்பத்தி சக்தியும் படைப்பாற்றலும் உடையவர்), மஹாபல (பெரும் வலிமையுடையவர்), ஸுவர்ணரேதஸ் (தங்கம் போன்ற உயிர்ச்சாரம் உடையவர்), ஸர்வஜ்ஞ (அனைத்தும் அறிந்தவர்), ஸுபீஜ (நற்பேறு தரும் விதை உடையவர்), மற்றும் பீஜவாஹன (படைப்பின் விதையைத் தாங்கிச் செல்பவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 11 சிவபெருமானை தஶபாஹு (பத்து கரங்களுடையவர்), அனிமிஷ (இமைக்காத, எப்போதும் விழிப்புடன் இருப்பவர்), நீலகண்ட (அருந்திய விஷத்தால் நீல கழுத்து கொண்டவர்), உமாபதி (உமையின் கணவரும் தலைவரும்), விஶ்வரூப (அவரது வடிவம் பிரபஞ்சமே), ஸ்வயம்ஶ்ரேஷ்ட (தானாகவே உயர்ந்தவர்), பலவீர (வலிமையின் வீரர்), பல (வலிமையே வடிவானவர்), மற்றும் கண (தம் கணங்களின் தலைவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 12 சிவபெருமானை கணகர்த்ரு (தம் கணங்களை உருவாக்கியவர்), கணபதி (கணங்களின் தலைவர்), திக்வாஸஸ் (திசைகளையே ஆடையாகக் கொண்டவர்), காம (ஆசையே வடிவானவரும் அதை நிறைவேற்றுபவரும்), மந்த்ரவித் (புனித மந்திரங்களை அறிந்தவர்), பரமோ மந்த்ர (உயர்ந்த மந்திரமே ஆனவர்), ஸர்வபாவகர (ஒவ்வொரு நிலைக்கும் படைப்பாளர்), மற்றும் ஹர (அகற்றுபவரும் அழிப்பவரும்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 13 சிவபெருமானை கமண்டலுதர (துறவியின் நீர்க்குடுவையை ஏந்தியவர்), தன்வி (வில் ஏந்தியவர்), பாணஹஸ்த (கையில் அம்புகளை ஏந்தியவர்), கபாலவான் (மண்டை ஓட்டை ஏந்தியவர்), அஶனி (இடியாயுதம் ஏந்தியவர்), ஶதக்னி (நூறு பேரை அழிப்பவர் என்ற பெயருடைய முள் கதாயுதம் ஏந்தியவர்), கட்கி (வாள் ஏந்தியவர்), பட்டிஶி (ஈட்டி ஏந்தியவர்), ஆயுதி (ஆயுதங்கள் தரித்தவர்), மற்றும் மஹான் (பெரியவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 14 சிவபெருமானை ஸ்ருவஹஸ்த (கையில் யாக அகப்பையை ஏந்தியவர்), ஸுரூப (அழகிய வடிவினர்), தேஜஸ் (ஒளியே வடிவானவர்), தேஜஸ்கர (ஒளியை உருவாக்குபவர்), நிதி (பொக்கிஷம்), உஷ்ணீஷி (தலைப்பாகை அல்லது கிரீடம் அணிந்தவர்), ஸுவக்த்ர (அழகிய முகமுடையவர்), உதக்ர (உயர்ந்தவரும் மேன்மையானவரும்), மற்றும் வினத (பணிவுடன் தலை வணங்கப்படுபவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 15 சிவபெருமானை தீர்க (நீண்டு விரிந்த, உயர்ந்தவர்), ஹரிகேஶ (பொன்னிற அல்லது மஞ்சள் நிறச் சடையுடையவர்), ஸுதீர்த்த (உண்மையான, புனிதமான தீர்த்தத் துறையாக விளங்குபவர்), க்ருஷ்ண (கருநிறத்தவர்), ஶ்ருகாலரூப (நரி வடிவம் கொண்டவர்), ஸித்தார்த்த (நோக்கம் எப்போதும் நிறைவேறுபவர்), முண்ட (மொட்டைத் தலையுடையவர்), மற்றும் ஸர்வஶுபங்கர (அனைத்து மங்கலங்களையும் அருள்பவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 16 சிவபெருமானை அஜ (பிறப்பற்றவர்), பஹுரூப (பல வடிவினர்), கந்தாதரி (நறுமணம் தரிப்பவர்), கபர்தி (சங்கு போன்ற முடிச்சில் சடை கட்டியவர்), ஊர்த்வரேதஸ் (தவத்தால் உயிர்ச்சக்தியை மேல்நோக்கி எழுப்பியவர்), ஊர்த்வலிங்க (அடக்கப்பட்ட உற்பத்தி சக்தியின் மேல்நோக்கிய அடையாளம் கொண்டவர்), ஊர்த்வஶாயி (மேல்நோக்கி சயனிப்பவர்), மற்றும் நபஸ்ஸ்தல (வானமே இருப்பிடமானவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 17 சிவபெருமானை த்ரிஜடி (மூன்று சடைகள் உடையவர்), சீரவாஸஸ் (மரப்பட்டையும் கந்தையும் அணிந்தவர்), ருத்ர (சீற்றமும் கர்ஜனையும் உடையவர்), ஸேனாபதி (தம் சேனையின் தளபதி), விபு (எங்கும் நிறைந்த இறைவன்), அஹசர (பகலில் சஞ்சரிப்பவர்), நக்தஞ்சர (இரவில் சஞ்சரிப்பவர்), திக்மமன்யு (கடுமையான, கூரிய கோபம் உடையவர்), மற்றும் ஸுவர்சஸ (பேரொளியுடன் திகழ்பவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 18 சிவபெருமானை கஜஹ (யானை அசுரன் கஜாசுரனை வென்றவர்), தைத்யஹ (தைத்தியர்களை வென்றவர்), கால (காலமே, இருண்ட தன்மையுடையவர்), லோகதாத (உலகங்களைத் தாங்கி நியமிப்பவர்), குணாகர (அனைத்து நற்குணங்களின் சுரங்கமும் மூலமும்), ஸிம்ஹஶார்தூலரூப (சிங்கம் மற்றும் புலியின் வடிவம் கொண்டவர்), மற்றும் ஆர்த்ரசர்மாம்பரவ்ருத (புதிதாக உரித்த தோலை ஆடையாக அணிந்தவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 19 சிவபெருமானை காலயோகி (யோகத்தால் காலத்தை வசப்படுத்தியவர்), மஹானாத (பெரும் பிரபஞ்ச முழக்கம் கொண்டவர்), ஸர்வகாம (அனைத்து ஆசைகளையும் நிறைவேற்றுபவர்), சதுஷ்பத (நாற்சந்தியில் வசிப்பவர்), நிஶாசர (இரவில் உலவுபவர்), ப்ரேதசாரி (ஆவிகளிடையே உலவுபவர்), பூதசாரி (உயிரினங்களிடையே உலவுபவர்), மற்றும் மஹேஶ்வர (பெரிய இறைவன்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 20 சிவபெருமானை பஹுபூத (பல உயிர்களில் பலவாக வீற்றிருப்பவர்), பஹுதர (பல வடிவங்களைத் தாங்குபவர்), ஸ்வர்பானு (சுவர்க்கத்தின் ஒளி), அமித (அளவிட முடியாதவர்), கதி (இறுதி இலக்கும் புகலிடமும்), ந்ருத்யப்ரிய (நடனத்தில் விருப்பமுடையவர்), நித்யநர்த்த (என்றும் நடனமாடுபவர்), நர்தக (நடனமாடுபவர்), மற்றும் ஸர்வலாலஸ (அனைத்தையும் விரும்பி ஏங்குபவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 21 சிவபெருமானை கோர (பயங்கரமும் அச்சமூட்டும் தன்மையும் உடையவர்), மஹாதபஸ் (பெரும் தவத்தினர்), பாஶ (பாசக் கயிறு, பந்தத்தின் வடிவம்), நித்ய (நிரந்தரமானவர்), கிரிருஹ (மலையில் வீற்றிருப்பவர்), நபஸ் (வானமாகிய வெளியே), ஸஹஸ்ரஹஸ்த (ஆயிரம் கரங்களுடையவர்), விஜய (வெற்றியே வடிவானவர்), வ்யவஸாய (உறுதியான தீர்மானம்), மற்றும் அதந்த்ரித (சோராத, எப்போதும் விழிப்புடன் இருப்பவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 22 சிவபெருமானை அதர்ஷன (யாராலும் வெல்ல முடியாதவர்), தர்ஷனாத்மா (அனைவரையும் வெல்லும் இயல்புடையவர்), யஜ்ஞஹ (தட்சனின் யாகத்தை அழித்தவர்), காமநாஶக (காமனை எரித்து ஆசையை அழித்தவர்), தக்ஷயாகாபஹாரி (தட்சனின் யாகச் சடங்கைச் சிதைத்தவர்), ஸுஸஹ (மிகுந்த பொறுமையும் சகிப்புத்தன்மையும் உடையவர்), மற்றும் மத்யம (நடுவில் நின்று இடைநிலையாளராக இருப்பவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 23 சிவபெருமானை தேஜோபஹாரி (பிரளயத்தில் அனைத்து ஒளியையும் திரும்பப் பெறுபவர்), பலஹ (போலி வலிமையை அழிப்பவர்), முதித (மகிழ்ச்சி நிறைந்தவர்), அர்த்த (உண்மையான இலக்கும் நோக்கமும்), அஜித (வெல்லப்படாதவர்), அவர (தனக்கு மேல் எவருமில்லாதவர்), கம்பீரகோஷ (ஆழ்ந்து ஒலிக்கும் குரல் உடையவர்), கம்பீர (ஆழமான, அளக்க முடியாதவர்), மற்றும் கம்பீரபலவாஹன (ஆழ்ந்த, பெரும் வலிமையைத் தாங்குபவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 24 சிவபெருமானை ந்யக்ரோதரூப (ஆலமரத்தின் வடிவம் கொண்டவர்), ந்யக்ரோத (ஆலமரமே), விருக்ஷபர்ணஸ்திதி (மரத்திலும் இலையிலும் வீற்றிருந்து தாவர உலகம் முழுவதும் வியாபித்திருப்பவர்), விபு (எங்கும் நிறைந்த இறைவன்), ஸுதீக்ஷ்ணதஶன (மிகக் கூரிய பற்கள் உடையவர்), மஹாகாய (பெரிய உடலுடையவர்), மற்றும் மஹானன (பெரிய முகமுடையவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 25 சிவபெருமானை விஶ்வக்ஸேன (எல்லா திசைகளையும் நோக்கும் சேனையுடையவர்), ஹரி (பாவத்தை அகற்றுபவர்), யஜ்ஞ (யாகமே வடிவானவர்), ஸம்யுகபீடவாஹன (போரில் அணியும் அடையாளத்தைத் தாங்குபவர்), தீக்ஷ்ணதப (கூர்மையான, தீவிர தவம் உடையவர்), ஹர்யஶ்வ (பொன்னிறக் குதிரைகள் உடையவர்), ஸஹாய (உதவியாளரும் துணையும்), மற்றும் கர்மகாலவித் (செயலுக்கான சரியான காலத்தை அறிந்தவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 26 சிவபெருமானை விஷ்ணுப்ரஸாதித (விஷ்ணுவால் மகிழ்விக்கப்பட்டவர்), யஜ்ஞ (யாகம்), ஸமுத்ர (கடல்), வடவாமுக (குதிரைத் தலை வடிவில் கடலடி நெருப்பாகத் திகழ்பவர்), ஹுதாஶனஸஹாய (யாக நெருப்பின் துணையானவர்), ப்ரஶாந்தாத்மா (முழுமையான அமைதியுடைய ஆன்மா), மற்றும் ஹுதாஶன (காணிக்கைகளை எரிக்கும் நெருப்பு) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 27 சிவபெருமானை உக்ரதேஜ (கடுமையான ஒளியுடையவர்), மஹாதேஜ (பெரும் பிரகாசமுடையவர்), ஜன்ய (பிறப்பும் உறவும் கொண்டவர்), விஜயகாலவித் (வெற்றிக்கான சரியான காலத்தை அறிந்தவர்), ஜ்யோதிஷாம் அயனம் (அனைத்து ஒளிப்பொருட்களின் ஓய்வுப் பாதை), ஸித்தி (ஆன்மிக சாதனையே வடிவானவர்), மற்றும் ஸர்வவிக்ரஹ (ஒவ்வொரு வடிவையும் உடலையும் ஏற்பவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 28 சிவபெருமானை ஶிகி (கொண்டை உடையவர்), முண்டி (மொட்டைத் தலை உடையவர்), ஜடி (சடை உடையவர்), ஜ்வாலி (சுடர்விடுபவர்), மூர்த்திஜ (உருவத்துடன் பிறப்பவர்), மூர்த்தக (தலை உச்சியில் வீற்றிருப்பவர்), பலி (பலசாலி), வேணவி (புல்லாங்குழல் வாசிப்பவர்), பணவி (சிறு முழவு வாசிப்பவர்), தாலி (தாளக் கருவிகளை இசைப்பவர்), காலி (களத்துமேட்டுக்குரியவர்), மற்றும் காலகடங்கடர (காலத்தின் பயங்கரர், மரண வேளையில் உக்கிரமானவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 29 சிவபெருமானை நக்ஷத்ரவிக்ரஹமதி (நட்சத்திரங்களின் வடிவில் அமைந்த உருவுடையவர்), குணபுத்தி (முக்குணங்களையும் பகுத்தறிபவர்), லய (பிரளயமே வடிவானவர்), கம (வழியும், அதில் செல்பவரும்), ப்ரஜாபதி (உயிரினங்களின் தலைவர்), விஶ்வபாஹு (பிரபஞ்சத்தைத் தழுவும் கரங்கள் உடையவர்), விபாக (அனைத்தையும் பகிர்ந்தளிப்பவர்), மற்றும் ஸர்வகோமுக (ஒவ்வொரு உயிரின் பக்கமும் முகம் திருப்புபவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 30 சிவபெருமானை விமோசன (பந்தத்திலிருந்து விடுவிப்பவர்), ஸுஶரண (உண்மையான புகலிடம்), ஹிரண்யகவசோத்பவ (பொன் கவசத்துடன் தோன்றியவர்), மேதராஜ (உற்பத்தி அடையாளமான லிங்கத்துடன் தொடர்புடையவர்), பலசாரி (வலிமையுடன் உலவுபவர்), மஹீசாரி (பூமியில் உலவுபவர்), மற்றும் ஶ்ருத (வேத நூல்களால் புகழ்பெற்றவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 31 சிவபெருமானை ஸர்வதூர்யநிநாதி (எல்லா வகை இசைக்கருவிகளும் ஒலிக்கும் ஓசையுடையவர்), ஸர்வதோத்யபரிக்ரஹ (எல்லா இசைக்கருவிகளையும் ஏந்தி இசைப்பவர்), வ்யாளரூப (பாம்பு வடிவம் கொண்டவர்), குஹாவாஸி (குகைகளில் வசிப்பவர்), குஹ (இதயக் குகையில் மறைந்திருப்பவர்), மாலி (மாலைகள் அணிந்தவர்), மற்றும் தரங்கவித் (கடலின் அலைகளையும் உணர்வின் அலைகளையும் அறிந்தவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 32 சிவபெருமானை த்ரிதஶ (முப்பது தேவர்களின் தலைவர்), த்ரிகாலதிருத் (இறந்த, நிகழ், எதிர்காலம் என்ற மூன்று காலங்களையும் தாங்குபவர்), கர்மஸர்வபந்தவிமோசன (கர்மப் பந்தங்களிலிருந்து உயிர்கள் அனைத்தையும் விடுவிப்பவர்), பந்தன (தீயவர்களையும் அசுரத் தலைவர்களையும் கட்டுப்படுத்துபவர்), மற்றும் யுதி ஶத்ருவினாஶன (போரில் எதிரிகளை அழிப்பவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 33 சிவபெருமானை ஸாங்க்யப்ரஸாத (பகுத்தறிவு ஞானத்தை அருளுபவர்), துர்வாஸா (அணுக முடியாதவர், கரடுமுரடான ஆடை அணிந்தவர்), ஸர்வஸாதுநிஷேவித (நல்லோர் அனைவராலும் போற்றப்படுபவர்), ப்ரஸ்கந்தன (படைப்பின் பெருக்கில் பொழிந்து சிதறுபவர்), விபாகஜ்ஞ (முறையான பகுப்பை அறிந்தவர்), அதுல்ய (ஒப்பற்றவர்), மற்றும் யஜ்ஞபாகவித் (யாகத்தில் உரிய பங்கை அறிந்தவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 34 சிவபெருமானை ஸர்வவாஸ (அனைத்திலும் வசிப்பவர்), ஸர்வசாரி (அனைத்திலும் உலவுபவர்), துர்வாஸா (அணுக முடியாதவர்), வாஸவ (பிரகாசமான வசுக்களின் தலைவர்), அமர (மரணமற்றவர்), ஹைம (பொன்னானவர்), ஹேமகர (பொன்னை உருவாக்குபவர்), யஜ்ஞ (யாகம்), ஸர்வதாரி (அனைத்தையும் தாங்குபவர்), மற்றும் தர்மோத்தம (தாங்குபவர்களில் சிறந்தவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 35 சிவபெருமானை லோஹிதாக்ஷ (சிவந்த கண்ணுடையவர்), மஹாக்ஷ (பெரிய கண்ணுடையவர்), விஜயாக்ஷ (வெற்றிக் கண்ணுடையவர்), விஶாரத (ஞானமும் திறமையும் உடையவர்), ஸங்க்ரஹ (அனைத்தையும் சேர்த்துத் தாங்குபவர்), நிக்ரஹ (தீயவற்றை அடக்குபவர்), கர்த்தா (ஒவ்வொரு செயலின் பின்னாலுள்ள செய்பவர்), மற்றும் ஸர்பசீரநிவாஸன (பாம்பைத் தம் ஆடையாக அணிந்தவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 36 சிவபெருமானை முக்ய (முதன்மையானவர்), அமுக்ய (உயர்நிலையிலும் பணிவுடன் இருப்பவர்), தேஹ (உருவம் கொண்டவர்), கஹலி (போர்க் கொம்பை ஊதுபவர்), ஸர்வகாமத (அனைத்து ஆசைகளையும் அருள்பவர்), ஸர்வகாஸப்ரஸாத (எல்லா வருத்தங்களையும் போக்கும் அருளுடையவர்), ஸுபல (சிறந்த வலிமையுடையவர்), மற்றும் பலரூபதிருத் (வலிமையின் வடிவம் ஏற்றவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 37 சிவபெருமானை ஸர்வகாமவர (அனைத்து ஆசைகளையும் நிறைவேற்றும் உயர்ந்த வரம்), ஸர்வத (அனைத்தையும் அருள்பவர்), ஸர்வதோமுக (எல்லா திசைகளிலும் முகம் திருப்பியவர்), ஆகாஶநிர்விரூப (வடிவற்றவராய் ஆகாயத்தில் வியாபித்திருப்பவர்), நிபாதி (செயல்பட விரைந்து இறங்குபவர்), அவஶ (எவருடைய கட்டுப்பாட்டுக்கும் உட்படாதவர்), மற்றும் கக (ஆகாயத்தில் சஞ்சரிப்பவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 38 சிவபெருமானை ரௌத்ரரூப (ருத்ரனைப் போன்ற உக்கிர வடிவினர்), அம்ஶு (ஒளிக்கதிர்), ஆதித்ய (சூரியன்), பஹுரஶ்மி (பல கதிர்கள் உடையவர்), ஸுவர்சஸி (அழகிய பேரொளியுடையவர்), வஸுவேக (வசுக்களைப் போல விரைந்தவர்), மஹாவேக (பெரும் வேகமுடையவர்), மனோவேக (எண்ணம் போல விரைவானவர்), மற்றும் நிஶாசர (இரவில் உலவுபவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 39 சிவபெருமானை ஸர்வவாஸி (அனைத்திலும் வசிப்பவர்), ஶ்ரியாவாஸி (மகிமையிலும் செல்வத்திலும் வீற்றிருப்பவர்), உபதேஶகர (உபதேசம் அளிப்பவர்), ஆகார (வடிவற்றவர்), முனி (மௌனமான முனிவர்), ஆத்மநிராலோக (உள்ளிருந்தே ஒளிரும் தம் உண்மை ஆன்மா உடையவர்), ஸம்பக்ன (தன்னைத் தாழ்த்திக்கொள்பவர்), மற்றும் ஸஹஸ்ரத (ஆயிரம் கொடைகளை அளிப்பவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 40 சிவபெருமானை பக்ஷி (பறவை), பக்ஷிரூப (பறவையின் வடிவம் கொண்டவர்), அதிதீப்த (மிகவும் ஒளிரும் ஒளியுடையவர்), விஷாம்பதி (மக்களின் தலைவர்), உன்மாத (பரவசமே வடிவானவர்), மதன (ஆசையைத் தூண்டுபவர்), காம (ஆசையே வடிவானவர்), அஶ்வத்த (புனித அரச மரம்), அர்த்தகர (செல்வத்தையும் உண்மையான நோக்கத்தையும் அருள்பவர்), மற்றும் யஶஸ் (புகழும் மகிமையுமே வடிவானவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 41 சிவபெருமானை வாமதேவ (கருணையுள்ள தேவன், அவரது மென்மையான அம்சம்), வாம (அருளுடையவர், அவரது ஐந்து முகங்களில் ஒன்று), ப்ரக்தக்ஷிண (கிழக்கையும் தெற்கையும் ஒருங்கே நோக்குபவர்), வாமன (குள்ள வடிவினர்), ஸித்தயோகி (சித்தி பெற்ற யோகி), மஹர்ஷி (பெரிய முனிவர்), ஸித்தார்த்த (நோக்கம் நிறைவேறியவர்), மற்றும் ஸித்தஸாதக (தேடுவோருக்கு சித்தியை அருள்பவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 42 சிவபெருமானை பிக்ஷு (துறவி, பிட்சாடனர்), பிக்ஷுரூப (துறவியின் வடிவம் ஏற்றவர்), விபண (சந்தையில் பொக்கிஷம் போல தேடப்படுபவர்), ம்ருது (மென்மையானவர்), அவ்யய (அழிவற்றவர்), மஹாஸேன (பெரிய சேனையின் தலைவர், மகன் ஸ்கந்தனுடன் பகிரும் பெயர்), விஶாக (பல கிளைகளுடையவர், ஸ்கந்தனுடன் பகிரும் பெயர்), ஶஷ்டிபாக (யாகக் காணிக்கையில் அறுபதில் ஒரு பங்கைப் பெறுபவர்), மற்றும் கவாம்பதி (நிலத்துக்கும் பசுக்களுக்கும் தலைவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 43 சிவபெருமானை வஜ்ரஹஸ்த (இடியாயுதத்தைக் கையில் ஏந்தியவர்), விஷ்கம்பி (பிரபஞ்சத்தைத் தாங்கும் தூண்), சமுஸ்தம்பன (படைகளை அசையாமல் நிறுத்துபவர்), வ்ருத்தவ்ருத்தகர (வட்டத்தையும் வட்டமற்றதையும் வடிவமைப்பவர், எல்லா வடிவங்களின் படைப்பாளர்), தால (தாளத்தைக் காப்பவர்), மது (இனிமையே வடிவானவர்), மற்றும் மதுகலோசன (தேன் போல மென்மையான கண்களுடையவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 44 சிவபெருமானை வாசஸ்பத்ய (வாக்கின் தலைவரும் பேச்சின் அதிபதியும்), வாஜாஸன (வலிமையையும் உணவையும் அருள்பவர்), நித்யமாஶ்ரமபூஜித (ஆசிரமங்களில் எப்போதும் வழிபடப்படுபவர்), ப்ரஹ்மசாரி (புனித ஞானத்தில் ஈடுபட்ட பிரம்மசாரி), லோகசாரி (உலகங்களில் உலவுபவர்), ஸர்வசாரி (அனைத்திலும் உலவுபவர்), மற்றும் விசாரவித் (சரியான பகுத்தறிவை அறிந்தவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 45 சிவபெருமானை ஈஶான (ஆளும் தலைவர், கட்டளையிடுபவர்), ஈஶ்வர (பரமேஸ்வரன்), கால (காலம்), நிஶாசரி (இரவில் உலவுபவர்), பினாகவான் (பினாகம் என்ற வில்லை ஏந்தியவர்), நிமித்தஸ்த (காரணங்களுக்குக் காரணமாக நிற்பவர்), நிமித்த (நிகழ்வுகளின் காரணமும் சந்தர்ப்பமும்), நந்தி (மகிழ்ச்சி அளிப்பவர்), நந்திகர (மகிழ்ச்சியை அருள்பவர்), மற்றும் ஹரி (பாவத்தை அகற்றுபவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 46 சிவபெருமானை நந்தீஶ்வர (மகிழ்ச்சியின் தலைவர்), நந்தி (மகிழ்ச்சியுடையவர்), நந்தன (மகிழ்விப்பவர்), நந்திவர்தன (மகிழ்ச்சியைப் பெருக்குபவர்), பகஹாரி (தட்ச புராணத்தில் போலி செல்வத்தைப் பறித்தவர்), நிஹந்த (அழிப்பவர்), கால (காலம்), ப்ரஹ்ம (படைப்பாளர்), மற்றும் பிதாமஹ (ஆதிப் பாட்டனார்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 47 சிவபெருமானை சதுர்முக (நான்கு முகமுடையவர்), மஹாலிங்க (பெரும் பிரபஞ்ச ஒளித்தூணான லிங்கம்), சாருலிங்க (அழகிய லிங்கம்), லிங்காத்யக்ஷ (படைப்பின் நுண்ணிய வடிவத்தின் மேற்பார்வையாளர்), ஸுராத்யக்ஷ (தேவர்களின் மேற்பார்வையாளர்), யோகாத்யக்ஷ (யோகத்தின் தலைவரும் மேற்பார்வையாளரும்), மற்றும் யுகவாஹ (யுகங்களைக் கொண்டுவந்து சுமப்பவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 48 சிவபெருமானை பீஜாத்யக்ஷ (படைப்பின் விதையின் மேற்பார்வையாளர்), பீஜகர்த்த (விதையை உருவாக்குபவர்), அவ்யயாத்ம (அழியாத ஆன்மா உடையவர்), அனுகத (அனைவராலும் பின்தொடரப்பட்டு சேவிக்கப்படுபவர்), பல (வலிமையே வடிவானவர்), இதிஹாஸ (புனித மரபே வடிவானவர்), ஸங்கல்ப (சங்கல்பமும் நோக்கமும் உடையவர்), கௌதம (முனிவர் கௌதமருடன் அடையாளம் காணப்பட்டவர்), மற்றும் நிஶாகர (இரவை உருவாக்குபவர், இருளின் அதிபதி) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 49 சிவபெருமானை தம்ப (ஆணவத்தின் வடிவானவர்), அதம்ப (ஆணவமே இல்லாதவர்), வைதம்ப (ஆணவத்தின் அழிவுடன் தொடர்புடையவர்), வஶ்ய (பக்தர்களுக்கு எட்டும் தூரத்தில் இருப்பவர்), வஶகர (மற்றவர்களைத் தம் வசப்படுத்துபவர்), கலி (சண்டையின் வடிவானவர்), லோககர்த்த (உலகங்களைப் படைப்பவர்), பஶுபதி (உயிரினங்களின் தலைவர்), மஹாகர்த்த (பெரிய செய்பவர்), மற்றும் அநௌஷத (நோய்களுக்கு அப்பாற்பட்டவர், மருந்து தேவையற்றவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 50 சிவபெருமானை அக்ஷர (அழியாத எழுத்து), பரமம் ப்ரஹ்ம (உயர்ந்த பரப்பிரம்மம்), பலவத் (வலிமைமிக்கவர்), ஶக்ர (வலிமையில் இந்திரனுடன் அடையாளம் காணப்பட்டவர்), நீதி (நீதி நெறியே வடிவானவர்), அநீதி (மரபுகளையும் கடந்தவர்), ஶுத்தாத்ம (முற்றிலும் தூய ஆன்மா உடையவர்), ஶுத்த (தூயவர்), மன்ய (போற்றி வணங்கத்தக்கவர்), மற்றும் கதாகத (புறப்பாடும் திரும்புதலுமானவர், புறப்பட்டுத் திரும்பும் சுழற்சி) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 51 சிவபெருமானை பஹுப்ரஸாத (அளவற்ற அருளுடையவர்), ஸுஸ்வப்ன (நல்ல கனவுகளை அருள்பவர்), தர்பண (அனைத்தையும் பிரதிபலிக்கும் கண்ணாடி), அமித்ரஜித் (எதிரிகளை வெல்பவர்), வேதகர (வேதங்களை அருளியவர்), மந்த்ரகர (மந்திரங்களை அருளியவர்), வித்வான் (அனைத்தும் அறிந்த ஞானி), மற்றும் ஸமரமர்தன (போரில் பகைவரை நசுக்குபவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 52 சிவபெருமானை மஹாமேகநிவாஸி (பெரும் மேகங்களில் வசிப்பவர்), மஹாகோர (மிகக் கொடூரமானவர்), வஶிகர (அனைத்தையும் தம் ஆளுகையில் கொண்டுவருபவர்), அக்னி (நெருப்பு), ஜ்வாலா (சுடர்), மஹாஜ்வாலா (பெரும் ஜ்வாலை), அதிதூம்ர (மிகுந்த புகையுடையவர்), ஹுத (அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஹோமம்), மற்றும் ஹவிஹ் (யாக ஹவிஸ், காணிக்கையே) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 53 சிவபெருமானை வ்ருஷண (வீரியமும் உற்பத்தி சக்தியும் உடையவர்), ஶங்கர (மகிழ்ச்சியை அருள்பவர்), நித்ய (நித்தியமானவர்), வர்சஸ்வீ (ஒளிமிக்கவர்), தூமகேதன (புகையைக் கொடியாகக் கொண்டவர்), நீல (கருநீல நிறத்தவர்), அங்கலுப்த (தம் திருவுருவத்தாலேயே போற்றப்படுபவர்), ஶோபன (ஒளிரும் அழகுடையவர்), மற்றும் நிரவக்ரஹ (தடையற்றவர், எல்லாக் கட்டுப்பாடுகளிலிருந்தும் விடுபட்டவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 54 சிவபெருமானை ஸ்வஸ்திட (நலன் அருள்பவர்), ஸ்வஸ்திபாவ (நலனே இயல்பானவர்), பகி (தமக்குரிய பங்கை ஏற்பவர்), பகக்கர (பங்குகளை வகுப்பவர்), லகு (இலகுவானவர், விரைவானவர்), உத்ஸங்க (மடியில் அனைவரும் இளைப்பாறுபவர்), மஹாங்க (பெரிய அங்கங்கள் உடையவர்), மற்றும் மஹாகர்ப்பபராயண (பெரும் பிரபஞ்சக் கருப்பையின் புகலிடமானவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 55 சிவபெருமானை கிருஷ்ணவர்ண (கருநிறமுடையவர்), ஸுவர்ண (பொன்னிறமுடையவர்), இந்த்ரியம் ஸர்வதேஹினாம் (எல்லா உயிர்களின் புலன் சக்தியே), மஹாபாத (பெரிய பாதங்கள் உடையவர்), மஹாஹஸ்த (பெரிய கரங்கள் உடையவர்), மஹாகாய (பெரிய உடலுடையவர்), மற்றும் மஹாயஶஸ் (பெரும் புகழுடையவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 56 சிவபெருமானை மஹாமூர்த (பெரிய தலையுடையவர்), மஹாமாத்ர (பெரும் பரிமாணமுடையவர்), மஹாநேத்ர (பெரிய கண்களுடையவர்), நிஶாலய (இரவை இருப்பிடமாகக் கொண்டவர்), மஹான்தக (மரணத்தைக் கொண்டுவரும் பெரும் முடிவிறுதி), மஹாகர்ண (பெரிய காதுகளுடையவர்), மஹோஷ்ட (பெரிய உதடுகளுடையவர்), மற்றும் மஹாஹனு (பெரிய தாடைகளுடையவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 57 சிவபெருமானை மஹாநாஸ (பெரிய மூக்குடையவர்), மஹாகம்பு (சங்கு போன்ற அழகிய கழுத்துடையவர்), மஹாக்ரீவ (பெரிய கழுத்துடையவர்), ஸ்மசானபக் (சுடுகாட்டை விரும்புபவர்), மஹாவக்ஷ (பெரிய மார்புடையவர்), மஹோரஸ்க (அகன்ற மார்புடையவர்), அந்தராத்மா (உள்ளுறை ஆன்மா), மற்றும் ம்ருகாலய (மானின் உறைவிடம், நுண்புலன்களின் வாசஸ்தலம்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 58 சிவபெருமானை லம்பன (தொங்கும் அம்சமுடையவர்), லம்பிதோஷ்ட (தொங்கும் கீழுதடுடையவர்), மஹாமாயா (பெரும் மாயா சக்தியின் அதிபதி), பயோநிதி (நீர்த்தொகுதியான கடல்), மஹாதந்த (பெரிய பற்களுடையவர்), மஹாதம்ஷ்ட்ர (பெரிய கோரைப் பற்களுடையவர்), மஹாஜிஹ்வ (பெரிய நாக்குடையவர்), மற்றும் மஹாமுக (பெரிய வாயுடையவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 59 சிவபெருமானை மஹாநக (பெரிய நகங்களுடையவர்), மஹாலோம (அடர்த்தியான மேனி முடியுடையவர்), மஹாகேஶ (பெரிய கேசமுடையவர்), மஹாஜட (பெரிய சடை உடையவர்), ப்ரஸன்ன (அமைதியும் அருளும் நிறைந்தவர்), ப்ரஸாத (அருளே வடிவானவர்), ப்ரத்யய (உண்மை நம்பிக்கையும் உறுதியும்), மற்றும் கிரிஸாதன (மலையில் சாதனை புரிந்தவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 60 சிவபெருமானை ஸ்நேஹன (அன்பை அருள்பவர்), அஸ்நேஹன (உலகப் பற்றிலிருந்து விடுபட்டவர்), அஜித (வெல்லப்படாதவர்), மஹாமுனி (பெரிய மௌன முனிவர்), வ்ருக்ஷாகர (மர வடிவம் ஏற்றவர்), வ்ருக்ஷகேது (மரத்தைக் கொடியாகக் கொண்டவர்), அனல (நெருப்பு), மற்றும் வாயுவாஹன (காற்றின் மேல் பயணிப்பவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 61 சிவபெருமானை கண்டாலி (பெரிய கன்னங்களும் வலிமையும் உடையவர்), மேருதாம (மேரு மலையை இருப்பிடமாகக் கொண்டவர்), தேவாதிபதி (தேவர்களின் அதிபதி), அதர்வசீர்ஷ (அதர்வ வேதத்தைத் தலையாகக் கொண்டவர்), ஸாமஸ்ய (சாம வேதத்தை முகமாகக் கொண்டவர்), மற்றும் ருக்ஸஹஸ்ராமிதேக்ஷண (ரிக் வேதத்தின் ஆயிரம் மந்திரங்களால் அளக்கப்படும் கண்களுடையவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 62 சிவபெருமானை யஜுஷ்பாதபுஜ (யஜுர் வேதத்தைக் கால்களும் கரங்களுமாகக் கொண்டவர்), குஹ்ய (இரகசிய மர்மம்), ப்ரகாஶ (ஒளியும் வெளிப்பாடும்), ஜங்கம (நகரும், உயிருடைய உலகம்), அமோகார்த்த (நோக்கம் ஒருபோதும் தவறாதவர்), ப்ரஸாத (அருள்), அபிகம்ய (பக்தியால் அணுகக்கூடியவர்), மற்றும் ஸுதர்ஶன (காண்பதற்கு அழகானவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 63 சிவபெருமானை உபகார (அனைவருக்கும் உதவும் நன்மை செய்பவர்), ப்ரிய (அன்புக்குரியவர்), ஸர்வ (அனைத்தும் ஆனவர்), கனக (பொன்), கஞ்சனச்சவி (பொன் ஒளியுடையவர்), நாபி (பிரபஞ்சத்தின் நாபியும் மையமும்), நந்திகர (மகிழ்ச்சியை அருள்பவர்), பவ (இருப்பே வடிவானவர்), புஷ்கரஸ்தாபதி (தாமரையில் நிலைபெற்ற அதிபதி), மற்றும் ஸ்திர (நிலைத்தவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 64 சிவபெருமானை த்வாதஶ (பன்னிரண்டு ஆதித்யர்களுடன் அடையாளம் காணப்பட்ட பன்னிரு வடிவினர்), த்ராஸன (தீயவர்களை நடுங்கச் செய்பவர்), ஆத்ய (ஆதியான முதல் காரணம்), யஜ்ஞ (யாகம்), யஜ்ஞஸமாஹித (யாகத்தில் முழுமையாக ஈடுபட்டவர்), நக்தம் (இரவு), கலி (சண்டையும் இருண்ட யுகமும்), கால (காலம்), மகர (முதலை), மற்றும் கால பூஜித (காலச் சுழற்சிக்கேற்ப வழிபடப்படுபவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 65 சிவபெருமானை ஸகண (தம் கணக்கூட்டத்துடன் இருப்பவர்), கணகர (கணங்களை உருவாக்குபவர்), பூதவாஹனஸாரதி (உயிரினங்களிடையே தம் காளை வாகனத்தை ஓட்டும் தேரோட்டி), பஸ்மஶய (திருநீற்றையே படுக்கையாகக் கொண்டவர்), பஸ்மகோப்த (திருநீற்றின் மூலம் காப்பவர்), பஸ்மபூத (திருநீறாகவே ஆனவர்), தரு (மரம்), மற்றும் கண (கணக்கூட்டத்தின் தலைவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 66 சிவபெருமானை லோகபால (உலகங்களின் காவலர்), லோக (உலகமே), மஹாத்மா (மாபெரும் ஆன்மா), ஸர்வபூஜித (அனைவராலும் வழிபடப்படுபவர்), ஶுக்ல (பிரகாசமான, தூயவர்), த்ரிஶுக்ல (எண்ணம், சொல், செயல் மூன்றிலும் தூயவர்), ஸம்பன்ன (பூரணமானவர்), ஶுசி (தூய்மையும் ஒளியும் உடையவர்), மற்றும் பூதநிஷேவித (அனைத்து உயிர்களாலும் போற்றப்படுபவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 67 சிவபெருமானை ஆஶ்ரமஸ்த (வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு நிலையிலும் வீற்றிருப்பவர்), க்ரியாவஸ்த (சடங்கு செயல்களில் உறுதியாக நிற்பவர்), விஶ்வகர்மமதி (பிரபஞ்சத்தின் அனைத்துச் செயல்களையும் உள்ளடக்கிய அறிவுடையவர்), வர (சிறந்தவர்), விஶாலஶாகா (விரிந்த கிளைகளுடையவர்), தாம்ரோஷ்ட (செம்பு போன்ற சிவந்த உதடுடையவர்), அம்புஜால (தாமரை நீரில் வசிப்பவர்), மற்றும் ஸுநிஶ்சல (முற்றிலும் அசையாதவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 68 சிவபெருமானை கபில (பொன்னிறச் செம்பழுப்பானவர்), கபிஶ (சிவந்த பழுப்பு நிறத்தவர்), ஶுக்ல (பிரகாசமான தூயவர்), ஆயுஸ் (ஆயுளும் உயிர்ச்சக்தியுமே வடிவானவர்), பர (உயர்ந்தவர்), அபர (அருகில் இருக்கும் அணுக்கமானவர்), கந்தர்வ (தேவலோக இசைக் கலைஞர்), அதிதி (தேவர்களின் அளவற்ற தாயுடன் அடையாளம் காணப்பட்டவர்), தார்க்ஷ்ய (பெரும் பறவை கருடனுடன் அடையாளம் காணப்பட்டவர்), ஸுவிஜ்ஞேய (ஞானிகளால் எளிதில் அறியப்படுபவர்), மற்றும் ஸுஶாரத (தெளிந்த இலையுதிர்கால ஒளியுடையவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 69 சிவபெருமானை பரஶ்வதாயுத (போர்க் கோடரியைத் தாங்குபவர்), தேவ (ஒளிரும் தேவன்), அனுகாரி (எல்லா வடிவங்களையும் ஏற்பவர்), ஸுபந்தவ (அனைவருக்கும் உண்மையான உறவினர்), தும்பவீண (சுரைக்குடை வீணை வாசிப்பவர்), மஹாக்ரோத (பெரும் சீற்றமுடையவர்), ஊர்த்வரேதஸ் (தவக் கட்டுப்பாட்டால் உயிர்ச்சக்தியை மேல்நோக்கி எழுப்பியவர்), மற்றும் ஜலேஶய (நீரின் மீது துயில்பவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 70 சிவபெருமானை உக்ர (உக்கிரமானவர்), வம்சகர (வம்சத்தைத் தொடரச் செய்பவர்), வம்ஶ (வம்சமே), வம்ஶநாத (புல்லாங்குழல் ஒலியும் வம்ச நாதமும் ஆனவர்), அநிந்திதா (குறையற்றவர்), ஸர்வாங்கரூப (படைப்பின் எல்லா அங்கங்களையும் உள்ளடக்கிய வடிவினர்), மாயாவி (மாயையின் அதிபதி), ஸுஹ்ருத் (உண்மையான நண்பர்), அனில (காற்று), மற்றும் அனல (நெருப்பு) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 71 சிவபெருமானை பந்தன (கட்டுபவர்), பந்தகர்த்த (பந்தங்களை உருவாக்குபவர்), ஸுபந்தனவிமோசன (அருளுடன் பந்தங்களிலிருந்து விடுவிப்பவர்), ஸயஜ்ஞாரி (தவறான யாகத்தின் எதிரி), ஸகாமாரி (ஆசையின் எதிரி), மஹாதம்ஷ்ட்ர (பெரிய கோரைப் பற்களுடையவர்), மற்றும் மஹாயுத (பெரும் ஆயுதங்களுடையவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 72 சிவபெருமானை பஹுதனிந்தித (எல்லா வகையிலும் குறையற்றவர்), ஶர்வ (துயரை அழிக்கும் வில்வீரர்), ஶங்கர (மகிழ்ச்சியை அருள்பவர்), அதன (பற்றற்ற, செல்வமற்ற துறவி), அமரேஶ (அமரர்களின் தலைவர்), மஹாதேவ (பெரிய தேவன்), விஶ்வதேவ (பிரபஞ்சத்தின் தேவன்), மற்றும் ஸுரரிஹ (தேவர்களின் பகைவரை அழிப்பவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 73 சிவபெருமானை அஹிர்புத்ன்ய (ஆழத்தின் நாகம், ருத்ரனின் பண்டைய வேத வடிவம்), அனிலாப (காற்றைப் போன்ற ஒளியுடையவர்), சேகிதான (எப்போதும் விழிப்புடன் உணர்பவர்), ஹவிஹ் (யாக ஹவிஸ், காணிக்கை), அஜைகபாத் (ருத்ரனின் பண்டைய வேதப் பெயரான ஏகபாத் அஜன்), கபாலி (மண்டை ஓட்டுக் கிண்ணம் ஏந்தியவர்), த்ரிஶங்கு (வானுக்கும் பூமிக்கும் இடையே தொங்கும் அரசரான த்ரிசங்குவுடன் அடையாளம் காணப்பட்டவர்), அஜித (வெல்லப்படாதவர்), மற்றும் ஶிவ (மங்கலமானவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 74 சிவபெருமானை தன்வந்தரி (தெய்வீக வைத்தியரான தன்வந்தரியுடன் அடையாளம் காணப்பட்டவர்), தூமகேது (புகையைக் கொடியாகக் கொண்ட வால் நட்சத்திரம்), ஸ்கந்த (மகன் போர்க் கடவுள் ஸ்கந்தனுடன் அடையாளம் காணப்பட்டவர்), வைஶ்ரவண (செல்வத்தின் அதிபதி குபேரனுடன் அடையாளம் காணப்பட்டவர்), தாத (ஆதித்யர்களில் காப்பவர்), ஶக்ர (இந்திரனுடன் அடையாளம் காணப்பட்டவர்), விஷ்ணு (எங்கும் நிறைந்து காக்கும் விஷ்ணு), மித்ர (உடன்படிக்கையும் நட்பும் தெய்வமான வேத மித்ரர்), த்வஷ்டா (தெய்வீகச் சிற்பியான த்வஷ்டா), த்ருவ (நிலையானவர்), மற்றும் தர (பூமியைத் தாங்கிக் காப்பவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 75 சிவபெருமானை ப்ரபாவ (எல்லா சக்திக்கும் தோற்றத்திற்கும் மூலம்), ஸர்வக (எங்கும் நிறைந்தவர்), வாயு (காற்று), அர்யமா (மரியாதையின் வேதத் தெய்வம்), ஸவிதா (அனைத்தையும் செயலுக்குத் தூண்டும் வேதச் சூரியன்), ரவி (சூரியன்), உஷங்கு (பண்டைய முனிவர் வடிவம்), விதாத்ரு (விதியை நியமிப்பவர்), மாந்தாதா (புராணத்தின் நீதிமான் அரசருடன் அடையாளம் காணப்பட்டவர்), மற்றும் பூதபாவன (அனைத்து உயிர்களையும் போஷிப்பவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 76 சிவபெருமானை விபு (எங்கும் நிறைந்த இறைவன்), வர்ணவிபாவி (எல்லா நிறங்களையும் வடிவங்களையும் வெளிப்படுத்துபவர்), ஸர்வகாமகுணவாஹ (விரும்பப்படும் எல்லா குணங்களையும் அருள்பவர்), பத்மநாப (நாபியில் தாமரை தோன்றியவர்), மஹாகர்ப்ப (பெரும் பிரபஞ்சக் கருப்பையுடையவர்), சந்த்ரவக்த்ர (சந்திர முகமுடையவர்), அனில (காற்று), மற்றும் அனல (நெருப்பு) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 77 சிவபெருமானை பலவான் (வலிமையும் சக்தியும் உடையவர்), உபஶாந்த (ஆழ்ந்த அமைதியானவர்), புராண (பழமையானவர்), புண்யசஞ்சுரி (புண்ணிய செயல்களில் விரைந்து செல்பவர்), குருகர்த்த (குருக்ஷேத்திரத்துடன் தொடர்புடைய புனித செயலை உருவாக்குபவர்), குருவாஸி (குருக்ஷேத்திரத்தில் வசிப்பவர்), குருபூத (புனிதச் செயலின் களமாகவே ஆனவர்), மற்றும் குணௌஷத (நற்குணமே மருந்தாக விளங்குபவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 78 சிவபெருமானை ஸர்வஶய (எல்லா நோக்கங்களும் தங்கும் இடமானவர்), தர்பசாரி (புனித தர்ப்பைப் புல்லிடையே உலவுபவர்), ஸர்வேஷாம் ப்ராணினாம் பதி (எல்லா உயிர்களின் தலைவர்), தேவதேவ (தேவர்களின் தேவன்), ஸுகஸக்த (மகிழ்ச்சி அருள்வதில் ஈடுபட்டவர்), மற்றும் ஸதஸத்ஸர்வரத்னவித் (வெளிப்பட்டதும் மறைந்ததுமான எல்லா ரத்தினங்களையும் அறிந்தவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 79 சிவபெருமானை கைலாஸகிரிவாஸி (கைலாய மலையில் வசிப்பவர்), ஹிமவத்கிரிஸம்ஶ்ரய (பனி படர்ந்த இமயச் சிகரங்களைப் புகலிடமாகக் கொண்டவர்), குலஹாரி (ஆற்றங்கரைகளையும் எல்லைகளையும் அடித்துச் செல்பவர்), குலகர்த்த (குலத்தையும் எல்லையையும் வடிவமைப்பவர்), பஹுவித்யா (பல வித்தைகளை உடையவர்), மற்றும் பஹுப்ரத (பல கொடைகளை அளிப்பவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 80 சிவபெருமானை வணிஜ (வணிகர்), வர்தகி (தச்சரும் கட்டடம் கட்டுபவரும்), வ்ருக்ஷ (மரம்), பகுல (மணமிக்க பகுல மரம்), சந்தன (சந்தன மரம்), சதா (நிழல் தரும் இலையும் அடைக்கலமும்), ஸரக்ரீவ (வலிமையான நரம்புடைய கழுத்துடையவர்), மஹாஜத்ரு (பெரிய தோள்களுடையவர்), அலோல (அசையாத, நிலையான தன்மையுடையவர்), மற்றும் மஹௌஷத (பெரிய மூலிகை மருந்து, உயர்ந்த பரிகாரம்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 81 சிவபெருமானை ஸித்தார்த்தகர (அனைத்து நோக்கங்களையும் நிறைவேற்றுபவர்), ஸித்தார்த்த (நோக்கம் நிறைவேறியவர்), சந்தோவ்யாகரணோத்தர (வேத சந்தஸ் மற்றும் இலக்கணத்தில் சிறந்த குரு), ஸிம்ஹநாத (சிங்கத்தின் கர்ஜனை உடையவர்), ஸிம்ஹதம்ஷ்ட்ர (சிங்கம் போன்ற கோரைப் பற்களுடையவர்), ஸிம்ஹக (சிங்கம் போல நடப்பவர்), மற்றும் ஸிம்ஹவாஹன (சிங்கத்தை வாகனமாகக் கொண்டவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 82 சிவபெருமானை ப்ரபாவாத்மா (ஆற்றலின் மூலமே தம் ஆன்மாவாக உடையவர்), ஜகத்கலாஸ்தல (உலகின் காலத்துக்கும் அடித்தளத்துக்கும் ஆதாரமானவர்), லோகஹித (எல்லா உலகங்களுக்கும் நன்மை செய்பவர்), தரு (நிழல் தரும் மரம்), ஸாரங்க (விரைந்தவரும் பல வண்ணமுடையவரும்), நவசக்ராங்க (உடலின் ஒன்பது நுண் சக்கரங்களாகிய அங்கங்கள் உடையவர்), கேதுமாலி (கொடியைத் தாங்குபவர்), மற்றும் ஸபாவன (நன்கு வளர்த்துப் படைப்பவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 83 சிவபெருமானை பூதாலய (எல்லா உயிர்களின் உறைவிடம்), பூதபதி (எல்லா உயிர்களின் தலைவர்), அஹோராத்ர (பகலும் இரவுமே ஆனவர்), மற்றும் அநிந்திதா (குறையற்றவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 84 சிவபெருமானை வாஹித ஸர்வபூதானாம் (எல்லா உயிர்களையும் சுமந்து செல்பவர்), நிலய (எல்லாவற்றின் ஓய்விடம்), விபு (எங்கும் நிறைந்த இறைவன்), பவ (இருப்பே வடிவானவர்), அமோக (ஒருபோதும் தவறாதவர்), ஸம்யத (சுயக்கட்டுப்பாடு உடையவர்), அஶ்வ (எங்கும் வியாபித்திருப்பவர்), போஜன (உணவே வடிவானவர்), மற்றும் ப்ராணதாரண (உயிர்மூச்சைத் தாங்குபவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 85 சிவபெருமானை ஹிரண்யபாஹு (பொன் கரங்களுடையவர்), குஹாபால ப்ரவேஶினாம் (குகைக்குள் நுழைபவர்களைக் காப்பவர்), ப்ரக்ருஷ்டாரி (தீமைக்கு முதன்மையான எதிரி), மஹாஹர்ஷ (பெரும் மகிழ்ச்சியுடையவர்), ஜிதகாம (ஆசையை வென்றவர்), மற்றும் ஜிதேந்த்ரிய (புலன்களை வென்றவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 86 சிவபெருமானை காந்தார (காந்தார இசை முறையின் அதிபதி), ஸுவாஸ (இனிய நறுமணமுடையவர்), தபஸ்ஸக்த (தவத்தில் ஈடுபட்டவர்), ரதி (இன்பமே வடிவானவர்), நர (ஆதி மனிதன்), மஹாகீத (பெரிய பாடலின் நாயகன்), மஹாந்ருத்ய (பெரிய நடனத்தின் நாயகன்), மற்றும் அப்ஸரோகணஸேவித (தேவலோக நடனமங்கையர் கூட்டத்தால் சேவிக்கப்படுபவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 87 சிவபெருமானை மஹாகேது (பெரிய கொடியுடையவர்), மஹாதாது (பெரிய ஆதி தத்துவம்), நைகஸானுசர (மலைச்சாரல்களில் பல பின்பற்றுபவர்களால் சூழப்பட்டவர்), சல (அசையும் தன்மையுடையவர்), அவேதனீய (வெளிப்பாட்டின் மூலம் அறியப்படுபவர்), ஆதேஶ (தெய்வீகக் கட்டளை), மற்றும் ஸர்வகந்தஸுகவஹ (ஒவ்வொரு நறுமணத்தின் வழியாகவும் மகிழ்ச்சி அருள்பவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 88 சிவபெருமானை தோரண (வாயில் வளைவு), தரண (கடத்திச் செல்லும் மீட்பர்), வாத (காற்று), பரிதி (சூழும் அடிவானம்), படிகேசர (ஆகாயத்தில் சஞ்சரிக்கும் அதிபதி), ஸம்யோக (இணைவே வடிவானவர்), வர்தன (பெருக்குபவர்), விருத்த (தொன்மையும் மதிப்பும் உடையவர்), அதிவிருத்த (மிகத் தொன்மையானவர்), மற்றும் குணாதிக (எல்லா குணங்களிலும் சிறந்தவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 89 சிவபெருமானை நித்ய (நித்தியமானவர்), ஆத்மஸஹாய (தம்மையே துணையாகக் கொண்ட சுயசார்புடையவர்), தேவாஸுரபதி (தேவர் மற்றும் அசுரர் இருவருக்கும் தலைவர்), பதி (தலைவர்), யுக்த (ஒழுங்கும் கட்டுப்பாடும் உடையவர்), யுக்தபாஹு (நல்ல செயலுக்கு எப்போதும் தயாராகவுள்ள கரங்களுடையவர்), தேவ (ஒளிரும் தேவன்), மற்றும் திவி ஸுபர்வண (வானுலகில் வசிக்கும் அழகிய வடிவினர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 90 சிவபெருமானை ஆஷாட (உறுதியானவர், அசைக்க முடியாதவர்), ஸுஷந்த (நற்சக்தியும் குறையாத வீரியமும் உடையவர்), த்ருவ (நிலையானவர்), ஹரிண (விரைவான மான் போன்றவர்), ஹர (நீக்குபவர்), வபுரவர்தமானேப்ய (பிறவியில் சிக்கியுள்ள உயிர்களுக்காக உடல் ஏற்பவர்), வஸுஶ்ரேஷ்ட (வசுக்களில் சிறந்தவர்), மற்றும் மஹாபத (விடுதலைக்கான பெரும் பாதை) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 91 சிவபெருமானை ஶிரோஹரி (பிரம்மாவின் ஐந்தாம் தலையை நீக்கியவர்), விமர்ஶ (ஆழ்ந்த சிந்தனையும் பகுத்தறிவும்), ஸர்வலக்ஷணலக்ஷித (எல்லா மங்கல அடையாளங்களாலும் குறிக்கப்பட்டவர்), அக்ஷ (அசையாத அச்சு), ரதயோகி (தேர் யோகி), ஸர்வயோகி (எல்லா வகை யோகத்தின் நாயகன்), மற்றும் மஹாபல (பெரும் வலிமையுடையவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 92 சிவபெருமானை ஸமாம்னாய (வேதங்கள் வழியாகக் கைமாறி வந்த மரபு), அஸமாம்னாய (வேத மரபையும் கடந்தவர்), தீர்த்ததேவ (புனிதத் தலங்களின் தெய்வம்), மஹாரத (பெரும் வீரர்), நிர்ஜீவ (உயிர்ப்பையும் கடந்தவர்), ஜீவன (உயிர் அளிப்பவர்), மந்த்ர (புனித மந்திரம்), ஶுபாக்ஷ (மங்கல விழிகளுடையவர்), மற்றும் பஹுகர்கஶ (மாயைக்கும் பாவத்துக்கும் மிகக் கண்டிப்பானவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 93 சிவபெருமானை ரத்னப்ரபூத (ரத்தினங்கள் நிறைந்தவர்), ரத்னாங்க (ரத்தின அணிகலன்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட உடலுடையவர்), மஹார்ணவநிபானவித் (பெருங்கடலின் மறைந்த ஆழங்களை அறிந்தவர்), மூல (ஆதி வேர்), விஶால (பரந்தவர்), அம்ருத (மரணமற்ற அமுதம்), வ்யக்தாவ்யக்த (வெளிப்பட்டவரும் வெளிப்படாதவரும் ஆனவர்), மற்றும் தபோநிதி (தவத்தின் பொக்கிஷம்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 94 சிவபெருமானை அரோஹண (உயர்வை ஏற்படுத்தும் ஏற்றம்), அதிரோஹ (ஏறிக் கடந்து செல்பவர்), ஶிலாதாரி (அறத்தைத் தாங்குபவர்), மஹாயஶஸ் (பெரும் புகழுடையவர்), ஸேனாகல்ப (படைத் தலைவரைப் போன்றவர்), மஹாகல்ப (பெரும் கல்பக் காலத்தின் நாயகன்), யோக (யோகமே வடிவானவர்), யுகாகர (யுகங்களை உருவாக்குபவர்), மற்றும் ஹரி (பாவத்தை நீக்குபவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 95 சிவபெருமானை யுகரூப (யுகமே வடிவானவர்), மஹாரூப (விரிந்த வடிவினர்), மஹாநகஹான (பெரிய நாகத்தை அழித்தவர்), வத (மரண அடி கொடுப்பவர்), ந்யாயநிர்வாபன (நீதியையும் ஒழுங்கையும் நிலைநாட்டுபவர்), பத (அடித்தளம்), பண்டித (கற்றறிந்தவர்), மற்றும் அசலோபம (அசையாத மலைக்கு ஒப்பானவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 96 சிவபெருமானை பஹுமால (பல மாலைகளை அணிந்தவர்), மஹாமால (பெரிய மாலையை அணிந்தவர்), ஶஶி (சந்திரன்), ஹரஸுலோசன (அழகிய கண்களுடைய ஹரர்), விஸ்தார (விரிந்த பரப்பு), லவண (உப்புக் கடல், அருளும் இனிமையும் உடையவர்), கூப (ஆழமான கிணறு, அனைத்தின் மூலம்), த்ரியுக (மூன்று யுகங்களையும் வியாபிப்பவர்), மற்றும் ஸபலோதய (உதயம் பலன் தருபவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 97 சிவபெருமானை த்ரிலோசன (மூன்று கண்களுடையவர்), விஷண்ணாங்க (ஆழ்ந்த தியான அமைதியுடையவர்), மணிவித்த (ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்), ஜடாதர (சடையைத் தரித்தவர்), பிந்து (படைப்பின் ஆதிப் புள்ளி), விஸர்க (படைப்பு வெளிப்பாடு), ஸுமுக (அழகிய முகமுடையவர்), ஶர (அம்பு), ஸர்வாயுத (எல்லா ஆயுதங்களையும் தாங்குபவர்), மற்றும் ஸஹ (தாங்கும் வலிமை மிக்கவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 98 சிவபெருமானை நிவேதன (எல்லாக் காணிக்கைகளும் சமர்ப்பிக்கப்படுபவர்), ஸுகஜாத (மகிழ்ச்சி அளிப்பவர்), ஸுகந்தர (இனிய நறுமணமுடையவர்), மஹாதனு (பெரிய வில்லை ஏந்தியவர்), கந்தபாலி (நறுமணத்தின் காவலர்), பகவான் (மங்கல இறைவன்), மற்றும் உத்தான ஸர்வகர்மணாம் (ஒவ்வொரு செயலின் பின்னாலுள்ள எழுச்சி) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 99 சிவபெருமானை மந்தன (பிரபஞ்சப் பாற்கடலைக் கடையும் மத்து), பஹுல (நிறைந்தவர்), வாயு (காற்று), ஸகல (அனைத்து அங்கங்களையும் தழுவுபவர்), ஸர்வலோசன (அனைத்தையும் காணும் கண்களுடையவர்), தால (அடித்தளம்), தால (தாளத்தைக் காப்பவர்), கரஸ்தலி (கையில் தாளக்கருவியை ஏந்தியவர்), ஊர்த்வஸம்ஹனன (மேல்நோக்கி உறுதியாகப் பிணைந்த உடலமைப்புடையவர்), மற்றும் மஹான் (பெரியவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 100 சிவபெருமானை ஹர்யக்ஷ (பொன்னிற, சிங்கக் கண்களுடையவர்), ககுபா (எல்லாத் திசைகளிலும் வியாபித்திருப்பவர்), வஜ்ர (இடியாயுதம்), ஶதஜிஹ்வ (நூறு நாக்குகளுடையவர்), ஸஹஸ்ரபாத் (ஆயிரம் கால்களுடையவர்), ஸஹஸ்ரமூர்த (ஆயிரம் தலைகளுடையவர்), தேவேந்த்ர (தேவர்களின் தலைவர்), ஸர்வதேவமய (எல்லா தேவர்களும் அடங்கியவர்), மற்றும் குரு (ஆசிரியர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 101 சிவபெருமானை ப்ரஹ்மதண்டவினிர்மாத (புனித ஒழுக்கத்தின் தண்டத்தை உருவாக்கியவர்), ஶதக்னிபாஶஶக்திமான் (கதாயுதம், பாசம், ஈட்டி ஏந்திய வலிமைமிக்கவர்), பத்மகர்ப்ப (தாமரைக் கருப்பையுடையவர்), மஹாகர்ப்ப (பெரும் பிரபஞ்சக் கருப்பையுடையவர்), ப்ரஹ்மகர்ப்ப (பிரம்மாவும் தம் கருவில் அடங்கியவர்), மற்றும் ஜலோத்பவ (ஆதி நீரிலிருந்து தோன்றியவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 102 சிவபெருமானை காபஸ்தி (ஒளிக்கதிர்), ப்ரஹ்மக்ருத் (பிரம்மாவைப் படைத்தவர்), ப்ரஹ்மி (பிரம்மனையே வடிவாகக் கொண்டவர்), ப்ரஹ்மவித் (பிரம்மனை அறிந்தவர்), ப்ரஹ்மண (புனிதத்தை அறிந்தவர்), கதி (இறுதி இலக்கு), அனந்தரூப (முடிவற்ற வடிவினர்), நைகாத்ம (பல ஆன்மாக்களை உடையவர்), திக்மதேஜ (கூரிய, துளைக்கும் ஒளியுடையவர்), மற்றும் ஸ்வயம்பு (தானாகத் தோன்றியவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 103 சிவபெருமானை ஊர்த்வகாத்ம (மேல்நோக்கி எப்போதும் செல்லும் ஆன்மா), பசுபதி (உயிரினங்களின் தலைவர்), வாதரம்ஹ (காற்றைப் போல் விரைந்தவர்), மனோஜவ (எண்ணம் போல் விரைந்தவர்), சாந்தனி (சந்தனம் பூசப்பட்டவர்), பத்மநாலாக்ர (தாமரைத் தண்டின் நுனியில் இருப்பவர்), ஸுரப்யுத்தரண (இனிய அருளால் கடத்துபவர்), மற்றும் நர (ஆதி மனிதன்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 104 சிவபெருமானை கர்ணிகார மஹாஸ்ரக்வி (கொன்றை மலர்களின் பெரிய மாலை அணிந்தவர்), நீலமௌலி (நீலத் தலைப்பாகை உடையவர்), பினாகதிரித் (பினாகம் வில்லைத் தரித்தவர்), உமாபதி (உமையின் தலைவரும் கணவரும்), உமாகாந்த (உமையின் அன்புக்குரியவர்), ஜாஹ்னவித்ரித் (தலையில் கங்கையைத் தரித்தவர்), மற்றும் உமாதவ (உமையின் துணைவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 105 சிவபெருமானை வர (சிறந்தவர்), வராஹ (பன்றி வடிவம் ஏற்றவர்), வரத (வரங்களை அருள்பவர்), வரேண்ய (விரும்பத்தக்கவர்), ஸுமஹாஸ்வன (மிகப் பெரிய முழக்கமுடைய குரல் உடையவர்), மஹாப்ரஸாத (பெரும் அருளுடையவர்), தமன (அடக்குபவர்), ஶத்ருஹ (பகைவரை அழிப்பவர்), மற்றும் ஶ்வேதபிங்கல (வெண்மை கலந்த பொன்னிறமுடையவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 106 சிவபெருமானை பீதாத்ம (பொன்னிற ஒளியுடைய ஆன்மா), பரமாத்ம (பரமாத்மா), ப்ரயதாத்ம (தன்னடக்கமுள்ள ஆன்மா), ப்ரதானதிரித் (பிரதானம் எனும் மூலப்பொருளைத் தாங்குபவர்), ஸர்வபார்ஶ்வமுக (எல்லாப் பக்கமும் முகம் நோக்கும் வடிவினர்), த்ரியக்ஷ (மூன்று கண்ணுடையவர்), தர்மஸாதாரண (எல்லா தர்மங்களுக்கும் பொதுவான ஆதாரம்), மற்றும் வர (சிறந்தவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 107 சிவபெருமானை வ்யாஸ (மகா விளக்கவுரையாளர்), ஸர்க (படைப்பே), ஸுஸங்க்ஷேப (பொருள் அனைத்தின் சிறந்த சுருக்கம்), விஸ்தார (முழுமையான விரிவாக்கம்), பர்யாய (மீண்டு வரும் சுழற்சி), நர (ஆதி மனிதன்), ருது (பருவம்), ஸம்வத்ஸர (ஆண்டு), மாஸ (மாதம்), பக்ஷ (பதினைந்து நாள் சந்திர பட்சம்), மற்றும் ஸங்க்யாஸமாபன (எண்ணிக்கை அனைத்தையும் நிறைவு செய்பவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 108 சிவபெருமானை கால (நேரத்தின் மிகச் சிறிய அலகு), காஷ்ட (பெரிய காலஅளவு), லவ (நொடிப்போதுள்ள கணம்), மாத்ரா (காலமும் ஒலியுமான அடிப்படை அளவு), முஹூர்த்த (மங்கலமான முகூர்த்தம்), அஹ (பகல்), க்ஷப (இரவு), க்ஷண (கடந்துசெல்லும் கணம்), விஶ்வக்ஷேத்ர (பிரபஞ்சம் முழுவதன் களம்), ப்ரஜாபீஜ (எல்லாச் சந்ததியின் விதை), லிங்க (படைப்பின் நுண்ணிய உற்பத்தி அடையாளம்), ஆத்ய (ஆதியானவர்), மற்றும் நிர்கம (அனைத்தும் வெளிப்படும் புள்ளி) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 109 சிவபெருமானை இருப்பும் இன்மையும், வெளிப்பட்டதும் வெளிப்படாததுமான பரம்பொருளாக அறிவிக்கிறது; மேலும் பிதா (தந்தை), மாதா (தாய்), பிதாமஹ (பாட்டனார்), ஸ்வர்க்கத்வார (சுவர்க்கத்தின் வாயில்), ப்ரஜாத்வார (சந்ததியின் வாயில்), மோக்ஷத்வார (மோட்சத்தின் வாயில்), மற்றும் த்ரிவிஷ்டப (சுவர்க்கலோகமே) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 110 சிவபெருமானை நிர்வாண (முக்தியே வடிவானவர்), ஹ்லாதன (மகிழ்வித்துக் குளிர்விப்பவர்), ப்ரஹ்மலோக (பிரம்ம லோகம்), பர கதி (பரம இலக்கு), தேவாஸுரவினிர்மாத (தேவர் மற்றும் அசுரர் இருவரையும் படைத்தவர்), மற்றும் தேவாஸுரபராயண (தேவர் மற்றும் அசுரர்களின் இறுதிப் புகலிடம்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 111 சிவபெருமானை தேவாஸுரகுரு (தேவர் மற்றும் அசுரர் இருவருக்கும் குரு), தேவ (ஒளிரும் தேவன்), தேவாஸுரநமஸ்க்ருத (தேவர் மற்றும் அசுரர்களால் வணங்கப்படுபவர்), தேவாஸுரமஹாமாத்ர (தேவர் மற்றும் அசுரர்களின் பெரும் ஆலோசகர்), மற்றும் தேவாஸுரகணாஶ்ரய (தேவர் மற்றும் அசுரக் கணங்களின் புகலிடம்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 112 சிவபெருமானை தேவாஸுரகணாத்யக்ஷ (தேவர் மற்றும் அசுரக் கூட்டங்களின் மேற்பார்வையாளர்), தேவாஸுரகணாக்ரணீ (தேவர் மற்றும் அசுரக் கூட்டங்களின் முன்னணித் தலைவர்), தேவாதிதேவ (தேவர்களுக்கு மேலான தேவன்), தேவர்ஷி (தெய்வீக முனிவர்), மற்றும் தேவாஸுரவரப்ரத (தேவர் மற்றும் அசுரர் இருவருக்கும் வரங்களை அருள்பவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 113 சிவபெருமானை தேவாஸுரேஶ்வர (தேவர் மற்றும் அசுரர்களின் இறைவன்), விஶ்வ (பிரபஞ்சமே), தேவாஸுரமஹேஶ்வர (தேவர் மற்றும் அசுரர்களின் பெரிய இறைவன்), ஸர்வதேவமய (எல்லா தேவர்களும் அடங்கியவர்), அசிந்த்ய (சிந்தனைக்கு எட்டாதவர்), தேவதாத்ம (தெய்வீகத்தின் சாரமான ஆன்மா), மற்றும் ஆத்மஸம்பவ (தானாகவே தோன்றியவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 114 சிவபெருமானை இத்ய (போற்றுதலுக்குரியவர்), ஹஸ்திஶ்வர (யானைகளின் தலைவர்), வ்யாக்ர (புலி), தேவஸிம்ஹ (தேவர்களிடையே சிங்கம்), மற்றும் நரர்ஷப (மனிதர்களில் சிறந்தவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 115 சிவபெருமானை விபுத (முழுமையாக விழித்த ஞானி), அக்ராவர (முதன்மையும் சிறப்பும் உடையவர்), ஸூக்ஷ்ம (நுண்ணியவர்), ஸர்வதேவ (எல்லா தேவர்களும் ஆனவர்), தபோமய (தவமே இயல்பானவர்), ஸுயுக்த (முழுமையான ஒழுங்கடக்கமுடையவர்), ஶோபன (ஒளிரும் தன்மையுடையவர்), வஜ்ரி (இடியாயுதம் ஏந்தியவர்), ப்ரஸன்னம் ப்ரபாவ (எல்லா ஆயுதங்களுக்கும் மூலம்), மற்றும் அவ்யய (அழியாதவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 116 சிவபெருமானை குஹ (இதயக் குகையில் மறைந்திருப்பவர்), காந்த (ஒளிரும் அன்புக்குரியவர்), நிஜ (அவரது உண்மையான சுயம்), ஸர்க (படைப்பு), பவித்ர (தூயவர்), ஸர்வபாவன (அனைத்தையும் தூய்மைப்படுத்துபவர்), ஶ்ருங்கி (கொம்பு அல்லது மலைச் சிகரம் உடையவர்), ஶ்ருங்கப்ரிய (மலைச் சிகரங்களில் விருப்பமுடையவர்), பப்ரு (சிவப்பு கலந்த பழுப்பு நிறத்தவர்), ராஜராஜ (அரசர்களுக்கெல்லாம் அரசர்), மற்றும் நிராமய (எல்லா நோய்களும் அற்றவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 117 சிவபெருமானை அபிராம (முற்றிலும் மகிழ்விக்கும் அழகுடையவர்), ஸுரகண (தேவர் கூட்டம்), விரம (எல்லா முயற்சிகளின் இறுதி ஓய்வு), ஸர்வஸாதன (எல்லாவற்றையும் நிறைவேற்றும் சாதனம்), லலாட்ஷ (நெற்றியில் கண் உடையவர்), விஶ்வதேவ (பிரபஞ்சத்தின் தேவன்), ஹரிண (மான் போல விரைந்தவர்), மற்றும் ப்ரஹ்மவர்சஸ (பிரம்மனின் புனித ஒளி உடையவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 118 சிவபெருமானை ஸ்தாவரானாம் பதி (அசையாத பொருட்களின் தலைவர்), நியமேந்த்ரியவர்தன (புலன்களின் மீது கட்டுப்பாட்டை வளர்ப்பவர்), ஸித்தார்த்த (நோக்கம் நிறைவேறியவர்), ஸித்தபூதார்த்த (எல்லா உயிர்களின் உண்மையும் ஏற்கெனவே உணரப்பட்டவர்), அசிந்த்ய (சிந்தனைக்கு எட்டாதவர்), ஸத்யவ்ரத (உண்மையே விரதமானவர்), மற்றும் ஶுசி (தூயவர்) என்று போற்றுகிறது.

ஸ்லோகம் 119 சிவபெருமானை வ்ரதாதிப (எல்லா விரதங்களுக்கும் தலைவர்), பரம் ப்ரஹ்ம (பரம்பொருளான பரப்பிரம்மம்), பக்தானாம் பரம கதி (பக்தர்களின் இறுதிப் புகலிடம்), விமுக்த (விடுதலை பெற்றவர்), முக்ததேஜ (விடுதலை பெற்ற ஒளியே ஆனவர்), ஶ்ரீமான் (மகிமை பொருந்தியவர்), ஶ்ரீவர்தன (செல்வத்தைப் பெருக்குபவர்), மற்றும் ஜகத் (பிரபஞ்சமே; இவ்வாறு சிவபெருமானின் ஆயிரம் திருநாமங்களும் நிறைவடைகின்றன) என்று போற்றுகிறது.