മഹാവീരൻ

ജൈനമതത്തിലെ ഇരുപത്തിനാലാമത്തെയും അവസാനത്തെയും തീർത്ഥങ്കരനാണ് മഹാവീരൻ. തീർത്ഥങ്കരൻ എന്നാൽ ജ്ഞാനം നേടി മറ്റുള്ളവർക്ക് വഴികാട്ടിയായ വ്യക്തി എന്നാണ് അർത്ഥം. ഏകദേശം രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറ് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ഇന്നത്തെ ബീഹാർ സംസ്ഥാനത്ത് ജനിച്ച അദ്ദേഹം, രാജകുമാരനായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബാല്യകാല നാമം വർദ്ധമാനൻ എന്നായിരുന്നു. ചെറുപ്പം മുതൽ തന്നെ അദ്ദേഹം ധൈര്യശാലിയും ശാന്തസ്വഭാവിയുമായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ ഒരു വിഷപ്പാമ്പ് അദ്ദേഹത്തെ കടിച്ചെങ്കിലും അദ്ദേഹം ഭയപ്പെട്ടില്ല, പാമ്പിനെ ഉപദ്രവിക്കുകയും ചെയ്തില്ല. ഈ ധീരത കണ്ട് ജനങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ 'മഹാവീരൻ' എന്ന് വിളിക്കാൻ തുടങ്ങി, അതായത് 'വലിയ വീരൻ' എന്നർത്ഥം. രാജകുമാരനായിരുന്നെങ്കിലും, ലോകത്തിലെ സുഖങ്ങളോട് അദ്ദേഹത്തിന് താൽപ്പര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ജനങ്ങളുടെ കഷ്ടപ്പാടുകൾ കണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സ് വേദനിച്ചു. ജീവിതത്തിന്റെ അർത്ഥം എന്താണെന്ന് അറിയാൻ അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിച്ചു. അതിനാൽ, തന്റെ മുപ്പതാം വയസ്സിൽ, അദ്ദേഹം രാജകൊട്ടാരവും കുടുംബവും ഉപേക്ഷിച്ച് സത്യം തേടി യാത്രയായി. ഇതിനെയാണ് 'സന്ന്യാസം' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. സന്ന്യാസിയായ ശേഷം, മഹാവീരൻ പന്ത്രണ്ട് വർഷക്കാലം കഠിനമായ തപസ്സ് ചെയ്തു. അദ്ദേഹം വസ്ത്രം പോലും ധരിച്ചില്ല, ശരീരത്തെ കഠിനമായി പീഡിപ്പിച്ചു. ഭക്ഷണം വളരെ കുറച്ച് മാത്രം കഴിച്ചു, ചൂടും തണുപ്പും മഴയും സഹിച്ചു. ഈ കാലയളവിൽ അദ്ദേഹം ധ്യാനത്തിലും ആത്മപരിശോധനയിലും മുഴുകി. ആഗ്രഹങ്ങളെയും വികാരങ്ങളെയും പൂർണ്ണമായി അടക്കാൻ അദ്ദേഹം പരിശ്രമിച്ചു. ഒടുവിൽ, പന്ത്രണ്ട് വർഷത്തെ കഠിന തപസ്സിന് ശേഷം, ഒരു നദീതീരത്ത് ധ്യാനത്തിലിരിക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് 'കേവലജ്ഞാനം' ലഭിച്ചു. കേവലജ്ഞാനം എന്നാൽ സർവ്വജ്ഞാനം അല്ലെങ്കിൽ എല്ലാം അറിയാനുള്ള കഴിവ് എന്നാണ്. ഈ അറിവ് ലഭിച്ചതോടെ, ജീവിതത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങളും ആത്മാവിന്റെ സ്വഭാവവും അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി. അദ്ദേഹം ഒരു 'ജിനൻ' ആയി, അതായത് വിജയി ആയി. ജിനൻ എന്ന വാക്കിൽ നിന്നാണ് ജൈനമതം എന്ന പേര് വന്നത്. കേവലജ്ഞാനം നേടിയ ശേഷം, മഹാവീരൻ തന്റെ അറിവ് മറ്റുള്ളവരുമായി പങ്കുവെക്കാൻ തുടങ്ങി. അദ്ദേഹം വടക്കേ ഇന്ത്യയിൽ യാത്ര ചെയ്ത് ആളുകൾക്ക് പ്രബോധനം നൽകി. അഹിംസ (ഒരു ജീവിയെയും ഉപദ്രവിക്കരുത്), സത്യം, അസ്തേയം (മോഷ്ടിക്കരുത്), ബ്രഹ്മചര്യം, അപരിഗ്രഹം (സ്വത്ത് ശേഖരിക്കരുത്) എന്നീ അഞ്ച് തത്വങ്ങൾ അദ്ദേഹം പഠിപ്പിച്ചു. ഈ തത്വങ്ങൾ പിന്തുടർന്നാൽ ആത്മാവിനെ ശുദ്ധീകരിച്ച് മോക്ഷം നേടാമെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഏകദേശം മുപ്പത് വർഷക്കാലം അദ്ദേഹം പ്രബോധനം നടത്തി, ധാരാളം ശിഷ്യന്മാരെ സ്വീകരിച്ചു. തന്റെ എഴുപത്തിരണ്ടാം വയസ്സിൽ, ഇന്നത്തെ ബീഹാറിലെ പാവപുരി എന്ന സ്ഥലത്ത് വെച്ച് അദ്ദേഹം ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണത്തെ 'നിർവാണം' എന്ന് വിളിക്കുന്നു, അതായത് ജനനമരണ ചക്രത്തിൽ നിന്നുള്ള മോചനം. മഹാവീരന്റെ ജീവിതം ലാളിത്യത്തിന്റെയും അഹിംസയുടെയും ആത്മജ്ഞാനത്തിന്റെയും മഹത്തായ ഉദാഹരണമാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രബോധനങ്ങൾ ഇന്നും ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ജൈനമതക്കാർക്ക് വഴികാട്ടിയായി നിലകൊള്ളുന്നു.