ৰাম নামৰ সাঁচা সাথী
এই ভজনটোৱে জীৱনৰ সুখ-দুখৰ কথা কয়। ইয়াত কোৱা হৈছে যে সুখৰ সময়ত বহুতো লগৰী থাকে, কিন্তু দুখত কেৱল ৰামৰ নামেই সঁচা সহায়।
পদসমূহ
সুখত সকলোৱে সঙ্গী, দুখত কোনো নাই। মোৰ ৰাম, তোমাৰ নামেই একমাত্ৰ সত্য, দ্বিতীয় কোনো নাই।
শ্লোক 1
জীৱন ছায়াৰ দৰে অস্থায়ী, মিছা মায়া, মিছা শৰীৰ। তেন্তে কিয় গোটেই জীৱন পাপৰ বোজা কঢ়িয়াই ফুৰা?
শ্লোক 2
একোৱেই তোমাৰ নহয়, একোৱেই মোৰ নহয়; এই জগত সন্ন্যাসীৰ দৰে ভ্ৰমণ। ৰজা হওক বা ভিক্ষুক, সকলোৰে শেষ একে।
শ্লোক 3
তুমি বাহিৰৰ মাটি চোৱা, মনৰ ভিতৰত কিয় নোচোৱা? উজ্জ্বল শৰীৰত গৰ্ব কৰা, কিন্তু মনৰ মলি ধোৱা নাই।
শ্লোক 4
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Daily or auspicious lunar days (Ekadashi, Purnima, Pradosham)
Brahma Muhurta (4:00 AM – 6:00 AM) or Evening Dusk (Sandhya)
Ghee lamp (Deepa), Incense (Dhoopa), Fresh flowers & Water offering
- Peace of mind, spiritual upliftment, and harmonious energy in the home
পৃষ্ঠভূমি
এই ভজনটো ভাৰতীয় ভক্তি পৰম্পৰাৰ অন্তৰ্গত। ইয়াক সাধাৰণতে ‘ৰাম নাম’ৰ মহিমা গুণি গোৱা হয়। ভক্তসকলে প্ৰাৰ্থনা, সৎসংগ বা কীৰ্তনৰ সময়ত এই ভজন গায়। ই জীৱনৰ অস্থায়িত্ব আৰু নামৰ শক্তিৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।
এই পাঠৰ বিষয়ে
ৰচক: Rajendra Krishan
আপুনি জানেনে?
ভাৱ
এই ভজনাটোত দুখৰ সময়ত কেৱল ৰামৰ নামেহে সঁচা সংগী বুলি কোৱা হৈছে। 'সুখৰ সকলো সাথী, দুখত নাই কোনো' – এই পংক্তিটোৱে জীৱনৰ চঞ্চলতা আৰু একমাত্ৰ ঈশ্বৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীলতাৰ শিক্ষা দিয়ে।
উপমা
'জীৱন আনি জানে ছায়া' – জীৱনক ছায়া আৰু মায়াৰ সৈতে তুলনা কৰা হৈছে। শৰীৰ আৰু সংসাৰক মিছা বুলি কৈ নিষ্ফল পাপৰ বোজা বহনৰ অৰ্থহীনতা বুজোৱা হৈছে।
সাম্য
ৰজা হওক বা ভিক্ষুক, মৃত্যুৰ সন্মুখত সকলো সমান। এই ভজনাই সামাজিক বৈষম্যক অতিক্ৰম কৰি মৃত্যুৰ সাৰ্বজনীনতাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে।
বাহ্যিক বনাম আভ্যন্তৰীণ
বাহিৰৰ শৰীৰ চাফা কৰি মনৰ মল নধোৱা মানুহৰ ভণ্ডামিৰ সমালোচনা কৰা হৈছে। 'উজলে তনৰ মান' – বাহ্যিক শুচিতাত গৰ্ব কৰি আভ্যন্তৰীণ শুচিতাক উপেক্ষা কৰাটো নিন্দনীয় বুলি কোৱা হৈছে।
Rama
হিন্দু ধৰ্মৰ পৰা অধিক
সকলো চাওকসম্পৰ্কিত শিক্ষা
একেই শিক্ষা, বিভিন্ন পৰম্পৰাত প্ৰতিধ্বনিত
