คุรุ ราม ดาส และการก่อตั้งเมืองอัมริตสาร์

คุรุ ราม ดาส เป็นคุรุองค์ที่สี่ในบรรดาคุรุซิกข์สิบองค์ ดำรงชีวิตอยู่ในศตวรรษที่ 16 ในภูมิภาคปัญจาบของเอเชียใต้ ท่านเป็นที่จดจำในฐานะผู้นำทางจิตวิญญาณ บทเพลงแห่งความศรัทธา และบทบาทในการหล่อหลอมชุมชนซิกข์ หนึ่งในคุณูปการที่ยั่งยืนที่สุดของท่านคือการก่อตั้งเมืองใหม่ ซึ่งท่านตั้งชื่อว่า รามดาสปุระ ตามนามของท่านเอง เมืองนี้ต่อมาได้เติบโตเป็นเมืองอัมริตสาร์ในปัจจุบัน

หัวใจของรามดาสปุระคือสระน้ำศักดิ์สิทธิ์ซึ่งคุรุ ราม ดาสเป็นผู้ขุด ตามประเพณีกล่าวว่า คุรุทรงเลือกพื้นที่ซึ่งถือว่าศักดิ์สิทธิ์มานาน ล้อมรอบด้วยป่าไม้และความสงบ ท่านสั่งให้เหล่าสาวกขุดสระน้ำขนาดใหญ่หรืออ่างเก็บน้ำ สระนี้ถูกเรียกว่า อัมริต สาโรวาร์ ซึ่งแปลว่า "สระแห่งน้ำทิพย์" น้ำในสระนี้เชื่อกันว่ามีคุณสมบัติในการรักษาและทางจิตวิญญาณ ผู้แสวงบุญจากที่ไกล ๆ มาเพื่ออาบน้ำในสระนี้ แสวงหาความบริสุทธิ์และความสงบ

คุรุ ราม ดาส ไม่ทันได้เห็นความสำเร็จของการสร้างสระสาโรวาร์หรือวัดใหญ่ที่ต่อมาจะประดับอยู่กลางสระ ท่านถึงแก่มรณภาพในปี ค.ศ. 1574 และคุรุอรชัน เทพ ผู้สืบตำแหน่งต่อจากท่าน ได้รับภารกิจในการสร้างสระให้เสร็จและสร้างหริมันทิร สาหิบ ซึ่งปัจจุบันรู้จักกันในนามวัดทอง บนเกาะกลางสระนั้น เมืองที่เติบโตรอบสถานที่ศักดิ์สิทธิ์นี้ได้ชื่อมาจากสระว่า อัมริตสาร์ ซึ่งแปลว่า "สระน้ำทิพย์"

เรื่องราวของการก่อตั้งอัมริตสาร์เป็นเรื่องของวิสัยทัศน์และความร่วมมือของชุมชน คุรุ ราม ดาส สร้างแรงบันดาลใจให้เหล่าสาวกร่วมมือกัน สร้างสถานที่ซึ่งผู้คนจากทุกภูมิหลังสามารถมารวมตัวกันเพื่อนมัสการและสามัคคีธรรม เมืองนี้กลายเป็นศูนย์กลางแห่งศรัทธาและวัฒนธรรมซิกข์อย่างรวดเร็ว และวัดทองยังคงเป็นศาสนสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในศาสนาซิกข์จนถึงทุกวันนี้ เรื่องราวนี้มีหลายฉบับปรากฏในงานเขียนทางประวัติศาสตร์ของซิกข์ แต่บทบาทสำคัญของคุรุ ราม ดาส ในการเลือกสถานที่และการเริ่มขุดสระนั้นเป็นที่ยอมรับอย่างกว้างขวาง

ปัจจุบัน อัมริต สาโรวาร์ยังคงอยู่ที่นั่น ล้อมรอบด้วยทางเดินหินอ่อนที่วนรอบวัดทอง ผู้ศรัทธาหลายพันคนมาเยือนทุกวันเพื่อสวดมนต์และร่วมประเพณีการลงไปชำระกายในน้ำศักดิ์สิทธิ์ การก่อตั้งอัมริตสาร์โดยคุรุ ราม ดาส จึงได้ปูพื้นฐานให้กับหนึ่งในศูนย์กลางทางจิตวิญญาณและวัฒนธรรมที่สำคัญที่สุดของโลก สถานที่แห่งความศรัทธาที่ยังคงต้อนรับผู้คนทุกคน