ସୁଖର ସବୁ ସାଥୀ
ଏହା ଏକ ଭଜନ ଯାହା ଜୀବନର କ୍ଷଣସ୍ଥାୟୀତା ଏବଂ ସାଂସାରିକ ସମ୍ପର୍କର ମିଥ୍ୟାତାକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ। ଏଥିରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ କେବଳ ରାମଙ୍କ ନାମ ହିଁ ସତ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ସବୁ ମିଥ୍ୟା।
ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକ
ସୁଖରେ ସବୁ ସାଥୀ, ଦୁଃଖରେ କେହି ନାହିଁ। ମୋ ରାମ, ତୋର ନାମ ହିଁ ଏକ ସତ୍ୟ, ଅନ୍ୟ କେହି ନାହିଁ।
ଶ୍ଲୋକ 1
ଜୀବନ ଆସିବା ଯିବା ଛାୟା, ମିଥ୍ୟା ମାୟା, ମିଥ୍ୟା କାୟା। ତେବେ କାହିଁପାଇଁ ସାରା ଜୀବନ ପାପର ଗଠରୀ ବୋହିଲୁ?
ଶ୍ଲୋକ 2
କିଛି ତୋର ନୁହେଁ, କିଛି ମୋର ନୁହେଁ, ଏ ଜଗତ ଯୋଗୀର ବୁଲାବୁଲି। ରାଜା ହେଉ କି ଭିକାରୀ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଅନ୍ତ ଏକ ସମାନ।
ଶ୍ଲୋକ 3
ବାହାରେ ତୁ ମାଟି ଲେପୁଛୁ, ମନ ଭିତରେ କାହିଁକି ଝାଁକୁ ନାହୁଁ? ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶରୀରରେ ଗର୍ବ କଲୁ, କିନ୍ତୁ ମନର ମଇଳା ଧୋଇଲୁ ନାହିଁ।
ଶ୍ଲୋକ 4
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
ପ୍ରତିଦିନ କିମ୍ବା ଶୁଭ ତିଥିରେ
ବ୍ରାହ୍ମ ମୁହୂର୍ତ୍ତ କିମ୍ବା ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ
ଘିଅ ଦୀପ, ଧୂପ, ତାଜା ଫୁଲ ଓ ନୈବେଦ୍ୟ
- ମାନସିକ ଶାନ୍ତି, ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଉନ୍ନତି ଓ ସକାରାତ୍ମକ ଶକ୍ତି
ପୃଷ୍ଠଭୂମି
ଏହି ଭଜନ ଭକ୍ତି ଆନ୍ଦୋଳନର ଏକ ଅଂଶ ଭାବରେ ପରିଚିତ। ଏହା ସାଧାରଣତଃ କୀର୍ତ୍ତନ ଓ ଭଜନ ସଭାରେ ଗାନ କରାଯାଏ। ଏହାର ରଚୟିତା ଅଜ୍ଞାତ, କିନ୍ତୁ ଏହା ରାମ ଭକ୍ତି ପରମ୍ପରାରେ ଏକ ଲୋକପ୍ରିୟ ରଚନା। ଏହା ଜୀବନର ଅସ୍ଥାୟୀତା ଉପରେ ଚିନ୍ତନ କରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରେ।
ଏହି ପାଠ ବିଷୟରେ
ରଚୟିତା: Rajendra Krishan
ଆପଣ କଣ ଜାଣନ୍ତି?
ସୁଖ-ଦୁଃଖର ସାଥୀ
ଏହି ଭଜନ କହେ ଯେ ସୁଖ ସମୟରେ ସମସ୍ତେ ସାଥି ହୁଅନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଦୁଃଖରେ କେହି ନଥାନ୍ତି। ଏଥିରୁ ପ୍ରଭୁ ରାମଙ୍କ ନାମ ହିଁ ଏକମାତ୍ର ସତ୍ୟ ସାଥୀ ବୋଲି ବୁଝାଯାଏ।
ଜୀବନ ଛାୟା ତୁଲ୍ୟ
ଏହି ପଦଟିରେ ଜୀବନକୁ ଆସି ଚାଲିଯାଉଥିବା ଛାୟା ସହ ତୁଳନା କରାଯାଇଛି। ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଶରୀର ଓ ସଂସାର ସମସ୍ତେ ମିଥ୍ୟା (ଝୁଠ) ମାୟା ମାତ୍ର, କିନ୍ତୁ ଲୋକମାନେ ନିଜ ସାରା ଜୀବନ ପାପ ବୋଝ ବୋହି ବୃଥା ସମୟ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି।
ସମସ୍ତଙ୍କର ସମାନ ଅନ୍ତ
ଭଜନର ତୃତୀୟ ପଦରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ରାଜା ହୁଅନ୍ତୁ କି ଭିକାରୀ, ସମସ୍ତଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ସମାନ। ଏହା ମାନବ ଜୀବନର ଅସ୍ଥାୟିତ୍ୱ ଓ ସମାନତାକୁ ଦର୍ଶାଏ।
ବାହ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧି ଓ ଅନ୍ତର ମଇଳା
ଶେଷ ପଦରେ ଥିବା ଉପଦେଶ ଅନୁସାରେ, ଲୋକମାନେ ବାହାର ଶରୀରକୁ ସଫା ରଖିବାରେ ଗର୍ବ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ମନର ଭିତର ମଇଳା (ଦୁର୍ଗୁଣ, ଲୋଭ, କ୍ରୋଧ) ଧୋଇବାକୁ ବିମୁଖ ହୁଅନ୍ତି। ଏହା ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଶୁଦ୍ଧିର ଗୁରୁତ୍ୱ ବୁଝାଏ।
