ବଜରଙ୍ଗ ବାଣ
ହନୁମାନଙ୍କ ଦ୍ରୁତ ସୁରକ୍ଷାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଥିବା ଏକ ଭକ୍ତି ସ୍ତୋତ୍ର, ଯାହା ତୁଳସୀଦାସଙ୍କ ରଚନା ବୋଲି ଶ୍ରେୟ ପ୍ରାପ୍ତ, ସାହସ, ବାଧା ଦୂରୀକରଣ ଓ କଷ୍ଟରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ପାଠ କରାଯାଏ।
ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକ
ନିଶ୍ଚୟ ପ୍ରେମ, ପ୍ରତୀତି ଓ ବିନୟ ସହିତ ସମ୍ମାନ କରେ। ତାହାର ସମସ୍ତ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ହନୁମାନ ସିଦ୍ଧ କରନ୍ତି।
ଶ୍ଲୋକ 1
ଜୟ ହନୁମନ୍ତ, ସନ୍ତମାନଙ୍କର ହିତକାରୀ। ଶୁଣନ୍ତୁ ପ୍ରଭୁ, ମୋର ପ୍ରାର୍ଥନା।
ଶ୍ଲୋକ 2
ଭକ୍ତର କାର୍ଯ୍ୟରେ ବିଳମ୍ବ ନ କରନ୍ତୁ। ଆତୁର ହୋଇ ଦୌଡ଼ି ଆସି ମହା ସୁଖ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଶ୍ଲୋକ 3
ଯେପରି ସମୁଦ୍ର ଉପରେ ଡେଇଁ ପାର ହୋଇଥିଲେ, ଏବଂ ସୁରସାର ମୁଖରେ ପ୍ରବେଶ କରି ବିସ୍ତାର ହୋଇଥିଲେ।
ଶ୍ଲୋକ 4
ଆଗକୁ ଯାଇ ଲଙ୍କିନୀ ବାଧା ଦେଲା। ତାକୁ ଲାତ ମାରି ସ୍ୱର୍ଗଲୋକକୁ ପଠାଇଲେ।
ଶ୍ଲୋକ 5
ଯାଇ ବିଭୀଷଣଙ୍କୁ ସୁଖ ଦେଲେ। ସୀତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରି ପରମପଦ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
ଶ୍ଲୋକ 6
ବଗିଚା ଉଜାଡ଼ି ସମୁଦ୍ରରେ ବୁଡ଼ାଇଲେ। ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆତୁର ହୋଇ ଯମଦୂତଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କଲେ।
ଶ୍ଲୋକ 7
ଅକ୍ଷୟ କୁମାରଙ୍କୁ ମାରି ସଂହାର କଲେ। ଲାଞ୍ଜ ଲପେଟି ଲଙ୍କାକୁ ଜାଳିଦେଲେ।
ଶ୍ଲୋକ 8
ଲଙ୍କା ଲୁଣ ପରି ଜଳିଗଲା। ସ୍ୱର୍ଗପୁର ଓ ଆକାଶରେ ଜୟ ଜୟ ଧ୍ୱନି ହେଲା।
ଶ୍ଲୋକ 9
ଏବେ କେଉଁ କାରଣରେ ବିଳମ୍ବ, ସ୍ୱାମୀ? କୃପା କରନ୍ତୁ, ହୃଦୟରେ ବିରାଜମାନ ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ।
ଶ୍ଲୋକ 10
ଜୟ ଜୟ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ପ୍ରାଣଦାତା। ଆତୁର ହୋଇ ଦୁଃଖର ନିପାତ କରନ୍ତୁ।
ଶ୍ଲୋକ 11
ଜୟ ହନୁମାନ, ଜୟତି ବଳସାଗର। ଦେବସମୂହଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମର୍ଥ, ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚତୁର।
ଶ୍ଲୋକ 12
ହନୁ ହନୁ ହନୁ ହନୁମନ୍ତ ହଠୀଲେ। ଶତ୍ରୁକୁ ବଜ୍ରର କୀଳା ପରି ମାରନ୍ତୁ।
ଶ୍ଲୋକ 13
ହ୍ନୀଂ ହ୍ନୀଂ ହ୍ନୀଂ ହନୁମନ୍ତ କପୀଶ। ହୁଂ ହୁଂ ହୁଂ ହନୁ, ଶତ୍ରୁର ହୃଦୟରେ ଶର ପରି।
ଶ୍ଲୋକ 14
ଜୟ ଅଞ୍ଜନିକୁମାର ବଳବନ୍ତ। ଶଙ୍କରଙ୍କ ପୁତ୍ର, ବୀର ହନୁମନ୍ତ।
ଶ୍ଲୋକ 15
ଭୟଙ୍କର ମୁଖ, କାଳବଂଶର ସଂହାରକ। ରାମଙ୍କ ସହାୟ, ସର୍ବଦା ପାଳନକାରୀ।
ଶ୍ଲୋକ 16
ଭୂତ, ପ୍ରେତ, ପିଶାଚ, ନିଶାଚର। ଅଗ୍ନି, ବେତାଳ, କାଳ, ମାରୀ, ମର — ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମାରନ୍ତୁ।
ଶ୍ଲୋକ 17
ଏମାନଙ୍କୁ ମାର, ତୋତେ ରାମଙ୍କ ଶପଥ। ହେ ନାଥ, ନାମର ମର୍ଯ୍ୟାଦା ରଖ।
ଶ୍ଲୋକ 18
ସତ୍ୟ ହୁଅ, ହରିଙ୍କ ଶପଥ ନେଇ। ରାମଦୂତ, ଧର ଓ ମାର, ଦୌଡ଼ି ଯାଇ।
ଶ୍ଲୋକ 19
ଜୟ ଜୟ ଜୟ ହନୁମନ୍ତ ଅଗାଧ। ଭକ୍ତର ଦୁଃଖ କେଉଁ ଅପରାଧରେ ହୁଏ?
ଶ୍ଲୋକ 20
ପୂଜା, ଜପ, ତପ, ନିୟମ, ଆଚାର — କିଛି ଜାଣେ ନାହିଁ ତୁମର ଦାସ।
ଶ୍ଲୋକ 21
ଜଙ୍ଗଲ, ଉପବନ, ପଥ, ପର୍ବତ, ଘର ଭିତରେ — ତୁମର ବଳରେ ମୁଁ ଭୟ କରେ ନାହିଁ।
ଶ୍ଲୋକ 22
ଜନକସୁତା ହରିଙ୍କ ଦାସ ବୋଲାନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଶପଥ, ବିଳମ୍ବ ନ କର।
ଶ୍ଲୋକ 23
ଜୟ ଜୟ ଜୟ ଧ୍ୱନି ଆକାଶରେ ହୁଏ। ସ୍ମରଣ କଲେ ଦୁଃସହ ଦୁଃଖ ନାଶ ହୁଏ।
ଶ୍ଲୋକ 24
ଚରଣ ଧରି, ହାତ ଯୋଡ଼ି ମନାଉଛି। ଏହି ସମୟରେ ଏବେ କାହାକୁ ଡାକିବି?
ଶ୍ଲୋକ 25
ଉଠ, ଉଠ, ଚାଲ, ତୋତେ ରାମଙ୍କ ଦୋହାଇ। ପାଦରେ ପଡ଼ୁଛି, ହାତ ଯୋଡ଼ି ମନାଉଛି।
ଶ୍ଲୋକ 26
ଚଂ ଚଂ ଚଂ ଚଂ ଚପଳ ଚଳନ୍ତ। ହନୁ ହନୁ ହନୁ ହନୁ ହନୁମନ୍ତ।
ଶ୍ଲୋକ 27
ହଂ ହଂ ହାକ ଦିଏ କପି ଚଞ୍ଚଳ। ସଂ ସଂ ସହମି ପରାଣେ ଖଳଦଳ।
ଶ୍ଲୋକ 28
ନିଜ ଭକ୍ତକୁ ତୁରନ୍ତ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତୁ। ସ୍ମରଣ କଲେ ଆନନ୍ଦ ହୁଏ ମୋର।
ଶ୍ଲୋକ 29
ଏହି ବଜରଙ୍ଗବାଣ ଯାହାକୁ ମାରେ। ତାକୁ କୁହ, ପୁଣି କିଏ ଉଦ୍ଧାର କରିବ?
ଶ୍ଲୋକ 30
ପାଠ କରେ ବଜରଙ୍ଗବାଣର। ହନୁମାନ ପ୍ରାଣର ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଶ୍ଲୋକ 31
ଏହି ବଜରଙ୍ଗବାଣ ଯେ ଜପେ। ତାଠାରୁ ଭୂତ-ପ୍ରେତ ସବୁ କମ୍ପେ।
ଶ୍ଲୋକ 32
ଧୂପ ଦେଇ ଯେ ସର୍ବଦା ଜପେ। ତାହାର ଶରୀରରେ କ୍ଳେଶ ରହେ ନାହିଁ।
ଶ୍ଲୋକ 33
ହୃଦୟରେ ଦୃଢ଼ ପ୍ରତୀତି, ଶରଣ ହୋଇ, ଧ୍ୟାନ ଧରି ପାଠ କରେ। ସମସ୍ତ ବାଧା ହରି, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରନ୍ତି ହନୁମାନ।
ଶ୍ଲୋକ 34
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
ମଙ୍ଗଳବାର ଓ ଶନିବାର
ପ୍ରାତଃ ସମୟ କିମ୍ବା ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ
ସିନ୍ଦୂର, ତୁଳସୀ ମାଳା ଓ ବୁନ୍ଦି ଲଡୁ
- ସାହସ, ଶାରୀରିକ ବଳ ଓ ଭୟ ମୁକ୍ତି
ପୃଷ୍ଠଭୂମି
ଏହି ରଚନା ହନୁମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସମର୍ପିତ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସ୍ତୋତ୍ର, ଯାହା ବଜରଙ୍ଗ ବାଣ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏହା ପାରମ୍ପରିକ ଭାବେ ତୁଳସୀଦାସଙ୍କ ରଚନା ବୋଲି ବିବେଚିତ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ଏହାର ପ୍ରକୃତ ଲେଖକ ଓ ରଚନାକାଳ ନେଇ ବିଦ୍ୱାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମତଭେଦ ରହିଛି। ଏହାକୁ ସାଧାରଣତଃ ମଙ୍ଗଳବାର କିମ୍ବା ଶନିବାର ଦିନ ବିଶେଷ ଭକ୍ତି ସହ ପାଠ କରାଯାଏ, ଯାହା ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଭୟ, ବାଧା ଓ ଶତ୍ରୁଠାରୁ ରକ୍ଷା କରିଥାଏ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ।
ଏହି ପାଠ ବିଷୟରେ
ରଚୟିତା: Goswami Tulsidas · Medieval Bhakti Poet-Saint · 16th century, Awadh & Varanasi (North India)
A Sanskrit and Awadhi poet-saint best known for the Ramcharitmanas, his Awadhi retelling of the Ramayana. Tradition holds he faced years of hardship and wandering before settling in Varanasi, where he composed most of his other major works, including the Hanuman Chalisa and Vinaya Patrika, as devotional offerings to Rama and Hanuman.
ଆପଣ କଣ ଜାଣନ୍ତି?
ନାମ ଓ ଅର୍ଥ
‘ବଜ୍ରାଙ୍ଗ ବାଣ’ର ଅର୍ଥ ‘ହନୁମାନଙ୍କର ବଜ୍ର ବାଣ’ — ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସ୍ତୋତ୍ର, ଯାହା ଏକ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ପରି ବାଧା ଓ ଅଶୁଭ ଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରହାର କରେ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ। ଏହା ଉତ୍ତର ଭାରତର ସର୍ବାଧିକ ଲୋକପ୍ରିୟ ହନୁମାନ ସ୍ତୋତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ, ଯାହା ପ୍ରାୟତଃ ସୁରକ୍ଷା ଓ ସାହସ ପାଇଁ ପାଠ କରାଯାଏ।
ଲେଖକତ୍ୱ ଓ ପରମ୍ପରା
ବଜ୍ରାଙ୍ଗ ବାଣ ପାରମ୍ପରିକ ଭାବେ ଷୋହଳ ଶତାବ୍ଦୀର କବି-ସନ୍ଥ ତୁଳସୀଦାସଙ୍କ ରଚନା ବୋଲି ଶ୍ରେୟ ପାଏ, ଯଦିଓ ଏହା ସର୍ବତ୍ର ସ୍ୱୀକୃତ ନୁହେଁ। ଏହା ତୁଳସୀଦାସଙ୍କ ହନୁମାନ ଚାଳିଶା ପରି ଦୋହା-ଚୌପାଇ-ଦୋହା ଢାଞ୍ଚା ଅନୁସରଣ କରେ, କିନ୍ତୁ ଏହାର ଆହ୍ୱାନ ଓ ଆଦେଶ ଅଧିକ ଦୀର୍ଘ ଓ ତୀବ୍ର।
ରାମାୟଣ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପ୍ରମୁଖ ଘଟଣା (ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣର ପଞ୍ଚମ କାଣ୍ଡ, ସୁନ୍ଦରକାଣ୍ଡ)
ଚୌପାଇଗୁଡ଼ିକ ହନୁମାନଙ୍କର ବୀରତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କର୍ମଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ସ୍ମରଣ କରାଏ: ସମୁଦ୍ର ଡେଇଁବା, ସୁରସାଙ୍କ ମୁଖରେ ପ୍ରବେଶ, ଲଙ୍କିନୀଙ୍କୁ ଆଘାତ, ବିଭୀଷଣଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା, ସୀତାଙ୍କୁ ଭେଟିବା, ଅଶୋକ ବନ ବିନାଶ, ଅକ୍ଷୟ କୁମାରଙ୍କୁ ବଧ, ଏବଂ ନିଜ ଲାଞ୍ଜରେ ଲଙ୍କା ଦଗ୍ଧ କରିବା। ଏହି ଉଲ୍ଲେଖଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଓ ରାମଙ୍କ ପ୍ରତି ପୂର୍ବ ନିଷ୍ଠାର ସ୍ମାରକ ରୂପେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି।
ମନ୍ତ୍ରିକ ବୀଜ ଓ ଆଦେଶ
ଅନେକ ପଦରେ ବୀଜ ମନ୍ତ୍ର (ବୀଜ ମନ୍ତ୍ର) ଯେପରିକି ‘ଓଁ ହନୁ ହନୁ’ ଓ ‘ଓଁ ହ୍ରୀଁ ହ୍ରୀଁ’ ଥାଏ, ଯାହା ସେମାନଙ୍କ କମ୍ପନଶୀଳ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଜପ କରାଯାଏ। ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରରେ ହନୁମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଆଦେଶ — ‘ଶତ୍ରୁକୁ ପ୍ରହାର କର’, ‘ନାମର ମର୍ଯ୍ୟାଦା ରକ୍ଷା କର’ — ଓ ରାମଙ୍କ ନାମରେ ଶପଥ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ, ଯାହା ଏକ ଜରୁରୀ, ପ୍ରାୟ ସଂଘର୍ଷାତ୍ମକ ଭକ୍ତି ସ୍ୱର ସୃଷ୍ଟି କରେ।
ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଓ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି
ଶେଷ ଦୋହା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦିଏ ଯେ ଯେକେହି ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ୱାସ ଓ ମନୋନିବେଶ ସହ ବଜ୍ରାଙ୍ଗ ବାଣ ପାଠ କରିବେ, ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ବାଧା ଦୂର ହେବ ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେବ। ଏହା ପାରମ୍ପରିକ ଭାବେ ଭୂତ, ଅପଦେବତା ଓ ଦୁଃଖ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସୁରକ୍ଷା କବଚ ରୂପେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ, ଏବଂ ସ୍ତୋତ୍ର ନିଜେ ଦାବି କରେ ଯେ ନିୟମିତ ପାଠ କରୁଥିବା ଭକ୍ତଙ୍କୁ କୌଣସି କ୍ଷତି ହୋଇନପାରେ।
Hanuman
ହିନ୍ଦୁ dharm ରୁ ଅଧିକ
ସବୁ ଦେଖନ୍ତୁସମ୍ପର୍କିତ ଶିକ୍ଷା
ସେହି ଶିକ୍ଷା, ବିଭିନ୍ନ ପରମ୍ପରାରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ
