ജൈന സൃഷ്ടിവിജ്ഞാനം

ജൈനമതം പ്രപഞ്ചത്തെ ഒരു നിത്യവും അനാദിയുമായ ഒരു ഘടനയായി കാണുന്നു. ഇത് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതല്ല, ഒരു സ്രഷ്ടാവും ഇല്ല. പകരം, സമയചക്രത്തിൽ അനന്തമായി കറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ലോകമാണിത്. ഈ പ്രപഞ്ചത്തെ മൂന്ന് പ്രധാന ഭാഗങ്ങളായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു: ഉർധ്വലോകം (മുകളിലെ ലോകം), മധ്യലോകം (നടുവിലെ ലോകം), അധോലോകം (താഴെയുള്ള ലോകം). ഈ മൂന്ന് ലോകങ്ങളും ഒരുമിച്ച് ഒരു മനുഷ്യരൂപത്തെപ്പോലെ സങ്കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനെ ലോകപുരുഷൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നു — 'ലോകം' എന്നാൽ പ്രപഞ്ചം, 'പുരുഷൻ' എന്നാൽ ആള് അല്ലെങ്കിൽ ശരീരം. ഈ ലോകപുരുഷന്റെ തല ഉർധ്വലോകവും, നാഭിപ്രദേശം മധ്യലോകവും, പാദങ്ങൾ അധോലോകവുമാണ്.

മധ്യലോകം നമ്മൾ ഇപ്പോൾ ജീവിക്കുന്ന ഭൂമിയും അതിനു ചുറ്റുമുള്ള ലോകങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ഇത് പരന്നതും നിരവധി ദ്വീപുകളും സമുദ്രങ്ങളും ചേർന്നതുമാണ്. ഈ ലോകത്തിന്റെ മധ്യഭാഗത്ത് 'ജംബൂദ്വീപ്' എന്ന വലിയ ഭൂഖണ്ഡമുണ്ട്. അവിടെയാണ് മനുഷ്യരും മറ്റു ജീവികളും വസിക്കുന്നത്. ജൈന വിശ്വാസമനുസരിച്ച്, ഈ ലോകത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന ആത്മാക്കൾക്ക് (ജീവ) കർമ്മങ്ങളുടെ ഫലമായി പുനർജന്മം എടുക്കേണ്ടി വരുന്നു.

മുകളിലുള്ള ഉർധ്വലോകത്ത് സ്വർഗ്ഗീയ ദേവതകളും (ദേവന്മാർ) മറ്റു ഉയർന്ന ആത്മാക്കളും വസിക്കുന്നു. ഇവിടെ സന്തോഷവും സൗഖ്യവും കൂടുതലാണ്, എങ്കിലും കർമ്മബന്ധം പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതാകുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് ഇവിടത്തെ ജീവിതവും താത്കാലികമാണ്. അധോലോകത്തിൽ നരകങ്ങളും (നരകം) താഴ്ന്ന ജീവരൂപങ്ങളും ഉണ്ട്. ഇവിടെ ദുഃഖവും വേദനയും ഏറെയാണ്. പക്ഷേ, ഇവിടെയും ആത്മാവിന് മോക്ഷത്തിലേക്കുള്ള സാധ്യത ഉണ്ട്.

ലോകപുരുഷന്റെ ഈ രൂപം കേവലം ഒരു സങ്കൽപ്പമല്ല; ഇത് ജൈന ലോകവീക്ഷണത്തിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള ഒരു പ്രതീകമാണ്. ഈ പ്രപഞ്ചത്തിലെ എല്ലാ ജീവാത്മാക്കളും ഒരേ ബ്രഹ്മാണ്ഡശരീരത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. എന്നാൽ ഓരോ ജീവനും അതിന്റേതായ സ്വതന്ത്രമായ ആത്മാവുണ്ട്. ഇവിടെ ജനനം, മരണം, പുനർജന്മം എന്നിവയുടെ ചക്രത്തിൽ (സംസാരം) കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്നു. മോക്ഷം അഥവാ ആത്മസ്വാതന്ത്ര്യം എന്നത് ഈ ചക്രത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുകടന്ന്, പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഏറ്റവും മുകളിലായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന 'സിദ്ധശില'യിലേക്ക് (ശുദ്ധമായ ആത്മാക്കളുടെ ലോകം) എത്തിച്ചേരുന്നതാണ്.

ജൈനമതത്തിലെ ഈ മൂന്ന് തട്ടുകളുടെ വിഭജനം, ജീവന്റെ യാത്രയെക്കുറിച്ചും കർമ്മഫലത്തെക്കുറിച്ചും വ്യക്തമായ ഒരു ഭൂപടം നൽകുന്നു. നല്ല കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത് ഉർധ്വലോകത്തേക്കും, ചീത്ത കർമ്മങ്ങൾ അധോലോകത്തേക്കും നയിക്കുന്നു. എങ്കിലും, ആത്യന്തിക ലക്ഷ്യം ഏതു ലോകത്തുനിന്നും മുക്തി നേടുക എന്നതാണ്. അതിനുള്ള മാർഗ്ഗമാണ് ജൈനമതത്തിന്റെ മൂന്നു രത്നങ്ങൾ (ത്രിരത്നങ്ങൾ): ശരിയായ വിശ്വാസം (സമ്യഗ് ദർശനം), ശരിയായ അറിവ് (സമ്യഗ് ജ്ഞാനം), ശരിയായ പെരുമാറ്റം (സമ്യക് ചാരിത്ര). ഇവയിലൂടെ ഒരാൾ കർമ്മങ്ങളെ ക്രമേണ നശിപ്പിച്ച്, ഒടുവിൽ ലോകപുരുഷന്റെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന ഭാഗത്ത് — തലയ്ക്കു മുകളിൽ — എന്നേയ്ക്കും നിൽക്കുന്ന അവസ്ഥയിലെത്തുന്നു.

ചുരുക്കത്തിൽ, ജൈന സൃഷ്ടിവിജ്ഞാനം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത് ഈ പ്രപഞ്ചം അതിവിശാലവും ക്രമാനുഗതവുമാണ്, എന്നാൽ അതിൽ ഓരോ ജീവനും അതിന്റേതായ ഉത്തരവാദിത്വമുണ്ട്. ലോകപുരുഷൻ എന്ന ഭാവന പ്രപഞ്ചത്തെ ഒരു ജൈവശരീരമായി കാണാൻ സഹായിക്കുന്നു. അതിലെ ഓരോ കോശവും (ജീവനും) ശരിയായ പാത പിന്തുടർന്നാൽ മോക്ഷം പ്രാപിക്കാൻ കഴിയും. ഈ വിശ്വാസം ജൈനന്മാർക്ക് അഹിംസ (അഹിംസ) പോലുള്ള ധാർമ്മിക നിയമങ്ങൾ കർശനമായി പാലിക്കാൻ പ്രചോദനം നൽകുന്നു, കാരണം ഓരോ ജീവനും ആ പ്രപഞ്ചശരീരത്തിന്റെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്.